My Three Sons

Inżynier lotnictwa Steve Douglas i jego najmłodszy syn Chip mierzą się z podobnym problemem – jak uwolnić się od dwóch zdeterminowanych kobiet. Owdowiały Steve poznaje atrakcyjną pannę na wydaniu, Pamelę MacLish, która chętnie zostałaby nową panią Douglas i zaczyna go adorować. Ośmioletni Chip ma podobny kłopot z koleżanką z klasy, Dorine Peters, marzącą o tym, by zostać jego stałą dziewczyną. Pamela postanawia wpaść do Steve'a z kawałkiem ciasta pozostałym po ich wspólnej kolacji, jednak na miejscu zastaje dom pełen rozbrykanych dzieciaków. Michael O'Casey, teść Steve'a, pieszczotliwie zwany „Bubem”, zajmuje się domowymi obowiązkami. Najstarszy, osiemnastoletni syn Mike, nazwany tak na cześć dziadka, wisi na telefonie, a średni, czternastoletni Robbie, bawi się z kudłatym psem Trampem. Niedługo potem Steve idzie z Pamelą i Chipem na szkolną potańcówkę malucha, gdzie syn postanawia udzielić ojcu kilku męskich rad.

Coroczna szkolna zbiórka szmat skłania Chipa do przeszukania całej okolicy. Za każdym razem, gdy panna Pitts wygląda przez okno, widzi w domu Douglasów coś podejrzanego. Najpierw zauważa Buba machającego na podwórku butelką wyglądającą jak whisky, a potem Robbiego niosącego manekina, którego bierze za kompletnie pijanego Buba. Kiedy idzie porozmawiać ze Steve'em o swoich obawach, widzi Chipa okładającego manekina pięściami w sypialni, a gdy kukła przypadkowo wypada przez okno na piętrze, kobieta mdleje na chodniku.

Kiedy Bub po kolei zalicza wpadki z każdym z wnuków, Steve zamierza zwrócić mu uwagę, ale w domu akurat wszystko wraca do normy. Bycie głównym kucharzem, pomywaczem i gospodynią dla trzech chłopaków to dla dziadka żadna frajda, o czym Bub wkrótce się przekonuje.

Wystrzelenie rakiety, zaspanie i zmiana czasu na letni składają się na wyjątkowo ciekawy poniedziałkowy poranek. W domu Douglasów panuje totalny chaos: zginęły indiańskie groty strzał, które Chip miał pokazać w szkole, trąbka Robbiego gdzieś przepadła, a ważne plany Steve'a Mike o mały włos spalił w piecu.

Gdy Mike i Robbie drą koty o pewną blondynkę ze szkoły, konflikt narasta tak bardzo, że w kłótnię angażuje się cała rodzina. Steve'owi trudno jednak wytłumaczyć synom, że przemoc niczego nie rozwiązuje, zwłaszcza gdy pod ręką jest skory do bójki teść.

Teoria Steve'a mówiąca, że „życie to tylko seria drobnych kompromisów”, zostaje wystawiona na ciężką próbę w ciągu zaledwie jednego, pełnego niespodzianek dnia. Steve musi spotkać się z generałem Sił Powietrznych, by omówić plany projektu rakiety, a żeby tam dotrzeć, pożycza auto Mike'a. Po drodze łapie gumę i ostatecznie zmuszony jest wracać do domu autobusem.

Steve jest zafascynowany nową współpracowniczką – atrakcyjną kobietą nastawioną wyłącznie na pracę. Mężczyzna ma ochotę połączyć obowiązki służbowe z przyjemnością, ale szybko orientuje się, że ona myśli tylko o powierzonym zadaniu i mimo romantycznej atmosfery wcale nie planuje rozwijać swojego życia uczuciowego.

Świąteczny obiad z indykiem staje pod znakiem zapytania, gdy w całej okolicy dochodzi do spięcia i gaśnie prąd. Chip postanawia zaprosić jako swojego jedynego gościa przyjaciela Indianina, co bardzo denerwuje jego braci twierdzących, że to zwykły włóczęga mieszkający w rozpadającej się norze przy torach kolejowych.

Czując się odrzuconym, gdy Mike i Robbie ruszają na biwak do Gunman's Gulch, samotny Chip bierze tratwę, którą bracia pomogli mu zbić na podwórku. Razem ze Steve'em spędzają na niej noc, udając, że płyną w dół Missisipi. Kiedy zaczyna padać deszcz, przypadkowo zatrzaskują się drzwi od domu. Steve zaczyna się martwić, gdy budzi się z drzemki i myśli, że jest już dawno po czwartej rano, a Bub wciąż nie wrócił z partyjki pikietki.

Gwiazdor telewizyjny George Gobel zostaje zaproszony przez Buba na obiad, jednak teść zapomina uprzedzić o tym Steve'a. Gdy ten wraca późno w nocy z delegacji, skrada się po domu na paluszkach i ze zdumieniem odkrywa, że w jego łóżku śpi zupełnie obcy facet.

Robbie jest zbity z tropu, kiedy jego dziewczyna zamiast zachwycać się jego nowym silnikiem, zaczyna woleć typowo kobiece fatałaszki. Próbuje ją udobruchać, mówiąc kolegom z drużyny futbolowej, że dziewczyny mają zakaz wstępu – wiedząc, że to ją zaboli, bo dotąd uchodziła za „jednego z chłopaków”.

Chłopcy zwołują naradę rodzinną, na której domagają się podwyżki kieszonkowego, ale Steve stanowczo odmawia, bo rachunki rosną, a oni wszystkie domowe obowiązki zrzucają na Buba. Po wieczorze pełnym ostrych słów przychodzą koszmary senne, a po nich – znacznie pogodniejszy poranek.

Mike i sąsiadka z naprzeciwka wzbudzają podejrzenia Steve'a i Buba, gdy zaczynają szeptać po kątach, a potem zostają zauważeni z walizkami w rękach. W tym samym czasie Robbie, po kłopotach z nauczycielką, próbuje ratować sytuację i odnaleźć zabytkowe zegary.

Ciągłe porównywanie do brata Mike'a sprawia, że Robbie czuje się gorszy i narasta w nim wściekłość. Z konsekwencjami tego musi zmierzyć się ojciec, gdy bracia biorą się za łby, a Steve wraca z pracy dosłownie w ostatniej chwili.

Kiedy Bub musi nagle wyjechać z miasta, Steve szuka w agencji kogoś do pomocy w domu – nie mając pojęcia, że może ściągnąć sobie na głowę przyszłą żonę. Starsi bracia wymigują się od obowiązków, więc to Chip omyłkowo dzwoni do firmy Domowe Szczęście, zajmującej się kojarzeniem małżeństw, która od razu przysyła na miejsce swoją inspektorkę.

Kiedy Steve zaprasza w odwiedziny swoją kuzynkę Selenę, Bub odnosi dziwne wrażenie, że nikt na niego nie zważa i nie jest już nikomu potrzebny. Postanawia przyjąć propozycję prowadzenia kina w Plainview i żadne prośby chłopaków nie są w stanie zmienić jego decyzji.

Mike szykuje się do przejścia ze szkoły średniej do college'u, a kwestia dołączenia do bractwa studenckiego bardzo komplikuje mu życie. Kiedy Mike i Jean idą na imprezę dla kandydatów, chłopak dowiaduje się później, że skreślono ich z listy oczekujących, przez co zimna wojna błyskawicznie przeradza się w gorący spór.

Chip wchodzi w drogę szkolnemu chuliganowi, który wcale nie ma ochoty się z nim bić. Steve szybko orientuje się, że Chip codziennie celowo prowokuje chłopaka na szkolnym boisku, by coś udowodnić. Ojciec uważa, że syn sam musi rozwiązać ten problem, nawet jeśli skończy się to karą w gabinecie dyrektora.

Niezwykle zorganizowana siostra Steve'a wpada z wizytą i od progu wywraca cały dom Douglasów do góry nogami. Całe to zamieszanie prowadzi do decyzji, której Harriet szybko zaczyna żałować, zwłaszcza gdy Steve wraca ze swojej służbowej podróży.

Gdy Robbie Douglas odwiedza nowego kolegę, zaczyna zazdrościć mu domu, który uważa za idealne miejsce dla nastolatka. Jego zazdrość jest niemal tak wielka, jak zazdrość Hanka wobec zwariowanego, pełnego życia domu Douglasów.

Mike Douglas i rodzinny kundel Tramp nieustannie znikają nocami. Jean staje się coraz bardziej podejrzliwa, nie mając pojęcia, że Mike i jego kumpel Tim składają dla niej wieżę stereo na zbliżające się urodziny.

Pewnej ciemnej nocy pod nieobecność Steve'a Robbie i jego dziewczyna zostają przestraszeni przez mężczyznę w prochowcu. Wszystko dzieje się w momencie, gdy Robbie zakłada kołpak na koło sąsiada. Steve nie przejmuje się całą sprawą, uznając, że to po prostu efekt czytania przez Robbiego zbyt dużej liczby kryminałów i opowieści szpiegowskich.

Mike Douglas głośno krytykuje rubrykę sportową w szkolnej gazecie. Aby udowodnić swoje racje, dostaje jedną szansę na jej zreformowanie i zabiera się do pracy z wielkim zapałem.

Chip dochodzi do wniosku, że fajnie byłoby być starszym bratem i marzy o małej siostrzyczce. Kiedy naprzeciwko do pustego domu wprowadzają się nowi sąsiedzi, państwo Hawkins, absurdalna pomyłka wywołuje lawinę zwariowanych zdarzeń – niemowlę zostaje w jakiś sposób pomylone z udźcem jagnięcym zostawionym w bagażniku kombi Steve'a.

Chip przechwala się przed nowym kolegą, że jego genialny brat Robbie potrafi naprawić niemal wszystko. W efekcie Robbie bierze się za naprawę fortepianu i ma zaledwie pięć minut na skończenie pracy, zanim matka chłopca wróci i postanowi poćwiczyć nowy utwór.

Podczas gdy Steve przebywa w podróży służbowej w Seattle, czworonożny przyjaciel Douglasów jak zwykle znosi do domu wszystko, co wpadnie mu w zęby. Tym razem Tramp przyczłapuje z wielką laską dynamitu, która uchowała się gdzieś jeszcze od czasów drugiej wojny światowej.

Nieświadomi swoich wzajemnych problemów Steve i Robbie pochłonięci są zupełnie różnymi projektami. Robbie próbuje zbudować gokarta, a Steve w pośpiechu pomaga producentowi pocisków rakietowych doprowadzić projekt do startu, by ubiec rywalizującą firmę.

Robbie i Mike potrzebują dodatkowego kieszonkowego, ale Steve uświadamia im, że muszą zarobić sami. Chłopcy pytają sąsiadów, czy mogliby pomalować im płot, a wkrótce kilku sąsiadów dołącza do nich, by wspólnie przywrócić podwórku dawną świetność.

Robbie za nic nie potrafi wzbudzić romantycznego zainteresowania u koleżanki z klasy, Maribel Quinby. Z pomocą najlepszego przyjaciela, Hanka Fergusona, próbuje zwrócić na siebie jej uwagę, naśladując teatralny styl swojego nauczyciela historii, który potrafi zaciekawić nawet najnudniejszym tematem.

Chip jest tak zniechęcony spadkiem formy przy odbijaniu, że rzuca drużynę baseballową. Bracia namawiają go do powrotu, a gdy jeden z rodziców, sędziujący ochotniczo mecze, rozchorowuje się, na zastępcę zostaje wyznaczony Steve. Chip uważa, że to dla niego doskonała okazja, by zostać bohaterem meczu.

Malcolm, żaba złapana przez Chipa na szkolny projekt, przyciąga uwagę wszystkich domowników. Bub dostrzega w jej pyszczku uderzające podobieństwo do swojego wuja Clanceya. Dalsza ocena charakteru płaza staje się jednak niemożliwa, gdy ten daje susa i znika z oczu.

Nowa dziewczyna Robbiego żyje w wytwornym i eleganckim stylu, przez co chłopak zaczyna krytycznie patrzeć na własny dom. By jej zaimponować, wmawia jej, że uwielbia muzykę klasyczną, choć w rzeczywistości nie odróżnia Pucciniego od Presleya.

Bub wcale nie planuje wkraczać w świat wyścigów konnych, ale ktoś tajemniczy przysyła mu siodło. Chip zabiera swoją dziewczynę na przejażdżkę na kucyku, zabierając ze sobą stare siodło, którego Douglasowie w żaden sposób nie potrafią się pozbyć.

Nadszedł czas egzaminów końcowych, a Mike i jego dziewczyna Jean wymyślają własny sprawdzian: chcą przetestować siłę swoich uczuć, nie widując się przez cały tydzień poprzedzający ceremonię zakończenia roku szkolnego.

Wyobrażenie pana Pearsona o spokojnej przejażdżce za miasto z żoną legnie w gruzach z powodu pełnego kombi Douglasów. W tym samym czasie Robbie próbuje wyrwać się ze szponów dziewczyny imieniem Mary Lou.

Mike Douglas podejmuje wakacyjną pracę w służbie leśnej, licząc na przednią zabawę, dopóki nie dowiaduje się, że czeka go harówka dla prawdziwego mężczyzny. Gdy jego szef utknie nad strumieniem w czasie nadciągającej gwałtownej burzy, Mike przeżywa ciężkie chwile, próbując zachować zimną krew.

Kiedy Chip ogłasza, że Tramp został ojcem sześciu szczeniąt, Steve zaczyna się martwić, bo nigdy dotąd nie wyjaśnił synowi tajemnic natury. Wkrótce jednak zdezorientowany Chip dochodzi do wniosku, że jego nauczycielka zamierza wyjść za jego ojca.

Zasada dobrego sąsiedztwa zostaje wystawiona na ciężką próbę, gdy chłopcy, a później Bub, popadają w zatargi z członkami nowej rodziny z naprzeciwka. Steve prawi im kazania, lecz gdy sam wyjeżdża z podjazdu do pracy, drogę blokuje mu jakiś idiota, który wgniecie mu błotnik. Okazuje się nim nikt inny jak pan Kaylor – sąsiad z naprzeciwka.

Mike poznaje na studiach dziewczynę o imieniu Mary Beth. Gdy jednak przyprowadza ją do domu, by przedstawić rodzinie, ta natychmiast skupia całą uwagę na Stevie i zmusza go do korepetycji z trygonometrii. Sprawia to Mike'owi sporo zazdrości, zanim sytuacja wreszcie się wyjaśni.

Kolega Chipa ma nowego, doskonale ułożonego owczarka niemieckiego, co tylko utwierdza Chipa w przekonaniu, jak niemądrym psem jest Tramp. O trzeciej nad ranem pozostawiony bez opieki garnek z wolno gotującym się tłuszczem wybucha na kuchence. Szczekanie Trampa budzi całą rodzinę, a Chip i Sudsy mają teraz wspólny temat do rozmów.

Dawna miłość Steve'a z czasów liceum próbuje się z nim skontaktować pod jego nieobecność. Steve, wiedziony nostalgią, próbuje odnaleźć ją w mieście, lecz ciągle rozmijają się, podczas gdy on wspomina dawne chwile. Gdy w końcu wraca do domu, rozlega się dzwonek do drzwi, przynosząc najpierw rozczarowanie, a potem niespodziankę.

Bub i Mike wchodzą ze sobą w spór, ponieważ obaj próbują dostać się do różnych elitarnych klubów. Bub ma zostać mianowany d'Artagnanem Wschodnich Drzwi, podczas gdy Mike w ramach chrztu musi udawać, że łowi ryby przed lokalną apteką.

