The Colbert Report

Gospodarz programu „Dateline NBC”, Stone Phillips, opowiada o swojej karierze prezentera i porównuje ze Stephenem krawaty oraz zdobyte nagrody Emmy.

Wielokrotnie nagradzana dziennikarka Lesley Stahl rozmawia o aferze Watergate, skandalu z Valerie Plame i nowej strategii dla programu „60 Minutes”.

Fareed Zakaria z „Newsweeka” omawia outsourcing, proces Saddama Husajna i swoje centrystyczne poglądy.

Ekspert finansowy i gospodarz „Mad Money”, Jim Cramer, wyjaśnia, dlaczego warto inwestować na rynkach zagranicznych.

Lou Dobbs uważa, że Ameryka musi wreszcie skończyć z deficytem handlowym i uszczelnić nieszczelne granice.

Używając metafory z „Seksu w wielkim mieście”, Greg Behrendt uważa się za Charlotte za dnia i Samanthę w nocy.

Astrofizyka jest jak jazz: liczą się te dźwięki, których się nie gra.

Stephen odpytuje Jeffa Danielsa z wiedzy o miasteczku w Michigan, w którym ten mieszka, i opowiada o szukaniu wielkanocnych pisanek w domu Sly Stone'a.

Monica Crowley nie jest spokrewniona z Alisteirem Crowleyem, twórcą współczesnego satanizmu, choć Stephen dostrzegłby podobieństwo, gdyby ogoliła głowę i wzięła do ręki czaszkę kozła.

Stephen pyta Kena Burnsa, dlaczego nikt nie kręci filmu dokumentalnego o jego programie.

Bruce Feiler przeszedł szlakami biblijnymi i uważa, że Bóg narodził się w Iraku.

Stephen Colbert zachwyca się serialem „Prezydencki poker”, który jego zdaniem niszczy Amerykę.

Stephen rozmawia z kandydatem na gubernatora, Eliotem Spitzerem, o kosztach kampanii, jego szansach na wygraną i o tym, czy zgadza się, że niedźwiedzie stanowią ogromne zagrożenie.

Żeby wejść do branży wiadomości, Catherine Crier rzuciła: „Chłopaki, mam kamerę w salonie. Chcecie wpaść i coś nagrać?”.

Stephen i pisarka Mary Roach nawiązują w studiu kontakt z duchem z przeszłości.

Cokie Roberts wspomina dawny Waszyngton, w którym ludzie potrafili się nie zgadzać bez bycia dla siebie niemilymi.

Stephen przedstawia byłemu senatorowi Bobowi Kerreyowi swój plan szkolenia irackiej armii.

Al Sharpton rozmawia o wojnie w Iraku, rasizmie i najlepszych sposobach na zmotywowanie się do zrzucenia paru kilogramów.

Matt Taibbi przeprowadził wywiad z byłym szefem Biura Krajowej Polityki Kontroli Narkotyków, będąc pod wpływem kwasu i w stroju wikinga.

Stephen pyta Tima Robbinsa, jak to jest pracować z Clintem Eastwoodem i dlaczego aktor nienawidzi amerykańskich żołnierzy.

Twierdząc, że nauka ma większą wagę niż przeczucie, Brian Greene sugeruje, że Stephen Colbert pochodzi od małpy.

Stephen chce, żeby Richard Preston napędził mu prawdziwego stracha.

Katrina vanden Heuvel to dumna liberałka, której postulaty dotyczące zakończenia wojny w Iraku i państwowej opieki zdrowotnej uchodzą za głos głównego nurtu.

Były koordynator ds. walki z terroryzmem Richard Clarke omawia swoją nową powieść „The Scorpion's Gate”.

Maureen Dowd udowadnia, że kiedy wyśle się kobietę do męskiej roboty, wszystko kończy się likwidacją facetów.

Stephen ma powoli dość ciągłych porównań do Andersona Coopera.

Stephen i Craig Crawford wspominają dawne czasy młodości spędzone w alternatywnej gazecie kongresowej „Congressional Fortnightly”.

Peggy Noonan rozmawia ze Stephenem o swojej nowej książce i pechu prezydenta Busha.

Harry Smith z programu „The Early Show” wspomina swoje ulubione wywiady i o mały włos unika wpadki.

Bob Costas wyjaśnia, które sporty są naprawdę męskie, a które to tylko europejskie pląsy z małą liczbą punktów.

Dermot Mulroney opowiada Stephenowi o swoim nowym filmie, o tym, jak to jest grać w komediach romantycznych i czy dałby radę pobić Yo-Yo Mę.

Stephen rozmawia z właścicielem Dallas Mavericks, Markiem Cubanem, o polityce oraz o tym, jak dorobił się miliardów.

Nancy Grace mówi o blaskach i cieniach amerykańskiego wymiaru sprawiedliwości.

Stephen rozmawia z Carlem Bernsteinem o cechach wspólnych Busha i Nixona oraz dowodzi, że silny prezydent jest lepszy od uczciwego.

John Stossel tłumaczy Stephenowi, co dolega systemowi edukacji, a Stephen wyjaśnia Johnowi, kim jest „wolnościotarianin”.

Kenneth Miller opowiada o ewolucji, boskim geniuszu, grypie i czymś, co sam chętnie nazywa „teorią ewolucji według Steve'a Martina”.

Za namową Stephena George Stephanopoulos porównuje politykę do wrestlingu.

Stephen rozmawia z Andrew Sullivanem o blogowaniu i konsekwencjach niektórych z jego wpisów.

Tresura owczarków niemieckich w Niemczech znakomicie przygotowała Franka McCourta do pracy w liceum.

Wpłać 1000 dolarów na The Colbert Report, a Nina Totenberg przyjdzie pod Twój prysznic w miękkim szlafroku frotte.

Stephen trafia w czuły punkt, porównując Davida Gregory'ego do Majora Garretta.

Stephen Colbert pręży się i paraduje przed Robin Givhan, felietonistką modową „The Washington Post”.

Pisarka Norah Vincent przypakowała, by uchodzić za faceta na potrzeby książki „Self-Made Man”, ale obyło się bez sterydów.

Paul Begala tłumaczy, jak Demokraci mogą odzyskać kraj, i wspomina, jak Bill Clinton wpłynął na jego życie.

Sądząc po tym, jak mistrzyni pokera Annie Duke definiuje zawodowca, Stephen dochodzi do wniosku, że prezydent Bush musi być wytrawnym graczem.

David Marash wyjaśnia, dlaczego postanowił przejść z „Nightline” do Al Jazeera International.

Emily Yoffe z magazynu „Slate” opowiada Stephenowi o czasach, gdy pracowała jako wróżka na telefon, pozowała nago i była zakrwawioną artystką uliczną.

Troska Christine Todd Whitman o poziom debaty publicznej w kraju skłania Stephena do wyłączenia jej mikrofonu.

Senator Barbara Boxer ocenia rządy prezydenta Busha i pozwala Stephenowi przeczytać fragment swojej powieści „A Time to Run”.

James Woolsey z umiarkowanym entuzjazmem odnosi się do obietnicy prezydenta ze Stanu Państwa o ograniczeniu zależności od ropy.

Alan Dershowitz omawia zagrożenia związane z atakiem wyprzedzającym oraz to, dlaczego inwazja na Iran wcale nie musi być złym pomysłem.

Stephen znajduje lepsze spojrzenie na wojnę w Iraku niż krytyka w wykonaniu George'a Packera.

Stephen próbuje nakłonić Lamę Suryę Dasa, by ten przekonał go do idei pacyfizmu w Ameryce.

Dr Michael Eric Dyson omawia podziały rasowe w kraju po uderzeniu huraganu Katrina.

Felietonista „The New York Times” David Brooks opowiada o byciu konserwatystą, którego mogą polubić liberałowie.

Wielebny Tony Campolo uważa, że łączenie religii z polityką przypomina mieszanie lodów z końskim łajnem.

Stephen pyta Bretta O'Donnella, co sądzi o debacie między Hiobem a Bogiem.

Stephen chce wiedzieć, dlaczego Arianna Huffington nienawidzi czarnoskórych.

Jeffrey Sachs tłumaczy, że drobna pomoc dla ubogich krajów to absolutne minimum, na jakie stać Amerykanów.

Poranny program Boba Schieffera ma świetne wyniki oglądalności, bo większość jego starszych wiekiem widzów zmarła w nocy i zostawiła włączone telewizory.

Politolog Norman Ornstein wyjaśnia, jak obecny Kongres robi jeszcze mniej niż nic.

James Webb przedstawia swoje opinie na temat obecnego stanu amerykańskiej polityki i wojny w Iraku.

Jedyną rzeczą, na którą Lorraine Bracco nie czeka w „Rodzinie Soprano”, jest zakładanie rajstop za każdym razem, gdy musi wejść do gabinetu.

Christopher Buckley i Jack Abramoff ubierają się inaczej, ale poza tym są do siebie niezwykle podobni.

Stephen uważa, że bycie tyranem to po prostu kolejny sposób na żarliwe przekazywanie swoich racji.

Al Franken zastanawia się, dlaczego Bill O'Reilly nie jeździ na występy dla żołnierzy z USO.

Frank Vincent jest tak męski, że mieszka w miasteczku o nazwie Nutley.

Connie Chung wróciła do pracy, bo jej mąż, Maury Povich, miał już dość tego, że bez przerwy siedzi w domu.

Czy Morley Safer zmusza Steve'a Krofta, żeby biegał mu po papierosy na planie „60 Minutes”?

Były rzecznik Tymczasowych Władz Koalicyjnych Dan Senor jest konserwatystą w kwestiach bezpieczeństwa narodowego, ale liberałem w kwestii krawatów.

John Kasich, gospodarz programu „The Heartland with John Kasich” w FOX News, wymienia uczciwość, prawość, odpowiedzialność osobistą i pokorę wśród najlepszych tradycyjnych amerykańskich wartości.

Gary Hart pokazuje Stephenowi, jak zrobić psa obronnego ze srebrnej taśmy naprawczej.

Zobaczmy, jak Michael Brown poradzi sobie ze skutkami huraganu Colbert.

Stephen pyta Bruce'a Bartletta, jakim prawem śmie twierdzić, że Bush to nie Reagan.

Stephen pyta reżysera Roberta Greenwalda, dlaczego jest tak przekonany o winie Toma DeLaya, skoro DeLay nie siedzi nawet w więzieniu.

Jeśli tylko pozwoli mu to szybciej dotrzeć do bramki na lotnisku, Stephen zgodzi się ze wszystkim, co powie Michael Smerconish.

Stephen pyta wielebnego Jessego Jacksona, co sądzi o jego planie zasiedlenia opuszczonej Dziewiątej Dzielnicy Nowego Orleanu nielegalnymi imigrantami.

Harvey Mansfield i Stephen zderzają się ze sobą w prawdziwej burzy męskiego piżma.

Stephen pyta blogera i założyciela Daily Kos, Markosa Moulitsasa, ile koszul zużywa przez swoje krwawiące z litości serce.

Religioznawca Reza Aslan obiecuje, że następnym razem powie coś podburzającego.

Mimo że Ameryka nie jest krajem chrześcijańskim, Stephen uważa, że dyrektor wykonawczy ACLU Anthony Romero powinien przyznać, że niemal wszyscy jesteśmy chrześcijanami.

Stephen pyta pisarkę i dziennikarkę Caitlin Flanagan: „O co w ogóle chodzi z tymi babkami?”.

Stephen i Ralph Nader dyskutują o tym, czy korporacje to też ludzie.

Hugh Hewitt uważa, że Republikanie płyną prosto na wyborczą górę lodową i muszą jak najszybciej zawrócić ten statek.

Sam Harris przypomina Stephenowi, że wobec Posejdona wszyscy jesteśmy ateistami.

Sebastian Junger na żywo sprawia wrażenie jeszcze większego twardziela niż na okładkach swoich książek.

Neokonserwatysta Bill Kristol zyskuje sympatię mieszkańców Upper West Side, przepowiadając, że Demokraci przejmą Izbę Reprezentantów w nadchodzących wyborach.

Jon Meacham opowiada o tym, jak ojcowie założyciele starali się chronić wolność wyznania, jednocześnie nie tworząc teokracji.

Gubernator Arkansas Mike Huckabee rozmawia ze Stephenem o ćwiczeniach, metamfetaminie i smażonych w głębokim tłuszczu ciastkach Twinkie.

O ile Stephen pamięta, żeby krytykować wojnę, trzeba mieć cztery gwiazdki generalskie i apartament w Pebble Beach.

Rick Reilly z „Sports Illustrated” rozmawia ze Stephenem o golfie, sterydach i modelkach w strojach kąpielowych.

Stephen rozmawia ze specjalistką od kobiecej seksualności Shere Hite o kobiecych orgazmach, łechtaczce i społecznych oczekiwaniach wobec seksu.

Felietonista „New York Timesa” Frank Rich omawia sytuację Demokratów i Republikanów oraz ulubione sceny teatralne obu partii.

Bill Bastone, redaktor The Smoking Gun, wyjaśnia, dlaczego nie zawracają sobie głowy opisywaniem dobrych wiadomości z życia celebrytów.

Była sekretarz stanu Madeleine Albright opowiada o Bogu, rządzie i swojej nowej książce „The Mighty and the Almighty”.

Kevin Phillips rozmawia ze Stephenem o swojej książce „American Theocracy” i wyjaśnia, co tak naprawdę myśli o Bogu.

Tyson Slocum opowiada o alternatywnych źródłach energii, a Stephen funduje mu debatę życia.

Pisarz Jonathan Alter nazywa Theodore'a Roosevelta Bingiem Crosbych wśród prezydentów, a Stephen uważa George'a W. Busha za współczesnego FDR.

Stephen pyta paleontologa Teda Daeschlera, dlaczego po prostu nie zostawi skamieniałości w spokoju, żeby mogły dojrzeć w ropę.

Po montażu z najlepszymi gośćmi Stephena, Stone Phillips wraca na rewanżowy pojedynek na powagę.

Christiane Amanpour uczy Stephena, jak poprawnie wymawiać Irak i Iran.

Stephen pyta Steve'a Squyresa, głównego badacza misji Mars Exploration Rover, czy znaleźli już na Marsie ropę.

Pisarz Steve Johnson opowiada o tym, jak dzisiejsze dzieciaki odtwarzają historię w grach wideo zamiast podkradać ojcom piwo.

Robert F. Kennedy Jr. broni swojego artykułu z magazynu „Rolling Stone”, w którym twierdzi, że prezydent Bush sfałszował wybory prezydenckie w 2004 roku.

Pisarz i klimatolog Tim Flannery próbuje przekonać Stephena, że ludzie powodują globalne zmiany klimatu.

Pisarz David Sirota uważa, że kampanie powinny być finansowane ze środków publicznych. Stephen uważa, że pisarz David Sirota to komunista.

Pisarz Michael Pollan wyjaśnia, jak współczesne nawyki żywieniowe skrócą życie przyszłym pokoleniom.

Stephen przywraca postać Estebana z „Colberto Reporto Gigante”, by przeprowadzić wywiad z Gustavo Arellano.

