Hubert ohne Staller

Hubert i Staller chcą właściwie tylko złapać zbiegłą papugę. Odkrywają jednak, że właściciel ptaka przeniósł się już na tamten świat.

Wygląda to na rutynowe zadanie: uspokoić rozrabiającą młodzież na stacji kolejki podmiejskiej. Do momentu, gdy Staller wchodzi do publicznej toalety i staje w kałuży krwi...

Zabójstwa na zlecenie w domu starców to zdaniem Stallera rzadkość. Seniorka Hannelore Kramer twierdzi jednak z uporem, że ktoś czyha na życie jej ojca.

Pomóc miłej młodej kobiecie, której traktor wylądował w przydrożnym rowie? Kwestia honoru. Podobnie jak pomoc w odnalezieniu jej psa.

Skarga gości hotelowych sprowadza Huberta i Stallera do gospodarstwa Wildmosera. Jego świnie rzekomo kwiczą zbyt głośno. Okazuje się jednak, że to nie jedyny hałas w okolicy.

Podczas rutynowego patrolu wzdłuż brzegów malowniczego jeziora Starnberg Hubert i Staller znajdują martwą kobietę z siniakami i raną kłutą. Czy to wypadek, czy morderstwo?

Holger Döhla chce odebrać odholowany samochód i zauważa, że z pojazdu wycieka płyn: krew.

Zamiast złodzieja plądrującego gniazda łabędzi, Hubert i Staller znajdują w wodzie zwłoki handlarza sztuką, unoszące się obok łodzi wiosłowej.

Hubert i Staller otrzymują polecenie zbadania sprawy zaginięcia. Od zniknięcia nie minęły nawet 24 godziny, co tylko dowodzi, jak pilna jest to sprawa.

Anonimowy informator zgłasza przypadek pomoru świń na farmie Hartmanna. Jednak zamiast zarażonych zwierząt Hubert i Staller znajdują samego rolnika – zamordowanego.

Hubert i Staller znajdują ludzkie szczątki w spalonej chacie. Czy właściciel padł ofiarą oszustwa ubezpieczeniowego? Okazuje się, że wspomniany właściciel żyje i ma się dobrze.

Uciekający złodziej torebki potyka się o nogi mężczyzny siedzącego na ławce w parku. Hubert chce podziękować nieznajomemu za pomoc, ale okazuje się, że ten jest martwy!

Zwykły przypadek „zgorszenia publicznego” z udziałem skąpo ubranej kobiety przeradza się w coś znacznie poważniejszego, gdy w stogu siana zostają znalezione zwłoki kobiety.

Staller przypadkowo strzela do jelenia. Aby nie zyskać w prasie łatki policjanta ze zbyt lekką ręką do broni, naprędce wymyśla historię o kłusowniku.

Młoda kobieta zostaje znaleziona martwa na ławce w parku. Sekcja zwłok wykazuje, że przyczyną śmierci była mieszanka narkotykowa.

Hubert i Staller muszą powstrzymać awanturników. Niektórzy z obecnych dokonują niepokojącego odkrycia: w wodzie dryfują zwłoki lokalnego handlarza antykami.

Podczas kontroli drogowej jedyny samochód na szosie wypada z zakrętu bez śladu hamowania i dachuje. Ofiarą wypadku okazuje się lekarz, który był zupełnie trzeźwy.

Hubert i Staller mają uczyć dzieci zasad bezpiecznego zachowania na drodze, gdy nagle nauczyciel Beck zostaje znaleziony martwy, a nauczycielka Sommer znika bez śladu.

Staller znajduje w śniadaniowej bułce palec, ale komendant Girwidz uważa, że znacznie większym problemem są bezpańskie psy biegające po okolicy.

Podczas obowiązkowych ćwiczeń sprawnościowych policjanci znajdują ciało właściciela kasyna. Szczęście sprzyja Stallerowi nie tylko w grach hazardowych, lecz także w śledztwie.

Podczas nocnej akcji Staller nie tylko płoszy włamywacza, ale i uszkadza ścianę domu, wewnątrz której natrafia na ukryty kobiecy szkielet.

W sali prób lokalnej orkiestry dętej leży Peter Händel – ma zmiażdżoną czaszkę, a jego głowa utknęła w tubie. Narzędzie zbrodni: trąbka!

Architekt zostaje zamordowany tępym narzędziem – jedną z makiet własnych domów. Jedyna wskazówka: umierający mężczyzna napisał własną krwią cyfrę 8 na oknie.

Starsza pani została zamordowana – uduszono ją suchą kruszonką od ciasta. Sprawa ma powiązania ze wspólnotą mieszkaniową dla seniorów, artykułem w gazecie i niezrealizowanym kuponem na loterię.

Mężczyzna w łodzi zostaje zmiażdżony przez ciężką paczkę kokainy. Nadajnik namierzający przy zwłokach i kolejny w paczce wskazują na próbę przejęcia transportu.

Hubert i Staller jadą na wezwanie alarmowe i znajdują leżącego przy drodze mężczyznę. Gdy Hubert chce dzwonić po patologa, "nieboszczyk" nagle wstaje.

W wodzie zostaje znaleziony topielec. To wielka zagadka, bo mężczyzna ma na sobie koszulkę lokalnego ratownictwa wodnego i musiał doskonale pływać.

Rzeźbiarz i malarz Nobo Grün został zatłuczony na śmierć jedną z własnych rzeźb. Wszystko wygląda na napad rabunkowy z morderstwem, ale bieg spraw okazuje się zupełnie nieoczekiwany.

Podczas badania włamania na złomowisko Hubert i Staller zauważają podejrzany czerwony płyn kapiący z pojazdu, który właśnie opuścił praskę do złomu.

Głuche "OMMMM" w ośrodku medytacyjnym przerywa nagły krzyk. Trener personalny Gerber osunął się na ziemię i zmarł. Wygląda na to, że nie wziął swoich leków.

Podczas gdy Staller wyciąga pasek od szlafroka blokujący pedały rowerka wodnego, Hubert znajduje resztę garderoby – na wyłowionym z wody ciele.

Hubert i Staller idą do banku rozmienić drobne do budki z kiełbaskami i trafiają prosto w sam środek napadu z braniem zakładników.

Samochód nagle hamuje, kierowca wyskakuje z auta, miota się jak szalony i pada na polu – przyczyną zgonu są użądlenia pszczół.

Rolnik Ernst Poschinger i jego mały piesek zostają zastrzeleni. Hubert i Staller prowadzą śledztwo w wiosce, gdzie wrze z powodu planów budowy farmy wiatrowej.

Starsza pani Henriette Vester, zanim umrze wskutek ciężkich obrażeń głowy, szepcze na ucho swojemu niczego nieświadomemu sąsiadowi, komisarzowi Girwidzowi, ostatnie słowo: róże.

W środku lata z jeziora Starnberg zostają wyłowione zwłoki młodej kobiety. Co dziwne, denatka ma na nogach łyżwy, mimo że jezioro po raz ostatni zamarzło wiele lat temu.

Krokodyl w jeziorze? Hubert nie wierzy własnym oczom, gdy wraz ze Stallerem rzeczywiście trafia na małego krokodyla – a kawałek dalej na zwłoki ze śladami ugryzień.

Ostateczny koniec meczu dla bramkarza amatora. W dłoni wciąż trzyma broń, ale brak listu pożegnalnego sprawia, że Hubert i Staller zaczynają wątpić w samobójstwo.

Claudia Hagen zostaje znaleziona martwa w boksie swojego ulubionego ogiera Poldiego. Koń jednak zniknął, a partner ofiary przeżywa załamanie nerwowe.

Staller podejrzewał zatkany komin i miał rację: przewodu nie zablokowało jednak bocianie gniazdo, lecz chora na padaczkę praktykantka kominiarska Lena.

Stefan Bichler zostaje znaleziony martwy w kościele. Wino mszalne było zatrute. Lubiany ksiądz z pozoru nie miał wrogów. Kto go zabił? Hubert i Staller badają sprawę.

Girwidz, Hubert i Staller prowadzą nocne dochodzenie, by namierzyć źródło głośnego terkotu. Przed wciąż pracującą maszyną drukarską znajdują zwłoki właściciela drukarni.

Riedl upiera się, że właśnie widział morderstwo. Kiedy Hubert i Staller przyjeżdżają na miejsce, wszystko wygląda dokładnie tak, jak przypuszczali: po ciele nie ma śladu.

W kąpieli błotnej w hotelu spa zostają znalezione zwłoki. Dyrektorka Ute Thoma przeżywa szok: zmarłą okazuje się jej siostra bliźniaczka, Ulrike.

Włamanie seryjnego złodzieja kończy się tragicznie. Wszystko wskazuje na to, że właściciel nakrył sprawcę, ale samo włamanie zupełnie nie pasuje do poprzednich skoków.

Kłusujący wędkarz zamiast wielkiego szczupaka wyciąga na żyłce ludzkie zwłoki. O wypadku podczas kąpieli nie ma mowy, bo zdobycz jest zapakowana w foliowy worek.

Tuż przed komisariatem policji dochodzi do potrącenia młodego mężczyzny, a sprawca ucieka z miejsca zdarzenia. Hubert i Staller wietrzą morderstwo, bo kierowca ani nie zwolnił, ani nie próbował go ominąć.

Gdy Hubert budzi się w obcym mieszkaniu rano po swoich urodzinach, doznaje szoku: leży tuż obok zwłok młodej kobiety.

W lesie od dłuższego czasu stoi zaparkowana chłodnia. W środku kryje się makabryczne znalezisko: zamarznięty na kość kierowca siedzi pośród wyrobów mięsnych.

Dwaj policjanci z Bad Tölz mieli groźny wypadek samochodowy. Jeden zginął, a drugi ma zaledwie kilka zadrapań. Na dodatek w aucie siedzi ktoś w kajdankach.

Kierownik salonu meblowego zostaje znaleziony w swoim biurze, zatłuczony na śmierć. Wygląda to na robotę zawodowca, bo nagrania z kamer monitoringu zniknęły.

W myjni samochodowej dochodzi do kolizji – ale ze zwłokami. Właściciel powiesił się na linie holowniczej. Czy to jednak na pewno było samobójstwo?

Działkowiczka Helga Kramer skarży się na powtarzające się akty wandalizmu w ogródkach działkowych. Gdy Hubert i Staller przyjeżdżają na miejsce, znajdują kobietę martwą w jej altanie.