Mike chce wyjechać ze znajomymi na weekend na narty, ale musi też uczyć się hiszpańskiego. Postanawia więc zastosować metodę nauki przez sen za pomocą zaprogramowanego gramofonu. Steve ma świeżo odmalowany pokój, więc kładzie się spać w łóżku Mike'a. Ku zdziwieniu wszystkich budzi się, mówiąc po hiszpańsku, a następnej nocy to samo spotyka Buba. Wkrótce obaj rzucają zwrotami, których w żaden sposób nie mogliby znać.

Robbiemu grozi jedynka z literatury światowej, dopóki nauczyciel nie przydzieli mu do wspólnej nauki pięknej, nowej w szkole blondynki. Dziewczyna natychmiast mu się podoba, jednak Robbie szybko przekonuje się, że jej uroda nie rekompensuje kompletnego braku rozumu.

Wypracowanie zatytułowane „Kim jest dla mnie moja matka” wprawia Chipa w zakłopotanie. Po przepytaniu innych matek z sąsiedztwa postanawia wybrnąć z sytuacji i odważnie pisze o własnym dziadku, uznając go za najbardziej matczyną osobę, jaką zna.

Zarówno Steve, jak i Bub muszą pilnie wyjechać, a Mike nalega, by powierzyli mu pieczę nad domem, po czym szybko przekonuje się, że rola kwoki jest trudniejsza, niż się wydaje. Jego zaradność zostaje wystawiona na prawdziwą próbę, gdy dowiaduje się, że Robbie i Hank wylądowali w szpitalu po wypadku w szkole.

Bub postanawia zapisać się do szkoły wieczorowej, bo wnuki nieustannie zasypują go pytaniami, na które nie zna odpowiedzi. Poznaje tam koleżankę z ławki i podaje się przed nią za byłego producenta z branży rozrywkowej, a ona udaje damę z wyższych sfer, choć tak naprawdę pracuje jako pomoc domowa.

Dom Douglasów cierpi katusze przez fałszujące próby zespołu Robbiego, dopóki do akcji nie wkracza Steve. Bractwo studenckie Mike'a szuka kapeli na coroczną potańcówkę. Mając u boku Steve'a grającego na saksofonie prowadzącym, Robbie zaczyna u brata usilne starania o ten występ.

Gdy Robbie i jego przyjaciel Hank postanawiają dołączyć do jakiegoś szkolnego klubu, Robbie upiera się, że nie chce wstępować do dawnego stowarzyszenia Mike'a. Kiedy więc dostaje propozycję od Wodzów – jedynego klubu w szkole, do którego jego brat nigdy nie należał – chwyta okazję bez wahania.

Chip czuje się ignorowany przez bliskich i postanawia zrobić im przysługę, uciekając z domu. Wymyśla, że wyruszy skoro świt w stronę dalekich Indii. Będąc już w centrum miasta, wpada jednak w panikę, wraca po cichu i chowa się na strychu, kompletnie zapominając o pożegnalnym liście przypiętym do obroży Trampa.

Steve robi sobie tygodniowy urlop od rodziny i szybko przekonuje się, że równie łatwo można się zakochać, co odkochać. Fran, pewna, że starsze małżeństwo próbuje ich wyswatać, początkowo jest do niego chłodno nastawiona. Zmienia zdanie, gdy Steve wyjaśnia, że dołączył do wycieczki tylko po to, by nie psuć nastroju współtowarzyszom obozu.

Dwie randki, pomyłki telefoniczne i zamiana imion sprawiają, że Mike i Robbie przeżywają wieczór pełen chaosu, gdy przypadkiem zamieniają się partnerkami. Mike przeżywa szok, bo trafia mu się czternastolatka, a Robbie niemal zamiera z przerażenia na widok swojej „starszej kobiety”.

Atrakcyjna Pamela MacLish, z którą Steve poszedł rok temu na szkolną potańcówkę Chipa, wciąż próbuje skraść jego kawalerskie serce. Odwiedza ich dom pod pretekstem prośby o pomoc Buba w dołączeniu do irlandzkiego stowarzyszenia „Córki Szmaragdowej Wyspy”. Niebawem Bub zaczyna sądzić, że Pamela ma chrapkę na niego.

Do pustego domu obok wprowadzają się cztery piękne stewardesy. Mike i Robbie od razu tracą głowę dla czarujących kobiet sukcesu. W tym samym czasie Steve ślęczy nad deską kreślarską, goniąc termin w pracy, co wymaga od niego pełnego skupienia.

Bub czyta artykuł w gazecie skierowany do znudzonych pań domu i dochodzi do wniosku, że opis idealnie do niego pasuje. Steve ostrzega go, by panował nad swoim irlandzkim temperamentem, bo inaczej szybko wyleci z posady, jeśli w ogóle jakąś znajdzie.

Steve jedzie służbowo do Chicago i obiecuje zabrać ze sobą Chipa. W wyniku zmiany planów ma jednak lecieć wojskowym samolotem do Paryża. Na wieść o tym, że nie poleci do Francji, Chip bierze sprawy w swoje ręce i zakrada się na pokład. Na miejscu gubi się w wielkim mieście, gdzie pomaga mu mała dziewczynka o imieniu Marie.

Bub rozbudza w Robbie'em aktorskie ambicje, radząc mu, by wykorzystał swoją szansę, gdy lekcja fizyki w jego klasie staje się tematem filmu edukacyjnego. Chłopak jest wniebowzięty, gdy dowiaduje się, że wraz z kolegą wystąpi w zbliżeniu.

Chip próbuje zamydlić oczy nauczycielom, by wygrać konkurs plastyczny, i niemal mu się to udaje dzięki Bubowi, który w rzeczywistości namalował obraz. Nauczycielka Chipa przekazuje dzieło dyrektorowi, by pokazać je kuratorium. Gdy Chip dowiaduje się o sprawie, razem z Sudsym planuje kradzież obrazu.

Rodzina Douglasów jedzie na dworzec odebrać Steve'a, ale gdy chcą wracać, nigdzie nie mogą znaleźć Trampa. Okazuje się, że pies zabłąkał się do przedziału sławnej aktorki Marissy Montaigne, która od razu go polubiła.

Robbie dowiaduje się, że nie zagra w najważniejszym meczu sezonu, jeśli nie zda sprawdzianu z matematyki. Steve daje mu jasno do zrozumienia, że bez zaliczenia nie ma mowy o starciu z największym rywalem drużyny. Kiedy Chip łapie odrę, szanse Robbie'ego na występ wiszą na jeszcze cieńszym włosku.

Koledzy Chipa chcą wyprawić mu przyjęcie z okazji dziesiątych urodzin, ale on sam nie ma ochoty zapraszać pewnych dziewczyn. Na dodatek Steve łapie różyczkę. Gdy Bub mówi o tym matce Sudsy'ego, plotkarki natychmiast uznają, że nie poślą dzieci do ich domu z obawy przed zarażeniem.

Przyjaciółka Steve'a prosi go o pomoc, bo podejrzewa, że jej córka spotyka się ze starszym facetem. Steve przeżywa szok, gdy widzi, że inicjały na przypince bractwa, którą dziewczyna dostała od adoratora, wskazują na jego najstarszego syna, Mike'a. W rzeczywistości to Robbie pożyczył przypinkę Mike'a, by spiąć koszulę bez guzika.

Chip stawia ojca w niezręcznej sytuacji, zmuszając go do udowodnienia, jak ważna jest jego praca. Zwiedzanie bazy sił powietrznych nie robi na chłopcu wrażenia do momentu, gdy dochodzi do nagłego wypadku i Steve musi pomóc sprowadzić na ziemię zdesperowanego pilota.

Gdy Steve wspomina ze starym kumplem z dzieciństwa czasy, gdy uciekli do innego miasta, wiecznie spłukani Mike i Robbie postanawiają pójść w ich ślady. W wakacje planują wyruszyć na północ do najbliższego większego miasta, by znaleźć tam pracę.

Za namową najlepszego kumpla, Hanka, Robbie postanawia dorobić sobie do kieszonkowego jako caddy na lokalnym turnieju golfowym. Trafia pod skrzydła najbardziej porywczego gracza na polu. Na osiemnastym dołku Robbie przypadkowo wykopuje piłkę z wysokiej trawy, co natychmiast kończy się dyskwalifikacją jego zawodnika.

Marzenie Steve'a o odrobinie spokoju przenosi go w sam środek równoległego wymiaru. W typowo zwariowany poranek hałas w domu Douglasów niszczy jego wolny dzień. Steve wsiada do auta, by od tego wszystkiego uciec, żałując w duchu, że nie doczekał się córek zamiast synów.

Jedynym prawdziwym rywalem Robbie'ego w walce o stypendium w konkursie modeli latających jest Roly Bates — pilny uczeń, dla którego wygrana to jedyna szansa na pójście do college'u.

Mike dochodzi do wniosku, że w jego związku powiało nudą, więc postanawia zakręcić się wokół innej dziewczyny z kampusu. Sprawa szybko się komplikuje, gdy o wszystkim dowiaduje się ojciec jego stałej partnerki.

Pierwszy dzień Robbie'ego w liceum przynosi wielkie emocje — dostaje szafkę wspólnie z Chugiem Williamsem, największą szkolną gwiazdą sportu. Kiedy staje się jasne, że Chug go tylko wykorzystuje, Mike próbuje uświadomić bratu, że ślepy zachwyt idolem zaczyna być niebezpieczny.

Steve namawia Chipa, by spędził tydzień wakacji z chłopcem, za którym ten niezbyt przepada. Nowy kolega jest niezwykle nieśmiały, a gdy Chip nazywa go tchórzem, w odpowiedzi niespodziewanie zarabia podbite oko. W tym samym czasie Bub postanawia spróbować swoich sił w malarstwie.

Mike staje przed komisją dyscyplinarną i dziekanem za szalony wybryk bractwa, w ramach którego studenci przygotowali odlew śladu stopy łudząco przypominający odcisk łapy hipopotama.

Dwaj kumple Buba, którzy wpadli na cotygodniową partyjkę pikla, przypadkowo dowiadują się o domowych problemach rodziny. Ich tajemnicze próby zaradzenia sytuacji wprawiają Steve'a i chłopaków w całkowite osłupienie.

Steve wyjeżdża służbowo do Japonii i postanawia zabrać ze sobą całą rodzinę. Na miejscu Mike traci głowę dla pięknej Kimiko i w mgnieniu oka zapomina o dziewczynie, która została w kraju.

Robbie i Hank dochodzą do wniosku, że dziewczyny lecą tylko na jedno: kasę. Postanawiają założyć firmę oferującą pomoc domową, licząc na szybki zarobek, którego tak bardzo potrzebują. Szybko jednak wyrasta im konkurencja w postaci Chipa, który dorabia jako opiekun do dzieci, by uzbierać na nowy rower.

Tramp zostaje oskarżony o ugryzienie rozpieszczonego małego Alana Edgertona. Sprawa trafia do sądu, a Robbie postanawia przeprowadzić własne śledztwo, by pomóc rodzinnemu adwokatowi i udowodnić, że pies działał jedynie w samoobronie.

Mike Douglas, student pierwszego roku, zaprasza najpiękniejszą dziewczynę na kampusie na sobotnią potańcówkę swojego bractwa, ale wątpi, że ona się zgodzi. Żeby się zabezpieczyć, zaprasza też drugą dziewczynę, przez co pakuje się w nieliche kłopoty.

Wracając z długiej podróży służbowej, Steve spotyka w samolocie dawną znajomą i proponuje, by jej córka zatrzymała się u Douglasów, podczas gdy matka będzie prowadzić wykład w mieście. Niestety wszyscy domownicy mają już własne plany i to Steve musi zająć się dziewczyną.

Podczas zbierania słodyczy w Halloween Chip i jego kolega Sudsy widzą zjawę ze świecą w opuszczonym domu obok. Chłopcy są przerażeni, ale Steve i Bub nie chcą im uwierzyć.

Licealista Robbie Douglas znów ma kłopoty z dziewczynami – zadurzył się w olśniewającej maturzystce, która nawet nie wie o jego istnieniu. Mike radzi mu zrobić jej zdjęcie, co ściąga na Robbiego gniew jej dwóch starszych braci. Tymczasem Bub próbuje twardo postawić sprawę, by pozbyć się natrętnego sąsiada.

Szkolny konkurs kulinarny zasmuca Chipa, gdy dociera do niego, że nie ma mamy, która mogłaby zgłosić przepis. W domu panuje jednak wielka radość, kiedy ulubiona potrawa Steve'a przechodzi do finału. Wizja wygranej sprawia, że Steve chodzi podminowany, co niezbyt podoba się chłopcom i Bubowi.

Chip zostaje wyrzucony z osiedlowego klubu, bo nie potrafi udowodnić starszym chłopcom, że jest już dorosły. Ubija z nimi targ: stoczy bójkę z jednym ze starszaków za przywilej bycia maskotką klubu. Nie przewidział jednak, że dokładnie w dniu wielkiej walki trafi do szpitala na wycięcie migdałków.

Ważna randka Robbiego przypada na ten sam weekend, w którym ma napisać pracę semestralną. Gdy Mike znajduje stary esej Steve'a oceniony na piątkę z plusem, Robbie go przepisuje i oddaje. Kiedy Steve dowiaduje się, że Robbie dostał pałę za jego wypracowanie, idzie do nauczyciela i dowiaduje się, że tekst był słowo w słowo splagiatowany ze znanego dzieła. Zawstydzony Steve musi połknąć dumę i wyznać Robbiemu prawdę.

Letnia fala upałów sprawia, że puszczają nerwy. Steve zachowuje stoicki spokój do momentu, gdy giną ważne plany i podejrzewa, że mogły trafić do sterty makulatury oddanej harcerzom na zbiórkę.

Mike zostaje wrobiony w rolę jedynego jurora w kampusowym konkursie piękności i szybko przekonuje się, jak ryzykownym i trudnym zadaniem jest wyłonienie zwyciężczyni. Zwłaszcza gdy zdaje sobie sprawę, że jedną z kandydatek jest jego dziewczyna.

Steve spieszy się do domu, by jak najszybciej przekazać rodzinie radosną wieść o wyjeździe służbowym do Boliwii, ale w pośpiechu uszkadza sobie odcinek krzyżowy kręgosłupa. Jest przekonany, że pomóc mu może tylko jeden lekarz.

Robbie chce na stałe spotykać się ze śliczną piętnastoletnią blondynką, której matka próbuje nakłonić Steve'a do wspólnego zakończenia tej relacji. Ich rozmowy niespodziewanie prowadzą jednak do kolejnego romansu. Robbie zaczyna się golić, a Steve zdaje sobie sprawę, że jego syn staje się mężczyzną.

Chip i Sudsy zauważają w sklepie model samochodu. Pamiętając, że w domu nie ma mamy, która mogłaby się sprzeciwić, Chip próbuje namówić tatę na zakup. Obaj jednak zapominają, że swoje zdanie na ten temat będzie miał Bub.

Chip przestaje się nudzić, gdy kolega Steve'a zaprasza go na urodziny swojego „czcigodnego” dziadka. Tymczasem Robbie ma problem ze zrobieniem wrażenia na nowej dziewczynie ze szkoły, która wydaje się całkowicie na niego obojętna.

Mike ma za zadanie zwerbować studentki do pokazu mody, a gdy z pomocą przychodzi mu zjawiskowa przedstawicielka domu towarowego, chłopak zapomina o bożym świecie. Z pomocą Robbiego stara się zdobyć jej serce, śpiewając serenady z gitarą.

Niechęć Steve'a do rodzinnej podróży służbowej do Rzymu dziwi wszystkich w domu Douglasów – oprócz Buba. Dziadek pamięta, że Steve był tam niegdyś ze zmarłą żoną i to miasto może przywoływać zbyt wiele bolesnych wspomnień.

