Stacyjka Hatley

Pierwszy odcinek, w którym przybycie nowego, niezwykle sprawnego zawiadowcy, Cecila Parkina, wywołuje niemałe poruszenie w Hatley. Funkcjonowanie stacji wcale nie robi na nim dobrego wrażenia, ale jest zachwycony na wieść, że dworcowy bufet prowadzi May Blanchflower, z którą kiedyś łączył go płomienny romans. Niestety May jest już mężatką, a jej mężem okazuje się stacyjny tragarz, Jack Skinner. Odcinek kończy się, gdy pan Parkin natrafia na artykuł prasowy informujący o planach dr. Beechinga dotyczących likwidacji tysięcy stacji kolejowych – i Hatley również grozi zamknięcie.

Na stacji Hatley wybucha prawdziwy chaos, gdy indyk należący do nastawniczego, Harry'ego Lamberta, zostaje zauważony biegnąc wzdłuż torów.

Pan Parkin planuje podnieść standard stacji Hatley, instalując nowy system nagłośnieniowy do zapowiedzi pociągów. Zadanie to powierza pani Schumann z kasy biletowej, ale czy kobieta zdoła opanować tremę?

Cały personel stacji musi pomóc panu Parkinowi w przeprowadzce do domu zawiadowcy, podczas gdy on sam marzy o relaksującej kąpieli. May wyznaje Ethel Schumann prawdę o swojej przeszłości z panem Parkinem – jak Ethel przekaże tę wiadomość Jackowi?

Przybycie trumny na stację Hatley wywołuje niemałe zamieszanie.

Gdy semafor Harry'ego Lamberta staje w płomieniach, Ethel, Jack i Wilfred próbują zaradzić sytuacji, lecz kończy się to wznieceniem małego ognia na peronie. Pan Parkin złośliwie kupuje dla May drogą bieliznę – w ramach rekompensaty za osiemnaście urodzin, które minęły od ich rozstania. May uważa, że wypada ją zwrócić, choć wcale nie ma na to ochoty. Jack dowiaduje się o prezencie po rzekomo przypadkowej uwadze Very Plumtree, sprzątaczki. Domaga się wyjaśnień, jednak Ethel zmyśla wiarygodną historię i Jack nabiera przekonania o jej niewinności. Nalega, aby May wróciła z nim do domu na małe igraszki, podczas gdy Wilfred i Ethel muszą zmierzyć się z niespodziewanym pojawieniem się na stacji lwa.

Dawna miłość pana Parkina, urzędniczka skarbowa Edna Taylor, z którą jest zaręczony od sześciu lat, znajduje na jego biurku list i z przykrością odkrywa, że on już jej nie kocha. Tymczasem personel stacji robi wszystko, by pan Parkin nie dowiedział się o prosiaku zdobytym na świąteczny obiad.

May Skinner chciałaby znaleźć pracę na większej stacji i zarabiać lepsze pieniądze. Dostaje ofertę na stacji Loxley i idzie na rozmowę kwalifikacyjną, lecz Jack i Cecil zrobią wszystko, by nie dostała tej posady. Sprawą interesuje się również Harry Lambert, gdyż rekruter, Frederick Foster, ma wpaść na stację, by przetestować bufet May. Okazuje się, że to właśnie dla Fredericka odeszła od Harry'ego żona, więc nadarza się idealna okazja do zemsty.

W bufecie May brakuje mleka, a z wizytą ma przyjechać sam minister transportu. Pan Parkin montuje w kasie biletowej tabliczkę „Stanowisko nieczynne”, z którą Ethel nie potrafi sobie poradzić. Pan Skinner postanawia zemścić się na panu Parkinie, gdy ten sugeruje mu wzięcie wolnego po drastycznej i przesadzonej reakcji Jacka na zaproponowane rozwiązanie problemu z mlekiem.

Pojawia się zamieszanie w kwestii tego, czy prawdziwym ojcem Glorii jest Jack, czy może Cecil.

Jack znajduje walizkę pełną setek banknotów pięciofuntowych i wydaje mu się, że wszystkie jego kłopoty minęły – dopóki konduktor Percy nie przekazuje pracownikom stacji ważnej wiadomości.

Dyrekcja British Railways postanawia przydzielić panu Parkinowi furgonetkę po tym, jak oprócz Hatley zostaje zawiadowcą trzech mniejszych stacji. Problem w tym, że Cecil nie potrafi prowadzić samochodu.

Gdy Ralph, młody pomocnik maszynisty, po pewnym skandalu postanawia rozpocząć strajk, Gloria Skinner wcale nie jest zachwycona pomysłem matki na to, jak nakłonić go do zmiany zdania.

Ethel traci głowę dla amerykańskiego lotnika Joego, którego przypadkowo poznaje w kawiarni, po czym wybiera się z nim do kina. Wilfred wcale nie jest z tego zadowolony i postanawia podjąć drastyczne kroki.

Pracowników stacji Hatley czeka pracowity dzień, gdy szofer lady Lawrence zapowiada jej wieczorny przyjazd w celu odebrania niezwykle ważnego gościa – samego doktora Beechinga!

Klub gry w bule z Hatley wybiera się na wycieczkę. Cecil Parkin jest już wystrojony na tę okazję, wyznaczywszy Jacka Skinnera do pozostania na służbie. Jednak pan Orkindale upiera się, by zamiast niego pojechał Jack – wmawia wszystkim, że Jack świetnie gra, choć w rzeczywistości chodzi o to, że stawia kolejki. Zmuszony do pilnowania stacji w zastępstwie Jacka pan Parkin szybko zapomina o oburzeniu, gdy zdaje sobie sprawę, że na stacji przypadkowo została także May. Niestety ona nie podziela jego entuzjazmu.

Po nieudanym dniu szkolenia na „tych przeklętych nowych spalinowozach” Arnold obawia się, że zostanie zwolniony, i chwyta się radykalnych metod, by do tego nie dopuścić. Tymczasem May i Jack równie mocno zamartwiają się, czy to odpowiedni moment na kolejne dziecko.

Stacja Hatley obchodzi stulecie istnienia – w planach jest uroczysta fotografia oraz artykuł w gazecie. Ralph szczęśliwie doprowadza pociąg do celu, załoga przebiera się w stroje z epoki, a serial dobiega końca przy hucznej ulicznej fieście, niezbyt zaskakującej reakcji na wegetariańskie potrawy i głośnych pożegnalnych fanfarach.