Sherlock Holmes i doktor Watson

Sherlock Holmes otrzymuje zawiadomienie o popełnieniu zbrodni: zamordowano bogatego biznesmena George'a Markhama. Sprawcy najprawdopodobniej należy szukać wśród jego spadkobierców. W grę wchodzą dwie osoby: bratanica zmarłego, Andrea, oraz jej przyrodni brat, Peter.

Do Sherlocka Holmesa zgłasza się pewna dama, Dora Langley, prosząc słynnego detektywa, aby towarzyszył jej w podróży na kontynent. Pani Langley wybiera się do Bawarii, gdzie mieszka jej siostrzenica, Helen, wraz ze swoim ojczymem. Dwa miesiące wcześniej w tajemniczych okolicznościach zmarła jej siostra bliźniaczka, Julia. Helen obawia się, że teraz śmiertelne niebezpieczeństwo wisi nad nią, dlatego wezwała ciotkę na pomoc. Obie panny miały wkrótce, z chwilą ukończenia 21 lat, przejąć odziedziczony po matce wielki majątek. Z chwilą śmierci siostry cała fortuna przeszła na Helen. Ale jeśli i ona umrze, wszystko przejmie ojczym. Holmes przyjeżdża z Watsonem do bawarskiego zamku, uważnie obserwuje zachowanie hrabiego. Helen wyjawia mu, że umierająca Julia mówiła coś o "cętkowanej wstędze". Detektyw postanawia pójść tym tropem.

Gazety donoszą, że lord Warminster zabił w trakcie kłótni swojego radcę prawnego, Alberta Neale'a, i zniknął bez śladu. Do Sherlocka Holmesa zgłasza się lady Warminster, prosząc o pomoc w odnalezieniu męża i oczyszczeniu go z zarzutów, jej zdaniem - bezpodstawnych. Holmes i Watson udają się do domu radcy, gdzie doszło do zbrodni, znajdują plamy krwi na całym dywanie, jakby ciało ofiary ciągnięto. Ten drobny z pozoru szczegół wzbudza zainteresowanie detektywa. Holmes otrzymuje od inspektora Lestrade'a ze Scotland Yardu zgodę na ekshumację zwłok Alberta Neale'a. To, co Watson i Lestrade znajdują w grobie, bardzo ich zaskakuje, potwierdzając jeszcze raz słuszność domysłów słynnego detektywa z Baker Street.

Do Sherlocka Holmesa zgłasza się młody mężczyzna, Paul Devon. Rok wcześniej uczestniczył wraz z trzema współtowarzyszami w wyprawie archeologicznej do Egiptu. Badacze odkryli tam grobowiec, który - jak powiadano - rzuca klątwę. Znajdowała się w nim mumia faraona. Zginęli już dwaj uczestnicy wyprawy. Pierwszy, prof. Martin, dostał dziwnego ataku, próbując otworzyć sarkofag i przepadł w labiryntach grobowca. Przebite strzałą zwłoki drugiego poszukiwacza policja znalazła dzień przed wizytą Devona. Zaraz po wyjściu z mieszkania Sherlocka Holmesa ginie również Paul Devon. Wszystko wskazuje na to, że sprawcą zbrodni jest czwarty z archeologów, prof. Taunton, ale dla Holmesa nie jest to wcale takie oczywiste.

Tajemniczy, nieuchwytny przestępca dokonuje w Londynie zuchwałych kradzieży. Wśród jego "dokonań" jest nawet kradzież klejnotów królowej Elżbiety z Muzeum Narodowego. Władze oczekują od Scotland Yardu rychłego rozwiązania zagadki. Inspektor Lestrade odwiedza więc Holmesa w nadziei, że ten mu pomoże, ale detektyw odrzuca prośbę, twierdząc, że jest zajęty czym innym. Doktor Watson zaczyna podejrzewać przyjaciela o związek z kradzieżami, gdy w pudelku z tytoniem przypadkowo zauważa naszyjnik z brylantami. Dziwnie zachowujący się Holmes zmusza doktora do rozpoczęcia prywatnego śledztwa. To, co Watson odkrywa, wprawia go w przerażenie. Nie wie jednak, że kryje się za tym głębszy sens.