Steve spotyka na dworcu autobusowym uroczą, ułożoną szesnastolatkę, która przypomina mu dziewczynę z czasów liceum. Słysząc o jego rodzinie, dziewczyna chce umówić się z Robbiem. Ten jednak szybko przekonuje się, że panna ma znacznie więcej doświadczenia życiowego, niż opowiadał ojciec.

Gdy kolega z pracy wierci Steve'owi dziurę w brzuchu, by ten dołączył do zakładowego zespołu jako saksofonista, niechętny temu pomysłowi Steve ma sen, w którym goni go mężczyzna z trąbką – niezwykle podobny do natrętnego kolegi.

Chip, Sudsy i reszta zuchów są załamani na wieść, że ich dotychczasowa opiekunka, pani Thorndyke, wkrótce wyprowadza się do stanu Waszyngton. Drużyna pilnie potrzebuje nowego opiekuna, więc Chip zgłasza na ochotnika swojego dziadka – inaczej zuchom grozi zawieszenie działalności do czasu znalezienia zastępstwa.

Chipa dopada samotność, gdy Sudsy zaczyna spędzać cały wolny czas z nowym chłopcem w okolicy. Cała rodzina łączy siły, by pocieszyć malucha, a ich starania przynoszą aż nazbyt dobre rezultaty.

Członkowie szkolnej drużyny zapaśniczej Robbiego muszą poprawić oceny, by nadal startować w zawodach, więc proszą Steve'a o korepetycje. Wkrótce w domu zostaje wprowadzona kwarantanna z powodu błonicy. Kiedy Bub traci szansę na upragnione spotkanie ze „Starym Royem”, największą rybą w jeziorze, chłopcy mają powody do obaw.

Bub, reprezentując starsze pokolenie, podrzuca pomysły na szkolny festyn Robbiego, ale dla komitetu organizacyjnego brzmią one nieco staroświecko. Młodzież podchodzi do nich z kpiną – dopóki nie zobaczy ich w praktyce.

Nauczyciel nauk ścisłych ogłasza specjalne wyróżnienie dla najlepszego ucznia i ku swojemu zakłopotaniu zdobywa je Robbie. Wywołuje to więcej kłopotów, niż chłopak mógłby przypuszczać, ale Steve robi wszystko, by przekonać syna, że w pełni zasłużył na tę nagrodę.

Gdy Robbie i jego kolega narzekają na brak kasy, inny uczeń proponuje im świnię do utuczenia w ramach podziału zysków. Kiedy jednak nadchodzi pora uboju, nikt nie ma serca tego zrobić.

Załoga Mike'a z rezerwy Sił Powietrznych liczy na niego podczas ćwiczeń z obsługi silników. Chłopak staje przed trudnym wyborem, bo w ten sam przeładowany weekend musi odwołać randkę oraz zrezygnować z meczu baseballowego.

Bub, nałogowy uczestnik wszelkich loterii, w końcu rozbija bank i wygrywa w teleturnieju nagrodę wartą 1000 dolarów. Kiedy chłopcy dowiadują się, że przez dwa tygodnie częścią rodziny będzie brytyjski kamerdyner, udaje im się wyprowadzić z równowagi tego nienagannego i zazwyczaj opanowanego dżentelmena.

Pod nieobecność Steve'a i Buba Chip, Robbie i Mike stają przed problemem opieki nad dwoma chorymi znajdami: dzikim ptakiem i przerażoną dziewczyną, o której dowiadują się, że uciekła z pracy jako pomoc domowa w Filadelfii, gdzie była nieszczęśliwa.

Steve stawia sprawę jasno i ostrzega Chipa, że następnym razem, gdy ten zgubi lub zniszczy cudzą własność, dostanie szlaban na miesiąc. W międzyczasie kobieta zbierająca używane rzeczy na wyprzedaż charytatywną odwiedza Buba, który oferuje jej stary dywan ze skóry tygrysa.

Mike przekonuje się na zajęciach z psychologii, jak ważne są pytania pośrednie, gdy Robbie staje się obiektem zainteresowania ośmiu koleżanek z klasy. Mike postanawia ustalić za pomocą dobrowolnego kwestionariusza i wykresu, która z nich byłaby najbardziej trafnym wyborem z naukowego punktu widzenia.

Nauczyciel ekonomii daje każdemu uczniowi fikcyjne 10 000 dolarów na inwestycje giełdowe, ale szef Steve'a w pracy odnosi wrażenie, że Robbie ma naprawdę gorące cynki.

Bub jest poirytowany wieścią, że jego dawny kolega z klasy, słynny menedżer baseballowy, wraca do miasta, by odebrać nagrodę.

Bub gani współczesną młodzież i przypomina swoim trzem podopiecznym, jak bardzo inaczej wyglądało życie, gdy był w ich wieku. Chłopcy próbują go przekonać, że wcale nie są tak leniwi, jak mu się wydaje.

Gdy Chip zauważa potrzebującego pomocy małego uciekiniera, łamie zakaz i nie czeka w domu na kolegę Steve'a z pracy, któremu miał przekazać ważne specyfikacje projektowe.

Chip czyta w gazecie o kimś, kto wygrał randkę z aktorką, i wpada na pomysł, by zorganizować loterię z randką z wielką gwiazdą – jego dziadkiem Bubem.

Po serii katastrofalnych randek w ciemno Robbie i Hank zakładają romantyczną agencję pośrednictwa, która ma zapobiegać nudnym spotkaniom poprzez łączenie par o podobnych zainteresowaniach.

Aby pomóc Robbie'emu zdobyć względy pięknej dziewczyny, Bub jest gotów oddać dwa bilety na wyprzedaną walkę bokserską. Częścią umowy jest jednak to, że musi zabrać do kina nieznośną ciotkę dziewczyny.

Rodzina jest tak pochłonięta poszukiwaniami zaginionego, cennego znaczka, że ignoruje zapewnienia Chipa, który twierdzi, że z dnia na dzień staje się coraz bogatszy.

Aby zdobyć serce ładnej blondynki, Robbie zostaje kompozytorem popu i tworzy chwytliwą piosenkę. Rodzina zgadza się zaśpiewać w chórkach, ale gdy zostają wybrani do występu w telewizji, Steve'a dopada potężna trema.

Rodzina Douglasów dziedziczy zamek w Szkocji po szkockim dziadku i wszyscy zjeżdżają do Sheehan Bridge, aby go zobaczyć. Na miejscu okazuje się, że „zamek” to po prostu wiejski pub w Highlands, a pozostali członkowie klanu witają ich dość chłodno.

To koszmarny dzień dla Steve'a, w którym wszystko zdaje się iść nie tak. Pasmo pecha zaczyna się od zacięcia przy goleniu, poparzenia ręki tosterem, a na koniec samochód odmawia posłuszeństwa. Co gorsza, Steve musi dziś sfinalizować umowę z bardzo ważnym klientem.

Robbie dostaje zadanie prowadzenia kącika porad sercowych w szkolnej gazetce, a Steve zostaje wciągnięty w całe zamieszanie, gdy przychodzi osobliwy list miłosny. Robbie radzi autorce ucieczkę z chłopakiem i ślub w tajemnicy, a Steve próbuje wybić jej to z głowy.

Mike proponuje Robbie'emu oddanie swojego starego samochodu, ale jego reakcja wprawia wszystkich w osłupienie. Robbie twierdzi, że potrzebuje własnego auta, by zaimponować nowej dziewczynie, i zaczyna nieźle kombinować, żeby je zdobyć.

Steve udziela Mike'owi porad miłosnych po tym, jak ten ogłasza swoje wielkie uczucie do nowej dziewczyny, Darlene. Mike chce poświęcić jej cały swój czas, więc niezbyt podoba mu się sugestia ojca, by pomógł znaleźć randkę dla nowej pracownicy w jego biurze.

Chip i jego nowy kumpel Ernie znajdują stare mapy skarbów i gubią się w lesie podczas wyprawy poszukiwawczej. Plany całej rodziny biorą w łeb, bo wszyscy muszą ruszyć na poszukiwania.

Chip i Ernie, usłyszawszy, jak dwaj naukowcy wyliczają, że świat skończy się za tydzień, stają przed klasycznym dylematem: co zrobić z czasem, który im pozostał.

Okazuje się, że ostry zapach unoszący się w domu Douglasów bije z głowy Buba, który wysmarował łysinę kolejnym środkiem na porost włosów, panikując na myśl o ukryciu łysiny przed przyjazdem siostry dawnego kumpla.

Robbie staje przed prawdziwym dylematem politycznym, gdy on i jego rywal w walce o względy dziewczyny prowadzą kampanię na przedstawiciela samorządu uczniowskiego.

Mike zaczyna pękać, gdy postanawia oświadczyć się Sally. Jego nieudolne próby tylko pogarszają sprawę. Próbuje połączyć metody podpatrzone u ojca i dziadka, jakimi ci posłużyli się przy oświadczynach swoim wybrankom.

Steve zostaje wyznaczony do opieki nad atrakcyjną córką wizytującego duńskiego dygnitarza, która okazuje się mieć zaledwie 17 lat. Jej pełne energii pomysły na zabawę wykańczają Steve'a, który desperacko szuka zastępstwa.

Robbie wciąż zapomina przekazywać Steve'owi wiadomości telefoniczne i aby wkupić się w jego łaski, postanawia zainteresować się ulubionym sportem ojca. Liczy na to, że wyjdzie z niełaski, jeśli weźmie ze Steve'em udział w turnieju golfowym dla ojców i synów.

Chip ratuje uwięzionego psa i otrzymuje nagrodę, co przynosi mu nagłą popularność wśród członków klubu, do którego chcą wstąpić wraz z Erniem.

Steve musi polecieć do Waszyngtonu, gdzie otrzymuje ściśle tajny projekt wojskowy. Przekonuje dowództwo Pentagonu, że wzbudzi najmniej podejrzeń, pracując po prostu w domu. Podczas gdy Bub niemal pęka z ciekawości, Chip nagle staje się celem agentów ochrony.

Były aktor Bub ubolewa nad tym, że od ponad trzydziestu lat żaden członek rodziny Douglasów nie pracował w show-biznesie. Jest więc zachwycony, gdy Chip dostaje rolę rdzennego Amerykanina w szkolnym przedstawieniu o Krzysztofie Kolumbie.

Spacerując nocą z psem po parku, Steve poznaje uroczą piosenkarkę kabaretową i jeszcze tego samego wieczoru idzie z nią do klubu nocnego. Mike i Robbie czują, że muszą zainterweniować i uchronić Steve'a przed rzekomą pułapką matrymonialną.

Steve z niecierpliwością wyczekuje zjazdu absolwentów z okazji dwudziestopięciolecia na Midwest University. Ignoruje ostrzeżenia Buba, że dawna paczka nie będzie już taka, jak ją pamięta, a jego entuzjazm rośnie, gdy spotyka czarującą Heather Marlow, jedyną dziewczynę ze swojego rocznika.

Mike i Sally próbują dowiedzieć się prawdy o małżeństwie od świeżo upieczonych małżonków ze swojego grona i zaczynają mieć wątpliwości co do ślubu i posiadania dzieci, gdy pomagają ciężarnej żonie innego przyjaciela, u której właśnie zaczyna się poród.

Bub zostaje wyznaczony na opiekuna Robbiego i jego przyjaciół, kiedy ci decydują się zorganizować imprezę przebieraną. Robbie obawia się, że popsuje to zabawę, ponieważ Bub ma zupełnie inne zdanie w drobnej kwestii właściwego zachowania.

Robbie ma pomóc w amerykanizacji tradycyjnej chińskiej dziewczyny, która wkrótce ma spotkać swojego bardzo nowoczesnego narzeczonego chińskiego pochodzenia. Dziewczyna jest jednak tak przywiązana do tradycji swojej ojczyzny, że jej odnalezienie się w amerykańskim życiu wydaje się mało prawdopodobne.

Rodzina cieszy się na myśl o możliwym wyjeździe służbowym Steve'a na Hawaje, jednak na ich twarzach pojawia się konsternacja, gdy przed domem przy Mill Street 837 staje tabliczka „Na sprzedaż”. Wyjazd na Hawaje to jedno, ale czy cała rodzina mogłaby się spakować i tam przeprowadzić?

Chip wierzy w moc magicznej kamiennej żaby, którą dostał od kobiety z Indii, a w miarę jak mnożą się zbiegi okoliczności, trudno zaprzeczyć istnieniu magii. Wiara chłopca doprowadza do bardzo ciekawych sytuacji.

Bub tęskni za teatralnym makijażem, dlatego zamienia się rolami ze znajomą aktorką z teatru Playhouse, która marzy o normalnym życiu rodzinnym. Oboje tak bardzo zazdroszczą sobie nawzajem, że postanawiają zamienić się obowiązkami do końca sezonu teatralnego.

Mike uważa, że Sally powinna nauczyć się łowić ryby, skoro wchodzi do rodziny zapalonych wędkarzy – tyle że Sally szczerze nie znosi tego zajęcia. Jak na złość Mike równie mocno nie cierpi obserwowania ptaków.

Kimiko, japońska dziewczyna, którą Mike poznał w zeszłym roku w Tokio, przyjeżdża do miasta, by sprawdzić swoje dawne uczucia do niego, zanim upewni się, że kocha kogoś innego. Chociaż Mike jest już zaręczony z Sally, czy wciąż może coś do niej czuć?

Szkolna miłość Steve'a wraca do miasta jako prawdziwa księżniczka z całą świtą, a Douglasowie zostają zaproszeni na eleganckie przyjęcie na jej cześć. Chip wkłada jednak niewłaściwą odpowiedź do koperty i musi spróbować ją odzyskać, zanim księżniczka ją przeczyta.

Chcąc umówić się na randkę z atrakcyjną redaktorką czasopisma, Steve zgłasza swój dom do organizowanego przez nią konkursu na wyjątkowe posiadłości. Jest bardzo skonsternowany, gdy zamiast niej zjawia się jej rzeczowa sekretarka.

Mieszkańcy Bryant Park ostro się dzielą, gdy pojawia się propozycja wycięcia drzewa rosnącego przed domem dziewczyny Robbiego. Rodzina Douglasów wkrótce zostaje wciągnięta w sprawę, gdy Bub dołącza do grupy sąsiadek walczących o ocalenie jego ulubionego drzewa.

Słynąca z surowej dyscypliny pani Proctor, okropna nauczycielka historii Robbiego, łamie nogę, a zastępstwo okazuje się jeszcze gorsze. Trafia się urocza, lecz niedoświadczona dziewczyna, która przechodzi swój chrzest bojowy już na pierwszym spotkaniu z klasą Robbiego.

Pragnąc jak najszybciej się ożenić, ale nie mając pieniędzy na mieszkanie, Mike proponuje, by wraz z narzeczoną Sally zamieszkali u niego i jego rodziny. Bub musi ciągle zmieniać plany przyjęcia dla Sally i Mike'a, ponieważ narzeczeni nieustannie zmieniają swoje zamiary co do ślubu.

Mike i Chip angażują się w dobre uczynki – Mike wraz z kolegami z rezerwy Sił Powietrznych USA wyrusza dostarczyć dziesięć tysięcy lalek dzieciom na obszarze dotkniętym kataklizmem w Ameryce Południowej. Poznaje tam niemą dziewczynkę i próbuje zebrać pieniądze na pilnie potrzebną jej operację. W tym samym czasie Chip staje się domowym pomocnikiem wymagającej pani Sowerby.

Gdy drużyna Robbiego po raz kolejny ponosi sromotną klęskę, ich najwierniejsza fanka Lissa Stratemeyer namawia koleżanki, by ignorowały chłopaków podczas wiecu przedmeczowego, dopóki ci nie poprawią wyników i nie przerwą pasma porażek.

