Most Brookliński

Jest rok 1956. W jednej z kamienic na Brooklynie Jules i Sophie Bergerowie mieszkają pod jednym dachem z córką, zięciem i dwoma wnukami. W pilotażowym odcinku w życiu chłopców sporo się dzieje: budzące się życie towarzyskie 14-letniego Alana zaczyna oddalać go od mniej dojrzałych kolegów, a 9-letni Nathaniel poznaje gwiazdę drużyny Dodgers, Gila Hodgesa.

Dla Sophie pogrzeb wuja Iry (za którym nikt tak naprawdę nie przepadał) wymaga obecności całej rodziny – i przypada akurat na niedzielę, kiedy Alan jest umówiony na mecz Dodgersów z Katie Monahan.

Alan zostaje zaproszony do programu telewizyjnego, w którym młodzi baseballiści rywalizują na stadionie Ebbets Field, dzięki czemu ma szansę poznać gwiazdę Brooklyn Dodgers, Pee Wee Reese'a. Przybity porażką w konkursie, odwiedza ojca w pracy, podczas gdy zmartwiona rodzina zachodzi w głowę, gdzie się podział.

Podczas rodzinnego spotkania z okazji święta Sukkot wyzwolona ciotka Sylvia, zafascynowana ruchem bitników, ogłasza, że rozwodzi się z mężem. Sophie jest przerażona, gdy Sylvia wyznaje, że dusi się w małżeństwie, i za wszelką cenę próbuje odwieść ją od tej decyzji.

Katie bardzo przeżywa, że jej szkolny projekt naukowy się nie udał. Alan postanawia „poprawić” wyniki, co tylko pogarsza sprawę. W tym samym czasie George i dziadek podpadają swoim żonom, wyświadczając przysługę kuzynowi Sida, lichwiarzowi Morty'emu, żeby zdobyć bilety na koncert Harry'ego Belafonte.

Ani rodzice Katie, ani dziadkowie Alana nie pochwalają ich randek z powodu różnic religijnych. Zdesperowani nastolatkowie organizują więc spotkanie obu rodzin. Podczas krępującej kolacji sytuacja staje się jeszcze gorsza, gdy w tej samej chińskiej restauracji – wybranej na neutralny grunt – pojawia się nieznośny wujek Willy z żoną Miriam.

Gdy dorośli wyjeżdżają na weekend na ślub do Bostonu, Alan i Nathaniel zostają sami w domu. Zainspirowany artykułem w „Life” Warren wpada na pomysł zorganizowania „eleganckiej kolacji” z Katie i jej przyjaciółkami, a Nathaniel zostaje odsunięty na boczny tor. Sytuacja jednak się odwraca, gdy mały Nathaniel choruje, a dziewczyny skupiają całą swoją uwagę na nim, zupełnie ignorując starszych chłopaków.

Nathaniel bardzo przeżywa kłótnię Julesa z kuzynem Myronem – dawnymi wspólnikami w produkcji kapeluszy – do której dochodzi podczas cotygodniowej piątkowej partii pokera. Obaj przestają ze sobą rozmawiać. W tym samym czasie wujek Joel pomaga George'owi i Phyllis uporać się z kontrolą skarbową.

W wyjątkową sobotę, w którą George ma akurat wolne, Alan i Nathaniel cieszą się na wspólny czas z tatą – dorośli jednak decydują, że najważniejsze są rodzinne porządki. Wszystko się zmienia, gdy dziadek, George i chłopcy wyruszają na jazdę próbną pięknym czerwonym buickiem prosto na Coney Island, a Phyllis z babcią urywają się do kina na nowy film Danny'ego Kaye'a i wpadają potem na lody do Sida.

Sid próbuje sił w branży kateringowej i zatrudnia Alana, Warrena oraz Benny'ego jako kelnerów na swoim pierwszym weselu. Kiedy Benny objada się przysmakami i zaczyna chorować, a cała trójka dołącza do weselnych zabaw, cierpliwość Sida się kończy. Na pomoc ruszają ojciec i dziadek Alana, dzięki czemu Alan – a wraz z nim Warren i Benny – dostaje solidną lekcję odpowiedzialności.