Policja znajduje na ulicy zwłoki mężczyzny, który należał do słynnego gangu Harry'ego Rigby. Harry wyszedł właśnie po trzech latach z więzienia, gdzie odsiadywał wyrok za napad na bank. Policja nie znalazła zrabowanych pieniędzy, podejrzewa więc, że Rigby chce wyeliminować wspólników, aby nie dzielić się z nimi łupem. Inspektor Lestrade zarządza całodobową obserwację mieszkania Rigby'ego, ale pilnujący nie zauważają niczego podejrzanego. Tymczasem ginie kolejny członek bandy. Obie ofiary rozpoznaje żona jednego ze złodziei, Charliego. Sam Charlie ukrywa się, nie chcąc zginąć jako następny. Ostrożność na niewiele mu zdaje, wkrótce policja znajduje także i jego zwłoki. Tymczasem stale pilnowany Rigby ma żelazne alibi.

Tajemniczy sprawca w ten sam sposób zabija ludzi w różnych częściach Anglii, mówi się nawet o kolejnym Kubie-Rozpruwaczu. Przy ofiarach policja znajduje zawsze kurze łapki przewiązane ciemną wstążką. Poproszony o pomoc w schwytaniu sprawcy Sherlock Holmes stwierdza, że na Trynidadzie taki znak to zapowiedź rychłej śmierci, należy więc prowadzić poszukiwania w kręgu osób, które kiedyś przebywały w tamtym regionie. Kiedy kolejną łapkę dostaje doktor Jonas ze szpitala marynarki, Holmes, Watson i Lestrade postanawiają z nim porozmawiać. Doktor zapewnia jednak, że nigdy nie był na Trynidadzie i że nie zna żadnej z wcześniejszych ofiar. Holmes radzi zapewnić mu ochronę policyjną, jest bowiem przekonany, że lekarz kłamie. Intuicja go nie myli: niebawem Jonas, który był lekarzem na statku "Gloria North" pływającym na Trynidad, zostaje zamordowany. Ale tajemniczy egzekutor na nim nie poprzestaje.

Szaleniec włamuje się do budynku, gdzie są przechowywane ściśle tajne dokumenty. Chce wysadzić w powietrze całe skrzydło gmachu. Inspektor Lestrade prosi Sherlocka Holmesa o pomoc. Na jakiekolwiek działania detektyw na zaledwie godzinę, później - zgodnie z zapowiedziami szaleńca - nastąpi eksplozja. Sprawa komplikuje się jeszcze bardziej, gdy w gmachu dochodzi do morderstwa.

Iluzjonista Harry Crocker zostaje oskarżony o zabójstwo młodej tancerki Sally King. Uparcie twierdzi jednak, że jest niewinny. Aresztowany, ucieka z więziennej karetki, co przychodzi mu tym łatwiej, że specjalizuje się w sztuczkach polegających na uwalnianiu się z najdziwniejszych pułapek. Przybywa do domu Sherlocka Holmesa, prosząc go o pomoc w oczyszczeniu się z zarzutów i znalezieniu faktycznego sprawcy. Mimo ostrzeżeń inspektora Lestrade'a, żeby nie wtrącał się do tej sprawy, słynny detektyw udaje się do teatru, gdzie występowali Harry i Sally, żeby zebrać więcej informacji. Rozmawiając z jedną z artystek, panną Za-zą, która jako ostatnia widziała Sally, Holmes dowiaduje się, że ofiara, wychodząc z teatru założyła na szyję medalion - prezent od Harry'ego. Medalionu nie było przy zwłokach, Lestrade znalazł go natomiast w kieszeni aresztowanego Crockera i to utwierdziło go w przekonaniu, że iluzjonista jest winny. Ale dla Holmesa to właśnie świadczy o jego niewinności.