Tramp okazuje się idealnym kandydatem do głównej roli w hollywoodzkim filmie. W towarzystwie Buba, Robbiego i Chipa wyrusza do stolicy kina na przesłuchanie i zdjęcia próbne do filmu „Księżycowy pies”.

Aspirujący autorzy piosenek, Mike i Robbie, postanawiają zabrać skomponowany przez siebie utwór do Nowego Jorku i przedstawić go wydawcy. W poszukiwaniach pomaga im życzliwy taksówkarz, a sam wydawca udziela im kilku cennych rad przed powrotem do domu.

Książki Marka Twaina inspirują Chipa, Erniego i Melindę do odtworzenia przygód Huckleberry'ego Finna, Tomka Sawyera i Becky. Dzieciaki uciekają z domu nad rzekę, gdzie przeżywają własne niezwykłe przygody.

Steve daje się namówić na przyjęcie pod swój dach trudnego młodocianego na okrągły tydzień, więc chłopcy szykują się na ciężką batalię. Gdy Steve musi pilnie wyjechać w sprawach służbowych, zostają z kłopotliwym gościem sami, nie zdając sobie sprawy, że wzięli go za kogoś innego.

Steve płynie na pokładzie statku S.S. Carolina, by podpisać kontrakt biznesowy z pewną firmą, lecz sprawę komplikuje Robbie, który dorabia sobie podczas wakacji jako steward na tym samym liniowcu. Obaj przekonują się, że interesy i przyjemności czasem da się połączyć.

Robbie i Ernie przekonują się, że kobiety potrafią zaskakiwać, i to nie zawsze pozytywnie. Robbie ma dość swojej głośnej, rockandrollowej dziewczyny i zaczyna spotykać się z bardziej dystyngowaną panną, która nie ma czasu na dziecinne rozrywki rówieśników, takie jak futbol czy szkolne potańcówki. Ku nieszczęściu Robbiego Douglasa, Lorraine myśli też bardzo poważnie o małżeństwie i zanim chłopak się orientuje, jest już zaręczony! Czy nawet tak roztropny człowiek jak Steve Douglas znajdzie zręczne wyjście z tego ambarasu?

Zdając sobie sprawę z konieczności oszczędzania, Mike i Sally postanawiają, że na jej przyjęciu przedślubnym mile widziane będą praktyczne prezenty do kuchni. Bub woli jednak romantyzm, a pomysły Mike'a napotykają opór, gdy dziadek sam zaczyna planować imprezę dla Sally. Tymczasem Chip i Ernie sprawiają, że całe przyjęcie staje się wyjątkowo niepraktyczne.

Bub postanawia wykorzystać wygraną na loterii i zabrać rodzinę Douglasów do Irlandii, by odwiedzić krewnych. Wiosce Farnsea zatrzymują się u jego budzącej respekt, 103-letniej ciotki Kate i kuzyna Mickeya.

Rodzina Douglasów nadal świetnie bawi się w irlandzkiej wiosce Farnsea, którą twardą ręką rządzi groźna ciotka Kate. Steve przekonuje się, że jej mądrość jest bezcenna, gdy zaczyna się w nim podkochiwać Mary Kathleen Connolly.

Steve zaprasza do domu współpracownika na spokojny weekend pracy, zapominając o wcześniejszym zobowiązaniu wobec zuchów, którym obiecał poprowadzić zastęp Łosi. Uwalnia się z obowiązku, by zająć się pilnym projektem, podczas gdy nieporadny pan Summers boleśnie przekonuje się, co to znaczy być łosiem.

W domu Douglasów pojawiają się echa wielkiej polityki, gdy Steve zostaje przewodnikiem wizytującej miasto kongresmenki. W tym samym czasie Chip musi zająć się małą dziewczynką, która chce zostać przewodniczącą klasy – mimo że on sam również kandyduje na to stanowisko.

Chip i Ernie odbierają ciekawą lekcję uczciwości i nieuczciwości od szkolnego chuligana, który wprowadza ich w kulisy podkradania drugich śniadań. Chip gubi się w podwójnych standardach panujących wokół niego, a Steve musi zrobić wszystko, by rozwikłać ten problem.

Życie Mike'a komplikuje się z powodu powrotu jego dawnej dziewczyny, Jean Pearson. Chłopak nie potrafi jej powiedzieć, że zaręczył się z Sally. Chip i Ernie zaczynają śledzić Mike'a, by na bieżąco zdawać raporty jego narzeczonej.

Nowa dziewczyna Robbiego załatwia jemu i jego gitarze przesłuchanie w klubie, wprowadzając go w obcy świat ekscentrycznej młodzieży. Kiedy Robbie staje się wielką gwiazdą, rodzina robi wszystko, by sprowadzić go na ziemię.

W kawiarni Lotus Blossom Steve ulega urokowi nieśmiałej i pięknej właścicielki. Elegancka chińska wdowa rozważa powrót do Hongkongu, ale Douglasowie pokazują jej amerykański styl życia, licząc na to, że zostanie.

Robbie radzi się Sally w sprawie nowej sympatii i jest przekonany, że jest dla niej za młody. Niepokoi Sally, gdy sprawia wrażenie zakochanego w niej samej, a Steve musi sprawić, by chłopak z dnia na dzień wydoroślał.

Po wzięciu udziału w pokazie iluzjonisty Robbie dochodzi do wniosku, że hipnoza pomoże mu w nowych miłosnych podbojach. Wywołuje to reakcję łańcuchową, gdy chłopięce sztuczki zostają wypróbowane na dziadku Bubie, który zaczyna tańczyć dziwaczny taniec za każdym razem, gdy ktoś zagwiżdże.

Seria niefortunnych zdarzeń rozpoczyna się, gdy Mike próbuje wywrzeć dobre wrażenie na ojcu Sally, który właśnie wrócił z ekspedycji archeologicznej. Mike bardzo denerwuje się przed spotkaniem, a potem omal nie wykańcza teścia nadmiarem troski i entuzjazmu.

Robbie łamie nogę na boisku i zostaje pierwszym pacjentem olśniewającej francuskiej pielęgniarki. Chłopak nie ma nic przeciwko pobytowi w szpitalu, gdy praktykantka obsypuje go atencją. Jej nieustanna uwaga zbija z tropu Steve'a, dopóki ktoś nie uświadomi go, że to nie pacjent jest celem jej zainteresowania.

Gdy małżeństwo ich najlepszych przyjaciół wisi na włosku, Mike i Sally zaczynają mieć wątpliwości co do własnego ślubu. Próbują pogodzić parę, umawiając ich na wizyty u doradcy małżeńskiego.

Bub postanawia wyjechać na urlop do Irlandii, by pomóc swojej budzącej grozę ciotce Kate świętować w Dublinie 104. urodziny. Zięć Steve z entuzjazmem przejmuje domowe obowiązki, rzucając bezmyślnie, że gdyby kobiety lepiej organizowały sobie pracę, zajmowałoby im to ułamek czasu. Jego własne zmagania szybko jednak weryfikują tę teorię.

Gdy Bub zostaje na stałe w Irlandii, Steve postanawia w końcu wynająć pomoc domową i do domu wprowadza się prawdziwy smok – gosposia imieniem Fedocia. Kiedy Steve desperacko stara się znaleźć sposób na pozbycie się jej, z opresji ratuje go młodszy brat Buba, Charley, niedawno emerytowany okrętowy kucharz. Pod nieobecność Steve'a i tuż przed wyjazdem Charleya do San Francisco, Chip smuci się, że żaden dorosły nie przyjdzie z nim na szkolny dzień otwarty. Rodzina wkrótce przekonuje się, że pod szorstką powłoką Charleya kryje się gołębie serce.

Młody inżynier odnajduje swoją zaginioną, półkoreańską córkę, która tymczasowo zatrzymuje się w domu Douglasów. Wujek Charley odkrywa jednak, że dziewczynce bliżej do cwaniactwa z sierocińca, w którym przebywała, niż do mądrości Wschodu.

Robbie ulega nowej modzie i kupuje zabytkowy samolot, by zaimponować nowej dziewczynie. Steve pozwala mu na próby renowacji, przekonany, że maszyna nigdy nie wzbije się w powietrze, lecz zaczyna się martwić, gdy staje się ona coraz bardziej zdatna do lotu.

Olśniewająca dziewczyna Robbiego zaprasza go do luksusowego klubu Brookdale, a ten postanawia nakłonić Steve'a do zapisania się tam, mimo że ojciec nie znosi tego typu zrzeszeń.

Wybitna pilotka przygotowuje się do samotnego lotu dookoła świata i zwraca się do Steve'a Douglasa z prośbą o modyfikację konstrukcji jej samolotu. Steve zaczyna okazywać coś więcej niż tylko zawodowe zainteresowanie maszyną – a także kobietą, która ma za jej sterami zasiąść.

Plany Steve'a dotyczące wakacji na Hawajach legną w gruzach, gdy Chip łapie zapalenie oskrzeli. Charley i chłopcy postanawiają przenieść Hawaje do ogrodu i organizują imprezę luau, z udziałem pań, które ojciec z pewnością poznałby na statku.

Gdy synowie Douglasa zmagają się z trudami dorastania, Chip umawia się ze starszą dziewczyną, a intencje Robbiego zostają opacznie zrozumiane. W tym samym czasie Robbie próbuje wymyślić nowatorski projekt platformy na szkolną paradę, chcąc dowieść, że bycie nastolatkiem to tylko etap w życiu, jednak jego mowa, zachowanie i ubiór pokazują, że chodzi o coś znacznie głębszego – a lekcję tę powoli zaczyna przyswajać również Chip.

Steve odrzuca zaproszenie do luksusowej rezydencji w Meksyku, by nie rozstawać się z rodziną na dłużej, niż to konieczne. Wtedy gospodarz opłaca przelot wszystkim domownikom, co staje się dla Robbiego okazją do odebrania twardej lekcji tradycyjnych, hiszpańskich zasad przyzwoitości i roli przyzwoitki.

Charley towarzyszy Robbiego i jego sympatii na spotkaniu autorskim dawnej znajomej, Maggie McSterling. Kobieta jest weteranką sceny, która wspólnie z Charleyem wspomina czasy wodewilu. Maggie wygląda niezwykle młodo jak na swój wiek i postanawia, że Charley pilnie potrzebuje radykalnej kuracji odmładzającej.

Steve ma przedstawić ważne plany inżynieryjne brytyjskiemu naukowcowi podczas jego błyskawicznej wizyty w Stanach. Gdy jednak giną kolejne projekty oraz domowe ciasteczka, nie można już winić za wszystko roztargnienia Steve'a – stają się one bowiem zabawką Trampa i jego czworonożnych przyjaciół.

Dziadek przyjaciela Robbiego trenuje konie. W dniu ważnego wyścigu klacz pełnej krwi traci swoją maskotkę, królika, a wraz z nią dawną szybkość. Gdy jednak słyszy serenadę w wykonaniu Robbiego na gitarze, problem z maskotką zostaje rozwiązany.

Chip czuje się pominięty, gdy jako jedyny z rodziny nie pracuje ani na cały, ani na pół etatu. Oglądanie „Davy'ego Crocketta” i marzenia podsuwają mu niezwykłe rozwiązanie problemu – bierze wspólnika do swojego traperskiego biznesu.

Steve ma koszmary, a w jego wizji przyszłości do rodziny dołącza komputer o imieniu Betsy. Maszyna miesza w planach ślubnych, dobierając Mike'owi i Sally zupełnie innych partnerów. Chcąc udowodnić omylność komputera, Mike postanawia, że Steve wypełni kwestionariusz za siebie i matkę chłopaka. Wierzy, że po przesłaniu obu formularzy komputer dobierze im kogoś innego, co uświadomi Sally błędy maszyny. Ku zaskoczeniu wszystkich komputer łączy ze sobą Steve'a i matkę Mike'a.

Tramp wywołuje zamieszanie w dwóch domach, gdy ze strachu przed kotem ucieka od rodziny. W tym samym czasie rozpieszczony Prince, pupil mieszkający w rezydencji bogatej damy z towarzystwa, przechodzi całkowitą i tajemniczą zmianę osobowości.

Charleya odwiedza dawny znajomy z Australii, który opowieściami o raju na południowym Pacyfiku szybko rozpala wyobraźnię chłopców. Dorośli zaczynają podejrzewać, że to wytrawny naciągacz, zwłaszcza gdy mami Charleya niespodziewanym spadkiem, co kończy się wyprawą wujka Charleya, Robbiego i Chupa na tropikalną wyspę Cocoa Fuji.

Chip poznaje grupę artystów wodewilowych na eleganckim przyjęciu, gdzie towarzyszy wujkowi Charleyowi, i niczym w bajce o Kopciuszku gubi tenisówkę, gdy zakochuje się w małej Alice Vail.

Przygotowania do zbliżającego się ślubu Mike'a i Sally komplikują się, gdy matka panny młodej przyjeżdża dwa miesiące za wcześnie i przejmuje stery nad uroczystością. Przytłaczająca lista obowiązków, którą wręcza Mike'owi, sprawia, że chłopak ucieka w świat marzeń, a wraz z Sally wyobrażają sobie, jak inne kultury decydują o zamążpójściu.

Sally ma pełne ręce roboty, gdy z wizytą przyjeżdża jej olśniewająca kuzynka, wyrzucona z trzech różnych uczelni. Dziewczyna wzbudza tak wielkie zainteresowanie chłopców, że wujek Charley sięga po swój wodewilowy zestaw do charakteryzacji, by zmienić ją w brzydkie kaczątko.

Koniec ery czarno-białej. W tym odcinku: Charley nie chce uwierzyć, że uprzejmy, skromnie ubrany mężczyzna to w rzeczywistości ostatni wódz plemienia Owahnanee. Niedowierzanie pogłębia się, gdy Indianin prosi o pozwolenie na odwiedzenie plemiennego cmentarzyska, które okazuje się znajdować na podwórku Douglasów.

Początek kolorowej ery w serialu. W tym odcinku: Mike i Sally wreszcie biorą ślub i wyjeżdżają na Wschód, gdzie Mike dostał posadę asystenta wykładowcy psychologii. Robbie z radością wprowadza się do dawnego pokoju Mike'a. Gdy wujek Charley zauważa, że wkrótce Steve może zostać nazwany „dziadkiem”, ten zaczyna obawiać się starości i dzwoni do dawnych dziewczyn. Robbie, teraz już student, proponuje ojcu pomoc w nawiązywaniu znajomości z młodszymi kobietami, a Steve, udając brak zainteresowania, testuje kilka jego rad. Kiedy wychodzi na jaw, że Ernie musi wrócić do sierocińca, ponieważ nie może wyjechać ze swoimi przybranymi rodzicami do Azji, Chip zaprasza go na stałe do domu, dzięki czemu Steve znów ma trzech synów.

Steve bada możliwość adopcji dziesięcioletniego Erniego, ale napotyka opór wujka Charleya, który widzi w nowym dziecku jedynie więcej obowiązków. Rodzina bardzo chce zaadoptować chłopca, więc Robbie dochodzi do wniosku, że Steve musi zacząć flirtować z uroczą panną Coulter. Jej szefowa przychodzi na kontrolę domu w momencie, gdy chłopcy zrobili w nim pobojowisko. Następnego dnia o ósmej rano panna Miller wraca, zastaje dom lśniący czystością i wprowadza uszczęśliwionego Erniego, który na razie zostaje u nich na próbę.

Adopcja Erniego przez męski dom Douglasów staje pod znakiem zapytania z powodu przepisu wymagającego obecności pani domu. Steve ponawia prośbę o adopcję, ale panny Coulter i Miller z agencji adopcyjnej twierdzą, że nie mogą nagiąć przepisów. Panna Miller wpada jednak na genialny pomysł: wkrótce rodzina staje przed sędzią, który uznaje, że wujek Charley, zajmujący się domem, może oficjalnie pełnić rolę „pani domu”. Charley zgadza się na to pod warunkiem zachowania tajemnicy, a Ernie zostaje entuzjastycznie powitany w rodzinie.

