Pirackie potyczki

Piracki teleturniej sprawnościowy. Cook próbuje przekonać Captain Captain, że wynalazł maszynę potrafiącą zamieniać wodorosty w złoto. Mya, Ryan, Chloe i Masey grają w Tumbly Barrel i Swashing, a potem przeszukują wrak statku w Shipwreck Rummage, aby odzyskać klejnoty Gem.

Piracki teleturniej sprawnościowy. Głodny mól książkowy wgryzł się w piracki podręcznik Captain Captain. Evias, Amy, Reegan i Prince grają w Shivering Timbers i Coconutty Raft, a następnie biorą udział w Shipwreck Rummage, próbując odzyskać klejnoty Gem.

Piracki teleturniej sprawnościowy. Captain Captain żąda, by Cook i Line uciszyli denerwujące skrzypienie, które chodzi za nią krok w krok. Henry, Joel, Ava i Heaven grają w Stepping Stones oraz Bouncy Sails, a potem ruszają na przeszukanie wraku w Shipwreck Rummage, by odzyskać klejnoty Gem.

Piracki teleturniej sprawnościowy. Kiedy Captain Captain zamierza zakazać wszystkich gier w Swashbuckle, Cook i Line próbują przekonać ją piosenką do zmiany zdania. Rosie, Layla, Annie i Joe grają w Bouncy Sails oraz Swashbubbles, po czym ruszają do Shipwreck Rummage, by spróbować odzyskać klejnoty Gem.

Gemma czeka na powrót Captain Sinker z wakacji, więc jest zaskoczona, gdy zamiast niej zjawia się Captain Captain. Nowa kapitan pokazuje wiadomość w butelce prosto od Captain Sinker, w której ta wyjaśnia, że nie wraca i oficjalnie przekazuje dowodzenie nad Scarlet Squid w ręce Captain Captain. Kiedy Cook i Line czytają resztę listu, dowiadują się, że Captain Sinker dostała nowy statek, Crimson Catfish – taki, który naprawdę unosi się na wodzie i żegluje po morzu. Captain Sinker postanowiła wyruszyć na nowe przygody, a co więcej, zaprasza Cooka i Line'a, by do niej dołączyli. Wizja życia na otwartym morzu, poszukiwania skarbów i całkowitego braku pomyj jest zbyt kusząca, by się oprzeć, więc Cook i Line ruszają się spakować. Jednak później zaczynają się martwić, że ich odejście to błąd – będą przecież tęsknić za życiem na Scarlet Squid i wspólną zabawą ze Swashbucklerami.

Jako oficjalna kapitan Scarlet Squid, Captain Captain wzbogaciła wrak o własny nabytek – akwarium z rekinami. Mieszkają w nim jej dwa oswojone rekiny, Ethel i Gertrude. Captain Captain nakazuje Cookowi i Line'owi umyć zęby jej rekinom, ale ci boją się drapieżników i robią wszystko, by uniknąć tego zadania. Captain Captain upiera się, że rekiny wcale nie są straszne, a jedynie niezrozumiane, po czym śpiewa piosenkę o tym, jak urocze potrafią być te stworzenia.

Captain Captain jest w podłym humorze, bo nie zjadła swojej przedmeczowej uczty. Wzywa Cooka i Line'a, by ją nakarmili, a ci z dumą serwują jej obrzydliwą owsiankę z wodorostów autorstwa Cooka. Captain Captain każe mu przygotować coś innego, coś pysznego. Po chwili Cook prezentuje swoje nowe danie: superzupę z wodorostów. Choć Captain Captain podchodzi sceptycznie do zimnej zupy z alg, po spróbowaniu stwierdza, że to najpyszniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek jadła. Zupa jest tak dobra, że kapitan chce, by Cook ugotował jej więcej – zamierza sprzedawać ją innym piratom i się wzbogacić. Jej piraccy przyjaciele natychmiast składają mnóstwo zamówień. Nowy kocioł Cooka jest już prawie gotowy i brakuje mu tylko jednego, ostatniego składnika: wodorostów. Niestety na całej wyspie nie ma już ani kawałka algi. Jak ugotować superzupę z wodorostów bez wodorostów?