W małym francuskim miasteczku dochodzi do tragedii. Kolejno giną trzy osoby, których nazwiska znajdowano wcześniej wypisane kredą na schodach miejscowej kaplicy pogrzebowej. Młoda nauczycielka szkoły dla chłopców, Marie Grande, odkrywa nocą, że jeden z uczniów, Antoine, lunatykuje. Marie śledzi go w towarzystwie dyrektora szkoły, pana Carolana. Okazuje się, że Antoine idzie na cmentarz i wypisuje kredą na schodach kaplicy nazwisko kolejnej osoby, która wkrótce ma zginąć. Osobą tą ma być właśnie pan Carolan. Dyrektor próbuje lekceważyć ostrzeżenie, ale i tym razem przepowiednia się sprawdza. Przerażona Marie, nie wierząc, że dyrektor umarł z przyczyn naturalnych, wzywa na pomoc Sherlocka Holmesa. Detektyw rozmawia z personelem szkoły, a także miejscowym lekarzem, doktorem Dimanche, wypytując go, czy zmarli nie cierpieli wcześniej na jakieś schorzenia oraz o okoliczności ich śmierci.

Z sejfu lorda Bromptona ktoś kradnie stary list z okresu "grzechów młodości" lorda, mogący teraz bardzo zaszkodzić jego karierze. Wezwany na pomoc Sherlock Holmes dochodzi do wniosku, że nowoczesny, skomplikowany sejf, jakim dysponuje lord, mógł otworzyć tylko taki specjalista w tej dziedzinie jak David Ballard. Udaje się do niego, informując, że wie, iż to on jest sprawcą kradzieży i że został wynajęty przez doktora Sergiusa, głównego oponenta Bromptona w pracach nad ważnym dla Anglii traktatem. Lord jest przeciwny przyjęciu niekorzystnego dla kraju dokumentu, Sergius od dawna usiłował go skłonić do zmiany decyzji. Holmes ostrzega Ballarda, że gdy Sergius dostanie od niego potrzebny mu dokument, na pewno go zabije jako niewygodnego świadka swoich matactw. Przestraszony złodziej bez większych oporów oddaje detektywowi skradziony list, zgadza się również napisać oświadczenie, w którym przyznaje się do kradzieży. Na wieść, że list wpadł w ręce Holmesa,

Oskarżony o zabójstwo swej żony, Phylis, i siedzący w celi śmierci aktor i dyrektor teatru Edward Brighton, którego od egzekucji dzieli już tylko pięć godzin, prosi o spotkanie z Sherlockiem Holmesem. Opowiada mu przebieg feralnego wieczoru, kiedy zginęła Phylis, prosi o odszukanie faktycznego sprawcy zbrodni. Wyjawia, że od czasu ślubu z dużo młodszą, piękną aktorką cierpiał na dziwne dolegliwości: bóle serca, zawroty głowy, nudności, które to objawy - paradoksalnie - ustąpiły w więzieniu. Tamtego wieczoru też poczuł się źle. Czekając, aż żona przygotuje się do wspólnego wyjścia na przyjęcie, wyszedł na powietrze, ale to nie pomagało. Kiedy z trudem wrócił do domu, zobaczył na podłodze dziwny przedmiot nie należący do niego. Schylił się, by go podnieść i stracił przytomność. Gdy się ocknął, w domu było pełno policji. Powiedziano mu, że znaleziono go z rękami zaciśniętymi na szyi martwej żony. Tajemniczego przedmiotu nie było.

