Ja jestem Groot

Mały Groot odkrywa, że nie jest jedyną rośliną dopieszczaną na pokładzie statku kosmicznego. Szczęśliwy traf sprawia, że postanawia zrobić pierwsze kroki i wyjść z doniczki — tylko po to, by przekonać się, że zanim zacznie się biegać, trzeba nauczyć się chodzić.

Ciężko być maluchem, ale kiedy Mały Groot przypadkiem odkrywa cywilizację miniaturowych niebieskich kosmitów, role się odwracają. Choć na początku olbrzymi drewniany brzdąc ich przeraża, Grundowie szybko dochodzą do wniosku, że jest bohaterem, na którego czekali.

Mały Groot bada sprawę upiornego hałasu nękającego Kwadrant — potężny statek Ravagersów, który jest jego domem. W ten sposób staje oko w oko z Iwuą, inteligentnym zmiennokształtnym obcym, który przybiera jego postać. Najlepszy sposób, by rozstrzygnąć, kto naprawdę jest Grootem: pojedynek taneczny.

Każdy potrzebuje chwili samotności, by się zrelaksować i umyć, ale u malucha z rasy Flora Colossi wygląda to zupełnie inaczej. Kiedy kąpielowa mikstura Groota wywołuje u niego spektakularny rozrost liści, sam zabiera się za strzyżenie i puszcza wodze fantazji przy układaniu fryzur.

Groot postanawia namalować portret rodzinny z sobą i Strażnikami, nie cofając się przed niczym, by zdobyć przybory malarskie i stworzyć swoje arcydzieło. Rocket natrafia na twórcze wysiłki Groota i szybko przekonuje się, jak bałaganiarski — i katastrofalny — potrafi być proces artystyczny.

Groot natyka się na dziwne jajo i przygarnia małe stworzenie, które się z niego wykluwa.

Gdy Groot zyskuje zmysł węchu, przekonuje się, że lepiej nie wtykać nowego nosa w nie swoje sprawy.

Groot lepi bałwana ze złomu, tworząc niepowstrzymanego bałwana-robota, który sieje spustoszenie.

Groot gorączkowo przeszukuje statek w poszukiwaniu monet, widząc zbliżającą się międzygalaktyczną furgonetkę z lodami.

Groot ląduje w samym sercu starożytnej świątyni z przepowiednią, którą musi wypełnić, aby ocalić wszechświat.