Bart Ehrman omawia historię słowa Jezusa, a Stephen serwuje mu niepodważalną logikę.

Bay Buchanan jest zdeterminowana, by wznieść płot wzdłuż liczącej ponad 3000 kilometrów granicy między USA a Meksykiem.

Pisarz Douglas Brinkley porusza kwestię tego, dlaczego podczas huraganu Katrina pękły wały przeciwpowodziowe i co przyniesie przyszłość Nowemu Orleanowi.

Mark Bowden opisuje podobieństwa między pierwszym zderzeniem Zachodu z muzułmańskimi ekstremistami a obecną sytuacją.

Chris Matthews pokazuje Stephenowi, kto ma twardsze jaja w zawodach na uwalnianie się z chwytu podwójnego nelsona.

Robert Baer mówi Stephenowi, że zaatakowaliśmy niewłaściwy kraj, co jednak nie przebija się przez pancerz przekonań Stephena.

Pisarz Christopher Noxon definiuje różnicę między dorosłymi, którzy zachowują się dziecinnie, a tymi z dziecięcą naturą.

Amy Sedaris opowiada o swoim nowym filmie „Strangers With Candy”, a potem bierze udział w fikołkach ze Stephenem i Tadem.

Profesjonalny deskorolkarz Tony Hawk i Stephen zgadzają się, że lepiej w kółko się obijać, niż się poddać.

Mort Zuckerman uważa, że George W. Bush jest fatalnym prezydentem, ale sądzi, że John Kerry byłby jeszcze gorszy.

Stephen wyjaśnia pisarzowi Ronowi Suskindowi, że gdybyśmy kogoś nie zaatakowali, potknęlibyśmy się o własną gotowość bojową.

Stephen daje do zrozumienia profesorowi z Princeton, Lee Silverowi, że ten wcale nie wie o inżynierii genetycznej więcej od niego.

Dhani Jones ma predyspozycje do bycia bezmyślną maszyną do niszczenia, a mimo to woli czytać poezję i słuchać muzyki klasycznej.

Joe Scarborough wziął pieniądze od Jacka Abramoffa i dobrze mu z tym.

Stephen ma problem z traktowaniem Toma Brokawa poważnie, kiedy ten nie ma na sobie krawata.

Pisarz i były redaktor „The New York Times”, Howell Raines, opowiada o wędkarskiej przygodzie, na której oparta jest jego książka.

Dyrektor wykonawczy Ligi Katolickiej na rzecz Praw Religijnych i Obywatelskich, William Donohue, omawia Hollywood i antykatolicyzm.

Prawnik Neal Katyal okazuje miłość do swojego kraju, broniąc więźniów z Guantanamo przed Sądem Najwyższym.

Redaktor naczelny Marvel Comics, Joe Quesada, opowiada o nowej serii komiksów "Civil War", która łączy superbohaterów ze współczesną polityką.

Stephen pyta kandydata do Senatu Neda Lamonta, czy ten uważa, że prezydent go pocałuje.

Peter Beinart wpada porozmawiać o swojej książce "The Good Fight" i o tym, dlaczego zmienił zdanie na temat wojny.

Niezależnie od tego, co mówi Linda Hirshman, faceci nie mogą siedzieć w domu i wychowywać dzieci – telewizja śniadaniowa jest przecież skrojona pod kobiety.

Paul Hackett wrócił z Iraku, wystartował w wyborach do Senatu z ramienia Ohio, a potem się wycofał. Stephen wypytuje go o to nagłe zwijanie manatków.

William C. Rhoden chce wyzwolić – trzeba przyznać, że zamożnych – czarnoskórych sportowców spod dyktanda bogatych białych ludzi rządzących sportem.

Stephen przyciska nadambitną Alexandrę Robbins za wciąganie drabiny na samą górę szopy na narzędzia.

Stephen pyta Eliego Parisera z MoveOn.org o to, kim jest, czym się zajmuje i w jaki sposób zamierza zniszczyć Amerykę.

Ramesh Ponnuru wyjaśnia, jak upolitycznieni sędziowie i badania nad embrionalnymi komórkami macierzystymi umacniają pozycję Demokratów jako partii śmierci.

Stephen słyszał, że David Gergen jest umiarkowanym Republikaninem, i domaga się wyjaśnień, jak to w ogóle ma mieć jakikolwiek sens.

Stephen pyta Morgana Spurlocka, po co w ogóle chciałby wiedzieć, jak wygląda życie innych ludzi.

Stephen Colbert i Neil Young wyciągają gitary.

Stephen pyta językoznawcę Geoffreya Nunberga, autora książki "Talking Right", jak ten śmie dyskredytować grupę, która sama nazywa siebie "tymi, co mają rację".

Paul Krugman należy do owego marginesu 60% społeczeństwa, które uważa, że wojna była błędem.

Gideon Yago uważa, że rozpad amerykańskiej kultury przez teledyski to częściowo wina samych widzów. Stephen twierdzi, że Yago zrzuca winę na Amerykę.

Stephen zbija z tropu Jannę Levin – fizyczkę teoretyczną – zadając jej najtrudniejsze pytanie na świecie.

Stephen pyta Martina Shorta, jak to jest przeprowadzać wywiady z gośćmi, wcielając się w wymyśloną postać.

Bohater Ameryki Toby Keith opowiada o swoim nowym filmie i paleniu zielska z Williem Nelsonem.

Ken Jennings, autor książki "Brainiac" i mistrz teleturnieju "Jeopardy!", opowiada Stephenowi, jak to jest wiedzieć rzeczy, które nikogo innego nie obchodzą.

Bill Simmons z ESPN ma obsesję na punkcie sportu kosztem każdej innej sfery swojego życia – zupełnie jak większość ludzi.

Stephen pyta hip-hopowca Willa Powera o różnicę między rapem a hip-hopem.

Frank Rich, autor książki "The Greatest Story Ever Sold", zostaje pierwszym felietonistą "New York Timesa", który ponownie pojawia się w The Report.

Stephen pyta Jamesa Carville'a, jak udało mu się przejść z pełnego zdrad i egocentryzmu świata Waszyngtonu prosto do Hollywood.

Stephen ma na pieńku z Danielem Ellsbergiem, który w 1971 roku ujawnił dokumenty Pentagonu.

Niezależnie od tego, co mówi Arianna Huffington, strach to świetny motywator. Pomógł Stephenowi napisać każdą pracę semestralną w życiu.

Stephen pyta Teda Dansona, dlaczego akcja jego nowego sitcomu nie toczy się pod wodą.

Dlaczego więcej młodych ludzi ogląda „The Report” niż PBS?

Steve Wozniak uwielbia kroić steki w samolotach swoją wizytówką.

Stephen i Michael Lewis rozmawiają o uprzywilejowaniu w Ameryce.

Stephen rozmawia z liderem związkowym Andym Sternem o ubezpieczeniach i rosnącej przepaści między bogatymi a biednymi, a także proponuje roboty jako plan na przyszłość Ameryki.

Kiedy Stephen dowiedział się, że przyjdzie senator Byron Dorgan, pomyślał, że zrobi odcinek poświęcony Północnej Dakocie – dopóki nie zdał sobie sprawy, że nic innego z tego stanu nie przychodzi mu do głowy.

Stephen słyszał, że lewicowa prezenterka radiowa i telewizyjna Amy Goodman to prawdziwa petarda, więc chce, żeby dała z siebie wszystko.

Randy Newman zastanawia się, czy nie trafił na przesłuchania komisji McCarthy'ego – i sypie George'a Clooneya.

Ariel Levy uważa, że kobietom naśladującym gwiazdy porno daleko do autentycznego wyzwolenia seksualnego. Stephen twierdzi, że brzmi ona jak muzułmańska fundamentalistka.

Andrew Sullivan to jedyny konserwatysta gej, jakiego zna Stephen, choć Stephen był przekonany, że tradycyjni konserwatyści to po prostu kryptogeje.

Stephen jest rozczarowany wiadomością od gubernatora Montany Briana Schweitzera, że stan ugiął się przed rządem federalnym i wprowadził ograniczenia prędkości.

Barry Scheck przeprowadza badania DNA, by uniewinniać niesłusznie skazanych. Stephen uważa, że jest zbyt pobłażliwy wobec przestępczości.

Biolog Richard Dawkins wyjaśnia, że nie wierzy w Boga, ale świat nie powstał też przez przypadek.

Stephen i David Kuo rozmawiają o „współczującym konserwatyzmie” oraz rozdziale Kościoła od państwa.

Dr Peter Agre przekonuje, że podstawowa wiedza naukowa musi być bardziej powszechna wśród obywateli tego kraju.

Stephen przedstawia Barry'emu Manilowowi traktat pokojowy i obaj zgadzają się na wspólną opiekę nad niesławną nagrodą Emmy.

Tim Robbins opowiada o swoim filmie „Rozpalić ogień”, debatuje ze Stephenem na temat tortur i zostaje zagięty.

Penn Jillette wpada, by zburzyć wszystko, w co wierzą małe dzieci, i podejść Stephena sztuczką karcianą.

Ron Reagan wpada, by wyjaśnić, dlaczego badania nad komórkami macierzystymi są tak ważne, i zaserwować Stephenowi pełen repertuar w stylu swojego ojca.

Mark Halperin uważa, że niewielu dziennikarzy ogląda „The Colbert Report”, a to poważny problem.

Po ogłoszeniu wyników wyborów środka kadencji zbity z tropu Stephen Colbert wyjaśnia, że sądził, iż Ameryka przetrwa dłużej niż 230 lat.

Stephen i Jeff Greenfield omawiają następstwa wyborów środka kadencji, a Stephen zadaje pytania, jakich Jeff nigdy wcześniej nie słyszał.

Stephen pyta wynalazcę Segwaya, Deana Kamena, czy wózki inwalidzkie potrafiące wjeżdżać po schodach oznaczają koniec miejsc parkingowych dla niepełnosprawnych.

Dan Rather czuje się zaszczycony obecnością w programie u boku ikony formatu Stephena. Stephen zresztą też.

Dyrektor generalny Timberland, Jeff Swartz, przekonuje, że można prowadzić korporację i jednocześnie mieć pozytywny wpływ na środowisko.

Mike Novacek, paleontolog z Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej, próbuje przekonać Stephena do ewolucji i przyszłości gatunku ludzkiego.

Stephen pyta Richarda Linklatera, jak fast foody mogą być tak złe – w końcu robią Happy Meale.

Jim Lehrer mówi, że bycie nudnym przez pięć wieczorów w tygodniu wymaga nie lada odwagi.

Stephen przyciska Harry'ego Shearera za brak poprawności politycznej przy nadawaniu tytułu jego nowej książce „Not Enough Indians”.

Stephen pyta reżyserkę Norę Ephron, dlaczego tak duża część jego występu w filmie „Czarownica” wylądowała w koszu montażowni.

Czy głowa Marka McGwire'a w ogóle zmieściłaby się na tablicy w Galerii Sław?

Stephen mówi projektantowi gier wideo Willowi Wrightowi, że jego widzowie są dla niego jak Simowie.

Stephen mówi Stevenowi Levittowi, autorowi „Freakonomii”, że liczby nigdy nie kłamią, ale kłamcy potrafią liczyć.

Rektor NYU John Sexton uważa, że Stephen przykłada rękę do szerzenia choroby.

Doktor Francis Collins próbuje przekonać Stephena, że ewolucja to boży plan wprowadzania ulepszeń.

Doktor Peter Singer, autor książki „Etyka a to, co jemy: Dlaczego nasze wybory żywieniowe mają znaczenie”, mówi Stephenowi, że ludzie to gatunkowcy.

Stephen i felietonista piszący o seksie Dan Savage ujawniają swoje pseudonimy porno.

Historyczka Doris Kearns Goodwin mówi Stephenowi, że gdyby Abraham Lincoln żył dzisiaj, być może prowadziłby „The Colbert Report”.

Daniel Pinchbeck wierzy, że majski bóg Quetzalcoatl powraca. Stephen chce wiedzieć, kim on jest i dlaczego powinniśmy się nim ekscytować.

Stephen pyta Jacka Welcha, jak radzi sobie ze stałymi dochodami, i prosi go o podpisanie egzemplarza książki „Winning znaczy zwyciężać” dla swojego teścia.

Deepak Chopra rozmawia ze Stephenem o życiu po śmierci, zachowaniu biologicznej młodości i swojej książce, która kosztuje 24 dolary.

Henry Kissinger daje sygnał do rozpoczęcia rywalizacji, obwieszczając, że „czas na rocka”, po czym Chris Funk serwuje swoje wymiatające solo.

Dyrektor Drug Policy Alliance, Ethan Nadelmann, opowiada się za legalizacją marihuany, by zmniejszyć liczbę więźniów w Ameryce.

Jim Cramer radzi Stephenowi, jak wyciągnąć jak najwięcej z oglądania jego programu.

Stephen i David Kamp rozmawiają o snobizowaniu amerykańskiego jedzenia.

Judy Woodruff opowiada o swoim nowym dokumencie dla PBS na temat Generation Next i magluje Stephena w kwestii jego tatuaży.

Alex Kuczynski wyjaśnia, dlaczego po wydaniu 15 miliardów dolarów na operacje plastyczne wcale nie wyglądamy lepiej.

Dinesh D'Souza uważa, że stwierdzenie, jakoby lewica kulturowa doprowadzała do upadku Ameryki, byłoby przesadą.

Stephen promuje książkę Richarda Clarke'a obietnicami seksu z robotami.

Stephen w końcu może zasiąść u stóp mistrza, samego Taty Niedźwiedzia, Billa O'Reilly'ego.

Stephen domaga się wyjaśnień, dlaczego Tom Schaller uważa, że Demokraci mogą olać Południe i i tak wygrać wybory w 2008 roku.

Michael Steele rozmawia ze Stephenem o tej wyjątkowej magii Busha.

Stephen i Lou Dobbs są zgodni co do tego, że Kongres powinien odpowiedzieć za problemy Ameryki.

Stephen udowadnia Mike'owi Wallace'owi, że zagięcie kogoś wcale nie wymaga całej godziny.

Stephen pyta Barry'ego Lando, czy przedstawianie szerszego kontekstu sytuacji w Iraku nie jest przypadkiem pomaganiem wrogowi.

Stephen pyta Donnę Shalalę, czy posiedzenia gabinetu przerywano, żeby wymienić wodę w bongu Clintona.

Stephen pyta Jeda Babbina, co można zrobić, żeby naród amerykański wreszcie się zamknął.

Chuck Schumer rozmawia ze Stephenem o swojej nowej książce, poglądach na Irak i o Hillary Clinton. Następnie Stephen zarzuca mu, że obiecuje kryzys gospodarczy.

Stephen rozmawia z założycielką Teach for America, Wendy Kopp, i sugeruje, że całkowita likwidacja szkół to najlepszy sposób na wyrównanie szans edukacyjnych.

Dziennikarz Charlie LeDuff opowiada o książce „US Guys” i tłumaczy Stephenowi, że najbardziej męskich facetów w Ameryce można spotkać na gejowskim rodeo w Oklahomie.