Na leśnym parkingu od jakiegoś czasu stoi chłodnia. W środku ukazuje się makabryczny widok: pośród wędlin leży zamarznięty na kość kierowca.

Stado krów, które uciekło z pastwiska, wreszcie udaje się zapędzić z powrotem. Na miejscu zostaje jednak stratowane na śmierć ciało mężczyzny.

Staller wstydzi się swoich problemów z kondycją i ukrywa przed Hubertem, że zapisał się na siłownię. Wszystko się wydaje, gdy jego klub fitness staje się miejscem morderstwa.

Sponsor pokazów modeli samolotów nagle osuwa się na ziemię i umiera. Jego wdowa jest przekonana, że został zamordowany, a za zbrodnią stoi przemysł zbrojeniowy.

Z okazji wieloletniej współpracy miasto chce podarować swojemu japońskiemu miastu partnerskiemu drogocennego karpia koi. Tuż przed rozpoczęciem ceremonii okazuje się, że ryba zniknęła.

Podczas protestu przeciwko rozbudowie pola golfowego odpowiedzialna za projekt inwestorka zostaje znaleziona martwa – dostała piłką golfową.

Pacjent wypada z okna szpitala, ale przeżywa z ciężkimi obrażeniami. Świadkowie uważają to za próbę samobójczą, jednak jego dziewczyna kategorycznie to wyklucza.

Szukając na miejskim basenie rzekomego ekshibicjonisty, Hubert i Staller trafiają na coś zupełnie innego: na zjeżdżalni wodnej siedzi zasztyletowany człowiek.

Zamiast zaginionej krowy Hubert i Staller znajdują na bagnach ciało młodej kobiety. Ślady duszenia na szyi wyraźnie wskazują, że padła ofiarą przestępstwa.

Niewielka plama oleju naprowadza Huberta i Stallera na obciążone i zatopione w rzece zwłoki. Denat był kierownikiem produkcji w fabryce tkanin.

Starsza dawczyni krwi traci jej tyle, że umiera na miejscu. Nazywała się Erna Rattlinger, a upust krwi został wywołany celowo.

Kościół jest zamknięty, ale z organów bez przerwy dobiega pojedynczy dźwięk. Złe przeczucia niestety się potwierdzają: organista leży martwy na klawiaturze.

Ciemna limuzyna blokuje ruch na zielonym świetle. Stojący tuż za nią taksówkarz może sobie krzyczeć do woli: szofer limuzyny nie żyje.

W kontenerze na śmieci leży martwy mężczyzna wbity głową w dół. To wędrowny cieśla, który pracował dla zakładu stolarskiego Waldhofer i miał naprawiać dach jednego z domów.

Gdy Staller chce umyć ręce w salonie fryzjerskim, znajduje brutalnie zamordowaną właścicielkę. Kasa jest pusta i wszystko wskazuje na napad rabunkowy z morderstwem.

Tym razem nie morderstwo, a porwanie: znika pięciomiesięczny Emil. Jego rodzice są właścicielami stoczni i otrzymują żądanie okupu.

Sadownik Hüttmann został zabity butelką schnappsa owocowego. Jego wnuczka Mara opłakuje nie tylko śmierć ukochanego dziadka, ale też stratę swojego żółwia.

Ścigając nagiego biegacza, Staller wpada do otwartego grobu. Gdy Hubert go odnajduje i próbuje wyciągnąć, zauważa wystającą z ziemi rękę.

Zatrzymany pijany kierowca okazuje się dawnym kolegą Huberta z klasy. Na domiar złego Staller znajduje w bagażniku ciało innej koleżanki ze szkolnych lat.

Ciało lekarza rodzinnego, doktora Meyera, zostaje znalezione w górach obok przyborów do zażywania narkotyków. Dlaczego jednak doświadczony taternik wędrował w butach na cienkiej skórzanej podeszwie?

Rzekomy nielegalny turniej pokera okazuje się niewinną gierką – dopóki z sąsiedniego pokoju nie padnie strzał. Współwłaściciel gospodarstwa Brunnerów popełnił samobójstwo.

Dorosła kobieta spada z drzewa w lesie i skręca kark. Kto w tym wieku wspina się jeszcze po drzewach? Hubert i Staller mają poważne wątpliwości.

Gdy Hubert i Staller przybywają po nocnym włamaniu do muzeum regionalnego, by zabezpieczyć miejsce zbrodni, znajdują w szafie zasztyletowanego ochroniarza.

Rolnik Zeisler nie jest jedyną osobą przekonaną, że trudna młodzież z sąsiedniego gospodarstwa Boxer odpowiada za kradzieże w okolicy.

W okolicy dochodzi do serii tajemniczych włamań do zaparkowanych aut. W jednym z nich policjanci znajdują martwego miłośnika tatuaży. Jedynie podwyższony poziom cukru we krwi zdaje się wskazywać na nienaturalną śmierć.

Hubert i Staller znajdują w lasku nad jeziorem ciało fotografa ślubnego. Trafili w zły moment, bo na posterunku goszczą akurat koledzy z francuskiej policji.

Wybuch przerywa codzienną rutynę Huberta i Stallera. Paczka eksplodowała w chwili, gdy listonosz Sendel próbował wręczyć ją adresatowi.

Hubert i Staller zostają wezwani na miejsce włamania w kamienicy: okradziono komórkę lokatorską Egona Dressela! Podczas gdy Staller próbuje ustalić ze zdenerwowanym staruszkiem, co dokładnie zginęło, Hubert znajduje w bocznej części piwnicy martwą młodą kobietę, która najwyraźniej została zamordowana chwilę wcześniej. Janine Lorenz była jedną z ostatnich lokatorek budynku, obok emeryta i pary artystów, Nadji Erdmann oraz Tima Schillera. Gdy Hubert i Staller dowiadują się o planowanym luksusowym remoncie kamienicy, podejrzanymi stają się jej właściciele, Helmut i Ursula Neubertowie.

Hubert i Staller znajdują zwłoki czyściciela basenów, Markusa Grebena, w basenie należącym do właściciela klubu nocnego, Berta Joscheka. Czy to nieszczęśliwy wypadek, czy morderstwo? Tę kwestię musi najpierw rozstrzygnąć lekarka sądowa, dr Anja Licht. Tymczasem Hubert i Staller rozpoczynają śledztwo, które okazuje się trudniejsze, niż zakładano. Po wpadnięciu do basenu o niebezpiecznie wysokim stężeniu chloru i wskutek nieudolnej pierwszej pomocy ze strony gospodyni, Sandry Joschek, Hubert chwilowo traci wzrok. Z nieprzepuszczającą światła opaską na oku jest teraz bezradnie zdany na troskliwego Stallera. Bert i Sandra Joschekowi szybko stają się głównymi podejrzanymi w sprawie o zabójstwo.

Hubert i Staller ruszają na imprezę! Z powodu skargi na hałas zostają wezwani do domu pełnego rozbawionych kobiet. Trwa tam w najlepsze wieczór panieński Tiny Geiger. Jednak organizatorki imprezy, Caro Sendele i Anja Grobmeier, zamiast złościć się na interwencję, są zachwycone wizytą policjantów. Zamówiły striptizera w policyjnym mundurze i teraz cieszą się na widok „występu w duecie”. Ich radość trwa jednak krótko. Hubert i Staller wyjaśniają nieporozumienie. Zanim zdążą wyjść, u stóp schodów do piwnicy znajdują martwego mężczyznę w taniej podróbce policyjnego munduru: striptizera Stefana Meyera.

Komisarz Girwidz chciał tylko zrobić coś dla zdrowia, ale zamiast tego już podczas swojego pierwszego porannego joggingu natrafia na zwłoki kobiety. Z pierwszych ustaleń wynika, że młoda kobieta została otruta, a tuż przed śmiercią musiała spotkać się z niejakim Mannim. Poszukiwania Manniego nie przynoszą jednak rezultatu – do czasu, aż w pobliżu ciała zostają znalezione psie kłaki i przysmaki. Wtedy Hubert i Staller wpadają na pomysł, że Manni może być chihuahua, z którym ofiara wyszła na spacer.

Hubert i Staller zostają wezwani do otwarcia mieszkania z powodu podejrzenia zalania wodą. Szybko staje się jasne, dlaczego nikt nie otworzył dozorcy: młody lokator został zatłuczony na śmierć patelnią! Podczas gdy Hubert i Staller badają miejsce zbrodni, w innym miejscu wypadki toczą się błyskawicznie: nowa właścicielka piekarni, Barbara Hansen, chce kupić wędzoną szynkę w gospodarstwie rolnika Meißnera. Z natury wyluzowany i zrównoważony „Räucherschorsch”, jak wszyscy go nazywają, sprawia dziś wrażenie niespokojnego i nerwowego. Gdy Hansen przypadkowo odkrywa schowek z poplamionymi krwią ubraniami, ogarnia ją złe przeczucie.

Hubert i Staller zostają wezwani do domu parafialnego. Dozorca cmentarza, Alois Berger, został znaleziony martwy w swoim mieszkaniu. Najwyraźniej odebrał sobie życie przez porażenie prądem z gniazdka. W zakładzie medycyny sądowej okazuje się jednak, że Berger został wcześniej potraktowany paralizatorem. Było to więc zabójstwo! Przełożony zmarłego, pastor Paul Wiedemann, wydaje się poza podejrzeniem, ale wie bardzo dużo o życiu prywatnym ofiary. Zaledwie niedawno dozorca opłakiwał stratę ukochanej żony, Marie. Mężczyzna żarliwie modlił się o jej zdrowie, a gdy to nie pomogło, zaczął zmagać się z kryzysem wiary.

Hubert i Staller zostają wezwani na boisko piłkarskie w Münsingen, ponieważ 10-letni Maxi po raz kolejny próbował okraść plecaki zawodników drużyny młodzików. Funkcjonariusze właśnie prowadzą małego rozrabiakę do radiowozu, gdy na murawie dochodzi do kuriozalnych scen. Część piłkarzy nagle zaczyna wymiotować, inni mają halucynacje – a trener w takim amoku wybiega na pobliską szosę, że potrąca go samochód. O wybrykach Maxiego nikt już nie pamięta, a policjanci zajmują się dziećmi. Podejrzewają narkotyki lub alkohol, jednak lekarka sądowa dr Fuchs wyklucza te przypuszczenia i stawia na zatrucie pokarmowe.