Wujek Charley jest oburzony, gdy dowiaduje się, że Robbie spotyka się z krzykliwą tancerką rewiową, ale Steve zachowuje spokój, wierząc w zdrowy rozsądek syna. Charley przepowiada jednak, że Steve dostanie propozycję zapłacenia dziewczynie z góry, byle tylko dała chłopakowi spokój.

Uciekinier z cyrku, lew, składa nocną wizytę w domu Douglasów. Ernie dostrzega drapieżnika i budzi sceptycznie nastawionego Steve'a, by sprawdzić sytuację. W końcu Steve również zauważa lwa i w nerwach bawi się z nim w berka, nakazując domownikom pozamykać drzwi do sypialni.

Daleka krewna Charleya przyjeżdża w odwiedziny. Tęskni za bliskimi i czuje się bezużyteczna. Charley i dzieciaki namawiają Steve'a, by załatwił jej pracę w swojej firmie.

Sekretną miłością Chipa jest starsza dziewczyna, Mary Lou. Gdy Steve sugeruje zakochanemu synowi, by wybadał sytuację i zaprosił ją na randkę, Chip dzwoni i przedstawia się jako „Douglas”. Mary Lou jest zachwycona – myśli, że idzie na randkę z Robbiem Douglasem, prawdziwym studentem.

Ernie pisze sztukę i bez wiedzy Steve'a angażuje go na wieczór ojców z synami, przez co ten musi włożyć ciężki kostium robota. Rodzina wychodzi wcześniej, a Steve zostaje sam na ulicy, bezradny w stroju, którego nie potrafi zdjąć.

Kusząca instruktorka tańca Helen namawia wujka Charleya na dożywotnie członkostwo w klubie tanecznym. Marząc o karierze zawodowego tancerza, Charley kupuje cylinder i frak na coroczny bal szkoły tańca.

Dziewczyna Robbiego sugeruje mu lekcje baletu, by zwiększyć jego szanse na dostanie się do drużyny lekkoatletycznej. Wszystko idzie gładko do momentu, gdy Robbie ma wystąpić na zbliżającym się recitalu baletowym, co kłóci się z jego poczuciem męskości. Czy zdecyduje się wystąpić?

Ernie czuje się pominięty, gdy pozostali członkowie rodziny Douglasów zajmują się swoimi dziewczynami, a on zostaje sam. Prawie ze łzami w oczach zachodzi w głowę nad tajemniczą mocą płci przeciwnej. Staje się jeszcze bardziej zdezorientowany, gdy poznaje jedenastoletnią Lindę-Lou.

Steve Douglas zamienia podróż służbową do Hongkongu we wspólne wakacje dla całej rodziny. Wujek Charley, który kiedyś mieszkał w Chinach, niechętnie zapatruje się na wizytę w nowoczesnym Hongkongu, bo wciąż wzdycha do pięknej dziewczyny poznanej w latach 30.

Nietypowe zachowanie Steve'a przekonuje rodzinę, że zamierza w tajemnicy wziąć ślub. Chłopcy planują wyprowadzić się, by zapewnić nowożeńcom prywatność, a Charley zamierza zaciągnąć się na frachtowiec. Steve przyprowadza ładną blondynkę do domu, aby przedstawić ją rodzinie, i zastaje pusty budynek.

Rodzina Douglasów mężnie stawia czoła wyzwaniu, gdy trzynastoletni Chip postanawia urządzić imprezę z udziałem dziewczyn. W wieczór prywatki psuje się gramofon, a Chip widzi, jak jego pierwsze nastoletnie przyjęcie legnie w gruzach. Z pomocą przychodzi jednak Steve.

Gdy Steve wyjeżdża służbowo do Waszyngtonu, zostawia Robbiemu 50 dolarów na naprawę kijów golfowych. Wujek Charley chwyta za kij bilardowy, aby wziąć odwet na dwóch bilardowych oszustkach, które ograły Robbiego z tych pieniędzy, udając wcześniej bezradne dziewczęta i prosząc o naukę gry.

Wielki, kudłaty bezpański pies upatruje sobie Steve'a Douglasa i zakłóca spokój w okolicy wyciem za każdym razem, gdy Steve próbuje wyjść z domu. Sąsiad, wielki miłośnik bezdomnych zwierząt, z radością przyjmuje wiadomość, że Steve planuje zatrzymać psa do czasu znalezienia właściciela, zamiast oddawać go do schroniska. Pies wciąż jednak traktuje Steve'a nie tylko jak pana, ale i jak matkę.

Steve Douglas poznaje niedawno rozwiedzioną Maggie Bellini, uznawaną za jedną z dziesięciu najbogatszych kobiet świata. Kobieta bierze go sobie na cel i zasypuje całą rodzinę kosztownymi prezentami. Robbie dostaje do dyspozycji eksperymentalny samochód sportowy, Chip zostaje zaproszony na weekend na nartach w Austrii, a Ernie otrzymuje komputer do odrabiania zadań z arytmetyki.

Kiedy Robbie Douglas ratuje ładną studentkę Terri Wong sprzed kół rozpędzonej ciężarówki, staje się mimowolnym beneficjentem starego chińskiego zwyczaju – ocalona dziewczyna upiera się, by zostać jego niewolnicą. Z początku zabawa jest zabawna, ale wkrótce Robbie musi poprosić o pomoc ojca.

Steve Douglas ulega urokowi pięknej podróżniczki, która pokazuje jemu i rodzinie filmy ze swoich ekscytujących wypraw. Kobieta szykuje się na safari, a ponieważ w ekipie zostało jeszcze jedno wolne miejsce, błaga Steve'a, by jej towarzyszył.

Robbie bierze na siebie mnóstwo obowiązków: kelneruje w żeńskim akademiku swojej dziewczyny i pracuje w laboratorium chemicznym, by móc wynająć pokój z dala od domu. Co gorsza, jego związek przeżywa kryzys, bo chłopak jest zbyt zmęczony, by zabierać dziewczynę na randki.

Gdy Chip sprawia sobie sięgające ramion włosy w stylu Beatlesów, reszta rodziny uważa, że Steve powinien przywołać długowłosego syna do porządku. On jednak woli poradzić się w tej sprawie zakładowego psychologa. Steve postanawia zrezygnować z surowości i poświęcić chłopcu więcej uwagi, jednak bezskutecznie.

Robbie Douglas jest już niemal zaręczony ze swoją dziewczyną Joanne. Kiedy oboje widzą, że ich znajomi z powodzeniem studiują i jednocześnie wychowują niemowlę, zaczynają dochodzić do wniosku, że małżeństwo w młodym wieku może mieć sens.

Dwie chłopczyce – ładna pani inżynier o imieniu Max oraz hokeistka Georgie – dają popalić Steve'owi i Chipowi. Chcąc zaimponować rówieśnikom, Chip próbuje swoich sił w żeńskiej drużynie hokeja, podczas gdy Georgie domaga się od trenera miejsca w męskiej sekcji lekkoatletycznej.

Robbie Douglas przekonuje się, jak nieznośne potrafi być młodsze rodzeństwo, gdy Chip z kolegą psują mu randkę z ładną dziewczyną, wyjadając przekąski i po prostu przeszkadzając. Następnego popołudnia Robbie bierze odwet i namawia drugiego brata, Erniego, by nie odstępował Chipa i jego sympatii na krok.

Robbie świetnie się bawi, spotykając się na stałe z dwoma dziewczynami naraz – licealistką i studentką. Wszystko trwa do momentu, gdy obie panie ucinają sobie pogawędkę i natychmiast obmyślają zemstę. Prowokują Robbiego, by umówił się z nimi obiema tego samego wieczoru.

Ernie Douglas wysyła list do francuskiej ambasady, dziękując Francji za Statuę Wolności. W odpowiedzi dostaje zaproszenie dla siebie i całej rodziny do odwiedzenia stolicy kraju, Waszyngtonu. Pozostali domownicy nie są jednak zachwyceni tym pomysłem.

Chip martwi się, gdy jego młodszy brat Ernie zaprzyjaźnia się z ładną szóstoklasistką. Dziewczynka nagle zaczyna interesować się zbieraniem znaczków, a Chip jest pewien, że czyha na cenny trójkątny znaczek Erniego z Liberii.

Chip żąda procesu z udziałem ławy przysięgłych, gdy po pożyczeniu czterech centów ze sterty miedziaków Erniego brat oskarża go o kradzież cennego pensa z kolekcji. W końcu Chip przyjmuje wyzwanie Erniego i staje przed sądem złożonym z ich przyjaciół.

Ernie pakuje walizkę i chce uciekać z domu, gdy nie udaje mu się zdobyć żadnego pucharu na rodzinną półkę z trofeami. Z zapałem rozpoczyna treningi, by wywalczyć nagrodę w szkolnych zawodach lekkoatletycznych – święcie przekonany, że poczuje się pełnoprawnym członkiem rodziny dopiero wtedy, gdy sam przyniesie do domu puchar.

Chłopak do złudzenia przypominający Robbiego niemal niszczy mu reputację, jeżdżąc po kampusie i prosząc nieznajome dziewczyny o całusa. Zanim oszustwo wyjdzie na jaw, obaj chłopcy wraz z rodzicami trafiają na dywanik u dziekana.

Wuj Charley odbiera Robbiemu prawo do prowadzenia auta, po tym jak uczelniana miss dostaje szesnastodolarowy mandat za kierownicą jego samochodu. Robbie musi zmierzyć się z upokarzającą koniecznością funkcjonowania bez kółek, ale ku swojemu zdumieniu odkrywa, że jego dziewczyna bardzo lubi wracać z nim ze szkoły na piechotę.

Douglasowie wracają z podróży do Wielkiej Brytanii. Gdy rodzina ogląda amatorskie nagrania z wakacji, na jaw wychodzi przyczyna wisielczego humoru Steve'a: mężczyzna wciąż wzdycha do uroczej wdowy.

Podczas gdy Steve bawi się na firmowym wieczorze kawalerskim, typowo męski dom Douglasów staje się schronieniem dla atrakcyjnej tancerki, którą wyrzucono z mieszkania. Steve zabiera ją do siebie i pożycza jej ubrania Robbiego.

Steve Douglas zabiera rodzinę do swojego rodzinnego miasta, Bedford Springs. Próbuje odszukać swoją narzeczoną z 1940 roku, Ellen, która nadal tam mieszka i założyła rodzinę, ale przeżywa rozczarowanie. Kobieta wciąż jest ładna, lecz ma nieznośnego męża i rozwydrzone dzieci.

Steve Douglas dostaje pachnący list od dawnej sympatii z wiadomością, że wpadnie do niego z wizytą. Kobieta wprawia Steve'a w przerażenie, zachowując się tak, jakby zamierzała przyjąć oświadczyny, których nigdy nie złożył. Steve robi wszystko, by przekonać ją, że idealnym kandydatem na męża jest jego dawny kumpel ze studiów.

Trzej ojcowie stają do teleturnieju przeciwko swoim synom podczas szkolnej imprezy rozrywkowej. Kiedy chłopcy z łatwością ogrywają rodziców, w miasteczku wybucha takie poruszenie, że lokalna telewizja organizuje rewanż.

Kolega Robbiego zaprasza go do swojego domu, by chłopak lepiej zrozumiał włoską kulturę. Robbie wplątuje się w kłopoty przez dawny zwyczaj, gdy po spacerze z pewną dziewczyną w parku dowiaduje się, że teraz wypadałoby się z nią ożenić.

Steve Douglas dostaje mandat za złe parkowanie od sympatii Robbiego, uroczej funkcjonariuszki straży miejskiej, a kolejną karę za brak ważnego prawa jazdy – po czym oblewa egzamin na prawko. Wkrótce Robbie uświadamia sobie, że dał ojcu do nauki zeszłoroczny kodeks drogowy, a niektóre przepisy zdążyły się już zmienić.

Robbie kręci 'odjechany' film na zajęcia z kina z pomocą pozbawionej talentu, równie 'odjechanej' studentki, która za wszelką cenę chce stworzyć 'szczery' obraz. Oboje spędzają bity tydzień na uwiecznianiu antyfilmowych perełek, skupiając się na nudnej, szarej i bezsensownej codzienności Douglasów.

Ernie czuje się odrzucony, gdy rodzinna orkiestra Douglasów zaczyna próby. Wuj Charley postanawia nauczyć chłopca gry na skrzypcach, ale napotyka na poważną przeszkodę – zupełny brak talentu u ucznia.

Ojciec dziewczyny Robbiego dzwoni z innego miasta i prosi chłopaka o doręczenie jej tortu urodzinowego. Robbie dochodzi do wniosku, że na takich urodzinowych niespodziankach można zbić fortunę, i od razu rozkręca tortowy biznes.

Robbie zakochuje się od pierwszego wejrzenia w ładnej korepetytorce od chemii i wygląda na to, że ich znajomość kwitnie. Kiedy jednak dowiaduje się, że spotyka się z nią jego ojciec, szok uniemożliwia mu skupienie się na nauce.

Kiedy Ernie zamawia zdjęcie ulubionej gwiazdy filmowej Chipa z myślą o prezencie urodzinowym, Chip w ramach chwytu marketingowego dostaje prawdziwą randkę ze starletką i jest oszołomiony całym tym zamieszaniem.

Steve Douglas poznaje słynną przed dwudziestu laty wokalistkę, której kariera wydaje się skończona. Choć jej wspaniały głos nic nie stracił na sile, publiczność domaga się nowoczesnego repertuaru. Steve pomaga jej odświeżyć styl, organizując występ z zespołem Robbiego, The Greefs.

Ernie kicha, ocierając się o psa Trampa. Gdy lekarz potwierdza alergię na sierść i mówi, że zwierzę musi zniknąć, Ernie pakuje walizki, uznając, że to Tramp ma w rodzinie pierwszeństwo.

Romans Chipa z koleżanką z klasy kwitnie, gdy chłopak wypożycza konia z bryczką, by zaimponować surowej, staroświeckiej babci dziewczyny. Kobieta jest pod wrażeniem, ale i tak każe im zostać w domu i całymi godzinami kręcić krówki.

Podekscytowany Ernie opowiada o spotkaniu z latającym talerzem, ale nikt mu nie wierzy. Jednak następnego dnia nie tylko znowu widzi dziwny pojazd, lecz także robi mu zdjęcia, po czym siły powietrzne nakazują mu milczenie w tej sprawie.

Robbie cieszy się, gdy jego koleżanka z uczelni, Peggy, wprowadza się do sąsiedztwa. Oboje natychmiast zabierają się za wspólny projekt na zajęcia z Szekspira. Chłopak staje się Romeem dla jej Julii, gdy wisi nad nimi groźba sąsiedzkiego konfliktu obu rodzin.

Steve Douglas odrzuca służbowy wyjazd na weekend do Rio, ponieważ w sobotę zaczyna się sezon na pstrągi. Chłopcy robią wszystko, by Steve wziął ze sobą na ryby Erniego, co pozwoli Robbiemu i Chipowi wymigać się z corocznej wyprawy.

Oglądanie telewizji w domu Douglasów zamiera, bo wujek Charley, poirytowany kłótniami o kanały, odbiera chłopcom dostęp do odbiornika na cały tydzień. Robbie, członek nowo powstałego komitetu programowego, chętnie dołącza do koleżanki z uczelni, która chce przybliżyć widzom prawdziwy dramat. Jednak po obejrzeniu sztuki rodzina ma wątpliwości, czy ten „realizm” jest w ogóle realny.