Stephen mówi Stevenowi Pinkerowi, że nie boi się ewolucji, bo w nią nie wierzy.

Chris Hedges wyjaśnia Stephenowi, dlaczego chrześcijańska prawica to amerykańscy faszyści i czemu jego podejście do chrześcijaństwa świadczy o tym, że uczył się w domu.

Doktor Michael Oppenheimer twierdzi, że Stephen może pomóc w walce z kryzysem klimatycznym niewielkim kosztem. Stephen uważa, że trafił pod zły adres.

Stephen pyta dziennikarkę Sheryl WuDunn, czy Chiny to przyjaciel, wróg czy fałszywy kumpel.

Stephen pyta Lance'a Armstronga, czy „Livestrong” to nie za mało i czy nie lepsze byłoby „Livestronger” albo „Livestrongest”.

Shashi Tharoor tłumaczy, że ONZ to coś więcej niż tylko zgraja w błękitnych hełmach tuląca uchodźców.

Stephen i pisarz Zev Chafets próbują ustalić, który z nich jest bardziej żydowski.

Stephen prosi doktora Craiga Ventera o zsekwencjonowanie jego kodu genetycznego w zamian za darmową reklamę, jaką daje Venterowi występ w programie.

Stephen szczegółowo opowiada antropolożce Ninie Jablonski o swojej pielęgnacji skóry.

Larry King nazywa Stephena Colberta egomaniakiem, jakby to w ogóle było coś złego.

Mara Vanderslice i Stephen spierają się o to, jakie kwestie naprawdę obchodzą ludzi wierzących.

Stephen i Mark Frauenfelder strzelają do siebie z pistoletów na pianki.

Reporter „New Yorkera” Michael Specter wyjaśnia, jak to się dzieje, że krytycy Władimira Putina giną w tajemniczych okolicznościach.

Ted Koppel radzi Stephenowi, żeby jeszcze raz przemyślał swoje paradowanie przed publicznością.

Felietonista „The New York Timesa” Nicholas Kristof narzeka, że Amerykanie są za mało dobroczynni, chociaż Stephen wpuścił go do swojego programu.

Michael Eric Dyson wyjaśnia różnicę między rasizmem a bigoterią i zapewnia Stephena, że prawdopodobnie ma kilku czarnoskórych krewnych.

Ed Viesturs zgadza się wbić flagę Colbert Report na szczycie Mount Everestu podczas swojej kolejnej wyprawy.

Stephen pyta Ayaan Hirsi Ali, czy chrześcijańscy fundamentaliści powinni walczyć z muzułmańskimi fundamentalistami.

Dr Jerome Groopman omawia książkę „How Doctors Think” i tłumaczy, że postać doktora Gregory'ego House'a jest wzorowana na Sherlocku Holmesie, który był uzależniony od kokainy, a nie od heroiny.

Stephen i Willie Nelson po raz pierwszy próbują swoich lodów. Willie zachwyca się smakiem Americone Dream, a Stephen przyjmuje niewypowiedziane przeprosiny.

Benjamin Barber tłumaczy, dlaczego kultura konsumpcyjna szkodzi ludzkości, a Stephen dopytuje, czy woli kanapki z Subwaya czy z Quiznos.

Stephen zastanawia się, czy Katie Couric miałaby łatwiej przy prowadzeniu wiadomości, gdyby była facetem.

Stephen rysuje dla Johna Perry'ego Barlowa wykres, tłumacząc mu, że nie gryzie się ręki, która cię karmi.

Choć Stephen nie może się doczekać rychłej III wojny światowej, Madeleine Albright wyjaśnia, że Armagedon to nie do końca polityka zagraniczna.

Stephen sugeruje, by za powstanie słowa na „N” obwinić pielgrzymów.

Clive James, autor książki „Cultural Amnesia”, pyta Stephena, czy musi się mocno natrudzić, by sprawiać wrażenie tak bezmyślnego.

Gdy Colin Beavan opowiada o swoim ekologicznym stylu życia, Stephen odmierza mu czas mikrofalówką.

Jeannette Walls, autorka książki „Szklany zamek”, przekonuje się, co się dzieje, gdy to Stephen rzuca kamieniami.

Vali Nasr omawia różnice między sunnitami a szyitami – choć Stephen sądził, że główną różnicą jest to, czy witają nas kwiatami, czy cukierkami.

Dr Richard Land z Południowej Konwencji Baptystów zdradza Stephenowi całą prawdę o baptystach z Północy.

John Kerry daje do zrozumienia, że to może nie być pierwszy raz, kiedy nie rozważał kandydowania na prezydenta.

Elaine Pagels opowiada Stephenowi o ewangelii według Judasza.

Stephen jest w stanie potwierdzić, że Paulina Porizkova to supermodelka, w końcu sam jest arbitrem amerykańskiego gustu.

Stephen pyta Seana Penna, czy ten wywiózł z Iraku broń masowego rażenia w obszernym płaszczu przeciwdeszczowym, by skompromitować prezydenta.

Russell Simmons rozmawia o Oprah, diamentach i sekrecie sukcesu.

Dr Andrew Weil mówi Stephenowi, że można pożytecznie ukierunkować swoją wściekłość, i dodaje, że uważa doktora House'a za zbyt wielkiego cynika.

Księgowy David Walker ostrzega przed 50 bilionami dolarów deficytu, a Stephen dopytuje, czy może odliczyć sobie od podatku wizytę u fryzjera.

Stephen nie zgadza się z nowym dziennikarstwem, ponieważ uważa, że ludzie chcą dziennikarstwa rozrywkowego, a nie opartego na faktach.

Stephen mówi Billowi Bradleyowi, że nie przeszkadza mu stary amerykański mit ani bycie uzależnionym od ropy.

Malcolm Gladwell wyjaśnia, że Colin Powell dzięki swojemu doświadczeniu wiedział, co wydarzy się w Iraku, a Stephen twierdzi, że wiedza to domena elitarystów.

Stephen pyta Ginę Kolatę, co jest tą jedną rzeczą, którą może jeść, żeby schudnąć i zapewnić sobie nieśmiertelność.

Conn Iggulden tłumaczy Stephenowi, dlaczego zabawa w niebezpieczne gry jest tak ważna dla chłopców.

Richard Preston opowiada Stephenowi o ludziach uprawiających seks w hamakach rozwieszonych na gigantycznych drzewach.

Książka Nassima Nicholasa Taleba „Czarny łabędź” opowiada o potędze losowości. Przypadkowo to właśnie on wygrał w zorganizowanej przez Stephena loterii wyciągania gościa z kapelusza.

Salman Rushdie wychodzi z ukrycia, by opowiedzieć Stephenowi o znaczeniu krytyki literackiej.

Jann Wenner, założyciel magazynu „Rolling Stone”, przewiduje, że zespół Foghat będzie na fali za 40 lat.

William Langewiesche wyjaśnia Stephenowi, dlaczego Ameryka nie powinna poświęcać zbyt wiele czasu na martwienie się, że inne kraje wejdą w posiadanie bomby atomowej.

Walter Isaacson rozmawia ze Stephenem o buntowniczym dzieciństwie Alberta Einsteina i o tym, jak wykorzystał Nagrodę Nobla, by nakłonić żonę do rozwodu.

Stephen pyta Howarda Deana, czysto hipotetycznie, którego kandydata by poparł: Aracka Bobamę czy Mallory Vinton?

Stephen pyta Toma DeLaya, autora książki „No Retreat, No Surrender”, jak pozbyć się plagi Demokratów w tym kraju.

Jared Diamond tłumaczy, jak połączenie rolnictwa i surowców naturalnych pomogło mieszkańcom Eurazji podbić świat.

Były środkowy John Amaechi rozmawia ze Stephenem o tym, jak trudno było pamiętać, że jest się tym jedynym gejem w NBA.

Pisarz Bob Deans wyjaśnia, że niewolnicy pojawili się w Ameryce wcześniej niż pierwsi pielgrzymi.

Założyciel Wikipedii, Jimmy Wales, mówi, że jego współpracownicy robią wszystko, co w ich mocy, by chronić Wikipedię przed Stephenem.

Rektor Bard College Leon Botstein tłumaczy, dlaczego edukacja więźniów to skuteczny sposób na ich powrót do społeczeństwa.

Jessice Valenti trudno uwierzyć, że dziewczyny z filmów „Girls Gone Wild” pokazują piersi dla własnej przyjemności.

Nowa książka Carla Bernsteina „A Woman in Charge” opowiada o Hillary Clinton. Stephen ma nadzieję, że historia ma szczęśliwe zakończenie.

Cullen Murphy, autor książki „Are We Rome?”, zastanawia się, czy Ameryka przypomina Imperium Rzymskie.

Książka dra Michaela Gershona nosi podtytuł „Twój brzuch ma własny rozum”. Stephen nie mógłby się z tym bardziej zgodzić.

Blogger Josh Wolf odsiedział wyrok za odmowę przekazania władzom nagrań wideo z protestu anarchistów, więc Stephen wysyła kopię ich wywiadu prosto do agentów federalnych.

Ron Paul jest konstytucjonalistą i twierdzi, że Stephen jest zdezorientowany, bo dawno żadnego nie widział.

Mojżesz i Sokrates to tylko niektóre ze znanych postaci w historii, które słyszały głosy w głowie.

Bezkompromisowy muzyk country rozmawia ze Stephenem o efekcie Colberta na iTunes oraz o obopólnych korzyściach płynących z ich przyjaźni.

Anne-Marie Slaughter jest autorką książki „The Idea That Is America” – Rozdział pierwszy: Stephen Colbert.

Will Schwalbe jest współautorem poradnika e-mailowego savoir-vivre'u „Send”. Co sądzi o listach powodów, dla których koty są lepsze od facetów?

Vincent Bugliosi, autor „Reclaiming History”, twierdzi, że to Oswald zabił Kennedy'ego. Uwaga, spoiler: Stephen raczej się z nim nie zgodzi.

Tom Hayden, autor „Ending the War in Iraq”, należał do Siódemki z Chicago. Za chwilę pozna całą Jedynkę Colberta.

David France opowiada Stephenowi o badaniach naukowych potwierdzających genetyczne podłoże homoseksualizmu, ale musi przyznać, że nie wszystko zostało jeszcze zbadane na sto procent.

Zawodowy donosiciel Tom Blanton tłumaczy Stephenowi, dlaczego ustawa o wolności informacji jest taka ważna i o co tak naprawdę chodzi w wolności.

Inicjatywa Douga Baileya, Unity '08, próbuje wystawić kandydatów z woli ludu — w tym Michaela Bloomberga, Toma Brokawa i Stephena.

Wskaźnik Bohemian-Gay Index to część nowych statystyk pokazujących, że osoby homoseksualne podnoszą wartość nieruchomości w okolicy — a nie książka telefoniczna San Francisco.

Stephen jest rozczarowany, gdy Mark Moffett uświadamia mu, że Chiny już dawno znalazły sposób na zarabianie na mrówkach.

John Mellencamp może i jest za pokojem, ale pacyfistą na pewno nie jest.

Z badań Franka Sullowaya wynika, że starsze rodzeństwo ma większe szanse na bycie tym mądrzejszym. Stephen, jako najmłodszy z jedenastki, ma na ten temat inne zdanie.

Simon Schama twierdzi, że celem sztuki jest otwarcie tam z namiętnością. Stephen uważa, że to FEMA powinna chronić ludzi przed falami jego namiętności.

Dyrektor ACLU Anthony Romero, autor „In Defense of Our America”, broni prawa Stephena do spalenia jego książki.

Gdy Charles Kaiser sugeruje, że Nowy Jork jest gejowską metropolią z powodu masy krytycznej, Stephen rozumie to tak, że przypomina to groźną bombę atomową.

Strateg kampanii Demokratów Bob Shrum chce wiedzieć, czy kontuzja nadgarstka skłoniła Stephena do zmiany zdania na temat powszechnej opieki zdrowotnej.

Szef pekińskiego biura „Chicago Tribune”, Evan Osnos, dowodzi, że amerykański popyt na kaszmir sprawił, iż chmury smogu przemieściły się z Chin nad terytorium USA.

Kathleen Kennedy Townsend tłumaczy, jak chrześcijańska prawica umniejszyła Boga i sprawiła, że Ameryka przestała dbać o wspólne dobro.

Michael Beschloss wyjaśnia, dlaczego historycy nie oceniają wydarzeń od razu, na bieżąco.

Ojciec teorii inteligentnego projektu, Michael Behe, tłumaczy u Stephena swoją rolę jako Alberta Einsteina dla Karola Darwina.

Pisarz i projektant gier wideo Ian Bogost wyjaśnia, w jaki sposób gry pozwalają ludziom wejść w cudzą skórę.

Przyjaciel programu Jim Cramer sprawiał wrażenie nieco roztrzęsionego w miniony piątek na antenie CNBC.

Stephen chwali Judda Apatowa za obsadzenie w roli 40-letniego prawiczka faceta, z którym żadna kobieta przy zdrowych zmysłach nie poszłaby do łóżka.

Michael Jacobson wpada do studia, by dokumentnie obrzydzić Stephenowi pizzę pepperoni, Cheddar Combos i praktycznie wszystko inne, co ten uwielbia jeść.

Badania DNA uwolniły Jerry'ego Millera po 26 latach odsiadki. Stephen wręcza mu z tej okazji kartkę.

Michael Wallis jest autorem książki o autostradzie „Lincoln Highway”, która ciągnie się od San Francisco po Times Square. Stephen zakłada, że służy ona do dowożenia gejów na broadwayowskie musicale.

Andrew Keen, autor „The Cult of the Amateur”, uważa, że internet zastąpił profesjonalistów amatorami. W porno to bez wątpienia prawda.

Stephen pyta Nathana Sawayę, czy zostanie artystą tworzącym z klocków LEGO było najlepszym sposobem, jaki wymyślił, by powiedzieć rodzicom, żeby spadali na drzewo.

Dr Michael Shermer, autor książki „Why Darwin Matters”, twierdzi, że jesteśmy tak samo naiwni jak poprzednie pokolenia.

Richard Branson bierze sprawy w swoje ręce, uznawszy, że Stephen za słabo zareklamował linie Virgin America.

Thomas Ricks, autor książki „Fiasko”, omawia znaczenie przemówienia Dicka Cheneya z 2002 roku, a Stephen marzy, by ten wygłosił je ponownie.

Bjorn Lomborg twierdzi, że globalne ocieplenie nie jest tak katastrofalne, jak mówią ludzie, a Stephen uważa, że to żaden problem.

Stephen prosi Garrisona Keillora o pomoc przy swojskiej reklamie własnego produktu Formula 401.

Kanclerz nowojorskich szkół Joel Klein jest gotów płacić dzieciakom za dobre oceny, z kolei Stephen chętnie zapłaci im za palenie i granie w gry wideo.

Ed Begley Jr. zaczął interesować się ekologią w harcerstwie i robił to tylko po to, by zdobywać kolejne sprawności.

Susan Sarandon mówi Stephenowi, że jej telefon był na podsłuchu, bo prawdopodobnie dzwonił do niej Sean Penn.

