Plastic Memories

W pierwszym dniu pracy w SAI Corp świeżo zatrudniony Tsukasa Mizugaki trafia do Działu Likwidacji, gdzie paruje się z Giftią imieniem Isla. Ich zadaniem jest odzyskiwanie androidów zbliżających się do kresu żywotności.

Nowy duet zawodzi nawet przy prostych zleceniach, a napięcie rośnie. Tsukasa próbuje odkryć, dlaczego ich współpraca tak bardzo szwankuje.

Aby zbudować więź partnerską, Tsukasa i Isla zaczynają dzielić mieszkanie. Chłopak stara się przebić przez milczącą skorupę Isli poza godzinami pracy.

Para otrzymuje delikatną sprawę: mały chłopiec musi pożegnać ostatniego krewnego - Giftię. Tsukasa dostrzega, jak trudne emocje kryją się za procedurą odzysku.

Kontynuacja misji wystawia łączącą ich więź na próbę, a Tsukasa uczy się, że czasem jeden gest znaczy więcej niż słowa.

Po bolesnym zleceniu Tsukasa mierzy się z własnymi uczuciami; Isla obserwuje, jak dojrzewa do roli jej prawdziwego partnera.

Tsukasa postanawia wyznać Isli sympatię i zaprosić ją na pierwszą randkę, choć nie ma pojęcia, jak się za to zabrać.

Nowa sprawa z udziałem zrecyklowanej Giftii wzbudza w Tsukasie pytania o pamięć i tożsamość androidów. Isla odkrywa, że uczucia można wyrazić także czynami.

Isla odrzuca wyznanie Tsukasy, niepewna własnych emocji. Za radą Michiru oboje robią krok w tył, by poukładać myśli.

Kazuki rozdziela duet, przydzielając każdemu nowego współpracownika. Oddzieleni, Tsukasa i Isla uświadamiają sobie, jak wyjątkowa była ich relacja.

Choć oficjalnie są parą, onieśmielenie utrudnia im codzienność. Koledzy z biura podsuwają im porady na temat randek i… gotowania.

Postanawiają wziąć urlop, by stworzyć własny album wspomnień zanim zegar Isli nieubłaganie dobiegnie końca.

Zbliża się ostatni dzień Isli; Tsukasa i ona stawiają czoło pożegnaniu, pielęgnując chwile, które pozostaną na zawsze w ich pamięci.