Cotygodniowe spotkanie „Klubu Kuzynów” mogłoby jakoś przetrwać druzgocącą wiadomość o przejściu Jackiego Robinsona z Brooklyn Dodgers do odwiecznych rywali, New York Giants. Wszystko jednak sypie się w proch, gdy ciotka Miriam akurat w tym momencie ujawnia, że wujek Willy zdradził ją z modelką Cookie LaBarberą.

Kiedy ukochana nauczycielka z czwartej klasy, panna McCullough, ogłasza na wywiadówce, że bierze ślub i wyjeżdża z mężem wojskowym do Japonii, Nathaniel jest załamany. Nie chce zaakceptować nowej wychowawczyni, przez co w końcu ląduje na dywaniku u dyrektora. Tymczasem Benny'ego dręczą wyrzuty sumienia po tym, jak podrobił usprawiedliwienie od mamy.

Benny jest zbyt nieśmiały, by zaprosić dziewczynę na randkę. Chcąc mu pomóc, Alan zaprasza Karen Frankel – koleżankę, która od dawna podoba się Benny'emu – na imprezę dla par, a Katie prosi, by poszła z Bennym, planując później dyskretną zamianę partnerek. Sprawy się komplikują, gdy Benny zadurza się w Katie, a Alan odkrywa, że Karen od lat podkochuje się w nim. W tym samym czasie Sophie i Phyllis pomagają zorganizować kiermasz dobroczynny ku pamięci poległego syna sąsiadki na rzecz szpitala dla weteranów, a George kupuje nowy aparat Polaroid.

Benny oświadcza Alanowi, że Katie jest teraz jego dziewczyną i nie mogą się już przyjaźnić. W międzyczasie Karen Frankel opacznie interpretuje relację z Alanem, a podczas przygotowań do wyprzedaży dobroczynnej ciotka Sylvia i Sid wyraźnie mają się ku sobie.

Katie wreszcie wyjaśnia Benny'emu swoje uczucia, a on i Alan dochodzą do porozumienia – wcześniej jednak Alan godzi się z Karen, a Benny odbywa szczerą rozmowę z babcią. Tymczasem wyprzedaż charytatywna okazuje się wielkim sukcesem, a Sid zaprasza ciotkę Sylvię do swojego lokalu na szampana.

Phyllis i George pozwalają ciotce Sylvii zabrać Alana na Manhattan do kawiarni Nero's, by posłuchać wierszy recytowanych przez Jacka Kerouaca. Gdy oboje spóźniają się z powrotem, babcia i dziadek ruszają ich śladem. Na miejscu okazuje się, że Sylvia, jej przyjaciele bitnicy i starsze pokolenie wcale aż tak bardzo się od siebie nie różnią.

Wyniki nowojorskich testów predyspozycji wywołują u chłopaków niemałe poruszenie – zwłaszcza u Benny'ego, któremu z profilu zawodowego wychodzi „strażnik leśny”. Prawdziwym szokiem jest jednak przyjęcie Alana do elitarnej Bronx High School of Science. Reakcje są mieszane, choć tłum krewnych obdzwanianych przez Phyllis jest zachwycony – największe opory ma sam Alan. Tymczasem Klub Kuzynów zgadza się sfinansować nowy magazyn poetycki Sylvii, pod warunkiem że Sophie nie wybuchnie na widok rodzącego się romansu Sylvii z Sidem.

Niechęć Alana do nauki w Bronx High School of Science niepokoi George'a na tyle, że ten postanawia przedyskutować z panem Greerem wszystkie za i przeciw. Gdy Alan w końcu zbiera się na odwagę i mówi matce, że nie chce tam iść, ostra konfrontacja rani ich oboje, stawiając George'a w samym środku sporu. Tymczasem Benny na całego oswaja się z myślą o karierze strażnika leśnego.

W niedzielę, kiedy mieli popłynąć pod Statuę Wolności – którą Nathaniel właśnie omawia w szkole – rozpętuje się ulewa. George wpada na pomysł zorganizowania w korytarzu „Deszczowych Igrzysk Domowych”, jednak zabawy w berka, korytarzowy hokej i wygłupy okazują się bardziej wyczerpujące dla George'a niż dla dzieciaków. W tym samym czasie przybity kuzyn Bernard czeka na wieści od narzeczonej, która miała wsiąść w autobus linii 63, ale się nie pojawiła, a Phyllis i Jules próbują ułożyć puzzle ze Statuą Wolności.