Naomi Wolf uważa, że Ameryka zmierza ku faszyzmowi. Stephen dzwoni do szefa tajnej policji!

Jeffrey Toobin, autor książki „The Nine”, wprowadza Stephena w kuluarowy świat Sądu Najwyższego i zdradza, czy sędziowie mają tajemne uściski dłoni.

Stephen pyta Thomasa Friedmana, jak to jest być facetem, który ma bzika na punkcie firmy UPS.

John Grisham robi przerwę od pisania o prawnikach. Teraz pisze o pizzach.

Tony Bennett uważa, że celebryci mają obowiązek głośno sprzeciwiać się niesprawiedliwości.

David Schwartz pokazuje Stephenowi historyczne spoty wyborcze, które wpłynęły na wyniki głosowania i służą za inspirację dzisiejszym reklamom politycznym.

Charlie Savage twierdzi, że prezydent Bush zachowuje się jak król — wygląda na to, że komuś poskąpiono księstwa!

John Mearsheimer uważa, że troska o Izrael steruje amerykańską polityką zagraniczną; Stephen myślał, że robi to Dick Cheney.

Stephen pyta Jima Lovella, czy jest coś bardziej odlotowego niż lot na Księżyc.

John Kao twierdzi, że kraje takie jak Finlandia zaczynają być bardziej innowacyjne niż Stany Zjednoczone. Stephen chce wiedzieć, czy nadszedł czas na inwazję na Finlandię.

George Saunders uważa, że debata publiczna staje się krzykliwa i polaryzująca. Stephen odpowiada, że tacy ludzie jak on są po prostu źli.

Stephen Colbert gości żywą legendę i autora książki „I Am America (And So Can You!)” — Stephena Colberta.

Generał Wesley Clark rozmawia ze Stephenem o trudach przywództwa i o tym, dlaczego warto stawiać na dyplomację.

Artysta Chris Jordan fotografuje ludzkie śmieci, by pokazać, jak wiele rzeczy kupujemy i wyrzucamy.

Kongresmen Dennis Kucinich podejmuje wyzwanie Stephena, by przyjść do programu i opróżnić kieszenie.

Pisarz Bob Drogin wyjaśnia, jak marnej jakości informacje od taksówkarza o pseudonimie Curveball doprowadziły do największej wpadki wywiadu i polityki zagranicznej w historii Ameryki.

Garry Kasparov, autor książki „Jak życie naśladuje szachy”, może i potrafi przechytrzyć komputer, ale czy zdoła przechytrzyć człowieka, który ma komputer?

Stephen dziękuje Craigowi Newmarkowi, założycielowi serwisu Craigslist, za zniszczenie amerykańskich gazet.

Rick Berman i Stephen dyskutują o tym, dlaczego palenie, picie, jedzenie i skoki ze spadochronem nie powinny być regulowane przepisami.

Naukowiec Craig Venter wpada do studia, by porozmawiać o dekodowaniu genomu, niedoskonałościach Boga i o tym, po czym Stephen ma wzdęcia.

Pułkownik Lawrence Wilkerson uważa, że wyższe szczeble administracji Busha przejęły kontrolę nad strategią w Iraku. Stephen pyta, kto w takim razie powinien był to zrobić.

Walter Kirn uważa, że wielozadaniowość jest niebezpieczna. Stephen twierdzi, że to równie bezpieczne jak żonglowanie podczas prowadzenia samochodu.

Stephen mówi Richardowi Freemanowi, że kapitaliści to kury, a robotnicy to jajka, z których mamy pełne prawo zrobić jajecznicę.

Stephen sugeruje Gary'emu Rosenowi, by poszukał w internecie taniego uranu.

Stephen rozmawia o religii, imigracji i broni ze swoim kandydatem na wiceprezydenta, Mikiem Huckabee.

Norman Ornstein i Stephen rozmawiają o tym, jak administracja Busha odchudziła konstytucję.

Biolog ewolucyjny Neil Shubin twierdzi, że ludzkie piersi wyewoluowały z rybich zębów.

Jared Cohen odkrył, że młodzież na Bliskim Wschodzie jest dokładnie taka sama jak amerykańscy nastolatkowie.

Deborah Tannen uważa, że Hillary jest oceniana surowiej tylko dlatego, że jest kobietą.

Esteban Colberto przekrada się przez granicę, by porozmawiać z Lou Dobbsem o klasie średniej.

Z pomocą ekonomisty Allana Sloana Stephen znajduje idealne rozwiązanie problemu recesji.

Malcolm Gladwell twierdzi, że gdyby Abe Lincoln napisał dziś test na inteligencję, zostałby uznany za upośledzonego umysłowo.

Jeb Corliss przeleciał tuż obok gigantycznego pomnika Jezusa w Rio, używając wyłącznie swojego wingsuita.

Debra Dickerson z MotherJones.com uważa, że Bill Clinton zachowuje się jak dupek.

Stephen chce zaprosić Jezusa do programu, a Rick Warren twierdzi, że ma dojścia.

Joe Quesada mówi Stephenowi, że ten wciąż startuje na prezydenta w uniwersum Marvela.

Stephen pyta Carla Hiaasena, pisarza i rodowitego mieszkańca Florydy, co jest nie tak z Florydą.

Tim Harford wyjaśnia, jak racjonalne podejmowanie decyzji wpływa na nasze wybory dotyczące seksu bez zabezpieczeń i napojów gazowanych.

Tony Campolo przypomina Stephenowi, że Jezus nakazuje mu miłować swojego wroga, Conana O'Briena.

Angelo Falcon mówi Stephenowi, że Republikanie bezmyślnie wyrzucają głosy Latynosów przez okno.

Richard Brookhiser mówi Stephenowi, że John McCain jest prawdopodobnym kandydatem Republikanów. Stephen pyta Tada Devine'a o superdelegatów i ich zmutowane moce.

Mark Moffett przedstawia Stephenowi pretendenta do miana największej żaby świata.

Profesor Aubrey de Grey bada sposób na odmłodzenie Johna McCaina.

Gubernator Eliot Spitzer zgadza się pomóc Stephenowi, by ten również został superdelegatem.

David Gracer przyrządza pyszny talerz owadów i zaprasza Stephena do wspólnej uczty.

John Feinstein obawia się, że zawodowcy biorący sterydy wywierają wpływ na nastoletnich sportowców w Ameryce. Leonard Nimoy rzuca wyzwanie amerykańskim kanonom piękna zdjęciami nagich kobiet z nadwagą.

Henry Louis Gates Jr. zamierza przebadać DNA Stephena, aby dowiedzieć się, czy jest on czarniejszy od Obamy.

Stephen jest zazdrosny o to, że Tony Snow zastępuje Papę Niedźwiedzia Billa O'Reilly'ego.

Richard Brookhiser dowodzi, że Stephen jest bezpośrednim potomkiem Williama F. Buckleya. Ingrid Newkirk, prezeska PETA, doznała olśnienia w kwestii bycia zjedzonym.

Stephen dowiaduje się, dlaczego maestro Lorin Maazel zabrał Filharmonię Nowojorską do Korei Północnej. Shashi Tharoor uważa, że Stephen znalazłby się na samym szczycie systemu kastowego.

William Donohue wyraża oburzenie Stephena antykatolicką bigoterią pastora Johna Hagee. Howard Dean dzwoni do Stephena, by przekazać mu krzepiące wieści o prawyborach. Jennifer 8. Lee mówi Stephenowi, że Amerykanie częściej jedzą chińszczyznę niż szarlotkę.

Stephen używa apetycznych metafor, próbując dowiedzieć się, którego kandydata popiera Robert Reich. Stephen pyta Gregory'ego Rodrigueza, czy Ameryka będzie kiedykolwiek gotowa na prezydenta, który jest „inny”.

John Legend wyjaśnia, że prawdziwy patriotyzm wiąże się ze szczerą krytyką i gotowością do zmian.

George McGovern uważa, że można być jednocześnie idealistą i realistą.

Geraldo Rivera przeżył moment oświecenia, który zmienił jego zdanie o Stephenie.

Stephen pyta Howarda Kurtza, czy wieczorne programy satyryczne powinny mieć jakikolwiek wpływ na politykę.

Hussein Ibish pomaga Stephenowi ustalić, czy Obama jest ukrytym muzułmaninem. Sudhir Venkatesh mieszkał w chicagowskich blokowiskach socjalnych, aby dowiedzieć się, jak działają uliczne gangi.

Stephen sugeruje byłej doradczyni Obamy, Samancie Power, że może Hillary Clinton jest dobrym potworem, jak Ciasteczkowy Potwór.

O ile Stephen nie zdecyduje się ponownie kandydować na prezydenta, Carole King popiera Hillary.

Dee Dee Myers opowiada Stephenowi, co by się stało, gdyby kobiety rządziły światem.

Stephen testuje destylator z rekompresją pary skonstruowany przez wynalazcę Deana Kamena.

Eric Alterman tłumaczy, że w liberalizmie chodzi o prawdę, a prawda bywa skomplikowana. Michael Reynolds buduje energooszczędne domy z surowca naturalnego: naszych śmieci.

Van Jones opowiada Stephenowi o „zielonych” miejscach pracy, które służą zarówno Ziemi, jak i gospodarce.

Podczas wywiadu Stephen zasłania swoje krocze nowym albumem grupy R.E.M.

Clay Shirky zachęca Colbert Nation do zrobienia czegoś ciekawego z paczkami po Doritos.

Trevor Paglen zebrał w książce naszywki wojskowe noszone przez oficerów pracujących przy ściśle tajnych projektach. Jesse Ventura surfował w Meksyku, poznając tajniki rewolucji.

Stephen obiecuje Madeleine Albright prywatny pokaz swojego portretu w Smithsonian.

Stephen ma newsa na wyłączność – Jeff Gore, założyciel Citizens for Retiring the Penny, popiera Obamę.

Robin Wright relacjonowała sześć wojen na Bliskim Wschodzie, a Stephen chce wiedzieć, która była jej ulubioną.

Stephen pyta rodowitego filadelfijczyka Chrisa Matthewsa, jak zdobyć głosy mieszkańców Pensylwanii.

Stephen próbuje wzbudzić zazdrość w Baracku Obamie, śpiewając dla Michelle Obamy.

Stephen dowiaduje się od gubernatora Eda Rendella, że mieszkańcy Pensylwanii bywają i zgorzkniali, i przesłodcy.

Senator Hillary Clinton docieka przyczyn problemów technicznych Stephena i radzi przełączyć źródło sygnału.

Stephen obawia się, że apele senatora Sandersa o redystrybucję bogactwa spowodują tłok w jego klubie jachtowym.

Susan Jacoby i Stephen debatują o wadze rozsądku, zaletach elitaryzmu i o tym, ile jest mu winna za tantiemy od prawdy.

Pisarz Mitch Albom tworzy swoje emocjonalne książki po to, by ludzie pamiętali o życiu teraźniejszością i nie zwlekali z wybaczaniem innym czy realizacją marzeń.

Skoro pierwsza dama Kalifornii, członkini politycznej dynastii i bogata była prezenterka wiadomości nie wie, kim jest, to jakie szanse ma cała reszta z nas?

Steve Jobs zaproponował Feist amerykańskie obywatelstwo w ramach umowy za udział w reklamie iPoda.

Anne Lamott i Stephen, dwoje nauczycieli ze szkółki niedzielnej, rozmawiają o wierze.

Noah Feldman, który doradzał Irakijczykom, przybliża Stephenowi zagadnienia irackiej konstytucji.

James Howard Kunstler ostrzega przedmieścia, że wkrótce zabraknie im energii.

Carl Hiaasen uważa, że każda runda golfa to podróż w najmroczniejsze zakamarki jego duszy.

Stephen obawia się, że Nathan Gunn wysyła zły sygnał, śpiewając operę bez koszuli.

Oskarżony o działalność terrorystyczną Hasan Elahi postanowił założyć stronę dokumentującą każdy jego krok. George Johnson i Stephen odtwarzają jeden z dziesięciu najpiękniejszych eksperymentów naukowych.

Arianna Huffington mówi Stephenowi, że wojna w Iraku jest dla Johna McCaina jak Viagra.

Doktor Mehmet Oz wyjaśnia, że im więcej uprawiasz seksu, tym dłużej żyjesz.

Stephen pyta Jennifer Hooper McCarty, czy to zbyt duża liczba biedaków na dolnym pokładzie zatopiła Titanica.

Stephen pyta Laurę Dern, jak to było wcielić się w ulubienicę Ameryki, Katherine Harris. Stephen chwali Grovera Norquista za wykorzystanie w nowej książce retoryki z XIX-wiecznego Południa.

Andrei Cherny wyjaśnia, jak Ameryka powstrzymała ekspansję komunizmu, zrzucając z samolotów batony.

Tony Perkins i Stephen omawiają swoje oburzenie wyrokiem Sądu Najwyższego Kalifornii legalizującym małżeństwa osób tej samej płci. Brian Greene tłumaczy Stephenowi, o co właściwie tyle szumu z tą nauką.

Senator Claire McCaskill wyjaśnia, dlaczego Barack Obama to najlepszy człowiek na stanowisko kolejnego prezydenta Stanów Zjednoczonych.

Stephen pyta Tada Devine'a, czy do prawyborów Demokratów można dołączyć trzeciego kandydata, na przykład wściekłą małpę albo niedożywionego tygrysa. David Sirota wyjaśnia, że kampania prezydencka to nie jedyne miejsce, w którym dochodzi do zmian.

Jon Paskowitz opowiada Stephenowi, jak wyglądało podróżowanie z wielką rodziną i ojcem, który uznał, że jego dzieci zamiast do szkoły będą chodzić surfować.

George Will wyjaśnia, że konserwatyści rozumieją, iż rolą rządu jest doręczanie poczty, obrona granic i nieschodzenie ludziom w drogę.

Stephen pyta kandydata libertarian na prezydenta, Boba Barra, czy boi się, że rząd każe mu zarejestrować wąsy. Salman Rushdie opowiada Stephenowi, dlaczego spodobała mu się rola ginekologa Helen Hunt.

Pat Buchanan uważa, że II wojna światowa była najłatwiejszą do uniknięcia wojną w dziejach.

Stephen pyta Philipa Weissa, czy urozmaicenie pożycia małżeńskiego oznacza pozycję misjonarską w różnych kapeluszach.

Zoolog Alan Rabinowitz niemal doprowadza Stephena do łez historią o tym, co zainspirowało go do ratowania wielkich kotów.

David Hajdu opowiada o czasach w Ameryce, kiedy komiksy traktowały o przestępczości i zepsuciu niczym Grand Theft Auto.

Stephen pyta byłą kandydatkę Partii Zielonych na wiceprezydenta i rdzenną amerykańską aktywistkę Winonę LaDuke, jak to jest być uciskaną elitarystką. Stephen pyta Dicksona Despommiera, czy uprawa żywności w pionowych wieżach to elitarny sposób na rolnictwo.

Kenneth Miller porównuje zwolenników inteligentnego projektu do naciągaczy zasiłkowych czekających na jałmużnę od państwa.