Na statku panuje bałagan, a Cook i Line ukrywają się przed Captain Captain, bo mają dość ciągłej pracy. Kiedy Captain Captain każe im posprzątać, Cook i Line postanawiają porwać dwójkę Swashbucklerów i zrobić z nich swoją nową, miniaturową piracką załogę, która odwali za nich całą robotę. Niestety, Mini Cook i Mini Line okazują się tak samo niezdarni jak prawdziwi piraci i wkrótce w kajucie panuje totalny chaos.

Captain Captain jest zaskoczona, widząc, że jej gwizdek został podmieniony na małą rybkę. Kiedy żąda wyjaśnień od Cooka i Line'a, ci przyznają, że wzięli gwizdek, by porządnie go wyczyścić, ale cenna pamiątka – przekazywana w rodzinie kapitan od pokoleń – wpadła prosto do pomyj. Kapitan dmucha w gwizdek i szybko odkrywa, że ten w ogóle nie wydaje dźwięku. Rozkazuje piratom natychmiast go naprawić. Zamiast tego załoga próbuje przekonać Captain Captain, że gwizdki wyszły już z mody, i oferuje jej szereg zamienników: gwizdek-kaczkę, zabawkową trąbkę, kazoo oraz harmonijkę ustną. Choć wszystkie te przedmioty zapewniają świetną zabawę, żaden nie zastąpi jej cennego, starego gwizdka.

Captain Captain jest w swoim typowym, bojowym nastroju. Za wszelką cenę postanawia dziś nie stracić ani jednego klejnotu. Z kolei członkowie jej załogi, Cook i Line, wcale nie są tak skupieni i nie rozumieją, dlaczego ich pani zawsze musi wygrywać. Wolą beztrosko grać we własne, wymyślone gry dla czystej frajdy. Kapitan każe im przestać się wygłupiać i skupić na pokonaniu Swashbucklerów. Chwilę później Captain Captain nie może dojść do siebie po stracie pierwszego klejnotu. Nie znosi przegrywać. Cook i Line zwracają jej uwagę, że wygrana to nie wszystko. Zszokowana Captain Captain pokazuje im w swoim podręczniku zapis mówiący wyraźnie, że pirat nigdy, przenigdy, pod żadnym pozorem nie może przegrać! Mimo jej determinacji Swashbucklerzy wciąż z nią wygrywają, więc Cook i Line organizują dla niej obóz szkoleniowy pod hasłem: „Jak z klasą przyjąć porażkę”.

Captain Captain, jedna z najbardziej bezwzględnych i chciwych piratek na świecie, jest w szoku, widząc, jak Cook i Line zbierają złoto od Swashbucklerów na rzecz fundacji „Ratujmy Potwora Morskiego”. Całą akcję wymyślił Little Sea Monster, gość z Justin's House. Captain Captain upiera się, że piraci ZABIERAJĄ skarby, a nie je rozdają. Próbuje zagarnąć kosztowności dla siebie, ale sprytny Little Sea Monster okazuje się zbyt szybki i ucieka z łupem. Captain Captain nie zamierza jednak odpuścić i za wszelką cenę chce położyć łapy na skarbie.

Captain Captain bardzo zależy, by zatrzymać dziś wszystkie klejnoty, ale podczas niespodziewanej inspekcji odkrywa, że Cook i Line zgubili niebieski klejnot. Zasady to zasady – kapitan musi mieć wszystkie klejnoty pod ręką, by móc wręczyć je Swashbucklerom, jeśli ci wygrają. Nakazuje załodze natychmiast odnaleźć zaginiony klejnot. Piraci postanawiają wylać wszystkie pomyje z mesy, by go odszukać.