Hubert i Staller zastają niepokojący widok: konkurujący ze sobą hodowcy świń Ferdinand Mayer i Josef Schmidl kłócą się w najlepsze. Gdy Hubert zamierza wkroczyć do akcji, Staller nagle mdleje. W szpitalu słyszy otrzeźwiającą diagnozę: jeśli nie zbije wysokiego cholesterolu zmianą diety, grozi mu zawał, udar i śmierć. Staller wpada w głęboki kryzys egzystencjalny i zaczyna kwestionować całe swoje dotychczasowe życie. Wkrótce potem hodowca Josef Schmidl zostaje zamordowany. Podejrzenia szybko padają na jego syna, którego widziano pijanego i całego we krwi na ulicy.

Na pastwisku dla krów leży martwa młoda kobieta – utonęła w kałuży! Na ręce ma złotą bransoletę z wygrawerowanymi inicjałami, co zupełnie nie pasuje do jej skromnego ubioru. Kim jest ta piękna nieznajoma? Hubert i Staller stają przed zagadką. Mają jednak podejrzenia, które szybko się potwierdzają: ślicznotka została utopiona i podrzucona na łąkę już po śmierci. Od drobnego rzezimieszka Baldura funkcjonariusze dowiadują się, że ofiara to Danila, rumuńska pracownica, która jakiś czas wcześniej pracowała w barze prowadzonym przez podejrzanego typa Konopkę.

Hubert i Staller są świadkami napadu na stację benzynową. Sprawcy udaje się uciec, ale sprawa wydaje się prosta do rozwikłania: ślady DNA zabezpieczone na miejscu należą do Heiko Martensa. Jest tylko jeden problem: ten człowiek nie żyje! Martens zaginął po wypadku łodzi i dopiero niedawno oficjalnie uznano go za zmarłego. Jego pogrążona w żałobie wdowa, Sabine Jäger-Martens, kurczowo trzyma się nadziei, że mąż wciąż żyje. Z kolei siostra denata, Roswitha Martens, ma własną teorię: jej zdaniem szwagierka chciała wtedy zabić tonącego w długach Heiko, by zgarnąć odszkodowanie z polisy na życie, lecz plan się nie powiódł.

Komendant Girwidz marzy o olśniewająco białym uśmiechu rodem z Hollywood. Pomóc ma mu w tym dentysta, dr Noll. Wizyta nie przebiega jednak zgodnie z planem: zaledwie stomatolog zakłada mu pierwszą szynę wybielającą, rozlega się głośny dzwonek do drzwi gabinetu. Gdy Noll długo nie wraca, Girwidz idzie sprawdzić, co się stało, i dokonuje makabrycznego odkrycia: dr Noll leży martwy przed drzwiami ze strzykawką wbitą w tętnicę szyjną. Przyczyna zgonu jest oczywista – otrucie! Caroline Fuchs wykrywa silnie toksyczny pestycyd, który wstrzyknięto ofierze dożylnie.

Podczas rutynowej kontroli Hubert i Staller zatrzymują ładną Marię Strobl w kabriolecie. Dopiero po jej odjeździe Staller zauważa krew na dłoni kolegi – Hubert opierał się o bagażnik auta. Tego nie można tak zostawić! Funkcjonariusze natychmiast ogłaszają alarm i nadają komunikat do kolegów. Chwilę później poszukiwany kabriolet zatrzymuje się na skrzyżowaniu tuż przed Riedlem. Ten rozpoznaje za kółkiem Marię Strobl, ale pozwala jej odjechać. Nie mówiąc nikomu o spotkaniu, Riedl rusza samemu do gospodarstwa rodziny Strobl. W tym czasie Hubert i Staller zlecają dr Fuchs zbadanie krwi z ręki Huberta.

Zaalarmowani przez wzburzoną parę turystów Hubert i Staller odnajdują myśliwego Flachsbichlera na ambonie – martwego, z palcem zaciśniętym na spuście strzelby! Na pobliskiej łące natrafiają na osiem zajęcy: trzy zastrzelone, dwa kolejne również martwe, ale dziwnym trafem przywiązane do ziemi, i wreszcie trzy żywe, także spętane! O co tu właściwie chodzi? Sprawa nabiera tempa, gdy śledczy dowiadują się od tajemniczej rosyjskiej studentki, dawnej tłumaczki denata, że myśliwy planował wyłudzić cenną działkę od sąsiada Sunningera, by odsprzedać ją rodakom dziewczyny.

Lena Winter znajduje na podłodze martwą właścicielkę salonu z ekskluzywnymi strojami ludowymi. Puste opakowanie po tabletkach nasennych początkowo wskazuje na samobójstwo bizneswoman, Desiree Hopf. Sprawa okazuje się jednak bardziej skomplikowana, gdy Hubert i Staller zauważają na szyi ofiary zadrapania świadczące o szamotaninie. Podejrzenia padają na męża zmarłej, fotografa Benedikta Bära, którego zastają podczas sesji z kochanką – urzędującą "Miss Wolfratshausen", Emily Müller – ubraną w dirndl. Policjanci podejrzewają, że zabił żonę tuż przed rozprawą rozwodową, by przejąć dochodowy biznes.

Hubert i Staller znajdują przy drodze osiodłanego konia bez jeźdźca. W jukach natrafiają na telefon komórkowy i szybko ustalają tożsamość właścicielki: to Tina Sandler, córka właściciela stadniny Wolfganga Sandlera. Sytuacja staje się jasna: dziewczyna została porwana! Porywacz żąda dwóch milionów euro okupu. Hubert i Staller zamierzają dopaść sprawcę podczas przekazania pieniędzy, ale akcja kończy się fiaskiem. Porywacz ucieka z gotówką, a Staller wpada w zasadzkę – w trakcie pościgu przestępca zamyka go akurat w tej samej piwnicy, w której uwięziona jest Tina.

Skarga rolnika na poprzewracane bańki z mlekiem sprowadza Huberta i Stallera na odludną wiejską drogę. Podczas przeczesywania okolicy policjanci dokonują przerażającego odkrycia: w przydrożnym rowie leży potrącony przez samochód biegacz. Ofiarę udaje się szybko zidentyfikować – to Horst Brendel, współwłaściciel szkółki ogrodniczej w Ammerland. Znalezienie sprawcy okazuje się jednak twardym orzechem do zgryzienia. Zarówno jego wspólniczka i zarazem pasierbica, Ulrike Lautner, jak i jedyny pracownik firmy, Boris Jablonski, zgodnie twierdzą, że żyli ze zmarłym w jak najlepszych relacjach.

Kerstin Wilm, prywatna sprzątaczka komendanta Girwidza, ma doprowadzić komisariat do porządku przed konferencją prasową. Gdy zabiera się za sprzątanie bałaganu po Hubercie i Stallerze, umiera od trucizny ukrytej w torebce herbaty! Pierwszy trop prowadzi funkcjonariuszy do luksusowej kawiarni śniadaniowej. Z potwierdzenia rezerwacji wynika, że denatka była tam umówiona z nieznajomym mężczyzną. Ku zaskoczeniu wszystkich okazuje się nim sam komendant Girwidz. Kobieta miała zażądać od niego przysługi w zamian za posprzątanie posterunku, lecz Girwidz nie potrafi wyjaśnić, o co dokładnie chodziło.

Makabryczne odkrycie Huberta i Stallera: atrakcyjna właścicielka browaru, Sabine Münzer, została uduszona i wepchnięta do drewnianej beczki w zakładowej kotłowni. Dla policjantów sprawa jest jasna – to nie był przypadkowy mord. Podczas sekcji zwłok w gardle ofiary odnaleziono spinkę do mankietu z motywem barana, którą zabójca wetknął tam celowo. Wszystko wskazuje na zemstę, a Sabine Münzer miała w Wolfratshausen wielu wrogów. Pokłóciła się między innymi z bratem Matthiasem, gdy ojciec pominął go i wyznaczył młodszą córkę na swoją jedyną spadkobierczynię.

Hubert i Girwidz wyławiają z jeziora ciało zamożnego adwokata Stefana Oberländera, który za życia uchodził za kobieciarza. W jego telefonie znajdują numer Barbary Hansen zapisany jako „Glücksbreze”. Kobieta niedawno zaczęła piec i sprzedawać precle ze złotymi myślami na dany dzień, a Oberländer był jej stałym klientem. Najwyraźniej zjadł jednego z nich tuż przed śmiercią.

Sabine Kaiser musi wyświadczyć przysługę znajomej: będąca w zaawansowanej ciąży Elke Becker pokłóciła się z mężem i bez wahania wygoniła go ze wspólnej sypialni. Mimo nawału pracy komisarz towarzyszy Elke na rutynową wizytę u cenionego specjalisty od leczenia niepłodności, dr. Alexandra Hechta. Elke zaszła w ciążę dzięki in vitro i jest już grubo po terminie porodu. Po dotarciu na miejsce to właśnie rozchwiana hormonalnie Elke dokonuje makabrycznego odkrycia: dr Hecht leży martwy w kontenerze na śmieci!

Podczas kursu gotowania Girwidz odkrywa zwłoki Matthiasa Brehma, właściciela ekskluzywnej szkoły kulinarnej. Jego żona Carola, pracująca w szkole jako szefowa kuchni, nie ma pojęcia, jak ciało znalazło się w piwnicy. Małżonkowie byli w trakcie rozwodu i ledwo ze sobą rozmawiali. Kobieta wie jedynie tyle, że dzień wcześniej Matthias zadał sobie mnóstwo trudu, by specjalnie na zajęcia kupić worek ziemniaków odmiany Wolfratshauser Königsblau.

Sabine Kaiser ma serdecznie dość braku współpracy między Hubertem a Girwidzem. Zleca więc Rebecce zarezerwowanie wyprawy integracyjnej u trenera survivalu, Ulfa Johrena. Wyjazd mający poprawić relacje w zespole szybko zamienia się w walkę o przetrwanie w dosłownym znaczeniu tego słowa. Cała trójka nie ma pojęcia, że ich „instruktor” to wcale nie Ulf Johren, lecz poszukiwany przez policję zbieg, Jens Lubczyk.

Właścicielka agencji Julia Feind i jej pracownik Patrick Lösche oferują za niemałe pieniądze „przytulanie bez zobowiązań”. Na miejscu Hubert i Girwidz dokonują ponurego odkrycia: Lösche leży zasztyletowany w przytulnym łóżku salonu. Hubert, który sam uważa przytulanie za zbyteczne zło, od razu szuka sprawcy w tym nietypowym środowisku. Ponieważ denat nadawał klientom wyłącznie pseudonimy dla zachowania anonimowości, policjanci muszą najpierw ustalić, kim naprawdę są Wąchacz, Bródka i Wasza Wysokość.