Stephen pyta Neala Katyala, czy walka o prawa więźniów z Guantanamo to jego prywatny dżihad. Jonathan Zittrain chce ocalić dobry chaos internetu i oddzielić go od złego chaosu, który wszystko zdepcze.

Stephen pomaga Barackowi Obamie znaleźć nową religię, zgłębiając hinduizm z Umą Mysorekar, przewodniczącą Hindu Temple Society of North America. Stephen pyta Junota Díaza, jak zdobył Pulitzera, skoro nie urodził się w Ameryce.

Stephen zdradza biskupowi N.T. Wrightowi, że jego wyobrażenie nieba to dostanie harfy, sączenie mint julep i zadawanie pytań Ronaldowi Reaganowi.

Stephen namawia do zakupu książki Barbary Ehrenreich, żeby niesamowicie się wzbogaciła i musiała odszczekać swoje słowa.

Świat domaga się ośmionożnego hołdu dla Stephena, a nie kolejnego barbershopowego kwartetu. Stephen pyta Willa Smitha, czy popiera Baracka Obamę, bo po cichu liczy na rolę w filmie o jego życiu.

Stephen pyta Paula Goldbergera, dlaczego Ameryka nie może po prostu ustawić istniejących wieżowców jeden na drugim i stworzyć najwyższego budynku świata. Stephen pyta Neila deGrasse Tysona, czym jest ciemna materia, bo sam nie zwraca uwagi na kolor materii.

Stephen prosi kongresmena Roberta Wexlera, by powiedział coś o swoich wyborcach, skoro ci już śpią.

Stephen pyta lamę Surya Dasa, czy Barackowi Obamie trudno byłoby przejść ze skrywanego islamu na buddyzm. Daniel C. Esty uważa, że wolny rynek rozwiąże kryzys ekologiczny. Stephen powtarza to od lat.

Ameryka Południowa rośnie w siłę i zyskuje niezależność, więc Stephen pyta Julię E. Sweig, czy teraz musimy zacząć interesować się piłką nożną. Stephen pyta Jasona Rileya, czy boi się, że jakiś Meksykanin odbierze mu posadę w kolegium redakcyjnym „The Wall Street Journal”.

Jimmy jest tak podekscytowany wizytą zespołu Rush, że podmienia czołówkę programu Stephena.

Stephen mówi Elizabeth Edwards, że mamy już powszechną opiekę zdrowotną. Nazywa się modlitwa.

Jeśli senator Jim Webb nie chce być wiceprezydentem Baracka Obamy, to Stephen z chęcią zajmie jego miejsce.

Stephen pyta Margaret Spellings, czy wprowadzenie obowiązkowych klapsów na poziomie federalnym pomogłoby naszym dzieciom w nauce.

Stephen chce wiedzieć, dlaczego Nas wyzwał Billa O'Reilly'ego na debatę, a nie na pojedynek na freestyle.

Stephen pyta Laurie Goodstein, czemu anglikanie nie mogą po prostu wyświęcać homoseksualnych księży i o tym nie gadać – tak jak katolicy. Astronauta Garrett Reisman zdradza Stephenowi, że zapisał tajne kody autodestrukcji na swojej opasce WristStrong.

W związku z filmem „Beer for My Horses” Stephen martwi się, że Toby Keith zacznie zadawać się z Seanem Pennem i przykuwać do wielorybów.

Stephen pyta Erica Rostona, czy uważa węgiel za Al-Kaidę wśród pierwiastków.

Stephen pyta zespół Crosby, Stills & Nash, czy trudno jest wymieniać papier firmowy za każdym razem, gdy Neil Young odchodzi ze składu.

Stephen chce, by Brendan Koerner wyjaśnił mu, dlaczego żarówki energooszczędne wyglądają jak lody z automatu, skoro nie wolno ich lizać. Stephen pyta Buzza Aldrina, czy „Wyprawa na Księżyc 3D” – jego nowy film animowany o muchach biorących udział w misji Apollo – opiera się na faktach.

Lucas Conley opowiada Stephenowi o amerykańskiej obsesji na punkcie brandingu w wywiadzie sponsorowanym przez markę Dr Pepper.

Stephen pyta Davida Carra, co bardziej szkodzi społeczeństwu – uzależnienie od cracku czy „The New York Times”.

Stephen pyta Jasona Bonda, czy jego pająk wygrałby w walce z pająkiem Neila Younga. Stephen chce też wiedzieć, czy Kevin Costner jest lewackim, liberalnym, różowym komuchem z Hollywood.

Devin Gordon wyjaśnia, co Chiny tak naprawdę zyskują na organizacji igrzysk olimpijskich. Stephen pyta Thomasa Franka, jak konserwatyści przyczynili się do pogorszenia funkcjonowania rządu.

Prezenter stacji Univision, Jorge Ramos, omawia rodzaj energii, jaki Latynosi wnoszą do Stanów Zjednoczonych.

Joey Cheek wyjaśnia, że Chiny cofnęły mu wizę z powodu próby zwrócenia uwagi na łamanie praw człowieka w Darfurze. Stephen pyta Jane Mayer, dlaczego postrzega zaawansowane metody przesłuchań jako szklankę do połowy pustą, a nie do połowy pełną, w której zanurzona jest czyjaś twarz.

Dick Meyer uważa, że istnieje różnica między indywidualizmem a samolubstwem.

Bing West twierdzi, że żołnierze spisali się w Iraku tak dobrze, że zmienili charakter tej wojny.

Libertarianin Bob Barr opowiada o swojej kampanii prezydenckiej i dzieleniu się cygarem z Alem Gore'em. Scott McClellan i Stephen próbują dodzwonić się do prezydenta Busha.

Mike Huckabee nie chce, aby Barack Obama został prezydentem, ale jest dumny z faktu, że jest on kandydatem Demokratów.

Richard Brookhiser mówi Stephenowi, że George Washington był dobrym prezydentem, ponieważ ufał mądrym ludziom.

John McWhorter jest konserwatystą społecznym, ale uważa, że z wielu różnych powodów Barack Obama byłby lepszym prezydentem.

Laura D'Andrea Tyson mówi Stephenowi, że gospodarka rozwija się szybciej pod rządami prezydentów z Partii Demokratycznej.

Doris Kearns Goodwin wyjaśnia, że Sarah Palin musi przekonać do siebie kobiety, zanim te zdecydują się na nią zagłosować.

Adam Brickley opowiada, jak wpłynął na bieg amerykańskiej polityki, nie wychodząc z domu swojej mamy. Ron Paul musiałby wyrzec się wszystkiego, w co wierzy, aby przemówić na konwencji Republikanów.

Stephen pyta Davida Patersona, jak można być miłym człowiekiem i jednocześnie odnosić sukcesy w polityce.

Peter J. Gomes uważa, że współczesne kościoły chrześcijańskie nie są motorami zmian, lecz ostojami konserwatyzmu.

Działacz na rzecz praw konsumentów Tyson Slocum twierdzi, że koncerny naftowe stoją na drodze do zerwania z uzależnieniem Ameryki od ropy. Organizacja charytatywna Ricka Reilly'ego, Nothing but Nets, chroni dzieci w Afryce przed śmiercią na malarię.

Bob Lutz wyjaśnia, jak działa nowy samochód elektryczny koncernu GM.

Maria Bartiromo mówi Stephenowi, że nie powinniśmy reagować zbyt pochopnie na krach na Wall Street.

Jackson Browne wyjaśnia, dlaczego pozywa Johna McCaina za wykorzystanie jego piosenki w spocie uderzającym w Obamę.

Felietonista biznesowy z „New York Timesa” Joe Nocera wyjaśnia, że plan ratunkowy opiewający na 700 miliardów dolarów uratuje gospodarkę, bo po prostu musi. Cornel West uważa, że nadszedł moment, w którym potrzebujemy odwagi, współczucia i nadziei.

Stephen bawi się swoim iPhonem, podczas gdy Nicholas Carr tłumaczy, że internet odbiera nam zdolność koncentracji.

Paul Begala zgadza się z 82% osób uważających, że George W. Bush radzi sobie fatalnie.

Nie ma już czasu na kolejną piosenkę Jamesa Taylora.

Współzałożyciel szkół KIPP Dave Levin mówi, że ponad 80% dzieciaków, z którymi zaczynał, studiuje dziś na uczelniach.

Szekspirolog Stephen Greenblatt omawia szekspirowskie analogie u Obamy, McCaina i Palin. Naomi Klein chce, żebyśmy byli przygotowani na to, że przywódcy wykorzystają nas w momentach kryzysu.

Jim Cramer mówi o tym, kto odpowiada za kryzys gospodarczy i w co teraz inwestować.

Nate Silver wykorzystuje te same metody prognozowania, których używa w baseballu, i przekłada je na wybory prezydenckie.

Joe Scarborough podaje powody, dla których John McCain nie wygra tych wyborów.

David Gergen uważa, że przy obecnej sytuacji na giełdzie wyborcy nie chcą słyszeć o Billu Ayersie ani Charlesie Keatingu. Stephen pyta Olivera Stone'a, czy po tym, jak w filmie „W.” przedstawił prezydenta ze współczuciem, jest już skreślony w Hollywood.

Bethany McLean uważa, że komputery nie są winne wywołania kryzysu gospodarczego. Kathleen Parker twierdzi, że prasa traktuje Sarah Palin zbyt łagodnie, bo jest niezłą laską.

Joseph Stiglitz wyjaśnia, dlaczego kryzys gospodarczy nie skończy się tylko dlatego, że giełda ma się dobrze.

Tina Brown porównuje The Daily Beast do świetnego koktajlu z zabawnymi i ciekawymi ludźmi.

Brent Glass oficjalnie przyjmuje portret Stephena do Narodowego Muzeum Historii Amerykańskiej. Robert Greenwald omawia swoją serię popartych solidnymi badaniami anty-McCainowskich reklam na YouTube.

Fareed Zakaria twierdzi, że jasną stroną kryzysu gospodarczego jest to, że Ameryka zacznie oszczędzać. Wynton Marsalis i Stephen wykonują hymn Stanów Zjednoczonych.

Kanclerz Michael Farris wyjaśnia wagę nauczania Biblii w Patrick Henry College.

David Frum uważa, że kreatywność i elastyczność Republikanów zadecydują o tym, kiedy powrócą do władzy.

Jonathan Alter wyjaśnia, że Barack Obama chce na nowo zdefiniować umowę społeczną, tak jak zrobił to FDR.

Yo-Yo Ma opowiada o współpracy z przyjaciółmi.

Sherman Alexie uważa, że John McCain był świetny dla rdzennych Amerykanów, ale jest zły dla całego kraju.

Stephen pozwala Davidowi Simonowi dotknąć swojej statuetki Emmy.

Serce Stephena staje, gdy ten próbuje dorównać stonowanej energii Jeffa Tweedy'ego.

Charlie Cook wyjaśnia, że wyborcy chcą śledzić wybory, a sondaże są sposobem na kontrolowanie wyniku. Andrew Sullivan popiera Baracka Obamę, ponieważ John McCain nie podchodzi poważnie do wygrania wojny z terroryzmem.

Wybory to porażka dla kampanii McCaina, ale ten jeszcze powróci do walki i zgarnie wszystko dla siebie.

Andrew Young oddaje uznanie George'owi W. Bushowi za przygotowanie gruntu pod prezydenturę Obamy.

Rachel Maddow twierdzi, że rządy administracji Busha przypominały zatrudnienie weganina na stanowisku rzeźnika.

Dan Savage wyjaśnia, że grupą, która w przytłaczającej większości poparła Propozycję 8, byli seniorzy. Nowo wybrany burmistrz Kevin Johnson zdradza Stephenowi, jak zamierza sprawić, by Sacramento przestało być niewiarygodnie nudne.

Bob Woodward opowiada o dysfunkcjach w administracji Busha wynikających z prób wyprostowania sytuacji wokół wojny w Iraku.

Stephen Moore uważa, że Barack Obama doprowadzi gospodarkę do zastoju swoimi podatkami.

Tom Brokaw wyjaśnia kwestię swoich ambicji dotyczących wejścia do gabinetu Baracka Obamy. Malcolm Gladwell wskazuje najlepszy rok na urodzenie się w XX wieku, jeśli chce się zostać bogaczem.

Stephen rozmawia z Paulem Simonem o jego karierze i nowej książce zatytułowanej „Lyrics”.

Michael Lewis twierdzi, że ludzie ostatecznie i tak obwinią Baracka Obamę za kryzys finansowy.

Thomas Friedman chce, aby rząd zapoczątkował zieloną rewolucję z taką samą bezwzględną determinacją, z jaką Chiny działają za pomocą metod autorytarnych.

Khaled Hosseini mówi, że wojna w Afganistanie to maraton, a nie sprint na sto metrów. Roland Fryer przedstawia szczegóły swojego innowacyjnego programu, w ramach którego dzieci dostają pieniądze za dobre stopnie.

Jeffrey Goldberg uważa, że na lotniskach nie ma prawdziwego bezpieczeństwa – to tylko teatr pozorów.

Barbara Walters wymienia fascynujące niegdyś postacie, o których zdążyliśmy już zapomnieć.

Bob Graham uważa, że pakistański arsenał nuklearny i niestabilny rząd tego kraju tworzą idealne warunki do ataku bioterrorystycznego. Nicholas Wade wyjaśnia, dlaczego zadaje sobie tyle trudu, by sklonować mamuta włochatego.

Geoffrey Canada chce, aby ubodzy rodzice wychowywali zdolne dzieci, dzięki czemu będą one mogły konkurować na amerykańskim rynku.

Kevin Bacon dołącza do Stephena przy choince Nixona, by porozmawiać o swoim nowym filmie „Frost/Nixon”. Charlie Kaufman musi opisać swój nowy film „Synekdocha, Nowy Jork”, używając zwrotów „podnoszący na duchu” i „pyskaty chihuahua”.

Richard Haass wierzy, że w tym stuleciu Ameryka ma szansę na współpracę z innymi krajami w celu uczynienia świata bezpieczniejszym.

Michael Phelps wystartuje na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 2010 roku, gdy Stephen nauczy go tańca na lodzie.

Stephen gratuluje Johnowi Kingowi i reszcie mediów doprowadzenia do wyboru Obamy na prezydenta.

Matt Miller uważa, że rząd musi zapewnić nam podstawowe poczucie bezpieczeństwa, takie jak opieka zdrowotna i emerytury.

Benicio Del Toro opowiada o spotkaniu z Castro w ramach przygotowań do filmu „Che”.

Lawrence Lessig uważa, że przestarzałe prawo autorskie zrobiło z naszych dzieci przestępców.

Anthony Romero uważa, że jeśli Barack Obama natychmiast nie zamknie Guantanamo, popełni ogromny błąd.

Niall Ferguson wyjaśnia, jak pieniądze tworzą relację między wierzycielem a dłużnikiem.

Alan Khazei tłumaczy Stephenowi, dlaczego ktoś miałby zrobić coś dla kogoś innego i nie wziąć za to pieniędzy.

David Gregory uważa, że prasa będzie bezlitośnie rozliczać Obamę, tak jak powinno się przepytywać każdego prezydenta. Plakat „Hope” autorstwa Sheparda Faireya należy do wszystkich.

