Human Specimens

Ciała młodych chłopców znaleziono w sześciu gablotach. Shiro Sakaki, profesor uznawany za czołowego japońskiego eksperta od motyli, sam oddaje się w ręce policji. Wszystko – od motywu po proces tworzenia – opisał w opublikowanym w sieci raporcie. Przesłuchanie toczy się śladem jego wypaczonej relacji, prowadząc do pełnej napięcia historii, w której piękno przeplata się z szaleństwem.

Podczas przesłuchania Shiro zaczyna przedstawiać swój punkt widzenia na sztukę. Obóz plastyczny zostaje odwołany, gdy Rumi zapada na zdrowiu. Shiro rusza w góry, by zabrać chłopców do domu. W magazynie stoi sześć wystawionych gablot. Shiro przeżywa emocjonalny wstrząs z powodu oczekiwań wobec Itaru. W miarę jak detektyw brnie w śledztwo, pojawia się wielka zagadka, a przesłuchanie dociera do sedna jego opowieści.

Po stworzeniu pięciu preparatów ostatnim celem Shiro staje się jego ukochany syn, Itaru. Mimo wspólnych wspomnień Shiro widzi w nim jedynie motyla i postanawia stworzyć swój ostatni okaz. Wydaje się, że raport zatytułowany „Ludzki preparat autorstwa Shiro Sakakiego” dobiegł końca. Jednak litery w tekście zaczynają się zniekształcać, a historia zmienia perspektywę.

Itaru zostaje w domu, podczas gdy Shiro wyjeżdża na badania terenowe nad motylami. Chłopiec wpatruje się w preparaty ojca i zaprasza do siebie kolegów. Zaczyna zapisywać własne obserwacje w nowym raporcie. Po powrocie Shiro jedzą kolację i wspominają dawne chwile. Zaniepokojony widokiem preparatów w pokoju syna, Shiro otwiera jego komputer. Trzy lata później otrzymuje list od Anny.

Anna sprawiała wrażenie dumnej, lecz patrząc na matkę brylującą dzięki swojemu albumowi ze sztuką, bardzo pragnęła mieć następcę. Gdy obóz plastyczny zostaje odwołany, Anna zaprasza chłopców do domu w górach. Kobieta zarzeka się, że to ona stworzyła Ludzki Preparat. Shiro zaczyna rozumieć, dlaczego Itaru sam chciał stać się eksponatem ojca. Prawda o śmierci Itaru i zagadka wyznania Anny wychodzą na jaw.