Cook i Line szlifują pirackie rzemiosło, by pokonać Swashbucklerów, więc Captain Captain jest zszokowana, gdy ci niezdarni piraci pojawiają się całkowicie poplątani w linach. Cook i Line wyjaśniają, że ćwiczyli wiązanie węzłów, i o dziwo, idzie im to fatalnie! Captain Captain wręcza im własną „Książeczkę węzłów żeglarskich”, aby mogli poćwiczyć. Ponieważ nie potrafią zawiązać żadnego z podręcznikowych węzłów, wymyślają swój własny – i w efekcie wiążą się ze sobą tak mocno, że nie mogą się ruszyć!

Cook zaczytuje się w swoim ulubionym komiksie, zamiast słuchać Captain Captain i wykonywać obowiązki. Wściekła kapitan grozi, że wtrąci go do kozy – aresztu, w którym lądują niegrzeczni piraci odmawiający posłuszeństwa. Cook udaje przejętego, po czym wraca do lektury. Później Cook nadal czyta komiks, zamiast wylewać pomyje. To przelewa czarę goryczy i kapitan za karę zamyka go pod kluczem. Nie przynosi to jednak oczekiwanego skutku, bo Cook po prostu odpoczywa w celi, podczas gdy Line sam odwala całą robotę. Cook uświadamia kompanowi, że jeśli też naskrobie coś u Captain Captain, ona również zamknie go w kozie – i wtedy obaj będą mogli zbijać bąki.

Captain Captain zaczęła robić na drutach i z dumą paraduje w nowiutkim, dzierganym mundurze. Gdy wchodzą Cook i Line, kapitan jest zniesmaczona stanem ich ubrań – pełnych plam po obiedzie i zaschniętego sosu z wodorostów. Wyjście jest tylko jedno: postanawia udziergać im nowe stroje. Choć sama jest zachwycona swoimi dziełami, Cook i Line bez przerwy narzekają, że nowe mundury okropnie gryzą.

Captain Captain uważa się za zbyt mądrą i rozsądną, by pozwolić Swashbucklerom wygrać choćby jeden klejnot. Niestety Cook i Line są „głupi jak wiadro pomyj”, więc kapitan każe im wreszcie zmądrzeć. Tymczasem podczas konkurencji Swashbucklerzy radzą sobie znakomicie: wygrywają pierwszą grę z owocowymi łupami, a zaraz po niej triumfują przy bulajach. Na koniec zwyciężają w wyjątkowo brudnym przeszukiwaniu wraku. Ich ciężka praca zostaje nagrodzona potrójną kąpielą w pomyjach, a cała piracka trójka ląduje prosto w śmierdzącej mazi w mesie.

Wszyscy na pokładzie Scarlet Squid nie mogą doczekać się Bożego Narodzenia, ale Captain Captain uparła się, że to muszą być „idealne pirackie święta” i bez przerwy cytuje świąteczne paragrafy ze swojego pirackiego podręcznika. Cook i Line uważają, że w świętach chodzi o dobrą zabawę w gronie przyjaciół, ale Captain Captain nic do siebie nie dopuszcza i żąda bezwzględnego przestrzegania jej zasad.

Cook i Line szukają nowych sposobów na pokonanie Swashbucklerów i czerpią pomysły z książki o dziwacznych morskich stworzeniach. Cook obwiesza się wodorostami, by wyglądać jak pławikonik australijski, a Line przyczepia sobie wyłupiaste oczy niczym u czworooka. Captain Captain nie wierzy, że takie zwierzęta w ogóle istnieją, mimo że Cook i Line upierają się, że są czarno na białym w ich książce – obok tasz, krewetek duchów, ryb kleksów i żabnic klaunich. Kapitan każe im poczytać o prawdziwych morskich stworzeniach. Cook i Line są jednak zdeterminowani, by udowodnić, że dziwolągi z ich książki istnieją naprawdę.

Cook złapał piracką ospę. Zarzeka się, że to nic groźnego i każdy w końcu na nią choruje, ale Captain Captain za wszelką cenę nie chce się zarazić i ucieka, gdzie pieprz rośnie. Niedługo potem piracka ospa dopada także Line'a. Captain Captain barykaduje się w kajucie, byle tylko trzymać się od nich z daleka, ale zarażeni piraci chodzą za nią krok w krok.

