Podróż na Księżyc

W Instytucie Astronomii Niekoherentnej grupa naukowców żywo dyskutuje nad pomysłem profesora Barbenfouillisa, który zaproponował lot na Księżyc za pomocą pocisku-kapsuły wystrzelonej z działa. Mimo sceptycyzmu niektórych badaczy większość jest podekscytowana pomysłem. Wkrótce grupa wyznacza spośród siebie sześciu śmiałków, którzy podejmą się tej niezwykłej misji. W kolejnych scenach naukowcy wizytują fabrykę, gdzie powstaje armata i pocisk, za pomocą których znajdą się na Księżycu. Podróżnicy wsiadają do pocisku ładowanego do armaty, umieszczonej na rusztowaniu ponad dachami domów. Żegnani są przez marynarki-artylerzystki. Kapsuła ląduje bezpiecznie w oku Księżyca. Po wylądowaniu naukowcy cieszą się widokiem Ziemi, trzymając w dłoniach parasole. Usiłują wejść do krateru, ale wybuch uniemożliwia im tę próbę. Zmęczeni podróżą odwijają koce i zasypiają. W czasie snu na niebie pojawiają się kometa, gwiazdy o kobiecych twarzach (reprezentują gwiazdozbiór Wielkiej Niedźwiedzicy), Fojbe siedząca na sierpie księżyca oraz Saturn obserwujący wszystko z wnętrza swej planety. Postaci nie są zadowolone z przybycia nieproszonych gości, dlatego Fojbe rozpętuje burzę śnieżną. Naukowcy budzą się i chronią przed niespodziewanym zjawiskiem w kraterze i schodzą pod powierzchnię. Odkrywają w niej olbrzymie grzyby. Jeden z astronomów porównuje wielkość otwartego parasola z ich kapeluszami. Ku zaskoczeniu zebranych przedmiot natychmiast zamienia się w olbrzymiego grzyba. Drugim odkryciem są Selenici. Agresywne istoty atakują przybyszy, którzy w samoobronie uderzają parasolami dwóch obcych, zamieniając ich w obłok pary. Muszą się jednak salwować ucieczką przed nacierającymi mieszkańcami Księżyca. Zostają schwytani i zaprowadzeni przed oblicze króla. Profesor Barbenfouillis rzuca władcą o ziemię, powodując jego eksplozję. Naukowcy uciekają i w ostatniej chwili wskakują do swojej kapsuły, oprócz jednego z nich, który nie zdążywszy wejść na pokład, ręcznie przeciąga kapsułę liną poza krawędź księżycowego urwiska. Do pocisku przyczepia się również Selenita. Wkrótce pocisk woduje na ziemskim oceanie i zostaje wyłowiony przez statek parowy. Na cześć powracających astronomów odbywa się defilada. Podróżnicy otrzymują medale i wieńce, oczom publiczności ukazuje się pojmany Selenita. Końcowa scena przedstawia odsłonięcie pamiątkowego pomnika z hasłem „Labor omnia vincit”.

Z artykułu w Wikipedii (licencja CC BY-SA 4.0)