W miejscowym sierocińcu dyrektor, dr Kleber, wypadł z balkonu. Zarówno ślady na miejscu zdarzenia, jak i słowa małego Olega szybko budzą wątpliwości, czy był to nieszczęśliwy wypadek. Chłopiec twierdzi, że kilka dni wcześniej widział awanturę między dyrektorem a dziwnym starym człowiekiem z długą brodą i w habicie. Znaleziony skrawek materiału, który mógł pochodzić z takiego stroju, zdaje się potwierdzać wersję dziecka.

Wegański aktywista walczący o prawa zwierząt, Jens Friedel, szczerze nie znosił ofiary morderstwa – producenta wędlin Rolfa Wienera. Zaprzecza jednak, jakoby miał cokolwiek wspólnego ze zbrodnią. Wdowa Sylvia opowiada policji o pogróżkach, które jej mąż otrzymywał jakiś czas temu. W zakładzie szefowa marketingu Paula Wolf pokazuje funkcjonariuszom listy z groźbami i prowadzi ich do laboratorium badawczego. Pracownik Johannes Rudzic zeznaje, że Friedel groził mu widelcem do grilla. Lekarka Caroline Fuchs potwierdza, że mógł on być narzędziem zbrodni, a na miejscu morderstwa zabezpiecza także rozbitą butelkę po winie.

Sabine Kaiser wcale nie cieszy perspektywa zabójstwa na samym środku policyjnego parkingu i żąda błyskawicznych rezultatów śledztwa. Sytuację komplikuje fakt, że ofiara łudząco przypomina Thomasa Geltendorfa Riedla. Hubert i Girwidz przesłuchują strzelca, aktora Fritza Weimara, który twierdzi, że prawdziwą broń wręczono mu w rekwizytorni. Z kolei rekwizytorka była przekonana, że to zwykły pistolet hukowy, i podejrzewa, że ktoś z ekipy filmowej celowo podmienił rekwizyt.

Podczas rutynowej interwencji Rebecca i Riedl dokonują makabrycznego odkrycia: sprzątacz Daniel Kuhn leży martwy w jednej z nieruchomości wystawionych na sprzedaż przez pośredniczkę Dagmar Marcks. Hubert i Girwidz ze swoim tradycyjnym zacięciem ruszają do śledztwa i szybko ustalają, że ofiara włamała się wcześniej do specjalistycznego sklepu z whisky, należącego do handlarza alkoholem Michaela Harlingera.

W kinie w Wolfratshausen trwa właśnie przegląd filmów z serii „Indianer Joe”. Na sali nie mogło zabraknąć kinomana Riedla, który po seansie dokonuje wstrząsającego odkrycia: w ostatnim rzędzie leży martwy producent przyczep kempingowych Josef Blümel! Z ustaleń dr Fuchs wynika, że mężczyzna zadławił się popcornem. Dla Sabine Kaiser sprawa jest jasna i zamknięta – to nieszczęśliwy wypadek.

Hubert i Girwidz dostają wezwanie do zakłócania ciszy nocnej. Na miejscu zastają nie tylko trójkę młodych ludzi leczącą potężnego kaca, ale i zwłoki dziewczyny pływające w ogrodowym stawie. Leon Schwarz, syn właściciela posesji, zarzeka się, że nikt nie zauważył śmierci jego dziewczyny, bo pożegnała się w nocy i miała wracać do domu.

Girwidz ściga zakonnicę, która wybiła witrynę sklepową w centrum miasta. Właściciel sklepu trafia do szpitala z paskudną raną szarpaną, choć Hubert i Girwidz uznali go już za martwego. Na razie nie mogą go jednak przesłuchać, bo jest w śpiączce.

Pies doprowadza Huberta i Girwidza do swojego właściciela, który leży zamordowany w mieszkaniu. Lilly Faber, partnerka ofiary, Jürgena Schäfera, twierdzi, że Schäfer nie miał wrogów, ale wspomina o nawracających drobnych kłótniach między nim a jego kuzynem, Carstenem Brändlem. Podobnie jak Schäfer, Brändl należy do ochotniczej straży pożarnej i jest wychwalany w lokalnej prasie jako bohater po tym, jak podczas ostatniej akcji uratował rodzinę.

Po pożarze komisariat policji w Wolfratshausen został tymczasowo przeniesiony do przyczepy, co wszystkich bardzo irytuje. Na tym tle telefon na posterunek wydaje się rutynowym zgłoszeniem: w willi Krämerów słyszano krzyki. Hubert i Girwidz podejrzewają początkowo, że mieszkańcy willi po prostu zbyt głośno oglądali telewizję. Kiedy jednak funkcjonariusze docierają na miejsce, znajdują nie tylko martwą Susanne Krämer, ale natykają się też na młodego mężczyznę, który ucieka na widok policji.

Zespół nadkomisarz Kaiser może wreszcie wrócić do wyremontowanego komisariatu. Hubert i Girwidz próbują wykręcić się od noszenia mebli i natrafiają na motorowerzystę, który uległ wypadkowi na odludnej wiejskiej drodze. Początkowo wszystko wskazuje na ucieczkę sprawcy z miejsca wypadku, okazuje się jednak, że zmarły – pracownik starostwa – przebywał w okolicy służbowo.

Hubert i Girwidz zostają wezwani przez gospodynię Elke Paus do zrujnowanego zamku zubożałego barona von Waldsee z powodu kradzieży pomidorów. Za szklarnią znajdują martwego gospodarza. Wszystko wygląda na samobójstwo: obok ciała leży strzelba myśliwska. Niestety śledztwo poważnie utrudnia kradzież radiowozu! Wkrótce okazuje się, że było to jednak morderstwo.

Barbara Hansen jako pierwsza z obrzydzeniem zauważa kość, którą gryzie pudel duży jej nauczyciela śpiewu, Schillinga. Hubert przygląda się jej bliżej i nie ma wątpliwości: to ludzka kość udowa. Śledczy i ich szefowa, Sabine Kaiser, zakładają, że w miejscu znalezienia męskiej kości spoczywa cały szkielet. Z pomocą psa rozpoczynają poszukiwania i po kilku zawiłościach trafiają na grób na cmentarzu w Wolfratshausen. Jednak w grobie tym nie leży żaden mężczyzna – a znaleziony szkielet nosi ponadto ślady wypadku. Policjanci muszą rozwiązać sprawę zbrodni sprzed 15 lat. Od czego jednak zacząć? Od oficjalnych właścicieli kwatery, od kobiety, która zemdlała na widok szkieletu na cmentarzu, czy od właścicieli psa? Tropów jest mnóstwo, a Hubert chwilami ma dość wrażenia, że musi sprawdzać je zupełnie sam. W tajemnicy przed nim koledzy Riedl, Bayer i Girwidz dostali od Sabine Kaiser specjalne zadanie: sprawić, by 35-lecie służby Huberta było wyjątkowym dniem. Fakt, że cała trójka bierze lekcje śpiewu u właściciela psa, by zaśpiewać koledze serenadę, niespodziewanie okazuje się pomocny w rozwiązaniu zagadki.

Rutynowy patrol Huberta i Girwidza dobiega nagłego końca, gdy drogę zagradza im powalona gałąź. Gdy Hubert próbuje ją usunąć, odkrywa ciało fizjoterapeuty Franka Albrechta. Wszystko wskazuje na to, że Albrecht spadł z rowerem z nieutwardzonego nasypu. Zanim przyjedzie dr Fuchs, Girwidz ma zabezpieczyć wstępne ślady, ale skręca kolano i ląduje na ostrym dyżurze w szpitalu powiatowym w Wolfratshausen. Odmawia jednak pójścia na zwolnienie i mimo ograniczonej sprawności, wbrew woli Huberta, nadal bierze udział w śledztwie. Podczas sekcji zwłok dr Fuchs ustala, że śmiertelne skręcenie karku w żadnym razie nie mogło być skutkiem upadku. Głównym podejrzanym staje się Joschi Breitenbichler, który umówił się z ofiarą w czasie popełnienia zbrodni. W Bawarskim Oberlandzie znany jest jako „kręgarz” – potrafi wyczuć blokady i napięcia samym dotykiem. Ma jednak sądowy zakaz leczenia ludzi i rzekomo zajmuje się teraz tylko końmi i innym inwentarzem. Czy ofiara odkryła, że znachor wciąż przyjmuje pacjentów mimo wyroku? Podczas gdy Girwidz z chorym kolanem jest pod coraz większym wrażeniem jego umiejętności, niespodziewanie pojawia się drugi podejrzany: lekarz prowadzący Girwidza, chirurg ze szpitala powiatowego w Wolfratshausen, dr Wilfried Söderling.

Służbowy rower Riedla zostaje skradziony. Sąsiad Riedla wskazuje jako złodzieja syna właściciela stadniny, Georga Dausingera. Szukając mocno pijanego Jensa Dausingera, Hubert i Girwidz odkrywają ciało jego ojca na strychu z sianem w stadninie. Morderca przybił go do ściany widłami. Jens szybko staje się głównym podejrzanym. Potencjalnym motywem okazuje się jego nietypowe hobby, które ojciec ostro krytykował – zresztą tak samo jak całe dotychczasowe życie syna. Jens uczy dzieci i młodzież jazdy na konikach z głową na kiju razem z niepełnosprawną Jasmin Forchhammer. Ten sport, znany w Finlandii jako „hobby horsing”, pozwala dzieciom z uboższych rodzin uprawiać jeździectwo bez posiadania prawdziwego konia. Gdy pętla wokół Jensa Dausingera się zaciska, dr Fuchs ustala podczas sekcji, że ofiara tuż przed śmiercią odbyła stosunek seksualny. Uzbrojeni w testy śliny Hubert i Girwidz ruszają tropem zbrodni z afektu – i ponownie trafiają na Jasmin Forchhammer, współprowadzącą zajęcia z hobby horsingu…

Rozwścieczony dzik Kurt sieje spustoszenie w Wolfratshausen, budząc strach i panikę mieszkańców. Hubert i Girwidz mają za zadanie powstrzymać zwierzę – w razie potrzeby siłą. Choć nie żałują amunicji, bestia ucieka do lasu. Szukając jej, Hubert i Girwidz trafiają na ciało leśniczego Ulfa Gröschela z raną postrzałową pleców. Radca policji Kaiser dochodzi do wniosku, że Hubert i Girwidz musieli postrzelić leśnika podczas polowania na dzika, i natychmiast odbiera im broń służbową. Choć wkrótce okazuje się, że leśnik nie żył już przed ich przybyciem, obaj policjanci i tak zostają skierowani na szkolenie strzeleckie. Pierwszy trop prowadzi do rolnika Xavera Vogla, który był w ostrym konflikcie z leśniczym: zamiast kontrolować populację dzików i naprawiać ogrodzenia, leśnik wolał dokarmiać zwierzęta niszczące uprawy. Podejrzenia padają jednak także na Resi Gröschel, żonę ofiary. Tymczasem Kaiser postanawia sama upolować nieznośnego dzika. Gdy Hubert i Girwidz są już blisko rozwiązania zagadki morderstwa, ktoś nagle strzela do nich z ukrycia. Zamachowiec ucieka. Hubert i Girwidz odważnie ruszają w pościg – zapominając, że podejrzany ma broń, a ich kabury są puste.