Podczas zaciętego meczu koszykówki ligi młodzieżowej między Rego Park a Jewish Community House Alan staje na linii rzutów wolnych po faulu rywala. Jeden celny rzut da remis, dwa – zwycięstwo. Kiedy Alan próbuje opanować nerwy, wyobraźnia zaczyna płatać mu figle: najpierw wraca myślami do wydarzeń poprzedzających mecz, a potem odpływa w serię czarnych scenariuszy, bojąc się, że jeśli spudłuje, zrujnuje sobie całe życie.

Pierwszy dzień w Lafayette High School okazuje się dla chłopaków przełomowy pod wieloma względami (a spanikowany Benny niemal odchodzi od zmysłów). Śliczna Melinda Dean, o której Warren słyszał pikantne plotki, proponuje Alanowi wspólną pracę nad projektem naukowym i zaprasza go do siebie. W tym samym czasie ciotka Miriam zaczyna karierę w branży nieruchomości na Long Island, a babcia próbuje namówić Monahanów na kupno jednego z jej domów.

Z okazji urodzin dziadka Phyllis i George fundują jemu i babci romantyczny weekend w hotelu Plaza. Bergerowie planują wyjazd, dopóki Nathaniel nie łapie ospy wietrznej. Sophie przejmuje opiekę nad wnukiem z taką determinacją, ignorując przy tym wszelkie zalecenia córki, że Phyllis czuje się odsunięta na boczny tor, co prowadzi do ostrej kłótni. W międzyczasie Benny koczuje pod pewną kamienicą, licząc na spotkanie ze swoim idolem, baseballistą Duke'em Sniderem.

Ojciec Katie, wciąż niepocieszony, że jego najstarsza córka Colleen zarabia na życie jako tancerka w rewii Rockettes (marzył, by została zakonnicą), nie chce się zgodzić na jej ślub z Charliem, twierdząc, że oboje są za młodzi, a chłopak nie ma pracy. Colleen i Charlie postanawiają więc uciec i wziąć ślub potajemnie, a porucznik Monahan odmawia rozmowy z córką, uznając, że w oczach Boga nie są małżeństwem. Tymczasem w domu Silverów wreszcie pojawia się telefon.

Na Brooklynie wisi w powietrzu poczucie winy: Katie modli się o uniknięcie klasówki z historii, a gdy jej surowa nauczycielka, siostra Rafael, niespodziewanie umiera, dziewczynę ogarniają tak potężne wyrzuty sumienia, że obwinia Alana i postanawia wstąpić do zakonu. W tym samym czasie babcia i Nathaniel wpędzają Silverów w poczucie winy z powodu robienia zakupów w supermarkecie Fairmart, który rozdaje znaczki promocyjne, zamiast w osiedlowym sklepiku.

Po próbie chóru Alana zaczepia Jimmy Vinceguera, szkolny chuligan z Lafayette High, który usłyszał jego śpiew. Bruno Mazzarelli, wokalista jego rockowej kapeli The V-Necks, trafił do aresztu i Jimmy pilnie szuka zastępstwa do konkursu radiowego. Podczas prób Alana coraz bardziej pociąga buntownicza atmosfera, przez co przejmuje od chłopaków nie tylko muzykę, ale i wątpliwe maniery. W tym samym czasie Nicholas wmawia Nathanielowi, że jeśli chcą stać się prawdziwymi nastolatkami, muszą skończyć z zabawą w kowbojów. Dziadek szybko ucina te mądrości, dołączając do ich podwórkowej strzelaniny.

Cała rodzina wita kuzyna Sophie, Jacoba – ostatniego z jej rodziny, który przybył do Ameryki, by zacząć nowe życie. Wszyscy pomagają pokazać mu uroki życia na Brooklynie, a babcia jest wręcz histerycznie zdeterminowana, by był szczęśliwy. Nie pozwala jednak Alanowi i Nathanielowi dowiedzieć się, że stracił w obozach koncentracyjnych żonę Annę oraz dwóch synów: piętnastoletniego Josefa i jedenastoletniego Davida. Okazuje się, że babcia zawsze czuła się winna, że w jakiś sposób nie zmusiła Jacoba i jego rodziny do wyjazdu z Polski przed inwazją nazistów.