Frank Rich twierdzi, że George W. Bush niesie ze sobą przesłanie nadziei dla przeciętności.

Jabari Asim uważa, że Barack Obama to dla nas szansa na przedefiniowanie siebie jako narodu.

Elizabeth Alexander wyjaśnia Stephenowi różnicę między metaforą a kłamstwem.

Jon Meacham uważa, że Andrew Jackson pokochałby YouTube'a.

Chris Mooney uważa, że naukowcom będzie znacznie bliżej do Baracka Obamy niż do George'a W. Busha. Pastor Ed Young wierzy, że więcej seksu pomoże małżeństwom.

Philippe Petit nie uważa się za odważnego — po prostu podąża za swoją pasją.

Paul McCartney wyjaśnia, jak polować na warzywa. Denis Dutton twierdzi, że sztuka jest narzędziem prokreacji.

John Podesta uważa, że w ciągu ostatnich dziewięciu dni Barack Obama pokazał, że potrafi dokonać postępu.

Stephen jest wściekły na Dana Zaccagnino za to, że pozwolił użytkownikom portalu Indaba Music remiksować jego wywiad.

Henry Louis Gates Jr. twierdzi, że Abraham Lincoln zawsze sprzeciwiał się niewolnictwu, ale nie był fanem czarnoskórych.

Stephen wybucha, gdy Steve Martin przechodzi przez jego pole widzenia.

James Surowiecki twierdzi, że Demokraci wykorzystują kryzys finansowy, aby przeforsować programy leżące w długoterminowym interesie Amerykanów. Jonah Lehrer opowiada o znajdowaniu równowagi między racjonalnością a emocjami przy podejmowaniu decyzji.

Następnie Colbert rozmawia z zespołem TV on the Radio o ich karierze.

Robert Ballard wyjaśnia, dlaczego badanie oceanów to dobra inwestycja.

Eleanor Holmes Norton wręczy Stephenowi klucz do Waszyngtonu, gdy mieszkańcy uzyskają pełne prawa wyborcze. Stephen zastanawia się, czy wrzucenie swojego genomu do internetu przypomina publikowanie numeru PESEL danego przez Boga.

David Ross i Ed Colbert spierają się o kwestie praw autorskich wokół plakatu z Obamą autorstwa Sheparda Faireya. Adam Gopnik twierdzi, że dzięki Abrahamowi Lincolnowi i Karolowi Darwinowi wiara i strach nie rządzą już naszym życiem.

Ojciec Jim Martin uważa, że recesja gospodarcza osłabia czujność ludzi, ułatwiając Bogu dotarcie do nich. Helen Fisher opisuje, co dzieje się z twoim mózgiem, kiedy jesteś zakochany.

Cliff Sloan uważa, że sprawa Marbury przeciwko Madison ma kluczowe znaczenie, ponieważ ustanowiła rządy prawa.

Burmistrz John Fetterman uważa, że Braddock w Pensylwanii to świetne miejsce na wydanie części pieniędzy z pakietu stymulacyjnego.

Stephen chce wiedzieć, jak Kris Kristofferson może być jednocześnie muzykiem country i liberałem.

Kogo późno w nocy boi się David Byrne, że się nim okaże?

Mark Bittman twierdzi, że jemy bez zastanowienia się nad tym, co jest dobre dla nas i co jest dobre dla planety.

Carl Wilson próbuje zrozumieć popularność Celine Dion w książce „Let's Talk About Love”.

Steven Johnson opowiada o Josephie Priestleyu, człowieku, który jako pierwszy zdał sobie sprawę, że rośliny w rzeczywistości wytwarzają tlen, którym oddychamy.

Lisa Hannigan własnoręcznie uszyła okładkę, wkładkę i teksty piosenek na swój album „Sea Sew”.

Stephen prosi Williama Gerstenmaiera o zobowiązanie się do nazwania modułu kosmicznego „Colbert”, jeśli wygra głosowanie internetowe. Jay Keasling mówi, że te same drożdże, których używamy do produkcji piwa i chleba, wkrótce będą napędzać nasze samochody i samoloty.

Howard Fineman uważa, że kłótliwość Amerykanie mają po prostu we krwi.

Simon Johnson wyjaśnia, dlaczego amerykańska gospodarka przypomina niestabilny rynek wschodzący. Peter Singer namawia Stephena, by ten oddał pieniądze ubogim, zamiast samemu się nimi cieszyć.

Jonathan Chait uważa, że New Deal odniósł sukces, ponieważ złagodził ludzką nędzę. W swojej nowej książce „Księga cmentarna” Neil Gaiman lęk przed zmarłymi zastępuje strachem przed żywymi.

David Grann podąża śladami odkrywcy poszukującego zaginionej cywilizacji.

Juan Cole nie opowiada się za miękkim podejściem, ale uważa, że należy wziąć pod uwagę poglądy świata muzułmańskiego.

John McCardell twierdzi, że obecne przepisy dotyczące wieku uprawniającego do picia alkoholu spychają jego spożycie w cień, co stwarza większe zagrożenie dla młodych ludzi.

Stephen bierze do rąk replikę teleskopu Galileusza należącą do Derricka Pittsa, używając specjalnych magicznych rękawic.

David Plotz doszedł do wniosku, że Biblia jest o wiele bardziej zagmatwana, niż uczą w szkółce niedzielnej.

Dambisa Moyo woli skupić się na długoterminowym rozwoju Afryki, a nie na prowizorycznych rozwiązaniach.

Współzałożyciel Twittera Biz Stone, jeden z czołowych amerykańskich ćwierkaczy, omawia popularność i model biznesowy serwisu.

Tom Brokaw uważa, że Barack Obama na szczycie G20 wypadł bardzo po prezydencku. Rich Lowry chce, by republikańskie zasady pozostały niezmienne, ale ich zastosowanie uległo modyfikacji.

Królowa Noor pasuje Stephena na rycerza tylko pod warunkiem, że ten podpisze deklarację Global Zero.

Stephen pyta Phila Bronsteina, czy upadek prasy i brak kontroli dziennikarskiej zapoczątkują złoty wiek korupcji.

Stephen rozmawia o teorii Barta Ehrmana, według której Biblia sama sobie zaprzecza.

Niezależnie od tego, jak daleko doleci stacja kosmiczna, bieżnia Stephena zawsze nabije o parę mil więcej. Gdyby Susie Orbach schudła dwa kilo, mogłaby opowiadać o swojej książce „Ciało” w The Daily Show.

Trzeba nie lada odwagi, by zanudzać widzów w telewizji pięć wieczorów w tygodniu, tak jak Jim Lehrer.

Kanishk Tharoor opisuje wspaniale zaaranżowany taniec indyjskiej demokracji. Douglas Kmiec nie chce, by państwo przyjmowało perspektywę jakiejkolwiek religii i narzucało ją Amerykanom.

Drugi oficer Ken Quinn i Stephen wracają na morze, by polować na piratów na dwuosobowym rowerze wodnym. Szeryf Joe Arpaio zaprzecza, jakoby zbytnio skupiał się na nielegalnej imigracji.

Mike Krzyzewski tłumaczy różnicę między pracą zespołową a socjalizmem.

Stephen chce wiedzieć, czy Ira Glass prowadząc występ na żywo w kinie będzie równie pozbawiony życia, jak w radiu.

Elizabeth Bintliff przyprowadza krowę Daisy, aby promować Heifer International – organizację przekazującą zwierzęta hodowlane do krajów rozwijających się.

Colin Meloy opisuje najnowszy album The Decemberists, wyliczając inspiracje, o których Stephen nigdy w życiu nie słyszał.

Richard Engel zdradza Stephenowi, jaki jest zwyczajowy napiwek dla żołnierza, który ratuje ci życie. Daniel Gross namawia bogate gwiazdy telewizji kablowej na zakupy steków, cygar i whisky.

David Kessler chce ratować ludzkie życie, nakłaniając Amerykanów do mniejszego jedzenia.

Jonathan Alter opowiada Stephenowi, jak pierwsze czternaście poniedziałków Obamy wypada w porównaniu z rządami Roosevelta. Ethan Nadelmann chce wyciągnąć marihuanę z wymiaru sprawiedliwości i objąć ją podatkami oraz regulacjami prawnymi.

J.J. Abrams zdradza wskazówki dotyczące zagadki Stephena z Zatoki Perskiej, zanim Romulanin Stephen zażąda zemsty.

Cliff Sloan ocenia, że szanse na to, iż nowym sędzią Sądu Najwyższego zostanie biały mężczyzna, są bliskie zera – nawet jeśli tym mężczyzną miałby być Stephen. Paul Rieckhoff chce mieć pewność, że powracający weterani otrzymają wsparcie w kwestii edukacji, zatrudnienia i opieki zdrowotnej.

Laurie Garrett ostrzega, że ptasi wirus w Indonezji jest 850 razy gorszy niż świńska grypa, chociaż to te świnki stoją tuż za naszymi drzwiami.

Mitchell Joachim wyobraża sobie miękkie samochody i sterowcowe autobusy ze zderzakami dla miast przyszłości.

Tamara Draut uważa, że regulacja branży jest konieczna teraz, gdy Amerykanie sięgają po kredyty, by zaspokoić podstawowe potrzeby.

Ron Howard mówi Stephenowi, że „Anioły i demony” opowiadają o tym, jak Robert Langdon ratuje Kościół, mimo że Jezus już to zrobił.

Michael Pollan radzi, by jeść wyłącznie to, co ma w składzie mniej niż pięć składników.

Stephen nazywa Yusufa tchórzem, jednocześnie mówiąc mu, że go kocha.

Meghan McCain kocha Partię Republikańską i chce ją ratować przed ludźmi, którzy próbują ją zradykalizować.

Walter Kirn uważa, że udostępnienie w sieci uczelni z Ligi Bluszczowej, takich jak Princeton, pokazałoby studentom szkół państwowych, że wcale nie są gorsi.

Seth Shostak uważa, że o ile Ziemia nie jest cudem, to wśród biliona planet najprawdopodobniej istnieje życie.

Green Day omawia cenzurę w Wal-Marcie i rozważa nagranie coveru jednej z patriotycznych piosenek Stephena.

Po 106 białych mężczyznach na stanowiskach sędziów Sądu Najwyższego Jeffrey Toobin uważa, że nadszedł czas na zmianę dynamiki w sądzie. Byron Dorgan nie wierzy w modernizację bankowości tego typu, która doprowadziła do wielkiego kryzysu.

Katty Kay wyjaśnia ogromne znaczenie kobiet w miejscu pracy, mimo że pracują one inaczej niż mężczyźni.

Eric Schlosser ujawnia kuriozalny rozwój rodem z science fiction w systemach chowu przemysłowego na przestrzeni ostatnich 30 lat.

Dag Soderberg przenosi Biblię z księgarni wprost na stolik kawowy za sprawą „Bible Illuminated”.

Na bezpośredni rozkaz zwierzchnika sił zbrojnych Baracka Obamy generał Ray Odierno goli Stephena na łyso.

Bill Clinton niestrudzenie pracuje nad znalezieniem lekarstwa na Stephena Colberta, a tył głowy Stephena staje się powierzchnią reklamową dla AMP Energy.

Stephen utożsamia się z twardymi wojskowymi wzorcami, ponieważ zjada mnóstwo płatków Admiral Crunch.

Przeszłość Jima Webba w piechocie morskiej utrudnia mu dziękowanie armii lądowej, podczas gdy Stephen uchyla kapelusza laserowi usuwającemu zmarszczki i wykonawcom, którzy zbudowali jego studio.

Austan Goolsbee wierzy, że polityka Baracka Obamy uzdrowi przemysł motoryzacyjny i wprawi Amerykanów w doskonały nastrój.

Karim Sadjadpour uważa, że Mahmud Ahmadineżad postrzega swoje zwycięstwo jako dar od Boga i ajatollaha Chomejniego. Jim Rogers dąży do utrzymania taniej i niezawodnej energii, jednocześnie redukując potężny ślad węglowy przemysłu węglowego.

Joshua Micah Marshall opisuje blog Talking Points Memo jako połączenie dziennikarstwa tradycyjnego ze wspólnym zbieraniem informacji przez czytelników.

Paul Muldoon i Stephen wspólnie recytują wiersz „Tea”, aby pomóc mu stać się najpopularniejszym utworem poetyckim w Ameryce.

Simon Schama przyznaje, że ze wszystkich historii krajów, którymi się zajmował, ta należąca do Stanów Zjednoczonych jest najwspanialsza.

Howard Dean uważa, że rząd USA stać na publiczną opcję ubezpieczenia zdrowotnego, bo wygeneruje ona nowe miejsca pracy. David Kilcullen walczy na wojnach, skupiając się na działaniach lokalnych przeciw mniejszym ruchom partyzanckim.

Matthew Crawford bada podział na pracę umysłową i fizyczną.

Jim Fouratt rozmawia o znaczeniu zamieszek w Stonewall dla ruchu praw osób homoseksualnych oraz o swoim rozczarowaniu Barackiem Obamą.

Neil deGrasse Tyson stara się przybliżać naukę każdemu, kto tylko ma ochotę po nią sięgnąć.

Alexi Lalas uważa, że reprezentacja USA w piłce nożnej ma realne szanse na wygranie mundialu. Kevin Mattson omawia znaczenie niedocenianego przemówienia Jimmy'ego Cartera o kryzysie zaufania.

Nicholas Kristof opisuje związki zaburzające gospodarkę hormonalną w wodzie, które wywołują wady narządów płciowych u samców zwierząt i ludzi.

Stephen wbija Edowi Viestursowi pieczątkę na karcie stałego klienta po jego siódmym wejściu na szczyt Mount Everestu.

Jeśli Stephen zdobędzie 25 tysięcy głosów, Paul Rieckhoff mianuje go honorowym członkiem stowarzyszenia weteranów wojen w Iraku i Afganistanie. Paul Krugman twierdzi, że pakiet stymulacyjny pomaga, ale nie wystarczy do wyleczenia kryzysu gospodarczego.

Leymah Gbowee zorganizowała wśród kobiet strajk seksualny, który trwał aż do zakończenia wojny domowej w Liberii.

Douglas Rushkoff omawia zgubne skutki zarządzania światem jak korporacją oraz sposoby na osłabienie wpływów wielkiego biznesu.

Edmund Andrews opowiada o tym, jak sam padł ofiarą kryzysu kredytów hipotecznych, pracując jako dziennikarz ekonomiczny dla „The New York Times”.

Geoffrey Canada nie widzi żadnej dziedziny, w której biali mężczyźni byliby nieproporcjonalnie poszkodowani. Bob Park nie rozumie, po co ludzie mają latać w kosmos, skoro roboty radzą sobie lepiej.

Aaron Carroll uważa, że państwowy system jednego płatnika będzie tańszy, obejmie wszystkich i przyniesie lepsze efekty leczenia.

Chris Anderson wyjaśnia, jak to możliwe, że firmy zarabiają na oferowaniu darmowych usług.

Zev Chafets nie ma problemu ze stosowaniem sterydów w baseballu, ale niepokoi go tuszowanie tej sprawy.