Captain Captain jest w szoku, gdy widzi Cooka i Line'a przebranych za nią samą i wykrzykujących rozkazy dokładnie jej głosem. Okazuje się, że skoro stale powtarza im, by brali z niej przykład, wzięli to sobie dosłownie do serca i postanowili stać się jej wiernymi kopiami. Szybko prowadzi to do kompletnego chaosu – załoganci bez przerwy rozstawiają się po kątach, wchodzą sobie w słowo, migają się od roboty i kradną kapitan całe show.

Captain Captain każe Cookowi i Line'owi wyczyścić nowe akwarium z rekinami, ale ci boją się drapieżników i wolą odpocząć przy pysznym kokosie. Captain Captain nie rozumie ich strachu i tłumaczy im, że kokosy są w rzeczywistości znacznie groźniejsze od rekinów – łatwiej przecież oberwać spadającym kokosem, niż paść ofiarą ataku rekina. Ta informacja obraca się przeciwko niej, bo Cook i Line wpadają w paniczny strach przed kokosami: nakładają przekombinowane stroje ochronne i próbują skonstruować system wczesnego ostrzegania przed kokosami!

Captain Captain jest podekscytowana i przedstawia swojego nowego pupila – Sluggy'ego, ślimaka morskiego znalezionego w pobliskim oczku wodnym. Uważa go za słodkiego i uroczego, ale gołym okiem widać, że Sluggy wcale nie ma ochoty być zwierzakiem domowym i jest wyjątkowo zadziorny. Captain Captain każe Cookowi i Line'owi opiekować się tym agresywnym ślimakiem, jednak piraci błagają kapitan, by wypuściła Sluggy'ego z powrotem do morza.

Captain Captain jest niesamowicie wściekła, bo głośne chrapanie Cooka i Line'a nie dało jej zmrużyć oka. Każe im zbudować dla siebie nową, wygodną kajutę w zacisznym zakątku zatoki. Cook i Line nie do końca rozumieją, o co jej chodzi, i zamiast kajuty budują bazę. Budowla podoba im się jednak tak bardzo, że nie chcą wpuścić Captain Captain do środka.

Captain Captain zupełnie nie przejmuje się dziś ewentualną stratą klejnotów, ponieważ wpadła w posiadanie starożytnej mapy, która ma doprowadzić ją do góry nowych skarbów. Niestety mapa została pocięta na kawałki, więc kapitan potrzebuje pomocy Cooka i Line'a, by złożyć ją w całość i odnaleźć łup.

Cook i Line pękają ze śmiechu tak bardzo, że ledwo są w stanie zasalutować kapitan. Captain Captain domaga się wyjaśnień. Piraci mówią jej, że Line opowiedział Cookowi tak zabawny dowcip, że ten o mało nie wypadł za burtę. Dla kapitan to żadne żarty – pyta, co by zrobili, gdyby naprawdę znalazł się w wodzie. Cook i Line nie mają pojęcia. Wściekła Captain Captain wciska im swój podręcznik i nakazuje natychmiast przećwiczyć procedurę na wypadek wypadnięcia pirata za burtę.

Captain Captain ma dziś ochotę pogwizdać i bez przerwy dmie w gwizdek na Swashbucklerów oraz swoich piratów. Gem ostrzega ją, że zbyt częste gwizdanie może „sprowadzić pecha z wiatrem”. Kapitan puszcza to mimo uszu i gwiżdże dalej. Jednak za każdym razem, gdy to robi, obrywa prosto w twarz oślizgłymi wodorostami. Może ten gwizdek rzeczywiście przynosi pecha?

Captain Captain zebrało się na czytanie i wypożyczyła całą masę książek z Pływającej Biblioteki. Cook i Line ledwo radzą sobie z dźwignięciem wielkiego stosu, ale Captain Captain nakazuje im przeczytać wszystko i wybrać dla niej najwspanialszą historię. Niestety Cook i Line upuszczają książki prosto w pomyje w mesie, brudząc wszystkie tomy. Chcąc je wyczyścić, wyrywają wszystkie kartki, ale potem zupełnie nie pamiętają, która strona należała do której książki!