Hubert i Girwidz chcą po prostu załagodzić spór między plażowiczami nad jeziorem, gdy przechodzień wzywa ich do ciała rowerzysty. Na miejscu dr Fuchs stwierdza, że kolarz nie zginął od samego upadku – został także pobity. Dla nadkomisarz Kaiser, która właśnie odebrała dla komisariatu nowy elektryczny radiowóz, sprawa jest wyjątkowo drażliwa: od miesięcy ktoś terroryzuje rowerzystów nad jeziorem Starnberg. Podczas gdy Riedl i Christina odwiedzają wcześniejsze ofiary, by ustalić rysopis sprawcy, Hubert i Girwidz mają zupełnie inny kłopot. Podczas jazdy próbnej nowym elektrykiem na parkingu Girwidz uszkodził stację ładowania – do czego nie zamierza się przyznawać szefowej, tym bardziej że bez prawa jazdy w ogóle nie powinien siadać za kółkiem. Gdy obaj wracają na miejsce zbrodni po rower ofiary, okazuje się, że został skradziony – zostało tylko przypięte przednie koło. Trop prowadzi ostatecznie do młodej Patricii Wagner, która jakiś czas wcześniej straciła nienarodzone dziecko po zderzeniu z dostawcą pizzy na rowerze.

Hubert i Girwidz zostają wezwani do luksusowego hotelu z powodu zniszczenia mienia – rano ktoś urządził tam prawdziwą demolkę. Lokator pokoju to brodaty model, który miał wystartować w konkursie. Teraz jednak leży martwy w łazience. Narzędzie zbrodni znajduje się szybko: to brzytwa z wygrawerowanym nazwiskiem. Ku zaskoczeniu wszystkich widnieje na niej nazwisko Girwidza! Policjant tłumaczy, że niedawno zamówił brzytwę u kowala Heiko Geißa. Kowal przeprasza za pomyłkę: przez przypadek oddał brzytwę Girwidza holenderskiemu barberowi Wimowi van Dijkowi, jednemu z jurorów konkursu. Barber płynie akurat tratwą po Izarze, więc Riedl rusza za nim po cywilnemu. W tym czasie Hubert i Girwidz przesłuchują pozostałych jurorów. Markus Schafbauer, szef agencji reklamowej, wyjaśnia, że cały konkurs to farsa, bo na życzenie klientki Kimberly Pfeiffer zwycięzca był dawno ustalony: miał nim być denat. Gdy okazuje się, że Riedl przez cały dzień chodził w szlafroku ofiary, śledczy wreszcie wpadają na właściwy trop.

Hubert i Girwidz znajdują w potoku Mühlbach w Wolfratshausen ciało, a obok niego plastikową torbę z 60 000 marek niemieckich. Gdy dr Fuchs ustala, że doszło do otrucia, rusza śledztwo. Szefowa Sabine Kaiser zleca Hubertowi i Girwidzowi ustalenie pochodzenia pieniędzy, a sama wraz z Riedlem bada przeszłość zmarłego w jego domu spokojnej starości. Początkowo nie przynosi to rezultatów, za to ciotka Riedla, Maria, jest zachwycona i widzi w Sabine Kaiser idealną partię dla siostrzeńca. Riedl prostuje to nieporozumienie ze sporym opóźnieniem, ku wielkiemu niezadowoleniu Kaiser. Hubert i Girwidz wpadają tymczasem na sensacyjny ślad: stare banknoty pochodzą z porwania, które elektryzowało miasto 35 lat temu. Ponieważ policja trafia w ślepy zaułek – zarówno u ofiary dawnego porwania, jak i w domu opieki – do akcji wkracza Girwidz. Pod przykrywką wprowadza się do placówki jako dziarski emeryt, by odnaleźć brakujące ogniwo między obiema zbrodniami.

Hubert i Girwidz zamierzali spędzić doroczny maraton fotoradarowy w Wolfratshausen na leniuchowaniu na tarasie piekarni Rattlinger, gdy nagle w ich przenośny fotoradar uderza auto potentata nieruchomości Maxa Hofmanna. Kierowca najwyraźniej zasłabł za kółkiem. Badania dr Fuchs sugerują, że milioner mógł umrzeć na skutek śmiertelnej infekcji. Podczas gdy Girwidz wmawia sobie zarażenie, Hubert bada inny wątek: Hofmann otrzymywał groźby na poczcie głosowej. Ponieważ lekarka nie wyklucza otrucia, Hubert z niedomagającym Girwidzem próbuje namierzyć autora pogróżek. Dopiero po sekcji w Instytucie Medycyny Tropikalnej Girwidz może odetchnąć z ulgą. Przypuszczenia Huberta się potwierdzają: ofiarę otruto. Objawy wskazują na rycynę, której nie da się wykryć w standardowych testach. Truciznę podano 72 godziny przed zgonem. Szukając świadków, Hubert i Girwidz odtwarzają plan dnia Hofmanna sprzed trzech dób i znów lądują na tarasie piekarni Rattlinger.

Tuż przed końcem dyżuru panią Kaiser odwiedza zadbany, lecz natarczywy mężczyzna, z którym najwyraźniej łączy ją wspólna przeszłość. Rozmowa wprawia komisarz w zakłopotanie, więc w końcu wyprasza gościa. Chwilę później, gdy sama wychodzi z komisariatu, zostaje obezwładniona przez zamaskowanego napastnika. Następnego ranka koledzy na próżno szukają szefowej. Zeznania Girwidza, który widział wizytę tajemniczego mężczyzny, oraz wezwanie do sądu na nazwisko Kaiser nasuwają podejrzenie, że została porwana. Ma bowiem wkrótce zeznawać przeciwko dawnemu koledze z Monachium, Christophowi Lukasowi – w którym Girwidz od razu rozpoznaje wieczornego gościa. Gdy Christina ustala, że Lukas zatrzymał się w hotelu nad jeziorem, policjanci chcą natychmiast wkroczyć do akcji. Przed nalotem Girwidz przejmuje dowodzenie: w końcu pod nieobecność szefowej tylko on ma zdolności przywódcze! Akcja kończy się jednak katastrofą: przez Riedla Christoph Lukas trafia do szpitala w stanie śpiączki – zanim zdąży wyjawić, co zrobił z Kaiser. Podczas gdy Riedl bije się w pierś, dla funkcjonariuszy rozpoczyna się wyścig z czasem…

Podczas patrolu Hubert i Girwidz zabierają autostopowiczkę Leę, która jedzie do szpitala powiatowego w Wolfratshausen, gdzie pracuje jej matka. Hubert z troski o jej bezpieczeństwo proponuje podwózkę mimo obiekcji Girwidza. Zanim jednak dotrą na miejsce, Lea prosi o krótki postój za potrzebą. Idzie w stronę lasu i długo nie wraca. Gdy Hubert i Girwidz ruszają jej śladem, znajdują ciało Leopolda Zirngibla: myśliwy spadł z ambony prosto na dziewczynę. Nieprzytomna Lea trafia karetką do szpitala. Na jaw wychodzi, że jej matką jest lekarka sądowa, dr Fuchs, a sama Lea studiuje medycynę i przyjechała na praktyki. Podczas gdy Girwidz nieudolnie zabezpiecza ślady, Hubert wiezie roztrzęsioną lekarkę do córki. Lea zeznaje, że tuż przed wypadkiem słyszała kłótnię ofiary z innym mężczyzną i kojarzy jeden z głosów. Hubert i Girwidz typują dwóch głównych podejrzanych. Jako starszy wspólnik masarni Zirngibl ofiara była w sporze z dostawcą mięsa, a i pasierb Lutz Heinrich dość swobodnie podchodził do kwestii jakości wyrobów. Próbki głosów obu podejrzanych okazują się jednak ślepym zaułkiem…

Hubert i Girwidz znajdują ciało starszej mecenas sztuki Irmgard Kühne obok jej samochodu. Patolog dr Fuchs podejrzewa zatrucie skażonym mlekiem. Kobieta piła jednak wyłącznie mleko własnej kozy, trzymanej w gospodarstwie rolnika Johanna Auzingera. Badania wykazują, że przyczyną śmierci była kolchicyna – toksyna z zimowita jesiennego. Śledczy podejrzewają więc, że mleko zatruto już po udoju. Początkowo podejrzenie pada na ojca Auzingera, Alfonsa, który przed laty był zaręczony z denatką, lecz został przez nią porzucony. Motyw miała też córka pani Kühne, Tanja – zielarka mieszkająca z mężem Frankiem w zrujnowanym budynku obok willi matki. Małżonkowie bali się eksmisji na bruk, bo staruszka planowała przeprowadzkę do luksusowego domu seniora w Monachium. Oboje mają jednak alibi. Funkcjonariusze wpadają na nowy trop: co, jeśli to sama koza zjadła trującą roślinę, a jad przeszedł do mleka? Hubert i Girwidz zabierają kozę na posterunek. Riedl ma jej pilnować, dopóki zwierzę się nie wypróżni.