Młoda i piękna Meredith Stanhope jest córką właściciela linii parowców pasażerskich. Po śmierci rodziców dziewczyny firma przeszła w ręce jednego z trzech stryjów Meredith, Ronalda. Pewnego dnia Meredith zgłasza się do Sherlocka Holmesa, twierdząc, że ktoś prawdopodobnie nastaje na życie jej bogatego i despotycznego stryja. Prosi słynnego detektywa o wykrycie źródła zagrożenia. Niestety, w trakcie spotkania dostaje zawiadomienie, że Ronald został zamordowany. Po jego śmierci na czele firmy staje kolejny ze Stanhope'ów, Alexander, ale i on niebawem ginie. O dokonanie obu zbrodni zostaje oskarżony trzeci ze stryjów Meredith, Everett, któremu śmierć braci otwierała drogę do spadku, a jako zapalony, lecz niezbyt fortunny hazardzista, Everett bardzo potrzebuje pieniędzy. Podczas gdy Everett oczekuje w areszcie na proces, do Holmesa zgłasza się narzeczona najmłodszego z braci Stanhope, Helen Grey. Ona i Everett mieli się pobrać, ale w zaistniałej sytuacji skazaniec nie chce jej łamać życia.

Pracownik przechowalni bagażu na londyńskim dworcu znajduje zwłoki kobiety w kufrze, po który zgłasza się John Courtney, młody pracownik galerii sztuki. Wezwany na miejsce inspektor Lestrade aresztuje Johna pod zarzutem morderstwa. Sherlock Holmes nie wierzy jednak w winę Courtneya. Nie widzi powodu, dla którego zbrodniarz miałby się zgłaszać po kufer ze zwłokami swej ofiary, zastanawia go również fakt, że Courtney miał przy sobie dwa kwity: na kufer z antykami, który polecił mu odebrać właściciel galerii, pan Verner, oraz na feralny kufer z trupem. Dziwi go także, dlaczego towarzyszący Courtneyowi tragarz Jenkins uciekł na widok policji. Detektyw składa wizytę Vernerowi, który twierdzi, że po dramatycznych przeżyciach na dworcu Jenkins został przez niego wysłany na krótki urlop. Holmes i doktor Watson odkrywają jednak, że tragarz został zamordowany. W Londynie Holmesa odwiedza piękna i bogata lady Helen, narzeczona Johna, niespokojna o jego los.

Lord Tarlton, wpływowy polityk i biznesmen, mieszka z żoną w starym, dość ponurym zamku. Jako zagorzały spirytysta, wieczorami często próbuje w zamkowej wieży kontaktować się z istotami z zaświatów. Jedna z takich prób kończy się dla niego tragicznie: rankiem jego młoda i piękna żona, lady Sylvia, znajduje go martwego. Po śmierci lorda jego radca prawny, Morton Hadlock, dostarcza Sherlockowi Holmesowi list napisany przez Tarltona na długo przed śmiercią, w którym lord, obawiając się śmierci z ręki jednego ze swoich licznych politycznych i biznesowych wrogów, prosi słynnego detektywa o wyjaśnienie zagadki swej śmierci. Chce mieć choćby pośmiertną satysfakcję, że sprawca nie pozostanie bezkarny. Sherlock Holmes udaje się w towarzystwie doktora Watsona do zamku Tarlton, asystuje przy odczytaniu testamentu zmarłego, a następnie postanawia spędzić samotną noc w zamkowej wieży, gdzie lord zakończył żywot, choć wie, że i dla niego może się to zakończyć tragicznie.

Na jednej z londyńskich ulic sąsiadują ze sobą sklepy dwóch handlarzy herbaty: Herberta Smitha i Huberta Smythe'a. Pewnego dnia ledwie żywy ze strachu Smythe zjawia się u Sherlocka Holmesa, skarżąc się, że Smith dybie na jego życie. Co prawda, nigdy nie zrobił nic podejrzanego, nie powiedział złego słowa o konkurencie i nie próbuje nawet zaniżać cen, ale zabić chce na pewno. Nieco bezradny wobec tak trudnego przypadku Holmes odsyła Smythe'a do inspektora Lestrade'a, który obiecuje objąć handlarza policyjną ochroną. Nazajutrz mieszkanie Holmesa odwiedza równie przerażony Smith, obciążając identycznymi zarzutami Smythe'a. Słynny detektyw i jemu radzi się zwrócić o pomoc do inspektora. Kolejny dzień przynosi wizytę Johna Smythe'a i Jane Smith, dorosłych dzieci skłóconych panów. Młodzi kochają się, ale wzajemna nienawiść ojców odbiera im nadzieję na wspólną przyszłość. Widząc, że urojony konflikt może przynieść tragiczne skutki, Holmes, Watson i Lestrade postanawiają działać.