Koledzy Erniego przechwalają się pucharami swoich ojców z czasów studiów, przez co Steve zostaje wciągnięty w wyczerpujący, dwumilowy bieg przełajowy z innymi ojcami. Dwóch z nich, niegdyś sportowców, pali się do rywalizacji, ale Steve uważa to za dziecinadę.

Wujek Charley wpłaca zadatek na działkę rekreacyjną w urokliwym Whispering Pines, po czym dowiaduje się, że padł ofiarą bezwzględnego naciągacza od nieruchomości. Rodzina odkrywa, że parcela leży na dnie stromego kanionu, tuż obok rozpadającej się rudery zamieszkanej przez zaniedbaną rodzinę, która zupełnie nie nadaje się na sąsiadów.

Robbie Douglas próbuje zaimponować dziewczynie, stając do walki z groźnym bykiem ramię w ramię z przystojnym torreadorem. Kiedy jednak byk rusza do ataku, chłopak musi ratować się ucieczką.

Robbie jest załamany, gdy dowiaduje się, że Denise DuBois, francuska stypendystka, z którą planował wspólną przyszłość, poprzedniego wieczoru przyjęła oświadczyny jego przyjaciela, Toma.

W szkole Chipa ma odbyć się bal w stylu retro – chłopcy mają przyjść ze swoimi mamami, a dziewczęta z ojcami. Chip wpada w tarapaty, spotykając się z dwiema dziewczynami naraz, i próbuje zaaranżować Steve'a na partnera owdowiałej matki jednej z koleżanek.

Chcąc pomóc tacie, Chip udaje sympatię do równie przebojowej, co ładnej córki nowej dyrektorki, z którą Steve się spotyka. W swojej naiwności Chip liczy na to, że jego dobra relacja z dziewczyną ułatwi tacie plany matrymonialne.

Morskie opowieści wujka Charleya oczarowują nauczycielkę Erniego. Atrakcyjna kobieta w średnim wieku jest zafascynowana podkoloryzowanymi historiami z życia na pełnym morzu. Wkrótce dawny okrętowy kucharz z przerażeniem dowiaduje się, że rzuciła ona pracę w szkole. Jest w kropce, gdy kobieta oświadcza, że z oszczędności kupi im bilety w jedną stronę na Pago Pago i chce wziąć z nim ślub przed wyjazdem.

Nowym szkolnym kolegą Erniego zostaje mały Laszlo, którego romska rodzina obozuje za miastem. Wkrótce tabor rozbija się na trawniku przed domem Douglasów. Ku zdumieniu Steve'a i oburzeniu wujka Charleya goście urządzają wielogodzinne śpiewy i tańce.

Inni ojcowie pomagają synom w przygotowaniach do szkolnego konkursu naukowego, ale Steve mówi Erniemu, że musi poradzić sobie sam. Projekt szybko staje się katastrofą, gdy niezdarnie sklecony zegar elektryczny za nic nie chce działać. Po bezskutecznych błaganiach i narzekaniach, że wszystkim pomagają rodzice, w dniu wystawy trzeba wręcz zaciągać Erniego do szkoły.

Życie towarzyskie starszych członków rodziny Douglasów komplikuje się, gdy mały Ernie postanawia towarzyszyć im na każdej randce. Wujek Charley uznaje, że to on musi postawić sprawę jasno i przemówić chłopakowi do rozsądku.

Sympatyczny włóczęga, którego Ernie przyprowadza na obiad, doprowadza wujka Charleya do szału, zjadając wszystko, co wpadnie mu w ręce, a potem postanawia zostać na noc bez zaproszenia. Steve uważa jednak, że Ernie powinien sam rozwiązać ten problem.

Robbie rzuca szkołę pod wpływem bardzo intratnej propozycji od dawnego kolegi, który porzucił naukę, a teraz ma własną agencję nieruchomości. Oprowadzając klientów po jednym z pokazowych domów, Robbie odkrywa, że budynki wcale nie są takie, jakimi się wydają.

Dawny kompan wujka Charleya z morskich rejsów zjawia się ze wspaniałą propozycją: chce, by Charley został jego pierwszym oficerem podczas półrocznego rejsu rybackiego po Karaibach. Rodzina spiskuje, by pokazać Charleyowi, że świetnie poradzą sobie bez niego, choć tak naprawdę nikt nie chce, żeby wyjeżdżał.

Podczas wycieczki na Hawaje Robbie się zakochuje, Ernie o mało nie ląduje w areszcie, a wujka Charleya zaczyna nagabywać dawna sympatia z 1945 roku, ważąca teraz prawie sto kilo. Wujek uznaje więc, że najlepiej będzie się ukrywać aż do samego odlotu.

Douglasowie przeprowadzają się do Kalifornii, gdzie początkowo załamuje ich fakt, że mieszkańcy okazują się równie chłodni, co tutejszy klimat upalny. Robbie zapisuje się na uniwersytet i traci głowę dla pewnej blondynki, a wujek Charley musi błyskawicznie pojąć zasady robienia zakupów w supermarketach. Rodzina zaczyna myśleć, że ich sąsiedzi zza płotu uosabiają typowy kalifornijski dystans – dopóki nie wychodzi na jaw, że wprowadzili się tam dzień przed nimi.

Po rozmowie z ojcem, który radzi mu, by w tak młodym wieku nie wiązał się z jedną dziewczyną, Robbie Douglas idzie zerwać z Katie Miller, a kończy... oświadczając się jej. Wkrótce serce bierze górę nad rozumem: chłopak kupuje pierścionek zaręczynowy i wyznacza datę ślubu.

Robbie i Katie wyznaczają datę ślubu za dwa tygodnie. Koleżanki Katie ze stowarzyszenia studenckiego postanawiają przeprowadzić małe śledztwo na własną rękę. Przyszły pan młody musi przejść gruntowne prześwietlenie przez rodzinę narzeczonej, mierząc się z licznymi kuzynami, ciotkami i zrzędliwą babcią.

W przeddzień ślubu Katie Miller ma poczucie, że zbliża się kompletna katastrofa. Kiedy Robbie próbuje ją pocieszyć, puszczają jej nerwy i po krótkiej kłótni oboje oświadczają, że ślubu nie będzie. Babcia Collins jest jednak zupełnie innego zdania.

W dniu ślubu Robbie Douglas i jego rodzina beztrosko zasypiają. Budzą się w ostatniej chwili i w szaleńczym tempie szykują do wyjścia, po czym Robbie i Katie wreszcie się pobierają pośród tradycyjnego rozgardiaszu i łez wzruszenia. Zagubiony pies Tramp wraca akurat na czas, by dołączyć do rodziny w pierwszej ławce.

Robbie i Katie wracają z podróży poślubnej i mierzą się z problemami nowożeńców w domu, w którym do tej pory rządzili sami mężczyźni. Katie trudno się odnaleźć, bo Charley upiera się, by nadal gotować dla wszystkich i robić pranie. Robbie zaczyna się martwić jej częstymi napadami płaczu.

Z okazji miesięcznicy ślubu Katie postanawia zarobić na drogi prezent dla Robbiego i zatrudnia się na tydzień jako kelnerka w herbaciarni. Robbie przychodzi tam na lunch i zastaje Katie w kusym stroju, która w ostatniej chwili musiała zastąpić dziewczynę sprzedającą papierosy.

W szkole Ernie poznaje Mike'a, który proponuje mu wspólną zabawę. Rodzina jest jednak poirytowana, wiedząc, że Mike uwielbia chłopięce psikusy. Sporym wyzwaniem staje się przekonanie Erniego do nowego kolegi, gdy okazuje się, że tak naprawdę to dziewczynka.

Atrakcyjna inżynier Eileen Talbot zostaje przydzielona do pilnego projektu Steve'a Douglasa i wykorzystuje swoje liczne talenty, by zapewnić sobie sukces nie tylko zawodowy, ale i miłosny. Jedynie trzeźwo myśląca Katie od razu dostrzega w niej manipulantkę, na długo przed naiwnymi mężczyznami z rodziny Douglasów.

Chip uczy się empatii, pomagając Erniemu wykaraskać się z kłopotliwej sytuacji. Ernie jakimś cudem umówił się na tę samą potańcówkę z dwiema różnymi dziewczynami, choć w ogóle za nimi nie przepada.

Pewnej burzowej nocy, gdy Steve przebywa w San Francisco, a reszta rodziny jest na meczu, Katie zostaje sama w domu. Napięcie rośnie, gdy późno w nocy słyszy przerażający, miarowy hałas. Histerycznie dzwoni do Steve'a, by powiedzieć, że nikt jeszcze nie wrócił, a ona słyszy głośne dudnienie.

Chip przechytrza erę maszyn, gdy komputer dobiera w pary na piknik chłopców z jego klasy z dziewczętami z innej szkoły. Wkrótce przeżywa szok, bo choć jego partnerka okazuje się urocza i sympatyczna, ma ponad metr osiemdziesiąt wzrostu.

Katie martwi się, gdy Steve zaprasza jej odwiedzającą miasto ciotkę, by pomieszkała u nich przez tydzień pod jego nieobecność. Kobieta błyskawicznie zaczyna urabiać całą rodzinę pod swoje wyobrażenie o kulturze. Gdy wsuwa pod poduszkę Katie trochę pieniędzy, dziewczyna ze złością oświadcza, że tak dłużej być nie może.

Wobec drobnych spięć w domu Douglasów Robbie i Katie przenoszą się tymczasowo do mieszkania wyjeżdżających znajomych. Ich codzienne życie komplikuje brak kawiarki, chowane do szafy łóżko, które nie chce się złożyć, oraz brak telewizora.

Chip Douglas tak bardzo denerwuje się egzaminem na prawo jazdy, że jego nowa bratowa, Katie, postanawia mu pomóc i zdaje egzamin razem z nim. Wkrótce po tym, jak oboje zdobywają uprawnienia, na rodzinnym aucie pojawia się wielka rysa, jednak żadne z nich nie chce przyznać się do winy.

Chip zaprasza długowłosego, grającego na gitarze chłopaka z Liverpoolu, mieszkającego u sąsiadów, by dołączył do jego fałszującego zespołu rockandrollowego. Cicha, folkowa gra Anglika okazuje się rozczarowaniem i zupełnie nie pasuje do głośnego, nagłośnionego trio, ale ostatecznie pomaga im zdobyć puchar w konkursie talentów.

Ponieważ Steve jest zajęty w weekend, Chip proponuje, aby świeżo upieczeni małżonkowie, Robbie i Katie, pojechali z nim i jego znajomymi jako przyzwoitki do domku w górach. Za namową Katie Robbie surowo pilnuje trzech nastoletnich par.

Robbie Douglas okazuje zazdrość, gdy jego młoda żona bez złych intencji zgadza się udzielać korepetycji przystojnemu studentowi. Później Katie zwierza się wujkowi Charleyowi, że ten chłopak był kiedyś jej stałym partnerem, a Charley mimochodem ostrzega ją, by uważała, bo Robbie bywa zaborczy.

Katie ze łzami w oczach skarży się, że wujek Charley daje jej odczuć, że jest niepotrzebna w domu Douglasów. Steve rozmawia z Charleyem, który jest zszokowany takim oskarżeniem, ale natychmiast próbuje naprawić sytuację. W tym czasie Chip trafia do pięcioosobowego komitetu szkolnego, w którym całą resztę stanowią dziewczyny i w ogóle nie dają mu dojść do słowa.

Seria dziwnych zbiegów okoliczności sprawia, że młody Ernie zaczyna uważać się za zły omen dla każdego, z kim ma kontakt. Ojciec zapewnia go jednak, że ma oddaną rodzinę, która kocha go bez względu na kłopoty i zawsze stanie za nim murem.

Znudzony Ernie, zostawiony sam w domu w dzień wolny od szkoły, wyrusza na poszukiwanie gwiazd kina. Chłopiec traci równowagę na stromym zboczu i wpada do basenu Zsy Zsy Gabor w Beverly Hills. Gwiazda zaprasza go do środka, aż wyschną mu ubrania, a potem zabiera go do prawdziwego studia filmowego. W tym czasie cała rodzina i policja stawiają wszystko na nogi, szukając Erniego.

Wujek Charley daje się namówić na kupno jedenastoletniego kłusaka, licząc na powrót do dawnych wyścigowych sukcesów. Rodzina jest zachwycona, gdy okazuje się, że koń powożony przez Charleya zakwalifikował się do gonitwy po wygraniu próby toru.

Robbie wyjeżdża do Camp Roberts na dwutygodniowe szkolenie rezerwy wojskowej. W domu Steve wpada w panikę, widząc kartkę od Charleya z informacją, że on i chłopcy biwakujący w Yosemite planują odwiedzić Robbiego w bazie. Steve przybywa za późno, by ich powstrzymać, i członkowie rodziny po kolei zostają omyłkowo wzięci za jeńców wojennych.

Przebrany za tancerkę rewiową Apple Annie na wieczór rozrywkowy w loży, zmęczony wujek Charley ucina sobie drzemkę po popołudniowym występie. W efekcie musi wracać do domu na piechotę w przebraniu i zostaje aresztowany przez policję za uderzenie flirtującego z nim mężczyzny.

Ernie zostaje w domu z wujkiem Charleyem, podczas gdy reszta rodziny rozjeżdża się w różne strony. Charley zaprasza na obiad starego znajomego, sądząc, że ten klepie biedę. Ernie od razu rozpoznaje jednak w gościu słynnego telewizyjnego szeryfa, który w nagrodę zaprasza ich obu do studia.

Douglasowie odwołują biwak, by ugościć niespodziewanych chińskich znajomych z Bryant Park będących w drodze do Hongkongu. Propozycja przenocowania ich wywołuje jednak spore zamieszanie i urazę u ich chińskich krewnych.

Pierwsza domówka zorganizowana przez Robbiego i Katie stawia pod znakiem zapytania małżeństwo ich bliskich przyjaciół, Denise i Larry'ego. Denise upiera się, by zagrać w grę, w której każdy mówi, czego nie lubi w drugiej osobie. Po ujawnieniu kilku niewygodnych prawd wściekła Denise wybiega z domu, żądając separacji.

Steve Douglas awansuje na szefa wydziału helikopterów Airflight, a niezamężne pracownice szybko dowiadują się, że jest wdowcem. Żona Robbiego, Katie, przychodzi zwiedzić firmę, a wujek Charley przedstawia swoją dziewczynę jako żonę Steve'a. Kiedy obie panie Douglas odwiedzają Steve'a w nowej pracy, pracownicy zaczynają podejrzewać, że jest bigamistą.

Wujek Charley w kółko śpiewa starą piosenkę o facecie, który odbija dziewczynę najlepszemu przyjacielowi. Chip słucha tego ze smutkiem, a nieporozumienie niemal niszczy przyjaźń Erniego z kumplem, gdy Shorty widzi Erniego idącego do kina z nową dziewczyną z sąsiedztwa.

Ernie i jego koledzy sprzedają dwie używane opony znalezione w domowym schowku, żeby kupić pistolet na wodę. Zabawa w policjantów i złodziei przestaje być jednak przyjemna, gdy na miejscu zjawia się prawdziwa policja wezwana przez wujka Charleya.

Podczas wiosennych porządków Katie mdleje za kanapą. Wkrótce matczyna intuicja przyprowadza jej matkę do domu Douglasów, gdzie kobieta ogłasza, że Katie zostanie mamą. Gdy lekarz potwierdza ciążę, cała rodzina skacze wokół Katie, niemal zupełnie ignorując przyszłego ojca.

W domu Douglasów wybucha spór o wybór lekarza prowadzącego ciążę Katie. Podczas gdy Robbie i Katie chcą wybrać kogoś sami, matka Katie upiera się przy wizycie u lekarza rodziny Millerów. Tymczasem Steve zastępuje nieobecnego Robbiego na jego pierwszych zajęciach w szkole rodzenia.