Ponieważ chłopaki z zespołu Movits! pochodzą ze Szwecji, muszą nosić takie same fryzury i okulary.

Arianna Huffington urodziła się w Stanach Zjednoczonych, ale pielęgnowała swój akcent, by sprawiać wrażenie przedstawicielki mniejszości etnicznej.

Kevin Baker uważa, że prezydent Obama wie, co trzeba zrobić, ale zbyt mocno waha się przed wejściem w spór z Kongresem.

Film wojenny Kathryn Bigelow, „The Hurt Locker”, zbiera świetne recenzje, mimo że brakuje w nim eksplozji i ogłuszających efektów dźwiękowych.

Generał Tony Zinni podaje Davida Petraeusa, Baracka Obamę i Richarda Bransona jako przykłady wybitnych przywódców.

Według Kurta Andersena kryzys gospodarczy i zapaść w ochronie zdrowia dają Amerykanom krótką szansę na ułożenie spraw po swojemu.

Kris Kobach chce walczyć z nielegalną imigracją na szczeblu lokalnym i nagradzać ludzi gotowych przyjechać do kraju legalnie.

Meryl Streep nie poczuwa się do odpowiedzialności, jeśli jej rola Julii Child sprawi, że dzieciaki uznają gotowanie za coś fajnego.

Nowa powieść Barbary Boxer, „Blind Trust”, opowiada o uwikłanej w skandal lewicowej senator z Kalifornii, ale to nie żadne zawoalowane wyznanie winy.

Według Jonathana Cohna kryzys opieki zdrowotnej zmusza nawet przestrzegających zasad Amerykanów z klasy średniej do wyboru między bankructwem a leczeniem.

Mark Johnson w ramach swojego ruchu „Playing for Change” bada, jak muzyka pomaga nam przetrwać trudne chwile.

Mark Devlin wysyła w kosmos wielkie balony meteorologiczne, by badać galaktyki oddalone o miliardy lat świetlnych.

Bill McKibben za sprawą swojego ruchu 350.org nawołuje światowych przywódców do podjęcia kroków w celu obniżenia poziomu dwutlenku węgla na świecie.

Robert Wright uważa, że trzy główne religie mogą pomóc Bogu zmierzać w stronę tolerancji i współczucia.

W swoim filmie „Zdobyć Woodstock” Ang Lee uchwycił nadzieję i optymizm zmęczonych, ubrudzonych dzieciaków.

Chris Matthews jest zdania, że bez rodziny Kennedych amerykańska polityka wyglądałaby zupełnie inaczej.

Burmistrz Cory Booker omawia spadek przestępczości w Newark i daje Stephenowi prawo do sikania.

Christiane Amanpour zamierza sprawić, by Amerykanie przejęli się resztą świata, za sprawą swojego programu w CNN „Amanpour”.

Stephen pyta Wayne'a Coyne'a z The Flaming Lips, jak źle musi być w Oklahomie, skoro jej oficjalną piosenką rockową zostało „Do You Realize??”.

Frank Bruni opowiada o poskromieniu uzależnienia od kompulsywnego jedzenia podczas pracy jako krytyk kulinarny dla „The New York Times”.

Shai Agassi wyjaśnia zasady działania swojej sieci stacji dla samochodów elektrycznych, wzorowanej na abonamentach komórkowych.

Michael Moore walczy z kapitalizmem i wzywa senatorów Partii Demokratycznej do walki o reformę opieki zdrowotnej. Eksperymenty życiowe A.J. Jacobsa obejmują przestrzeganie wszystkich zasad z Biblii, próbę stania się najbardziej racjonalnym człowiekiem na świecie oraz radykalną szczerość.

Ken Burns uważa, że gdyby w Ameryce nie było parków narodowych, Wielki Kanon byłby zabudowany rezydencjami, a Yosemite byłoby strzeżonym osiedlem.

Sheryl WuDunn uważa, że udzielanie pożyczek kobietom i edukowanie dziewcząt to klucz do wyciągnięcia krajów rozwijających się z biedy.

Matt Latimer, były autor przemówień dla administracji Busha, wspomina słowa, których najczęściej używał, pisząc dla prezydenta.

Po przedstawieniu dowodów na ewolucję Richard Dawkins domaga się dowodów na istnienie Boga.

Francis Collins uświadamia Stephena, że minie jeszcze trochę czasu, zanim dzięki badaniom nad komórkami macierzystymi zyska szczypce kraba.

Minister edukacji Arne Duncan chce wydłużenia zajęć lekcyjnych, by amerykańscy uczniowie mogli konkurować z rówieśnikami ze świata.

John Darnielle omawia swoje radośnie ponure teksty piosenek i szacunek dla samobójczych kóz śnieżnych.

Alison Gopnik twierdzi, że niemowlęta są już tak bystre, jak to tylko możliwe, i dysponują niesamowicie potężnymi sposobami poznawania świata.

Colin Beavan spędził rok, nie wywierając żadnego wpływu na środowisko, z nadzieją na znalezienie sposobu na życie lepszego dla naszej planety.

Sanjay Gupta chce interweniować w proces umierania i potencjalnie go odwracać.

Sylvia Earle podkreśla, jak ważne jest zrobienie wszystkiego, co w naszej mocy, aby chronić oceany i przywrócić zdrowie ekosystemowi, który dba o nas.

The RZA chce, aby wszyscy wiedzieli, że prawda wyzwoli każdego z wszystkiego.

Dzięki śledztwom Jerry'ego Mitchella cztery osoby trafiły za kratki za zbrodnie popełnione w epoce walki o prawa obywatelskie.

Cornel West krytykuje Baracka Obamę z troski o biednych i klasę robotniczą.

Randall Balmer odmawia wstąpienia do Kościoła katolickiego, bo podejrzliwie patrzy na każdą grupę religijną, która definiuje się przez negację. Gail Collins opisuje ostatnie 50 lat postępu amerykańskich kobiet i nowe wyzwania, przed którymi dziś stoją.

Fizyk Brian Cox, jeden z najseksowniejszych żyjących mężczyzn według magazynu „People”, rozmawia o teorii względności i naukowych bzdurach.

Wpiszcie nowy album Rosanne Cash na swoją listę i sypnijcie na niego groszem. Bill Simmons uważa, że Wilt Chamberlain był gejem, i porównuje Kobego Bryanta do Nastoletniego wilkołaka.

Nicholas Thompson opisuje losy dwóch przyjaciół – Paula Nitze i George'a Kennana – toczących spór o podejście USA do zimnej wojny.

Andrew Sullivan szczegółowo omawia osiągnięcia Baracka Obamy w zakresie poprawy relacji międzynarodowych, reformy opieki zdrowotnej i współpracy ponad podziałami partyjnymi.

Harold Evans opowiada o małżeństwie z Tiną Brown, otrzymaniu tytułu szlacheckiego od królowej i demaskowaniu szpiegów w brytyjskim rządzie.

William Bratton pracuje nad przeszczepieniem amerykańskiego modelu policji do rodzących się demokracji i państw dotkniętych konfliktami.

Thomas Campbell wyjaśnia Stephenowi, dlaczego ludzie przychodzą oglądać sztukę w Metropolitan Museum of Art.

Maria Shriver częstuje Stephena Lovin' Scoopful, swoimi nowymi lodami, z których dochód wspiera Olimpiady Specjalne.

Christopher Caldwell twierdzi, że niezasymilowani muzułmańscy imigranci zaburzyli w Europie relacje między grupami etnicznymi i płciami.

Stephen goli Woody'ego Harrelsona na łyso, podczas gdy obaj śpiewają „Gwiaździsty Sztandar”.

Paul Goldberger mówi, że budynki wyzwalają w nas emocje i są częścią naszych najgłębszych wspomnień.

Malcolm Gladwell próbuje sprawić, by ludzie dostrzegli powiązania między ich własnym światem a tym, co znajduje się poza nim.

Norah Jones nie kocha swoich fanów aż tak bardzo, żeby dać się przyłapać na wciąganiu koksu w samych majtkach.

John Pike opowiada o popularności karabinka AK-47 z okazji 90. urodzin jego rosyjskiego konstruktora. Elvis Costello wróci i zaśpiewa ze Stephenem, gdy tylko odzyska głos.

Dan Esty wierzy, że prezydent Obama wniesie nowego ducha do konferencji klimatycznej ONZ. Cevin Soling twierdzi, że szkoły publiczne zamieniły się w więzienia przez przesadną obsesję na punkcie bezpieczeństwa.

Brat Guy Consolmagno wyjaśnia, dlaczego Watykan dopuszcza możliwość istnienia życia pozaziemskiego. Sherman Alexie krytykuje technologie cyfrowe za odbieranie lokalnego zachwytu i uznania dla książek.

Craig Watkins próbuje przywrócić wiarygodność wymiarowi sprawiedliwości, doprowadzając do uchylenia niesłusznych wyroków skazujących.

Janet Napolitano omawia kwestię bezpieczeństwa granic Ameryki i wyjaśnia, dlaczego nie wierzy w oznaczanie stopni zagrożenia terrorystycznego kolorami.

Bill T. Jones opisuje, jak Fela Kuti walczył z nigeryjskim rządem za pomocą swojej muzyki.

Bernie Sanders nie chce, żeby rząd zarządzał wszystkim, ale wzywa do bardziej sprawiedliwego podziału bogactwa i dochodów.

Matt Taibbi omawia bezprecedensowy dostęp i wpływ banku Goldman Sachs na władze państwowe.

Lara Logan ocenia złożony plan Obamy wobec Afganistanu i wyjaśnia, dlaczego Osama bin Laden wciąż nie został schwytany.

Katherine Reutter chce, żeby Stephen podpisał się na jej udzie, dzięki czemu będzie szybciej jeździć na łyżwach. Snoop Dogg szlifuje warsztat aktorski, czytając ze Stephenem scenariusz opery mydlanej.

Stephen chce, by Alicia Keys w swoim hicie „Empire State of Mind” wspomniała o mieszkańcach przedmieść.

Tom Brokaw nazywa minione dziesięciolecie dekadą w stylu „o mój Boże”, w której wszystko zupełnie rozjechało się z tym, co było wcześniej.

Erick Erickson sprzeciwia się testowi czystości partyjnej w wykonaniu Krajowego Komitetu Partii Republikańskiej, twierdząc, że to wyborcy powinni decydować.

Riley Crane stworzył platformę do masowej współpracy, by odnaleźć 10 czerwonych balonów DARPA rozmieszczonych losowo w całych Stanach Zjednoczonych.

Charles Moore opowiada o wielkiej plamie śmieci, która zamienia Ocean Spokojny w plastikowe pustkowie.

Barry Scheck wyjaśnia, jak projekt Innocence wykorzystuje dowody DNA do oczyszczania z zarzutów niewinnych ludzi. James Fowler opowiada o ogromnej sile sieci społecznościowych i ich wpływie na nasze życie.

Eugene Jarecki posługuje się filmem „To wspaniałe życie”, by zachęcić Amerykanów do wycofywania pieniędzy z wielkich banków, podczas gdy Stephen proponuje własną interpretację tego klasyka. Morgan Freeman, człowiek o najbardziej wiarygodnym głosie w Ameryce, czyta listę rzeczy, którym nie należy ufać.

Raj Patel twierdzi, że ukryte koszty naszej konsumpcji niosą ze sobą gigantyczne szkody dla środowiska i degradację społeczną.

John Heilemann jest przekonany, że jego książka o kampanii prezydenckiej z 2008 roku, „Game Change”, trzyma się faktów tak wiernie, jak to tylko możliwe.

Kathleen Sebelius omawia swoją rolę w uzgadnianiu ostatecznej wersji ustawy o opiece zdrowotnej między Izbą Reprezentantów a Senatem.

Margaret Palmer uważa, że istnieje lepszy sposób na wydobycie węgla niż wysadzanie wierzchołków gór. Emily Pilloton dąży do tworzenia rzeczy, które są nie tylko dobrze zaprojektowane, lecz także przynoszą pozytywne skutki społeczne.

Stephen potrzebuje czystej próbki moczu, by dostać się do kadry olimpijskiej, a Stephen Bosworth komentuje sytuację w Korei Północnej.

Dick Ebersol zaprasza Stephena do relacjonowania igrzysk olimpijskich w ekipie NBC i odbiera czek od społeczności Colbert Nation.

John Farmer ujawnia, że rząd zafałszował fakty dotyczące szybkości reakcji krajowego dowództwa podczas zamachów z 11 września.

Kati Marton opowiada, jak zdobycie akt tajnej policji pozwoliło jej odkryć prawdę o swoim dzieciństwie na Węgrzech.

Paul Begala uważa, że Demokraci muszą robić trzy rzeczy: atakować, atakować i jeszcze raz atakować. Mika Brzezinski wspomina, że wszystko leciało jej z rąk, gdy próbowała być jednocześnie idealną żoną, matką i dziennikarką.

Arthur Benjamin uwielbia łączyć swoje dwie pasje, matematykę i magię, serwując widzom prawdziwą „matemagię”.

David Gergen uważa, że Obama w swoim orędziu o stanie państwa nawiązał świetny kontakt z młodym pokoleniem, ale nie trafił do pracowników fizycznych.

Psycholożka sportowa Nicole Detling Miller uczy Stephena, jak przygotować mentalnie Jessicę Smith. Harold Ford Jr. podtrzymuje swoje niezmienne poparcie dla prawa do aborcji i tłumaczy, dlaczego zmienił zdanie w kwestii małżeństw jednopłciowych.

Eliot Spitzer uważa, że Amerykanie powinni być wściekli, bo system finansowy jest odbudowywany dokładnie w takim samym kształcie, jaki miał przed krachem.

Peter Cove odpowiada na pytania publiczności w studiu i doradza, jak wrócić na rynek pracy. John Durant odżywia się jak jaskiniowiec, przekonując, że nasze geny najlepiej tolerują dietę łowców-zbieraczy.

Henry Louis Gates Jr. informuje Stephena, że badania genetyczne wykazały, iż jest on najbielszym człowiekiem, jakiego kiedykolwiek testował.

Jonathan Safran Foer twierdzi, że amerykański system rolnictwa stoi w całkowitej sprzeczności z wartościami Stanów Zjednoczonych.

George Stephanopoulos sączy Heinekena i opowiada o swojej pracy w programach „This Week” i „GMA”.

Claire Danes opowiada o roli autystycznej kobiety, która zaprojektowała bezstresowy dla bydła system prowadzenia na rzeź.

Al Michaels uzna za cud, jeśli Shani Davis bezgłośnie powie: „Dziękuję, Stephen” z olimpijskiego podium. David Ross uważa, że dobra sztuka olimpijska powinna przedstawiać bohatera. Mając to na uwadze, Stephen prezentuje swój plakat z Vancouver.

Shaun White snuje teorie na temat tego, dlaczego snowboardziści po usłyszeniu ocen nie zalewają się łzami tak jak łyżwiarze figurowi.

Lindsey Vonn opowiada o kuracji kontuzjowanej nogi austriackim serem i o płci swoich nart. Bob Costas wspina się na Ebersola – gigantycznego łosia Stephena.