Na skraju lasu Hubert i Girwidz odkrywają ciało dziwnie ubranego, brodatego mężczyzny bez dokumentów. Po apelu do mieszkańców okazuje się, że to wzięty adwokat Fabian Fritz, mieszkający nad jeziorem z żoną Evą. Kiedy policjanci chcą przekazać kobiecie tragiczną wiadomość, dowiadują się, że małżonkowie sprzedali dom, a pieniądze przekazali wspólnocie Dzieci Pięciu Jezior. Śledztwo wykazuje, że to sekta, do której należy również las, w którym znaleziono zwłoki. Czyżby Fabian Fritz chciał odejść z grupy i dlatego zginął? Wizyta w siedzibie Dzieci Pięciu Jezior ukazuje sielankowy, zamknięty światek. Wdowa przyjmuje śmierć męża z zaskakującym chłodem, twierdząc, że skoro chciał ich opuścić, i tak był skazany na zagładę. Szybko staje się jasne, że sekta pod wodzą charyzmatycznego guru Noaha szykuje się na koniec świata. Choć Hubert uważa Noaha za szarlatana, a jego wyznawców za wariatów, po powrocie na komendę znajduje w kieszeni kurtki odręczną prośbę o pomoc – ktoś w gospodarstwie musiał wsunąć mu liścik do kieszeni...

Przewodnik wycieczek zatłuczony na śmierć w luku bagażowym autokaru, uciekający kierowca i Riedl, który myśli, że zakochał się w dr Fuchs na anonimowym czacie: Hubert i Girwidz mają pełne ręce roboty, ale są pewni, że z miejsca rozwiązali makabryczne zabójstwo. W końcu ucieczka kierowcy to jawne przyznanie się do winy. Po jego zatrzymaniu sprawa okazuje się jednak bardziej zawiła, bo mężczyzna ma żelazne alibi. Sabine Kaiser i Girwidz biorą pod lupę życie prywatne ofiary, a Hubert i Riedl prześwietlają firmę przewozową. Z początku brakuje motywu: zmarły pilot wycieczek był powszechnie lubiany i nie miał wrogów. Skąd więc w jego mieszkaniu 18 000 euro i jaką rolę odgrywa starszy wspólnik spółki, z którego konta zniknęła dokładnie taka kwota? Policyjne dochodzenie ujawnia mafijne powiązania wokół zmarłego, przez co prawdziwy motyw morderstwa – miłość – okazuje się tym większym zaskoczeniem...

Hubert i Girwidz mają początkowo tylko rozpędzić grupę młodzieży koczującą pod domem niejakiego Petera Webera. Na miejscu okazuje się jednak, że młodzi ludzie są zamaskowani i stawiają przedziwne żądania. Nagle wybucha pożar, a w zgliszczach strażacy znajdują zwłoki – prawdopodobnie właściciela posesji. Na komendzie Christina Bayer wyjaśnia sprawę: Peter Weber był ekscentryczną gwiazdą sieci, przebierał się za baśniowego króla Ludwika II i prowadził codzienne kulinarne transmisje na żywo, mocno polaryzując widzów. Większość stanowili hejterzy, którzy oglądali go tylko po to, by z niego drwić. Dla Huberta i Girwidza internet to czarna magia, więc Christina jedzie z Hubertem przyjrzeć się bliżej fanom „króla”. W tym czasie Riedl musi wcielić się w rolę zmarłego internetowego kucharza i nagrywać zastępcze filmiki, by widownia – a wraz z nią potencjalny morderca – nie uciekła. Wkrótce okazuje się, że internauta ukrywający się pod nickiem „Freiherr von Lutz” wyjątkowo zaciekle nakręcał nienawiść do Webera…

Podczas patrolu Hubert i Girwidz zauważają motocyklistę, który rozbił się na łące. Gdy próbują zahamować, odmawiają im hamulce i radiowóz również ląduje w trawie. Funkcjonariusze wychodzą z opresji bez szwanku, ale motocyklista Martin Fritz ma mniej szczęścia – w stanie ciężkim trafia na intensywną terapię. W tym czasie na komisariacie Christina i nadkomisarz Kaiser użerają się z agresywnym piratem drogowym, któremu Hubert i Girwidz zarekwirowali dzień wcześniej samochód. Okazuje się, że ktoś celowo przeciął przewody hamulcowe w motocyklu Fritza, z kolei w radiowozie swoje zrobiła kuna! Skoro sprawę zakwalifikowano jako usiłowanie zabójstwa, Hubert i Girwidz nie chcą czekać na naprawę auta i pożyczają zarekwirowany wóz pirata drogowego. Ruszają nim na wiejską sesję zdjęciową, bo Fritz wracał z planu kalendarza rolniczego, gdy doszło do wypadku. Policjanci podejrzewają, że motywem sabotażu mogły być spory między młodymi gospodarzami. W samym środku śledztwa Hubert nagle traci słuch. Doktor Fuchs podejrzewa, że winny jest odstraszacz kun, który Riedl zamontował w radiowozie…

Hubert i Girwidz dzwonią do drzwi Arno Heinricha, który zgłosił kradzież portfela. To już piąta taka kradzież w krótkim czasie, wszystkie w rejonie piekarni Rattlinger. W środku policjanci znajdują gospodarza martwego na kanapie, a przed nim szklankę po whisky z resztkami cuchnącego płynu. Z Heinrichem mieszka młoda Janina Schulz. Zmarły był jej profesorem i najsłynniejszym filozofem w Niemczech – dziewczyna wyklucza samobójstwo. Wkrótce potwierdza to dr Fuchs: na szklance z trucizną nie ma żadnych odcisków palców. Użyto tej samej trucizny, którą niegdyś otruto Sokratesa. Kalendarz ofiary naprowadza Huberta i Girwidza na samotnika profesora Reinfrieda Glucka, przełożonego Heinricha. Wizyta u niego kończy się jednak tylko mocnym podrażnieniem nosa Girwidza po przedawkowaniu tabaki. Dzięki matce Janiny, która próbuje naprawić chłodne relacje z córką, śledczy trafiają na byłego chłopaka dziewczyny, Markusa. Tutaj również wpadają w ślepy zaułek, bo młody prawnik zarzeka się, że jest niewinny. Dopiero gdy Janina znajduje w biurku zmarłego tajemnicze anonimy z pogróżkami, a w domu dochodzi do włamania, śledztwo nabiera tempa…

Hubert i Girwidz mają po prostu zgarnąć z peronu kolejki podmiejskiej kompletnie pijanego turystę z Oktoberfestu, który zaczepia pasażerów. Kontakt ze Spyrosem Karamanlisem jest jednak znikomy, więc policjanci postanawiają odwieźć go na kwaterę. Na miejscu znajdują martwą Greczynkę ubraną w tradycyjny bawarski strój Dirndl. Od sąsiada Mischmeiera dowiadują się, że właściciele co roku wynajmują dom turystom na czas Oktoberfestu – tym razem jednemu Grekowi i dwóm Greczynkom. Pozostaje palące pytanie: gdzie podziała się druga z kobiet?

Czternastoletni Wastl, który chce napisać artykuł o pracy policji do szkolnej gazetki, towarzyszy Hubertowi i Girwidzowi podczas kontroli prędkości. Gdy Riedl zatrzymuje pędzący prototypowy samochód, policjanci odkrywają w środku zwłoki Rosalie Motz. Doktor Fuchs stwierdza morderstwo. Hubert i Girwidz odwiedzają ojca dziewczyny, Ferdinanda Motza, i dowiadują się, że Rosalie pracowała jako kierowca testowy w startupie Gernota Schirrmeistera. Ten jednak okazuje się wyjątkowo mało pomocny: zależy mu wyłącznie na odzyskaniu prototypu, by chronić tajemnice technologiczne. Te same sekrety ciekawią też dziennikarza Titusa Eggerta. Gdy śledczy ustalają, że znał ofiarę i tuż przed jej śmiercią spędził z nią noc w górach, staje się głównym podejrzanym. Tymczasem Tom Burgmüller pisze do szkolnej gazetki chyba zbyt szczery artykuł o niecodziennych metodach Huberta i Girwidza. Szefowa komisariatu Sabine Kaiser mogłaby to zignorować – gdyby Tom nie był siostrzeńcem komendanta policji…

Hubert spędza wolny dzień na łowieniu ryb nad rzeką Loisach i wyciąga z wody zwłoki; chwilę później musi odpowiadać na pytania kolegów – Girwidza i Riedla. Początkowo wszystko wskazuje na to, że starszy mężczyzna po prostu poślizgnął się i wpadł do rzeki.

Martwy właściciel parku linowego – którego upadek według dr Fuchs wcale nie był przypadkowy – jego stuknięty i podejrzany brat oraz podrzutek na komendzie sprawiają, że Hubert i Girwidz, podobnie jak reszta zespołu, mogą zapomnieć o zasłużonym weekendzie. Do aresztowania brata brakuje im tylko twardych dowodów; w końcu mężczyzna już wcześniej zapowiedział zbrodnię w internecie.

Podczas patrolu Hubert i Girwidz trafiają pod mostem na ciało Franka Giebela, bezrobotnego kierowcy ciężarówki. Choć początkowo wszystko wskazuje na samobójstwo, w toku śledztwa policjanci odkrywają, że Giebel i jego siostra odziedziczyli firmę transportową po rodzicach. Regularne zaglądanie do kieliszka kosztowało go jednak nie tylko prawo jazdy, ale i pracę za kółkiem.

Yazid próbuje swoich sił na rynku nieruchomości i oprowadza młodą parę po domu pewnej wdowy. Gdy natrafiają na jej zwłoki, kariera Yazida w branży gwałtownie dobiega końca, a para ucieka w popłochu. Pierwsze ślady zabezpiecza Riedl, bo Hubert i Girwidz wciąż uganiają się nad jeziorem za dzikimi biwakowiczami. Wkrótce obaj odkrywają, że zaledwie kilka dni wcześniej wdowa otrzymała wypłatę z polisy na życie męża. Po pieniądzach nie ma jednak ani śladu.

Hubert i Girwidz znajdują nagie ciało mężczyzny w bagażniku zaparkowanego auta na berlińskich numerach. Ślady olejków eterycznych na zwłokach prowadzą ich do pobliskiego ekologicznego hotelu ze strefą wellness „Im Einklang”. Goście mogą tam obecnie testować ofertę jeszcze przed oficjalnym otwarciem.