Captain Captain zgubiła swój piracki podręcznik. Cook i Line znajdują go, czytają i dowiadują się o ciekawej pirackiej zasadzie: wszyscy piraci mogą głosować na swojego kapitana. Postanawiają zorganizować głosowanie, aby wybrać nowego kapitana.

Captain Captain jest zdeterminowana, by dzisiejszy dzień był ich ostatnim jako rozbitkowie na wyspie. Rozkazała swoim piratom naprawić Scarlet Squid, aby znów mógł wypłynąć w morze, ale ich naprawy szybko doprowadzają do jeszcze większego bałaganu.

Cook i Line zachowują się zupełnie nie w swoim stylu – mówią uprzejmie i poruszają się z gracją. Mają dość ciągłych porażek w grach i postanowili bardziej upodobnić się do Swashbucklerów, stając się grzecznymi. W końcu „dobre rzeczy przytrafiają się dobrym piratom”. Captain Captain w to nie wierzy, a do odzyskania klejnotów potrzebuje niegrzecznych piratów. Jednak Cook i Line są nieugięci – czasy ich psot minęły.

Kapitan Kapitan właśnie skończyła pisać swoje wielkie teatralne arcydzieło.

Mając dość ciągłego wygwizdywania, Kapitan Kapitan wyzywa Gem na zamianę ról.

Kapitan Kapitan zabiera się za malowanie i jest przekonana, że drzemie w niej wielki talent.

Kapitan Kapitan bierze udział w castingu do pirackiego programu kulinarnego Mastaarrr Chef.

Kapitan Kapitan zleca piratom mało porywające zadanie – szorowanie okrętowych garnków i patelni! Dzięki genialnemu pomysłowi Seaweeda zmieniają to w muzyczną zabawę, do której dołącza nawet Kapitan Kapitan!

Sandy twierdzi, że potrafi wyciągnąć ze swojej cudownej kamizelki absolutnie wszystko, więc Kapitan Kapitan i Seaweed postanawiają to sprawdzić. W zatoce Sandy może ich przekonać tylko w jeden sposób – piosenką! Śpiewa o wszystkim, co potrafi z niej wyczarować, łącznie z 10 tysiącami galonów pomyj!

Kapitan Kapitan przypomina Sandy'emu i Seaweedowi o dniu kontroli ekwipunku, ale okazuje się, że Seaweedowi brakuje kluczowego pirackiego narzędzia – łopaty! Kapitan Kapitan każe siostrzeńcowi zdobyć porządny sprzęt do kopania, a Sandy postanawia mu pomóc. W zatoce Sandy zgromadził wielki wybór łopat, ale wymarzona łopata Seaweeda wpędza go w niezły dołek.

Kapitan Kapitan powierza Sandy'emu i Seaweedowi swój cenny dziennik pokładowy: prawdziwą drewnianą kłodę o imieniu Logina! Kiedy Logina znika, piraci próbują znaleźć jej godne zastępstwo. Czy Kapitan Kapitan się zorientuje? I czy Logina kiedykolwiek wróci?

Gdy Seaweed znajduje pamiętnik swojej prapraciotki Marie, Wspaniałej Pirackiej Wynalazczyni, dochodzi do wniosku, że sam musi coś wymyślić, by zaimponować Kapitan Kapitan. Tworzy najbardziej przydatny wynalazek w historii – Widelcomat 3000... czyli zwykły widelec! Później w zatoce Sandy i Seaweed prezentują Kapitan Kapitan swoje zupełnie nowe dzieło: Pomyjoklejnotomat 5000!

Gdy piraci znajdują stary pilot, Kapitan Kapitan zdaje sobie sprawę, że może nim sterować swoją załogą. Jednak kiedy odnajdują się dwa kolejne piloty, każdy dostaje swój... i robi się naprawdę ciekawie, gdy ktoś wciska pauzę!