Narciarze akrobatyczni Ryan St. Onge i Jeret Peterson nie wyjdą ze studia, dopóki nie przyznają się do uzależnienia od adrenaliny.

Shani Davis dziękuje Stephenowi Colbertowi z dwoma medalami olimpijskimi na szyi w dramatycznym finale dwuczęściowej serii. Seth Wescott ujawnia dżentelmeńską umowę między czołowymi snowboardzistami w sprawie noszenia workowatych ubrań.

Gdyby Don Cheadle naprawdę chciał zwrócić uwagę na swoje inicjatywy, zacząłby brać heroinę za Darfur.

David Brooks porównuje zwolenników Tea Party do hipisów z Wal-Marta i nazywa Obamę myślącym facetem z problemem rozrzutności.

Garry Wills obawia się, że prawo prezydenta do wypowiadania wojny zagraża konstytucji.

Barry Schwartz wyjaśnia, dlaczego nadmiar opcji do wyboru paraliżuje ludzi niezdecydowaniem.

Ezra Klein tłumaczy procedurę pojednawczą, której Demokraci potrzebują do przegłosowania reformy zdrowotnej, oraz to, jak Republikanie mogą ją opóźniać. Tom Hanks opowiada o tworzeniu historii i ciężkiej pracy nad miniserialem o II wojnie światowej, „Pacyfik”.

Annie Leonard twierdzi, że nasza pogoń za posiadaniem większej ilości rzeczy zastępuje to, co daje głębsze szczęście.

Sean Carroll opowiada o tajemnicy czasu i możliwości istnienia wieloświata.

David Aaronovitch bada, dlaczego inteligentni ludzie wierzą w wyjątkowo durne wyjaśnienia otaczających nas wydarzeń.

Robert Baer chce, aby wojsko otrzymywało lepsze informacje wywiadowcze od rządu, a nie z sektora prywatnego.

Rebecca Skloot opowiada o Henrietcie Lacks, której komórki jako pierwsze stały się nieśmiertelne i zostały skomercjalizowane.

Nell Irvin Painter debatuje o definicji białych ludzi i siłuje się ze Stephenem na rękę o kwestię szkockich Irlandczyków.

Mary Matalin próbuje wytłumaczyć stanowisko Republikanów w sprawie opieki zdrowotnej bez używania partyjnych formułek.

Claire McCaskill chwali ustawę o reformie opieki zdrowotnej i przesyła pozdrowienia dla Rusha Limbaugha na Kostaryce.

Simon Johnson uważa, że administracja Obamy nie zrobiła wystarczająco dużo, by zapobiec kolejnemu kryzysowi finansowemu.

Craig Mullaney opowiada o bieżącej sytuacji wojskowej i zmianie dynamiki działań w Afganistanie.

David Frum twierdzi, że odrzucenie i zastąpienie ustawy o opiece zdrowotnej przez Republikanów jest matematycznie niemożliwe. Judith Shulevitz uważa, że szabat uczy nas, jak organizować czas wokół rodziny i społeczności.

Dean Kamen demonstruje, jak jego wynalazek – proteza ramienia – pomaga żołnierzom samodzielnie jeść.

Al Sharpton mówi, że edukacja powinna polegać na uczeniu uczniów, a nie na chronieniu dyrektorów, nauczycieli i urzędników.

David Simon opisuje swój nowy serial HBO „Treme” jako „Glee”, tylko z odrobinę większą liczbą czarnych bohaterów.

Neil deGrasse Tyson twierdzi, że to załogowe loty w kosmos są siłą, która w pierwszej kolejności inspiruje ludzi do zostania naukowcami.

Jeffrey Toobin opowiada o dziedzictwie sędziego Stevensa i jego potencjalnym następcy w Sądzie Najwyższym. Julian Assange zatytułował nagranie ze śmigłowca Apache „Collateral Murder”, by wywołać jak największy oddźwięk polityczny.

Jon Mooallem omawia obserwacje zachowań homoseksualnych u około 450 różnych gatunków zwierząt.

David Shields chce, aby pisarze ignorowali przepisy dotyczące zawłaszczania cudzej twórczości i tworzyli nowe formy na miarę XXI wieku.

Aimee Mullins, która ma dwie protezy nóg, twierdzi, że przeciętna modelka pin-up ma w piersiach więcej sztucznych elementów niż ona na całym swoim ciele.

Andrew Ross Sorkin omawia znaczenie pozwu SEC przeciwko Goldman Sachs, stawiającego pytanie, czy Wall Street to kasyno. George Will opowiada o historii baseballu, debatuje o reformie zdrowotnej i krytykuje Ronalda Reagana.

Jeffrey Katzenberg wysłuchuje pomysłu Stephena na scenariusz filmowy i prezentuje najnowsze okulary 3D.

Rodzice Craiga Robinsona polubili Baracka Obamę, gdy poznali go po raz pierwszy, ale nie wierzyli, że ten związek przetrwa.

Murdoc dzwoni, by uprzedzić Stephena, że nie przeprowadzi wywiadu z prawdziwymi Gorillaz, a jedynie z Damonem Albarnem i Jamiem Hewlettem.

Sharon Jones wspomina swoje dawne posady strażniczki więziennej na wyspie Rikers oraz wokalistki weselnej.

Conn Iggulden chce podkreślić, że każdy zwykły człowiek może stać się bohaterem, a opowieści o heroizmie mogą inspirować nas wszystkich.

Zamiast kolejnego lądowania na Księżycu Gregg Easterbrook wolałby, aby pieniądze podatników przeznaczono na ochronę Ziemi przed asteroidami.

Charlie Crist wycofuje się z republikańskich prawyborów na Florydzie, a Abel Maldonado promuje kalifornijską Propozycję 14. Stephen pyta Damiana Kulasha i Tima Nordwinda, czy kiedykolwiek kręcą teledyski ze swoimi fankami.

Elizabeth Warren popiera regulacje finansowe, które przywrócą jasne zasady i chociaż trochę utemperują Wall Street.

Stephen żałuje, że nie miał czasu porozmawiać z Michaelem J. Foxem o jego książce „A Funny Thing Happened on the Way to the Future”. Mark Moffett opisuje skomplikowane struktury społeczne mrówek, obejmujące gospodarkę rynkową i nacjonalizm.

Dave Isay przekonał się, że matki – bez względu na to, skąd pochodzą – mają ze sobą bardzo wiele wspólnego.

Stewart Brand akceptuje wykorzystanie energii jądrowej, ponieważ zależy mu na całkowitym odejściu od paliw kopalnych.

Gary Johnson chce, aby rząd zalegalizował marihuanę i mówił dzieciom prawdę o jej paleniu.

Hampton Sides opowiada o tym, co pchnęło Jamesa Earla Raya do zamordowania Martina Luthera Kinga Jr.

Według Deepaka Chopry ciemną stroną Stephena jest arogancja, ale jego darem pozostaje niesienie Ameryce odrobiny humoru i wytchnienia.

Craig Finn i Tad Kubler rozmawiają o Niebie, Matce Teresie oraz swoich rockowych prorokach.

Ayaan Hirsi Ali zachęca, by przełamać opory przed ocenianiem i otwarcie przyznać, że jedna religia jest lepsza od innej.

Lisa Miller twierdzi, że problemem z obecnymi powszechnymi wyobrażeniami o Niebie jest to, że nie ma w nich Boga.

Stephen czyta zespołowi Vampire Weekend fragmenty „The Elements of Style”, aby udowodnić konieczność stosowania przecinka oksfordzkiego.

James Carville wie, kogo winić za wyciek ropy z platformy BP, i wyjaśnia, jak prezydent Obama powinien zareagować na ten kryzys. Jonathan Alter uważa, że prezydent Obama zapisał się w historii zaraz po objęciu urzędu, zapobiegając kolejnemu Wielkiemu Kryzysowi.

Mark Frauenfelder prezentuje wszechwiedzącą kulę śledzącą Twittera, najbardziej bezużyteczną maszynę świata i gitarę zrobioną z pudełka po cygarach.

Ambasador Izraela Michael Oren broni izraelskiego ataku na flotyllę i wyjaśnia, dlaczego sprzeciwia się międzynarodowemu śledztwu w tej sprawie. Sam Nunn liczy na to, że dzięki współpracy z innymi krajami uda się powstrzymać terrorystów przed zdobyciem materiałów jądrowych.

Alan Bean maluje sceny ze swojego pobytu w kosmosie, by ocalić od zapomnienia historie, o których zwykli ludzie nie mają pojęcia.

Według Stephena Prothero udawanie, że wszystkie religie są takie same, wcale nie pomaga w zrozumieniu świata.

Carl Safina uważa, że wyciek ropy z platformy BP to skutek przedkładania przez rząd korporacyjnej chciwości nad dobro publiczne.

Mark Mothersbaugh i Gerald Casale skorzystali z pomocy grup fokusowych przy wyborze piosenek, niebieskich czapek i garniturów inspirowanych Kim Dzong Ilem.

David Mamet uważa, że teatr umarł, bo wystawia się wyłącznie wznowienia sztuk, które nie były dobre nawet 40 lat temu.

Wes Moore opowiada o wadze drobnych decyzji i wzorców do naśladowania, porównując swoje losy z historią uwięzionego imiennika, Wesa Moore'a.

Gloria Steinem twierdzi, że mężczyźni, którzy wychowują dzieci i dbają o dom, mają lepsze małżeństwa, żyją dłużej i cieszą się lepszym seksem.

Tim Westergren opowiada o tym, jak serwis Pandora tworzy spersonalizowane playlisty na podstawie analizy cech muzycznych utworów.

Michael Specter zauważa, że wszyscy oburzają się na wielką naukę i wielką farmację, a jednocześnie uwielbiają wielkie placebo.

Michael Hastings wyjaśnia, dlaczego napisał dla magazynu „Rolling Stone” artykuł, który doprowadził do dymisji generała Stanleya McChrystala. John Waters odegrał przed pierwszoklasistami katastrofę lotniczą, a potem rozdał im szkielety szczurów.

Julian Castro uważa, że ustawa imigracyjna w Arizonie wynika z uzasadnionej frustracji, ale zastosowane w niej przepisy idą o krok za daleko.

Nicholas Carr twierdzi, że internet doprowadza do zwarcia w naszych procesach myślowych, bezustannie bombardując nas informacjami.

Manny Howard próbował hodować tilapie w wannie, a w obronie własnej omal nie zabił królika szufelką.

Paul Krugman twierdzi, że zasiłki dla bezrobotnych to bardzo szybki i skuteczny sposób na tworzenie miejsc pracy. Michio Kaku wierzy, że w ciągu najbliższych dekad doczekamy się czegoś na kształt peleryny-niewidki z Harry'ego Pottera.

Garret Keizer uważa, że hałas i cisza są dystrybuowane na podobnych zasadach jak bogactwo czy wykluczenie społeczne.

Steve Carell czuje się, jakby objęto go programem ochrony świadków, a Jon Stewart marzy o ucieczce z „The Daily Show”.

Arturo Rodriguez zaprasza Amerykanów, którzy uważają, że imigranci zabierają im pracę w rolnictwie, do spróbowania swoich sił na polu.

Hephzibah Anderson zrozumiała, czego tak naprawdę oczekuje od seksu, dzięki rokowi spędzonemu w celibacie.

Tom Blanton uważa, że ujawniając tajne dokumenty dotyczące wojny w Afganistanie, Brad Manning mógł kierować się mentalnością rodem z Facebooka. Gwiazdor filmu „Dżentelmen z Nowego Jorku”, Kevin Kline, słynie ze scenicznej charyzmy, ale Stephen nie da mu się przyćmić pod względem dykcji.

Elon Musk planuje wysyłać ludzi na stację kosmiczną, ale powrót na Ziemię będzie wymagał dodatkowej opłaty.

Andy Cohen i Stephen odgrywają kłótnię pomiędzy Bethenny i Kelly z reality show „The Real Housewives of New York City”.

Stephen mówi Jimmy'emu Cliffowi, że reggae to jego zdaniem idealna muzyka na firmowe wyjazdy integracyjne.

Stephen wypytuje Laurę Ingraham o oklepane stereotypy rasowe, którymi w swoich wspomnieniach posłużył się prezydent Obama.

Michael Posner uważa, że wspieranie stabilnych demokracji szanujących prawa człowieka leży w najlepszym interesie Ameryki.

Savion Glover omawia początki stepowania, wyjaśnia spadek jego popularności i występuje z przyjaciółmi.

Dylan Ratigan doszukuje się podobieństw między meksykańskimi handlarzami narkotyków a dyrektorami amerykańskich banków.

David Finkel spędził osiem miesięcy z żołnierzami w Iraku, by dowiedzieć się, przez co przechodzą młodzi Amerykanie wysyłani na wojnę.

Chuck Close wyjaśnia, jak maluje gigantyczne portrety, mając trudności z rozpoznawaniem twarzy.

Richard Clarke uważa, że zbyt duża liczba agencji wywiadowczych zwiększa szanse na powodzenie kolejnego ataku terrorystycznego. Dzięki efektowi Colberta burmistrz John Fetterman wygrał reelekcję, a miasto Braddock w Pensylwanii zyska nowe centrum społecznościowe.

Stephen pyta Barry'ego Levine'a, z kim musi się przespać, aby trafić na okładkę „National Enquirer”.

Sześć lat spędzonych w zoo sprawiło, że Thomas French zaczął dostrzegać u ludzi ich pierwotne zachowania.

Jon Krakauer wyjaśnia, jak administracja Busha zamieniła śmierć Pata Tillmana w narzędzie propagandy.

Leslie Kean opisuje twarde dowody na istnienie UFO i wzywa do przeprowadzenia dalszych badań.

Jeffrey Goldberg twierdzi, że decyzja o zbombardowaniu Iranu – podjęta przez Izrael lub USA – może przynieść fatalne skutki.

Stephen z dumą przedstawia swoją prywatną uczelnię nastawioną na zysk, a Andrew Hacker twierdzi, że uniwersytety internetowe to zdzierstwo. Heidi Cullen przypisuje obecne ekstremalne powodzie, susze i upały globalnemu ociepleniu.

Richard Engel opowiada, jak został dziennikarzem, który obwieścił światu zakończenie operacji Iraqi Freedom.

Anthony Romero wyjaśnia, dlaczego Ameryka potrzebuje ACLU do obrony konstytucji teraz, gdy na scenie pojawili się działacze Tea Party.

Stephen dziękuje Yogiemu Berrze, generałowi Rayowi Odierno, wiceprezydentowi Joe Bidenowi oraz żołnierzom na widowni. Stephen wita powracającego z Iraku generała Raya Odierno z pomocą efektu Colberta i nowej fryzury.

Stephen dziękuje weteranom w towarzystwie seksownego sprzedawcy hot dogów i z pomocą Jima Webba próbuje znaleźć dla nich pracę. Brent Cummings i Josh Bleill doceniają wsparcie, jakie otrzymali od amerykańskiego społeczeństwa po misjach w Iraku.

Lisa Birnbach definiuje styl preppy jako postawę osoby o klasycznym podejściu do życia oraz klasycznej garderobie.