Kiedy rodzina dowiaduje się, że siostra Katie jest w ciąży i wraz z mężem przeprowadza się do Kalifornii, gdzie on dostał dobrą pracę, pomaga Katie zorganizować dla niej baby shower. Jednak porucznik Monahan wciąż ma jej za złe, że Colleen nie wzięła ślubu kościelnego. Pogawędka z kuzynem Jacobem, który podjął pracę przy malowaniu mieszkania Monahanów, może uświadomić mu, co tak naprawdę jest ważne. W międzyczasie Nicholas i Sid uczą George'a i Julesa tajników obstawiania wyścigów konnych.

Gdy rodzinna lodówka zaczyna szwankować, George bierze drugą pracę i razem z wujkiem Willym sprzedaje encyklopedie, by związać koniec z końcem. Po nieudanym początku szybko zostaje sprzedawcą miesiąca – udaje mu się nawet namówić na zakup cały komplet Sida! Kupuje nie tylko nową lodówkę, ale i rowery dla chłopców, a w końcu ogranicza godziny na poczcie, by sprzedawać na pełny etat. Zaczyna mieć jednak wątpliwości, gdy wczytuje się w jedną z umów i odkrywa, że warunki płatności wyglądają dość podejrzanie.

Wychodząc ze sklepu Sida po załatwieniu organizacji przyjęcia urodzinowego Nathaniela, Sophie wybija szybę na wystawie, rzucając piłkę do Benny'ego. Chociaż bardzo chce zapłacić za szkody, woli wybrać najtańszą ofertę (85 dolarów u Simpsona) zamiast naprawy wykonanej przez wujków Sida (179 dolarów). Kiedy Sid się nie zgadza, dochodzi do niepokojącej eskalacji konfliktu – od mediacji rabinackiej po kroki prawne, które doprowadzają do tego, że Sid odmawia obsługiwania chłopców i odwołuje przyjęcie Nathaniela.

Podczas gdy Alan i jego przyjaciele szykują się na swoją pierwszą potańcówkę w liceum, Nathaniel wypytuje o randki, a George i Phyllis planują wyjście do klubu Town and Country Bena Maksika. W wieczór potańcówki Sid zamierza zabrać dziewczynę o imieniu Flora fabrycznie nowym, wspaniałym Edselem z 1957 roku, pożyczonym od męża swojej siostry. Niestety ani Flora, ani partnerka Benny'ego, Becky Abromowitz, się nie zjawiają, przez co obaj czekają w sklepie i rozprawiają o życiu i miłości. W tym czasie Babcia i Babcia umawiają się na „randkę” na karty z Nathanielem.

Phyllis zaprasza dawną szkolną koleżankę i jej męża na kolację u Silverów, ale w trakcie wieczoru ona i George czują się nieswojo z powodu ich ciągłych kłótni. Babcia z kolei jest niezadowolona, że nie zaproszono reszty rodziny. W międzyczasie Nathaniel rozpacza po zdjęciu z anteny „The Buccaneers”, swojego ulubionego programu emitowanego w sobotnie wieczory, który został zastąpiony przez „Perry'ego Masona”.

George jest zmartwiony, gdy jego siostra Alice przyjeżdża w odwiedziny, by omówić sprzedaż domku letniskowego rodziców w Mountaindale w górach Catskill. Wspomina wspaniałe chwile, jakie rodzina zawsze tam spędzała, i boi się, że tracą cząstkę swojego dziedzictwa. W tym samym czasie Phyllis dostaje propozycję awansu – kosztem Emmy Brooks, kierowniczki biura, która była jej mentorką.

Chłopcy słuchają transmisji z World Series, gdy nadchodzi wiadomość, że Rosjanie wystrzelili Sputnika. Gdy zbliża się moment przelotu Sputnika nad Stanami Zjednoczonymi, narastający strach, że radziecki satelita może ich w jakiś sposób zaatakować, prowadzi do szczerych wyznań i zwierzeń.