Do Sherlocka Holmesa zgłasza się dziesięcioletni, rezolutny chłopiec, Christopher Wharton, prosząc słynnego detektywa o pomoc w odnalezieniu ojca. George Wharton zaginął, znaleziono tylko jego kapelusz i płaszcz ze śladami po kuli rewolwerowej, ale policja nigdzie nie natrafiła na zwłoki nieszczęśnika. Mały Christopher nie wierzy więc w prasowe artykuły o śmierci Whartona seniora, za to bardzo tęskni za tatą. Za usługę oferuje wszystkie swoje oszczędności: 2 funty i 6 pensów. Holmes, którego bardzo ujął ambitny, inteligentny i kochający ojca chłopiec, natychmiast przyjmuje sprawę. Dowiaduje się, że Wharton, namiętny hazardzista, miał spory dług o niejakiego Jacka Driscolla, który bezwzględnie egzekwuje należności. Co prawda, Driscoll zapewnia, że nie zabił Whartona, ale chce odzyskać, co mu się należy. Podsuwa więc detektywowi pomysł na to, gdzie szukać dłużnika. Holmes i doktor Watson ruszają tym tropem.

Zostaje porwany znany podróżnik, McIntyre. Porywacze listownie żądają od jego rodziny okupu, grożąc, że w razie nieotrzymania pieniędzy zetną nieszczęśnikowi głowę. Na dowód, że nie żartują, do listu dołączają zmumifikowaną, wysuszoną ludzką głowę. Domagają się też, aby osobą, która im dostarczy pieniądze, był pasierb porwanego, Freddy. Przerażeni krewni przystają na te warunki, podejrzewając, że za porwaniem stoi groźny przestępca, Mendoza. Freddy udaje się z walizką pieniędzy we wskazane miejsce, rzekomy porywacz ginie w tajemniczych okolicznościach. Okazuje się jednak, że trup to nie Mendoza, tylko lichwiarz Harry Marx, ale znaleziona przy nim walizka jest pusta - pieniądze zniknęły. Sherlock Holmes, poproszony o rozwiązanie tej tajemniczej sprawy, domyśla się bez trudu, kto uknuł całą intrygę i zręcznie demaskuje sprawcę.

W tajemniczych okolicznościach ginie wspólnik wiekowego, poruszającego się na wózku inwalidzkim multimilionera, lorda Magrudera, Fred Kimberley. Policja ustala, że mężczyzna zabił się, czyszcząc broń. Lord nie wierzy jednak w taką wersję wydarzeń. W liście do Sherlocka Holmesa prosi słynnego detektywa, żeby jeszcze raz zbadał sprawę, gdyż niepokoją go wydarzenia, do jakich ostatnio dochodziło w jego otoczeniu. Przeczucie go nie myli - wkrótce sam pada ofiarą spisku. W jego pałacu pojawiają się podstawieni ludzie, którzy mają udawać jego kamerdynera Riggsa oraz sekretarza Chesneya, zjawia się też łudząco podobny fałszywy lord. Kierująca intrygą pielęgniarka lorda Magrudera, panna Collins, robi prawdziwemu Magruderowi zastrzyk usypiający i cała trójka zamyka go w osobnym pokoju. Wszystko po to, aby przechwycić 100 tys. funtów ze sfingowanej transakcji sprzedaży pałacu i winnic lorda dwóm nabywcom z Francji.