Dziecko zaczyna się ruszać w brzuchu Katie, a Robbie wyczuwa jego ruchy. Nagle porzuca swoje młodzieńcze nawyki i staje się przesadnie trzeźwo myślącym i śmiertelnie poważnym przyszłym ojcem. Tymczasem zupełnie inne oblicze ojcostwa zbliża się wielkimi krokami, gdy suczka sąsiadów, Francis, ma wkrótce urodzić szczeniaki Trampa.

Fakt, że wkrótce zostanie dziadkiem, ułatwia Steve'owi wynegocjowanie ważnego kontraktu z Siłami Powietrznymi u twardego generała. Obserwując chód Katie, generał przepowiada, że urodzi się chłopiec. W tym samym czasie Ernie postanawia wystartować w wyborach na przewodniczącego klasy.

Gdy Robbie i Katie ogłaszają, że mogą zatrudnić opiekunkę do noworodka, wujek Charley jest przekonany, że poproszą o to jego. Kiedy tak się nie dzieje, sam zaczyna oferować usługi profesjonalnego opiekuna do dzieci, by w praktyce nauczyć się fachu.

W zaawansowanej ciąży Katie ma wielkie kompleksy na punkcie swojego wyglądu, które rosną proporcjonalnie do jej brzucha. Jej przygnębienie własnymi rozmiarami mija jednak, gdy dowiaduje się od lekarza, że nie urodzi tylko jednego dziecka.

W dniu – a raczej w nocy – wielkiego wydarzenia przyszła mama Katie zachowuje całkowity spokój, w przeciwieństwie do Steve'a i wujka Charleya, podczas gdy nieszczęsny przyszły tata utknął na manewrach wojskowych. W szpitalu Katie rodzi jednojajowe trojaczki i Steve musi oswoić się z myślą, że został potrójnym dziadkiem.

Gdy trojaczki wracają ze szpitala do domu, szczęśliwi rodzice ogłaszają ich imiona: Robbie Junior, Charley i Steve Drugi. Robbie szybko przekonuje się, że zupełnie nie był przygotowany na zamieszanie, jakie wywołują maluchy.

To nie poker, ale dziewięć osób w rodzinie Douglasów oznacza prawdziwy full. Czując się za to odpowiedzialny, Robbie postanawia rzucić szkołę, pójść do pracy na pełen etat i znaleźć nowy dom dla swojej rodziny. Mądry pedagog szkolny próbuje wybić mu ten pomysł z głowy. W tym czasie Steve projektuje rozbudowę domu, by pomieścić maluchy.

Robbie i Katie dostają zaproszenie na zjazd absolwentów liceum, ale mają opory przed zostawieniem dzieci z nieznajomą opiekunką, bo reszta rodziny ma inne plany. Ostatecznie decydują się zatrudnić profesjonalną nianię poleconą przez lekarza rodzinnego.

Po tym, jak jego dziewczyna Sally nagle wychodzi za młodszego mężczyznę, wujek Charley próbuje leczyć złamane serce. Gdy Katie postanawia dodać sympatycznemu gawędziarzowi wiatru w żagle, wokół niego szybko pojawia się wianuszek nowych wielbicielek.

Przy opiece nad trojaczkami doktor Osborne stwierdza u Katie skrajne wyczerpanie i zaleca jej kilka dni leżenia w łóżku. Kobieta leci do Santa Barbara do swojej matki. Podczas jej nieobecności rodzina musi zatrudnić trzy pomoce domowe, żeby doprowadzić dom do porządku.

Fachowiec zatrudniony przez Steve'a do dobudowania wnęki dla niemowląt w pokoju Robbiego i Katie pozostawia wiele do życzenia. Ma maniery sierżanta i Katie może z nim zrobić wszystko, ale dla mężczyzn w domu Douglasów jest nieznośnie opryskliwy i nieskory do współpracy.

Steve poznaje atrakcyjną wdowę, która początkowo wydaje się nim bardzo zainteresowana, lecz nagle zaczyna traktować go z dystansem. Rodzina robi wszystko, by stworzyć wrażenie, że Steve wcale nie jest tak stary, na jakiego wygląda.

Choć Katie z pełnym przekonaniem zwraca się do identycznych trojaczków po imieniu, reszta rodziny powątpiewa w jej nieomylność. Gdy Steve w ramach pomocy kąpie maluchy, Katie przyznaje, że już ich nie rozróżnia, bo zmył kropki z atramentu z ich stóp. Trzeba zabrać dzieci z powrotem do szpitala w celu poprawnej identyfikacji.

Chip i jego dziewczyna zaskakują rodzinę Douglasów wieścią, że zamierzają się pobrać i kontynuować naukę w liceum. Niezadowolony Steve odwiedza rodziców dziewczyny, ale wspólnie decydują, że nie zabronią im ślubu i poczekają na rozwój wypadków. Gdy Katie źle się czuje i Robbie zabiera ją do lekarza, Chip i Debbie zostają sami z trojaczkami na kilka pełnych chaosu godzin.

Douglasowie uważają, że Steve staje się domatorem, nie wiedząc, że właśnie przydzielono mu zadanie pomocy w schwytaniu wrogich agentów. Sytuacja robi się groźna, gdy na przyjęciu w Greenwich Village szpiedzy zaczynają strzelać po tym, jak nakrywają go ukrytego w wannie.

Steve Douglas daje Chipowi na szesnaste urodziny zadbane auto z drugiej ręki, ale jest zszokowany chłodną reakcją syna. Chłopak wstydzi się nim jeździć i parkuje daleko od szkoły, żeby nikt nie skojarzył go ze starym samochodem.

Dawny chiński przyjaciel Steve'a przeprowadza się do Los Angeles i z radością odnawia kontakt z Douglasami. Zwierza się Steve'owi i Charleyowi ze swoich obaw dotyczących męża córki – długowłosego hipisa bez widoków na przyszłość.

Chip i Ernie widzą swojego żonatego starszego brata, Robbiego, w towarzystwie atrakcyjnej kobiety. Chłopcy donoszą o niepokojącej sytuacji ojcu, który zapewnia ich, że ufa Robbiemu, i prosi, by oni również zachowali wiarę w brata.

Młody Ernie jest załamany, gdy dowiaduje się, że sąsiedzi sprzedają dom, a jego najlepszy przyjaciel wyprowadza się z okolicy. Czekając na rozstanie, obaj chłopcy spędzają ze sobą całe dnie i noce, a Douglasowie wyprawiają Gordonowi wzruszające przyjęcie pożegnalne.

Ernie i jego dziewczyna są skonsternowani, gdy wujek Charley i jej babcia po poznaniu się na konkursie orkiestr szkolnych zupełnie nie zachowują się jak starsi ludzie. Rozbawiona rodzina wysłuchuje obaw Erniego na temat zachowania wujka.

Ernie narzeka na konieczność pisania po hiszpańsku do korespondencyjnej znajomej z Ameryki Łacińskiej, ale dziewczyna wprawia go w osłupienie, gdy przyjmuje zaproszenie na obiad za pośrednictwem telegramu. Okazuje się, że Maria jest córką wysokiej rangi dyplomaty.

Gdy jako jedyny w klasie poprawnie odgaduje kolor w teście z kartami, Ernie nabiera pewności, że ma zdolności postrzegania pozazmysłowego. Przepowiada katastrofę Robbiemu i Katie, jeśli pójdą z dziećmi na umówioną wizytę u doktora Osborne'a.

Współpracownik i kumpel Steve'a od golfa proponuje, by Steve z dwoma synami wybrał się z nim i jego dwójką dzieci na firmowy piknik. Ku konsternacji ojców dzieciaki od razu pałają do siebie niechęcią.

Ernie próbuje zmienić swój wizerunek, gdy Margaret, koleżanka z klasy, która wpadła mu w oko, nawet na niego nie spojrzy. Dziewczyna woli jednak Rogera i nie kryje rozczarowania, kiedy Ernie zostaje jej partnerem do recytacji wiersza.

Gdy dawni znajomi z Bryant Park wprowadzają się do sąsiedztwa, odnawiają relacje z Douglasami podczas rodzinnego grilla. Steve zostaje tam wciągnięty w rolę doradcy małżeńskiego przez ich najstarszego syna, który prosi go o pomoc w ratowaniu związku.

Dzięki talentowi pisarskiemu Ernie trafia do budzącej postrach grupy zaawansowanej z angielskiego, prowadzonej przez surową, lecz skuteczną nauczycielkę. Jej reputacja potwora tak go onieśmiela, że chłopak wypada fatalnie nie tylko w wypowiedziach ustnych, ale i w pracach pisemnych.

Robbie i Katie przeprowadzają się do mieszkania przecznicę dalej, a owdowiały Steve Douglas staje się celem nieustannych swatów ze strony Katie. Tymczasem Steve poznaje niezwykłą kobietę na korytarzu liceum i oboje natychmiast wpadają sobie w oko.

Robbie musi porozmawiać z ojcem, do którego jednak nie sposób dotrzeć.

Cały klan Douglasów spiskuje, by podsycić romans Steve'a z rzeczoną wybranką, Barbarą Harper. Po kolacji Steve i Barbara wracają do jej domu, gdzie Steve, jak można się spodziewać, czuje się przy niej onieśmielony. Oboje traktują ten związek poważnie, choć żadne z nich jeszcze tego nie dostrzega.

Wszyscy oprócz samej Barbary wiedzą, że Steve zamierza się jej oświadczyć.

Gdy pierścionek ląduje wreszcie na palcu Barbary, z zaręczyn ze Steve'em cieszą się wszyscy z wyjątkiem jej pięcioletniej córki, która nie jest pewna, czy chce dzielić się mamą. W tym samym czasie Barbara wytacza całe swoje pokłady dyplomacji, by zaskarbić sobie sympatię rodziny Steve'a.

Steve i Barbara mają zupełnie inne wizje tego, jak powinien wyglądać ich ślub.

Po serii wydarzeń, które sprawiają, że narzeczeni zaczynają wątpić w słuszność swojej decyzji, Steve i Barbara kłócą się tak poważnie, że rozważają odwołanie ślubu.

W dniu ślubu Steve'a pan młody, jak zwykle w takich chwilach, bardzo się denerwuje. Pamiętając wpadki z własnego wielkiego dnia, niezwykle zorganizowany Robbie postanawia zadbać o perfekcyjny przebieg uroczystości ojca. Po kilku godzinach gorączkowych przygotowań Steve i Barbara pobierają się podczas skromnej ceremonii w kościele.

Miesiąc miodowy Steve'a i Barbary w zacisznej rybackiej wiosce okazuje się oblegany przez chmary innych, znacznie młodszych nowożeńców. Ostatecznie para zaczyna służyć radą kilku parom, które nie radzą sobie z urokami małżeństwa. Kiedy od rodziny z Los Angeles przychodzi butelka szampana, pozostali urlopowicze orientują się, że Steve i Barbara również są świeżo po ślubie.

Gdy Steve i Barbara mają lada moment wrócić z podróży poślubnej w Meksyku, Katie zmusza Robbiego, by nauczył wujka Charleya dobrych manier. W rezultacie jego przedziwne zachowanie niemal doprowadza Barbarę do szału.

Mała Dodie czuje się obco w towarzystwie trzech przyrodnich braci i wiecznie gderliwego wujka. Szybko przekonuje się, że bycie częścią rodziny Douglasów bywa twardą szkołą życia.

Gdy Katie wpada w panikę po zauważeniu kilku siwych włosów na swojej młodej głowie, rodzinny kryzys wisi w powietrzu. Jeszcze bardziej niepokoi Robbiego, proponując rozmowę o ubezpieczeniu na życie i emeryturze.

Gdy jej bracia mają pilniejsze zajęcia, Steve dostaje w szkolnym przedstawieniu Dodie rolę drzewa, co w zasadzie potwierdza teorię Robbiego, że kobiety to urodzone manipulatorki.

Barbarze grozi totalna klapa, gdy przygotowuje pierwszą uroczystą kolację dla współpracowników Steve'a i ich żon. Z powodu zmian w grafiku większość jej planów bierze w łeb, a ona odchodzi od zmysłów ze stresu. Ostatecznie z opresji ratuje ją matka.

Barbara robi się zazdrosna, gdy olśniewająca asystentka pojawia się w życiu zarówno Steve'a, jak i jego syna Robbiego, wywołując podwójny domowy kryzys. Ostatecznie Barbara pociesza załamaną dziewczynę, która w końcu traci posadę.

Mała Dodie idzie do szpitala na wycięcie migdałków i domaga się, by nowy tata został z nią na noc. Barbara doskonale to rozumie, bo wie, że mała wreszcie zaakceptowała Steve'a jako prawdziwego ojca. W międzyczasie Robbie i Katie wyjeżdżają do Meksyku, zostawiając trojaczki pod opieką Douglasów.

Mając nadzieję na odnowienie dawnej, beztroskiej znajomości, dawna sympatia Steve'a z Bryant Park, obecnie bogata rozwódka, zjawia się w mieście i przyprawia Barbarę o parę ukłuć zazdrości.

Robbie dostaje propozycję bycia drużbą na ślubie dawnego przyjaciela z Bryant Park. Postanawia pojechać tydzień wcześniej, by pokazać Katie rodzinne strony, ale wizyta okazuje się rozczarowaniem, gdy uświadamia sobie, jak bardzo czas potrafi wszystko zmienić.

Barbara żali się matce, że czuje się odrzucona, bo chłopcy ze swoimi problemami wolą iść do Steve'a lub Charleya zamiast do niej. Pod nieobecność męża, który wyjechał w delegację, kobieta musi stawić czoła jednemu z nauczycieli Chipa, gdy ten wraz z innym uczniem zostaje oskarżony o ściąganie na egzaminie.

Barbara uważa, że wujek Charley czuje się samotny, grając na wiolonczeli, więc rozmawia z właścicielką sklepu muzycznego, która zaprasza trzy instrumentalistki do wspólnego stworzenia kwartetu smyczkowego.

Wyjątkowo czasochłonny projekt pochłania Steve'a i jego syna Robbiego do tego stopnia, że wracają do domu wykończeni. Gdy projekt dobiega końca, współpracownicy organizują imprezę z tej okazji. Kiedy Barbara i Katie przychodzą z kolacją dla swoich zapracowanych mężów i widzą trwającą w najlepsze zabawę, wybiegają wściekłe.

Młody Ernie Douglas staje się wbrew swojej woli obiektem westchnień sześcioletniej koleżanki Dodie. W tym samym czasie Barbara zostaje poproszona przez kuratorium o wzięcie zastępstwa w miejscowym liceum. W klasie trafia na swojego pasierba Chipa, który ku swojemu zażenowaniu staje się jej prymusem.

Tajemniczy brodacz wprawia w zakłopotanie zarówno rodzinę Douglasów, jak i władze, podczas gdy Steve pracuje w domu nad ściśle tajnym projektem. Barbara wkrótce rozpoznaje w nieznajomym swojego byłego teścia.

Dodie prosi starszych braci o pomoc w rozwiązaniu sporów na szkolnym boisku, gdy kilka dziewczynek twierdzi, że Douglas to nie jej prawdziwe nazwisko. Steve uważa, że powinien oficjalnie adoptować Dodie, aby nadać temu formalny bieg, ale to rozwiązuje tylko połowę kłopotów dziewczynki.

Robbie i Katie popadają w nieprzyjemny konflikt charakterów z młodym małżeństwem, które wprowadza się do sąsiedniego mieszkania w ich bloku. Tymczasem wujek Charley zapewnia Dodie, że Katie jest jej siostrą, więc mała dzwoni i zostawia wiadomość u Robbiego. Kiedy ten zapomina jej przekazać, wisi w powietrzu kryzys rodzinny.