Jessica Jablonski zostaje znaleziona martwa w swoim mieszkaniu. Wszystko wskazuje na to, że uzależniona od zakupów kobieta zginęła podczas otwierania paczki. Zapalnik sugeruje obecność ładunku wybuchowego, jednak według sekcji zwłok Jablonski cierpiała na wadę serca i mogła umrzeć z szoku. W pudełku znajdowała się ulotka gabinetu psychoterapii leczącego zakupoholizm, ale terapeutka Nadine Stäble odrzuca wszelkie podejrzenia. W mieszkaniu ofiary brakuje telefonu komórkowego, więc śledczy zlecają jego namierzenie. Szybko okazuje się, że z miejsca zbrodni zabrała go sąsiadka Anja Strom. Hubert i Girwidz ruszają jej śladem. Anja konfrontuje się ze swoim chłopakiem Stefanem Zeindlem, który najwidoczniej miał romans z ofiarą – to jasny motyw. Na dodatek Zeindl sam staje się podejrzany, bo z zawodu jest pirotechnikiem. Dzięki Riedlowi, który bada serię kradzieży paczek i namierza kuriera, trop prowadzi do innego sąsiada ofiary. Lubiący pospać Frank Kreitmayr czuł się najwyraźniej zmuszony do codziennego odbierania przesyłek dla pani Jablonski.

Podczas wspólnego joggingu Christina natrafia na ciało doradcy majątkowego Petera Müncha. Przyczyna zgonu jest początkowo niejasna, bo na szyi widać dziwną ranę. Trudno też ustalić, gdzie ofiara przebywała przed śmiercią. Podczas gdy wdowa Erika Münch jest przekonana, że mąż był w domu kultury na spotkaniu grupy wsparcia dla osób z nadwagą, jej członkowie – nazywający się „Prawdziwymi przyjaciółmi” – twierdzą, że nie widzieli go od tygodni. Szybko staje się jasne, że zmarły nie cieszył się tam sympatią, a w grupie panuje napięta atmosfera. Gdy okazuje się, że jej założyciel Frank Leibnitz podkradał pieniądze ze wspólnej kasy, sytuacja niemal wymyka się spod kontroli. Girwidz słucha tego jednak tylko jednym uchem, bo ma własne zmartwienie: za kilka dni czeka go badanie psychologiczno-lekarskie (MPU) i ma nadzieję na odzyskanie prawa jazdy. Nie powiedział o tym kolegom, by nie najeść się wstydu w razie oblania. Gdy dowiaduje się, że w domu kultury organizowane są kursy przygotowawcze do MPU, wpada w panikę i dochodzi do wniosku, że nie jest gotowy. Czas goni, więc Yazid ma go podszkolić w ramach przyspieszonego kursu. W międzyczasie Hubert i Christina odkrywają, że zmarły jako doradca finansowy naraził się paru klientom – zwłaszcza Frankowi Leibnitzowi ze wspomnianej grupy...

Po szybkiej ocenie sytuacji sprawa zastrzelonego w Wolfratshausen kota spada na głowę Riedla. Hubert i Girwidz muszą zająć się postrzelonym księdzem. Duchowny jednak, zamiast być w szoku jak obecny na miejscu Lothar Bienek, który dopiero co pochował matkę, od razu wskazuje podejrzanego: prezesa klubu strzeleckiego, z którym od lat jest w sporze. Hubert i Girwidz sprawdzają te oskarżenia i rzeczywiście znajdują broń. Fakt, że to sztucer małokalibrowy prezesa, wzmacnia podejrzenia. Sprawa wydaje się rozwiązana, dopóki dr Fuchs nie krzyżuje im szyków. Z jej analizy wynika, że kula, która zabiła kota, również pochodzi z tej samej broni. Prezes zostaje wykluczony z kręgu podejrzanych, a śledztwo rusza od nowa. Z pomocą Riedla policjanci wpadają na nowy trop: okazuje się, że jedna osoba była obecna na obu miejscach zbrodni.

Z dala od cywilizacji Riedl przemierza dzikie ostępy, tropiąc kłusowników polujących na kormorany. Nagle zza drzewa iglastego wybiega retriever z butem w pysku. Riedl podchodzi do jodły, odgarnia gałęzie i odkrywa zwłoki mężczyzny z raną postrzałową między oczami. Przy zmarłym nie ma niczego, co pozwoliłoby ustalić tożsamość, a jedynym śladem są długie, siwe włosy na gałęziach. W okolicy często odbywają się polowania, więc Girwidz podejrzewa wypadek. Na śmierci kormoranów zależy właściwie tylko hodowcom ryb, więc od nich należy zacząć. Niedługo potem okazuje się, że ofiara to altowiolista, który poprzedniego wieczoru grał w kwartecie smyczkowym na weselu i zginął w drodze do domu. Następnego ranka trzej miejscowi hodowcy zostają wezwani na przesłuchanie. Uwagę śledczych od razu przykuwa szorstki typ z siwymi włosami związanymi w kucyk, który jednak kategorycznie zaprzecza oskarżeniom. W toku śledztwa wychodzi na jaw, że zmarły miał romans z jedyną kobietą w kwartecie, a jej chłopak ma pozwolenie na broń. Problem w tym, że jego alibi jest nie do podważenia...

Podczas porannego patrolu spod maski radiowozu nagle zaczyna buchać para. By nie zatrzeć silnika, Hubert i Girwidz zjeżdżają na podupadłą fermę mleczną Detlefa Lechnera. Ten jednak na ich widok rzuca się do ucieczki. Idąc za odgłosem pukania dobiegającym z rozpadającej się szopy, policjanci odkrywają przyczynę jego paniki: do krzesła przykuta jest kajdankami Lisa Simlinger, córka wpływowej projektantki mody. Lechner najwyraźniej porwał dziewczynę i zażądał pół miliona euro okupu, a rodzina wolała nie mieszać w to policji. Odwożąc dziewczynę do domu, śledczy trafiają na rozbity samochód porywacza. Wygląda na to, że Lechner bez wyraźnego powodu zjechał z drogi i uderzył w drzewo. Sekcja przeprowadzona przez dr Fuchs wykazuje jednak, że był pod wpływem silnych leków, które brał z powodu choroby nowotworowej. Hubert jest pewien, że mężczyzna miał wspólnika. Wraz z Girwidzem prześwietlają otoczenie ofiary i trafiają na trenera koni Felixa Geigera. Geiger był w związku z Lisą, dopóki jej apodyktyczna matka nie zmusiła go do rozstania.

Hubert i Girwidz zauważają małą Linę błąkającą się samopas pod przedszkolem. Hubert wchodzi do środka i w gabinecie dyrektorki natrafia na ciało nauczycielki Simone Hackl. Wszystko wskazuje na włamanie, bo kasetka z pieniędzmi została sforsowana. Mała Lina musiała jednak widzieć sprawcę, dlatego Hubert podejrzewa, że włamanie sfingowano, by ukryć prawdziwy motyw. Nadzwyczajne zebranie rady rodziców zdaje się to potwierdzać – rodzice domagali się natychmiastowego zwolnienia zmarłej. Hubert i Girwidz biorą ich w ogień pytań i dowiadują się, że większość nie akceptowała jej metod wychowawczych. Co więcej, przewodnicząca rady Michaela Schmidhofer oskarża ofiarę o naruszenie nietykalności: zmarła miała nakarmić jej wegańską córkę „pysznymi” klopsikami mięsnymi. Policjanci zastanawiają się, czy ten incydent mógł być motywem zabójstwa. Choć stosują niekonwencjonalne metody, to mała Lina naprowadza ich na właściwy trop.

Gdy samochód Sabine Kaiser zostaje odholowany, komendantka z pomocą Huberta postanawia go odzyskać. Na parkingu znajdują jednak zatłuczonego na śmierć kierowcę lawety, Tristana Küblera. Jego żona Mara jest fryzjerką Sabine. Zrozpaczona kobieta wskazuje na kolegę męża, Gabriela Haasa, z którym Tristan rzekomo spędził noc. Gabriel przyznaje jednak, że tylko zapewniał mu alibi, bo w rzeczywistości Tristan spotykał się z kochanką. Jeannette Sievers okazuje się kimś więcej niż tylko kochanką – w jej pracowni artystycznej policjanci znajdują potencjalne narzędzie zbrodni: ozdobnego ananasa. Według dr Fuchs ofiara zginęła od ciosu przedmiotem pomalowanym na złoto. Niewykluczone jednak, że Tristan po uderzeniu nie zauważył obrzęku mózgu i dalej pracował. To oznacza, że podejrzana jest też wdowa – o ile wiedziała o zdradzie, miała silny motyw. Chcąc sprawdzić, czy kobieta opuszczała salon, Riedl szuka ulicznego grajka, który stał rano pod oknami. Na próżno. Gdy śledczy ustalają jego tożsamość, okazuje się, że to bezdomny, który sam został niedawno odholowany...

Nicole Jansen zostaje zamordowana w swoim biurze strzałem z kuszy. Wiele wskazuje na jej męża, ten ma jednak żelazne alibi: w czasie zbrodni był w łóżku z szefową policji, Sabine Kaiser.

Podczas patrolu Girwidz zatrzymuje się w publicznej toalecie, by zażyć kapsułkę suplementu diety „Hormon-Harmonie”, który ma poprawić jego samopoczucie. Na miejscu dokonuje makabrycznego odkrycia: znajduje ciało lekarza ogólnego, dr. Volkera Imhoffa. Wszystko wskazuje na to, że zmarł w wyniku wstrząsu hipoglikemicznego, spowodowanego cukrzycą. Girwidza głęboko porusza tragiczny los medyka, a emocje rosną, gdy okazuje się, że doszło do zabójstwa. Dr Fuchs ustala, że ktoś majstrował przy insulinie, doprowadzając do śmiertelnego przedawkowania.

Pilne wezwanie z prosektorium: zniknęły zwłoki! Zmarłym okazuje się nie kto inny, jak ojciec posłanki do landtagu, Elke Schwiers. Kobieta od lat dąży do prywatyzacji kliniki, a tym samym do zamknięcia tutejszego oddziału patologii.

Hubert i Girwidz znajdują ciało rowerzystki, która zginęła w wypadku. Wygląda na to, że nauczycielka matematyki Silvia Wiesner jechała za szybko. Patolog dr Fuchs obala jednak wersję o nieszczęśliwym wypadku...

Christina Bayer przychodzi na umówiony trening tenisa. Na korcie zastaje jednak martwego trenera – zabitego jego własną rakietą! Prezes klubu Bernhard Seibel zapewnia, że ofiara nie miała wrogów, i podejrzewa zemstę zdradzonego męża. Wkrótce potem Yazid znajduje w rowie rannego kierowcę skutera. To dozorca kortów, który twierdzi, że z drogi zepchnął go nieznajomy. Czy ta sprawa łączy się z zabójstwem instruktora?