Nocą zostaje zastrzelony w swoim sklepie właściciel jednego z londyńskich lombardów, Henry Posner. Z lokalu nic jednak nie zginęło. Sherlock Holmes kojarzy to tajemnicze zabójstwo z trzema podobnymi, niewyjaśnionymi sprawami w Amsterdamie, Nowym Jorku i Paryżu. Wraz z doktorem Watsonem udaje się na miejsce kolejnej zbrodni. W witrynie lombardu zauważa przyglądającą mu się uważnie młodą kobietę. Postanawia z nią porozmawiać. Okazuje się, że Theresa jest akrobatką, występuje w cyrku. Zwierza się detektywowi, że podobne przypadki morderstw wydarzyły się w trzech innych wielkich miastach, w których cyrk występował. Przerażona dziewczyna boi się więcej mówić, umawia się na następne spotkanie w mieszkaniu Holmesa. Tego samego wieczoru detektyw udaje się z doktorem Watsonem na jej występ. Niestety, gdy docierają na miejsce, dowiadują się, że Theresa spadła z trapezu i zginęła. Właściciel cyrku, klaun Jake, sugeruje, że był to nieszczęśliwy wypadek.

W pałacu Kindersley w tajemniczych okolicznościach ginie młoda pokojówka, Mary. Pałac słynie z tego, że straszy w nim duch jednego z przodków właściciela majątku, lorda Charlesa Kindersleya. O duchu wspomniała też umierająca Mary. Kamerdyner sir Charlesa, Felton, zwraca się do Sherlocka Holmesa z prośbą o wyjaśnienie tej zagadki, ale wkrótce sam ginie równie dziwną śmiercią. Holmes jest przekonany, że to były morderstwa i że stoi za nimi sir Charles, zubożały szlachcic ożeniony z piękną Sarą, córką bardzo bogatego kupca, w której żyłach nie płynie jednak ani kropla błękitnej krwi. Chcąc udowodnić lordowi winę, Holmes zastawia na niego pułapkę.

Sherlock Holmes znajduje w gazecie wiadomość o wyjściu z więzienia, po 6 latach, groźnego przestępcy, Petera Channinga, którego pomógł ująć londyńskiej policji. W tej samej gazecie jest również wiadomość o zastrzeleniu mężczyzny, który był świadkiem w procesie Channinga. Wkrótce ginie kolejny świadek zeznający przed laty w tej sprawie. Sherlock Holmes spotyka Channinga, zaprasza go do herbaciarni na rozmowę. Dowiaduje się, że uwolniony bandyta planuje zemstę również na nim. Holmes uprzedza go, że nie zamierza biernie czekać na śmierć i gotów jest odpłacić tym samym. Rozpoczyna się psychologiczny pojedynek między detektywem i przestępcą.

Sherlock Holmes i doktor Watson przenoszą się na parę dni do hotelu Bristol, gdzie zatrzymują się bogaci i szacowni goście. W tym samym hotelu działa też sprytny, nieuchwytny złodziej, który kradnie gościom biżuterię. Jego ofiarą padła m.in. lady Noell, która straciła jeden z dwóch bezcennych rubinów. Kolejnym celem rabusia może być piękny, okazały szafir należący do sir Olivera. Poszkodowani zwracają się do Holmesa z prośbą o pomoc w odzyskaniu klejnotów, ale słynny detektyw oświadcza, że chce odpocząć od pracy. Odnalezienia sprawcy podejmuje się więc doktor Watson, który jest pod urokiem ślicznej panny Claire. Kiedy mimo całonocnej straży pod drzwiami pokoju lady Noell złodziej kradnie drugi z jej rubinów, Watson wpada w przygnębienie. Holmes, który domyślił się, kto jest sprytnym rabusiem, postanawia mu trochę pomóc w zdemaskowaniu sprawcy.