Kapitan Kapitan przegląda najnowsze trendy w magazynie „Idealny Pirat”. Sandy i Seaweed nie ubierają się według jej wyśrubowanych standardów, więc Seaweed proponuje konkurs i wyzywa Sandy'ego na modowy pojedynek. To Kapitan Kapitan ma ocenić, kto wygląda najlepiej!

Kapitan Kapitan wyczytała w „Prastarej Księdze Pirackiej Historrrii”, że dawni kapitanowie mieli swoich kamerdynerów. Zastanawia się, czy Sandy i Seaweed mogliby spróbować tej roli... ale czy oni w ogóle wiedzą, kim jest kamerdyner?

Kapitan Kapitan chce wprowadzić siebie, Sandy'ego i Seaweeda do Wielkiej Księgi Pirackich Rekordów Świata i zleca im pobicie jakiegoś rekordu, by ich nazwiska trafiły na jej łamy! Mają jednak spory problem ze znalezieniem odpowiedniego rekordu do pobicia!

Kapitan Kapitan przegląda zeszłoroczną Piracką Kronikę, ale jej zdjęcie zupełnie jej się nie podoba! Rozkazuje piratom zrobić lepszą fotkę do tegorocznego wydania, lecz zrobienie idealnego zdjęcia to wcale nie taka prosta sprawa. Na szczęście fotografia to jeden z wielu talentów Sandy'ego – ale czy uda mu się uchwycić perfekcyjne pirackie ujęcie?

Seaweed zaczyna rozmyślać o Siedmiu Morzach Swashbuckle, ale okazuje się, że nie potrafi wymienić ani jednego! Kapitan Kapitan daje mu zadanie, by dobrze je poznał, a on i Sandy wpadają na niezwykle muzyczny sposób na ich zapamiętanie.

Piraci robią wielkie wrażenie na Kapitan Kapitan, gdy zabierają się za iście piracką łamigłówkę!

Kapitan Kapitan dumnie nosi odznakę Sprawności Prawdziwego Pirata, a Seaweed zdaje sobie sprawę, że sam takiej nie ma. Okazuje się, że musi zdać oficjalny test, bo inaczej wyleci z załogi! Sandy wkracza do akcji, by pomóc mu w treningu.

Gem i jej drużyny ruszają do walki, by odzyskać skradzione klejnoty z rąk piratów Cooka, Line'a i Sinkera.

Wujek Kapitan Kapitan, Joe King, wpada z wizytą. Wujek Joe to największy żartowniś w rodzinie, a Kapitan Kapitan ma chytry plan, by wykręcić mu niezły numer. Sprawy nieco się jednak komplikują, gdy Sandy i Seaweed próbują jej w tym pomóc!

Captain Captain odkrywa, że ktoś (lub coś) podjada jej kanapki i zostawia ślad z żółtego śluzu. Sandy sugeruje, że winowajcą może być samotny, oślizgły robak morski, więc piraci muszą spróbować go złapać!

Captain Captain jest zaskoczona, jak niewiele Seaweed wie o swojej wspaniałej pirackiej rodzinie, więc każe jemu i Sandy'emu stworzyć drzewo genealogiczne. Później w Cove okazuje się, że Sandy i Seaweed zrobili prawdziwe drzewo, a cała trójka świetnie się bawi, wieszając na gałęziach rodzinne portrety.

Squawk zabiera nas w podróż w poszukiwaniu skarbnicy Sandy'ego i Seaweeda, czyli ich najlepszych ujęć ukrytych na pirackiej mapie skarbów. Podążając za śladami, odkryjemy najzabawniejsze piosenki Sandy'ego i Seaweeda, ich najwspanialsze chwile i totalne wpadki. Wszystko kończy się klasycznym przeszukiwaniem wraku statku.

Squawk zabiera nas w podróż w poszukiwaniu klejnotów Gem – jej najlepszych momentów ze Swashbuckle, które są rozsiane na pirackiej mapie skarbów. Podążając za śladami, odkryjemy jej najfajniejsze piosenki, cudowne zwycięstwa i najbardziej emocjonujące finały. Wszystko kończy się klasycznym przeszukiwaniem wraku statku.