Podczas poszukiwań kłusowników Hubert i Girwidz natrafiają na zwłoki rolnika Thomasa Lengstättera. Ponieważ nie ma śladów udziału osób trzecich, zakładają zgon z przyczyn naturalnych. Dr Fuchs jest jednak innego zdania: dowodzi, że Lengstätter padł ofiarą perfidnego morderstwa z użyciem trudno wykrywalnej trucizny. Podejrzenia szybko padają na dzieci i zarazem spadkobierców ofiary, ci jednak zapewniają sobie nawzajem alibi.

Jadąc radiowozem z Riedlem, Hubert zauważa elektryczną hulajnogę porzuconą na środku drogi. Gdy Hubert ogląda uszkodzenia, Riedl dokonuje makabrycznego odkrycia – odnajduje ciało fotografa dzikiej przyrody, Axela Kämmera.

Hubert i Girwidz znajdują nad rzeką ciało zawinięte w dywan. Ofiara, Johannes Graf, została rano zgłoszona przez żonę jako zaginiona – kobieta myślała, że mąż wybrał się na wędrówkę w góry. Ostatnio całkowicie zmienił swoje życie po konsultacjach z trenerem rozwoju osobistego Seligsteinem. Aplikacja w telefonie Grafa wykazuje jednak, że wcale nie był w górach. Gdy policjantom udaje się ją zaktualizować, odkrywają, że telefon ofiary wciąż przemieszcza się po Wolfratshausen...

Hubert i Girwidz chcą tylko oddać małemu Fabianowi piłkę, która wpadła do cudzego garażu. Na miejscu znajdują jednak nie tylko zgubę, ale też ciało pośrednika nieruchomości Thorstena Falka.

W letni dzień Hubert i Girwidz kupują lody w nowej budce Yazida. Gdy zastanawiają się nad smakami, tuż za ich plecami zamaskowany napastnik powala kierowcę furgonetki pancernej, Gerharda Feinbeina, porywa auto z gotówką i znika. Natychmiastowa obława nie przynosi rezultatów. Kiedy Yazid przypadkowo odnajduje furgonetkę, wszystkim spada kamień z serca: drugi konwojent, Steimle, żyje! Jego relacja z napadu budzi jednak spore wątpliwości...

Podczas patrolu Hubert i Girwidz намиerzają ciało młodej kobiety. Znalezione przy niej kluczyki prowadzą ich do stojącego nieopodal służbowego auta. Czy zmarła była właścicielką start-upu stawiającego automaty do pizzy?

Właściciel prywatnej giełdy bitcoinów zostaje znaleziony powieszony na własnym tarasie. Z powodu gwałtownego krachu na rynku kryptowalut, o którym trąbią media, samobójstwo wydaje się oczywistą wersją. Podejrzenia budzi dopiero pendrive wbity w gardło denata.

Policja depcze po piętach sprytnej szajce włamywaczy, która od dłuższego czasu bezczelnie i bez śladu kradnie cenne obrazy z rezydencji wyższych sfer w Wolfratshausen. Hubert i Girwidz stają przed niemal niewykonalnym zadaniem.

Gdy Riedl kupuje pączki w piekarni Rattlingera, do środka wchodzi roztrzęsiona kobieta w zakrwawionym ubraniu. Sama jest cała i zdrowa, a krew nie należy do niej. To Magdalena Meier, uciekinierka ze szpitala psychiatrycznego.

Gdy świadek nie stawia się na komisariacie mimo wezwania, Hubert i Girwidz ruszają na jego poszukiwania. Za późno – mężczyzna zostaje znaleziony martwy w osadniku w swoim miejscu pracy. Szefowa oczyszczalni ścieków, Ulrike Mettmann, podejrzewa tragiczny wypadek, lecz szybko wychodzi na jaw, że ktoś mu pomógł. Gdy okazuje się, że woda w kranach została skażona, w Wolfratshausen zostaje ogłoszony stan wyjątkowy. Dla Huberta ostrzeżenie przychodzi jednak za późno – zdążył już się jej napić... Sabine Kaiser odsuwa niedysponowanego Huberta od sprawy. Podczas gdy mieszkańcy robią zapasy, a Riedl ma zapewnić dostawy wody pitnej na posterunku, szefowa osobiście przejmuje śledztwo u boku Girwidza.

Komendant Sabine Kaiser dostaje wypowiedzenie najmu, bo właściciel potrzebuje mieszkania na własny użytek. Szukając nowego lokum, ogląda z agentką nieruchomości mały, elegancki domek w dzielnicy mieszkaniowej Wolfratshausen. Zaglądając do kotłowni, odkrywa ciało mężczyzny, którego ani agentka Tanja Kolbinger, ani właściciel domu Tobias Ackermann nie potrafią zidentyfikować. Gdy Hubert i Girwidz rozpoczynają śledztwo, okazuje się, że denat był „opiekunem pustostanów” w agencji nieruchomości Hinterholzer. Nie tylko dbał o stan różnych domów przed prezentacjami, ale też za plecami szefa od czasu do czasu w nich pomieszkiwał.

Policja podejmuje interwencję na podwórku małżeństwa Lauberów. W piekarni Rattlinger Yazid znalazł list pożegnalny, w którym pan Lauber zapowiedział, że zamorduje żonę, a potem odbierze sobie życie. Hubert i Girwidz oddychają z ulgą, widząc, że para – będąca w trakcie rozwodu – ma się dobrze i nic jej nie jest. Lauber zarzeka się ponadto, że to nie on napisał list, więc policjanci odjeżdżają. Jak się wkrótce okaże, był to poważny błąd… Gdy lekarka sądowa Fuchs ustala, że autorem listu był jednak Lauber, Hubert i Girwidz zaczynają mieć złe przeczucia.

Hubert i Girwidz mają uspokoić zdenerwowanego gościa w wiejskim hotelu. Nagle rozlega się krzyk pokojówki, która odkryła zwłoki młodej kobiety z rozległą raną głowy. Hubert i Girwidz dowiadują się, że mieszkanie zamordowanej Rebecki Lang znajduje się tuż za rogiem, i znajdują w nim pozytywny test ciążowy. Obie te rzeczy rodzą kolejne pytania.

Karsten Heimreich wpada na genialny pomysł na biznes: wzorując się na Beverly Hills, organizuje wycieczkę rowerową szlakiem willi gwiazd nad jeziorem Starnberg. Swój projekt nazywa STARnberg. Jego wspólnikiem jest Yazid, który załatwia mu aktualne adresy. Półlegalna wycieczka okazuje się hitem wśród turystów, czego nie można powiedzieć o zaniepokojonych celebrytach.

Zamiast rano pochwalić się kolegom świeżo zdobytym dyplomem kucharskim „Doktora Risotto”, Girwidz musi jechać na interwencję po zgłoszeniu telefonicznym. W kawiarni Rattlinger pewien klient czuje się dyskryminowany – i to przez samego Yazida. Gdy obaj policjanci zjawiają się na miejscu, zgłaszający już nie żyje. To książę Meinolf XIII von Entenbach, który miał zakaz wstępu do lokalu. Yazid przysięga, że znany w mieście arystokrata osunął się na ziemię bez udziału osób trzecich. Patolog dr Fuchs stwierdza u zmarłego niewydolność wątroby wywołaną toksynami muchomora sromotnikowego.

Na posterunku zjawia się sprawca z przyznaniem do winy – dla Huberta takie zachowanie samo w sobie jest podejrzane. Muzyk Siggi Prechtl twierdzi, że wepchnął swojego brata bliźniaka Paula do jeziora Starnberg, doprowadzając do jego utonięcia.

Patolog dr Fuchs ostro zabalowała na imprezie plażowej ochotniczej straży pożarnej. Następnego ranka czeka ją jednak brutalne przebudzenie: znajduje zakopane w piasku zwłoki strażaka Markusa Mosera.

Hubert i Girwidz mają właściwie tylko dopilnować, by pewien robotnik budowlany uszanował przerwę obiadową i odłożył młot pneumatyczny. Girwidz natrafia jednak na zatopiony w betonie palec.

Hubert i Girwidz jadą na patrol. Podczas gdy Girwidz rozprawia o urokach swoich ostatnich wakacji w Egipcie, Hubert musi zwolnić za traktorem. Jego uwagę przykuwa leżący na środku drogi but trekkingowy.

Na kilka dni przed najważniejszym meczem sezonu lokalnej drużyny hokejowej zarządca lodowiska Achim Ewald zostaje znaleziony martwy na maszynie do lodu. W trakcie śledztwa Hubert i Girwidz znajdują w jego biurze podejrzane pigułki. Czy Ewald miał mroczne sekrety?

Sina Fredl prowadzi popularny podcast true crime o morderstwach w okolicach Tölz. Gdy podcasterka zostaje znaleziona martwa w studiu nagraniowym, Hubert i Girwidz ruszają ze śledztwem.

Christina Bayer bierze udział w zawodach tanecznych dla policjantów. Podczas prób dochodzi do wypadku: Daniel Fritsch, jedyny mężczyzna w grupie tanecznej, zostaje porażony prądem ze skrzynki z bezpiecznikami, co zagraża jego życiu.

Gdy z przydomowych ogródków raz po raz znikają przesyłki pocztowe, Hubert i Girwidz urządzają zasadzkę. Chcą złapać złodzieja na gorącym uczynku. Kiedy w chwili nieuwagi paczka znika im sprzed nosa, ruszają na poszukiwania po sąsiednich ogrodach. W trakcie pościgu natrafiają na ciało mężczyzny. To Florian Müller, który zginął przygnieciony panelem fotowoltaicznym. Policjanci podejrzewają nieszczęśliwy wypadek lub fuszerkę i wzywają na miejsce instalatora Jensa Hufnagela. To Florian Müller, który zginął przygnieciony panelem fotowoltaicznym. Policjanci podejrzewają nieszczęśliwy wypadek lub fuszerkę i wzywają na miejsce instalatora Jensa Hufnagela. Ten ustala, że ktoś celowo poluzował kilka paneli instalacji na dachu.

W zakładzie medycyny sądowej wybucha bomba ukryta w paczce. Hubert i dr Fuchs trafiają na obserwację do szpitala. Śledztwo przejmują Girwidz i Christina Bayer, którzy podejrzewają, że to zemsta. Nudzący się na szpitalnym oddziale Hubert zaczyna węszyć na własną rękę. Odkrywa, że dr Fuchs oraz ranna w zamachu pielęgniarka Mareike Stein były zgłoszone do konkursu piękności „Dama w Dirndlu z Wolfratshausen”. Czy ktoś chciał wyeliminować obie kobiety z rywalizacji, by zapewnić zwycięstwo komuś innemu?