Chip wkręca się w ekonomię i zachwyca się najnowszą książką swojego nauczyciela rachunkowości. Postanawia szybko się wzbogacić, narzucając sobie zawrotne tempo zarabiania pieniędzy. Łapiąc się kilku prac naraz, nie bierze jednak pod uwagę wydatków, które zaczyna ponosić w drodze do celu.

Chip zaczyna uczyć się z ładną studentką, której surowy ojciec chce wiedzieć, dlaczego nowy kolega spędza z nią tak dużo czasu. Tymczasem w przededniu pierwszej rocznicy ślubu Steve'a i Barbary Dodie ogłasza, że urządza przyjęcie-niespodziankę, ale zapomina poinformować wszystkich, gdzie i kiedy ma się ono odbyć.

Wujek Charley i Barbara podejrzewają, że relacja Chipa i Polly staje się coraz poważniejsza. Polly, nieszczęśliwa w domu z powodu surowości ojca, boi się utraty Chipa przez wtrącanie się rodziców. Proponuje mu wspólną ucieczkę i ślub w tajemnicy, a zaskoczony chłopak prosi ojca o radę.

Barbara jest zmieszana, gdy odbiera telefon od dawnego wielbiciela z czasów studiów, i bardzo niespokojna, gdy Steve zaprasza go na kolację. Cała rodzina nie może się doczekać spotkania z jej dawną miłością, co tylko potęguje jej zakłopotanie.

Chip sprawia Polly radość drogim medalionem na jej 18. urodziny. Po ich niejednoznacznej rozmowie chłopak sądzi, że po prostu zgodzili się być parą na stałe, ale Polly mówi matce, że się zaręczyli. Zaniepokojona prawdopodobną reakcją męża pani Williams aranżuje obiad, by ocenić powagę sytuacji.

Chip i Polly otwierają wspólne konto bankowe, a Chip zatrudnia się przy pakowaniu zakupów w supermarkecie, by zebrać pieniądze na ich przyszłe małżeństwo. Później, po kłótni z ojcem, Polly przychodzi do Douglasów ze spakowaną walizką. Gdy jednak Chip odrzuca propozycję ucieczki i potajemnego ślubu, dziewczyna wybiega wzburzona.

Przebrany za kota na bal przebierańców w domu swojego pracodawcy w Bel Air, Steve idzie po benzynę, gdy gaśnie mu auto, lecz policja aresztuje go, biorąc za włamywacza. W tym samym czasie Polly dochodzi do wniosku, że w domu Douglasów jest tyle miłości, że po prostu musi stać się częścią tej rodziny.

Chip prosi Steve'a o zgodę na potajemny ślub, ale zanim ojciec jej udzieli, nalega, by Chip z kurtuazji zapytał o aprobatę także pana Williamsa. Chip idzie na spotkanie, lecz ojciec dziewczyny oskarżycielsko macha mu przed nosem raportem prywatnego detektywa. Uświadomiwszy sobie, że własny ojciec Polly wynajął człowieka do ich śledzenia, wzburzony chłopak wychodzi, zanim zdąży poprosić o jej rękę.

Po potajemnym ślubie w Las Vegas nowożeńców Chipa i Polly spotykają same kłopoty. W ich aucie psuje się przegub i trzeba ich holować do miasta. Hotel, w którym kiedyś zatrzymali się Steve i Barbara, nie przyjmuje już nowożeńców, lecz singli, przez co para młoda musi spędzić pierwszą noc w osobnych pokojach.

Po powrocie z podróży poślubnej Chip i Polly spędzają kilka dni u Douglasów. Wkrótce przenoszą się do własnego pokoju w akademiku, a świeżo upieczony pan młody musi zmierzyć się z teściem, który nie chce rozmawiać ze swoją zamężną córką.

Barbara angażuje się w przygotowanie pokazu mody na spotkanie kobiecego klubu, a Steve niechętnie zgadza się wystąpić w roli modela. Rezygnuje jednak w ostatniej chwili, gdy orientuje się, że musi założyć koszulę z koronkami oraz falbanami i paradować w niej po wybiegu.

Chip czuje się fatalnie po posiłku przygotowanym przez Polly, po czym dziewczyna dowiaduje się od rodziny, że jej mąż ma alergię na niektóre ze składników, których użyła. Załamana uznaje, że dla dobra Chipa lepiej będzie, jeśli od niego odejdzie.

Wbrew zdrowemu rozsądkowi kolegi z klasy Ernie wykorzystuje niczego nieświadomych domowników jako króliki doświadczalne w eksperymencie zadanym przez nauczyciela psychologii. Odcina po kawałku laskę wujka Charleya, wmawiając mu, że rośnie. Ernie szybko przekonuje się jednak, że jego ojciec Steve jest znacznie mniej naiwny.

Matka Katie funduje jej i Robbie'emu wytchnienie, zabierając trojaczki ze sobą do St. Louis na parę tygodni. Robbie dochodzi do wniosku, że to idealny moment na zrobienie wszystkiego, na co brakowało im czasu przy opiece nad chłopcami.

Kolega z dzieciństwa z Bryant Park wjeżdża z powrotem na motocyklu w życie Robbiego, rozbudzając w nim zew przygody pociągającymi opowieściami o podróżach. Zaintrygowany historiami Jima o wolności Robbie decyduje się na odpoczynek od Katie i trojaczków.

Dodie i jej koleżanki z drugiej klasy bez pamięci zakochują się w swoim nowym nauczycielu, panu Turleyu, i od razu pieką dla niego porcję ciasteczek. Zauroczenie Dodie zaczyna jednak mijać, gdy dziewczynka dowiaduje się, że pan Turley był kiedyś uczniem Barbary.

Barbara podejrzewa, że w planach jest awans dla Steve'a. Kiedy jej przypuszczenia przybierają na sile, rutynowe sprawdzanie przeszłości rodziny Steve'a ujawnia dość zaskakujące fakty, gdy dochodzi do prześwietlenia wujka Charleya.

Zrównoważona Katie staje się zazdrosną, podejrzliwą żoną, gdy przeciwko Robbiemu piętrzą się poszlaki i zaczyna ona podejrzewać go o spotykanie się z inną kobietą.

Ernie i jego kolega Elmore oblewają egzaminy na prawo jazdy, podczas gdy dziewczyny, z którymi umówili się na potańcówkę, zdają bez problemu. Obaj uciekają się do podstępu, by ukryć to przed partnerkami, lecz w efekcie popadają w konflikt z prawem, gdy po randce orientują się, że utknęli bez powrotu.

Ernie zostaje na jeden dzień sam na gospodarstwie, gdy Steve i Barbara wyjeżdżają do Chicago na turniej golfowy, a wujek Charley jedzie na festiwal muzyki smyczkowej. Mała Dodie z koleżanką wybierają się na zakupy do miasta, ale brakuje im pieniędzy na bilet powrotny.

Ucząca się gry na pianinie Dodie, Margaret na skrzypcach i Susan na klarnecie tworzą „Trio Rondelay”. Dodie oznajmia Steve'owi i Barbarze wspaniałą nowinę: przed zbliżającym się recitalem będą ćwiczyć u Douglasów.

Nastoletnia dziewczyna uderza w tył samochodu Erniego na parkingu. Auto Erniego nie ma większych uszkodzeń, ale błotnik drugiego samochodu jest wgnieciony. Niedługo potem Ernie wplątuje się z tego powodu w niefortunny romans.

Barbara wychodzi na zakupy i zostawia Dodie pod opieką Erniego. Dziewczynka idzie jednak do swojej koleżanki Drucilli, a po powrocie Barbary chłopak nie pamięta, gdzie mała poszła. Gdy Dodie się odnajduje, Barbara odsyła oboje na cały dzień do pokojów. Ernie i Dodie buntują się, czując, że ukarano ich niesprawiedliwie.

Wujek Charley jest zachwycony wiadomością, że za parę dni odwiedzi go jego zadziorny kumpel z marynarki. Musi jednak przyznać, że czasy i ludzie się zmieniają, bo ten niegdyś wyszczekany, niewychowany eksmarynarz wcale nie jest już taki straszny.

Rob traci pracę, ale decyduje się przeprowadzić z Katie i chłopcami do San Francisco, gdzie przyjmuje posadę w innej firmie. Wprowadzają się do mieszkania i poznają sąsiadów. Jeden z nich sugeruje, że Rob jest wiecznie zmęczony ciężarem utrzymania rodziny. Przybita tą i innymi uwagami Katie zaczyna myśleć, że Rob ma już dość jej i trojaczków.

Łudząco podobny do Steve'a szkocki arystokrata, kuzyn Fergus, przyjeżdża do Ameryki w poszukiwaniu narzeczonej, którą mógłby zabrać do rodzinnego Sithian Bridge. Zwala się na głowę całej rodzinie Douglasów, ku wielkiemu niezadowoleniu wujka Charleya.

Gdy wujek Charley dowiaduje się, że Fergus szuka żony, która da mu dziedziców i pojedzie z nim do Szkocji przedłużyć ród, daje ogłoszenie w lokalnej gazecie, byle tylko pozbyć się utrapienia z domu Douglasów.

Szkocki kuzyn Steve'a, Fergus, już po jednej randce oświadcza się Terri Dowling, barmance z kręgielni, ale zostaje odrzucony. Dziewczyna uważa, że nie nadaje się na powrót do Szkocji w roli arystokratki, jednak Steve w końcu przekonuje ją do zmiany zdania.

Wśród tradycyjnego zamieszania i łez nadchodzi wreszcie dzień ślubu szkockiego kuzyna Steve'a z barmanką Terri Dowling. Młodzi ruszają w trzydniową podróż poślubną do Las Vegas, ale wujka Charleya boli to, że nawet mu nie podziękowali.

Steve nie ma wyjścia i zabiera trojaczki do pracy, gdzie jedna z sekretarek proponuje, że weźmie je do siebie, dopóki on nie skończy. Mężczyzna przypadkowo gubi jednak namiary na nią, a gdy kobieta w końcu dzwoni, oznajmia ku jego wściekłości, że chłopcy uciekli przez frontowe drzwi.

Chip narzeka na brak asertywności Polly wobec akwizytorów, przez co ich mieszkanie tonie w bezużytecznych gratach. Wkrótce komiwojażer wciąga ją w organizację kolacji dla ośmiu osób w zamian za darmowy zestaw garnków.

Wujek Charley wyjeżdża na tygodniowy urlop do San Francisco, a tymczasem w domu Douglasów urodziny wywołują prawdziwe trzęsienie ziemi, gdy Barbara, Katie i Polly obrażają się na swoich mężów za rzekome przeoczenie ważnego dnia.

Bezdzietne młode małżeństwo, Chip i Polly Douglasowie, niespodziewanie zostają tymczasowymi opiekunami gromadki maluchów, w tym trojaczków, gdy Katie leci do Peru na weekendowe spotkanie z Robbiem. W tym czasie Steve, Barbara i Charley jadą na biwak, a Barbara nie do końca odnajduje się w roli traperki — o czym Steve szybko się przekonuje.

Wrodzony entuzjazm Barbary bierze górę, zamieniając wieczór Steve'a z partnerami biznesowymi w pasmo niezręczności. Kobieta tłumaczy mężowi, że rywalizacja wyzwala w niej adrenalinę, a Steve obawia się jej reakcji, gdy zostaje zaproszony do firmowej drużyny kręglarskiej — boi się, że żona go zupełnie zdekoncentruje.

Katie Douglas zaczyna śpiewać w małej kawiarni, jednak Steve i Charley mają spore wątpliwości co do jej nowego szefa. Dopiero po poznaniu żony właściciela zdają sobie sprawę, że dziewczyna trafiła w bardzo dobre ręce.

Polly obawia się, że Chip przestaje widzieć w niej kobietę, więc decyduje się na radykalne kroki. Ernie dochodzi do wniosku, że ich małżeństwo wisi na włosku, gdy odkrywa, że dziewczyna urywa się ze szkoły i wykonuje tajemnicze telefony do niejakiego Andre.

Wujek Charley daje się namówić na zastępstwo w roli nauczyciela wiolonczeli dla małej grupki opornych uczniów. Jego metody nauczania pozostawiają wiele do życzenia, gdy bezlitośnie zmusza dzieci do nieustannych ćwiczeń przed zbliżającym się występem.

Trojaczki Katie wpadają w oko łowcy talentów z wytwórni filmowej i dostają angaż w reklamie telewizyjnej. Krewki reżyser traci panowanie nad sobą, gdy niegrzeczni chłopcy demolują studio. Dziadek Steve zostaje poproszony o zastąpienie aktora grającego tę samą postać, by maluchy poczuły się swobodniej.

Katie postanawia posłać trojaczki na dzień do przedszkola, bo zastępuje koleżankę jako sekretarka. Wieść o tym doprowadza wujka Charleya do szału. Niedługo potem okazuje się, że mężczyzna znika każdego popołudnia, czym mocno niepokoi całą rodzinę.

Mały pierwszoklasista Alfred zakochuje się po uszy w trzecioklasistce Dodie Douglas — ku jej wielkiemu niezadowoleniu. Kiedy wujek Charley zaprasza go na kolację, dziewczynka udaje chorobę, by się wykręcić. Wkrótce potem matka Alfreda zgłasza jego zaginięcie.

Mężczyźni z rodziny Douglasów litują się nad Katie z powodu przedłużającej się nieobecności jej męża i postanawiają zasypać ją względami — każdy z nich po kolei zabiera ją co wieczór do tej samej restauracji.

Dodie wciąga całą rodzinę Douglasów w czasochłonne przedsięwzięcie: karkołomne zadanie przesypania ponadmetrowego wora fistaszków do małych torebek, które chcą sprzedać na szkolnym kiermaszu na rzecz koreańskich sierot.

Steve nagle staje się wyjątkowo pechowy i podatny na wypadki, podczas gdy jego najmłodszy syn Ernie próbuje za pomocą wykresów i obserwacji zbadać wpływ faz księżyca na ludzkie zachowanie.

Podczas gdy Steve pochłonięty jest pracochłonnym projektem Taurus, Barbara odkrywa w sobie talent mistrzyni kuchni. Jej przepis na pikantne przekąski wygrywa główną nagrodę: wyjazd na Hawaje na kulinarny finał.

Choć Barbara czuje się bardzo chora, spada na nią odpowiedzialność za cały dom Douglasów. W końcu, by uciec przed tą presją, po prostu wychodzi, zostawiając zmartwionego Steve'a.

Rodzina Douglasów martwi się przygnębieniem Dodie, podczas gdy Tramp, starzejący się rodzinny kundel, wciąż znika po nocach. W międzyczasie wujek Charley robi dla niej szmacianą lalkę i nadaje jej imię Arfie.

Katie traci złudzenia co do życia bez Robbiego i po rozmowie z inną żoną w podobnej sytuacji na poważnie myśli o rozwodzie. Tymczasem Dodie i jej dwie koleżanki usilnie namawiają Barbarę, by pozwoliła im zorganizować pidżama party.

Chip postanawia rzucić studia z inżynierii chemicznej na rzecz kariery w muzyce rockowej, gdy spotyka dawnego znajomego, który jest teraz wielką gwiazdą. Kiedy Barbara odwiedza Johna w studiu, jest oszołomiona wszystkimi przełącznikami na konsolecie nagraniowej i uświadamia sobie, że profesjonalni muzycy naprawdę znają się na rzeczy – jak więc poradzi sobie z tym Chip?

To ostatni, finałowy odcinek serialu. W tym odcinku: szef Steve'a, Bob Anderson, i jego żona wpadają w panikę z cyklu „gdzie popełniliśmy błąd?”, z trudem próbując porozumieć się z synem; Steve i Barbara służą im za doradców. Nastolatek jest niegrzeczny i lekceważący wobec rodziców, ale jego bezczelność nie martwi ich tak bardzo, jak niewiedza, czy chłopak bierze narkotyki.