Dywersant: Koniec wojny
The Saboteur 2
angThe Saboteur 2: The End of the War
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: dużo. Infiltracja wrogich struktur i ucieczki przed obławą budują silne napięcie.
- Akcja: dużo. Fabułę wypełniają strzelaniny, wysadzanie obiektów i ucieczki kradzionym samolotem.
- Humor: mało. Dominują surowe realia wojenne, z nielicznymi lżejszymi akcentami.
- Wzruszenie: trochę. Osobiste dramaty bohaterów i powojenna trauma przynoszą chwile zadumy.
- Groza: mało. Poza realiami walki na froncie nie ma motywów czystego strachu.
- Romans: mało. Wątki uczuciowe pojawiają się jedynie na marginesie powojennego życia.
- Przemoc: sporo. Starcia zbrojne i eliminacja wrogów są stałym elementem misji dywersantów.
- Wymaga skupienia: sporo. Akcja rozwija się na przestrzeni kilku lat i obejmuje liczne misje bojowe.
serial · 2007 · Wojenny
Reżyseria: Igor ZaytsevW rolach głównych: Władisław Gałkin, Kirill Pletnev, Alexey Bardukov
Produkcja: Rosja · język oryginału: rosyjski
Trójka zgranych sowieckich zwiadowców stawia czoła niebezpiecznym misjom na tyłach wroga, a po zakończeniu wojny musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości.
O serialu
Wiosną 1943 roku zaprawieni w bojach zwiadowcy pod dowództwem Kałtygina otrzymują kolejne karkołomne zadanie. Razem z towarzyszami broni, Bobrikowem i Fiłatowem, ma zinfiltrować niemiecki oddział pozoracyjny działający na Krymie. Celem wroga jest przejęcie tajnych radzieckich badań nad technologią niewidzialności dla lotnictwa, a sabotażyści muszą zrobić wszystko, by dokumentacja i prototypy nie dostały się w niepowołane ręce.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Fabuła prowadzi bohaterów przez dynamiczne akcje dywersyjne, starcia z kolaborantami i pościgi, aż po walki w zdobytym Berlinie. Wraz z nadejściem pokoju ich drogi rozchodzą się, a powojenne realia okazują się równie bezlitosne jak frontowe zmagania – przynoszą zsyłki do obozów, traumy i próby ułożenia sobie życia w cywilu. Dawne umiejętności okazują się jednak wkrótce ponownie potrzebne.
Produkcja jest kontynuacją serialu z 2004 roku i powstała na motywach prozy Anatolija Azolskiego. Za reżyserię odpowiadał Igor Zaytsev, a w rolach głównych wystąpili Władisław Gałkin, Kirill Pletnev oraz Alexey Bardukov.
Motywyii wojna światowadywersjaszpiegostwotajne operacjebraterstwo bronilosy powojenne
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: dużo. Infiltracja wrogich struktur i ucieczki przed obławą budują silne napięcie.
- Akcja: dużo. Fabułę wypełniają strzelaniny, wysadzanie obiektów i ucieczki kradzionym samolotem.
- Humor: mało. Dominują surowe realia wojenne, z nielicznymi lżejszymi akcentami.
- Wzruszenie: trochę. Osobiste dramaty bohaterów i powojenna trauma przynoszą chwile zadumy.
- Groza: mało. Poza realiami walki na froncie nie ma motywów czystego strachu.
- Romans: mało. Wątki uczuciowe pojawiają się jedynie na marginesie powojennego życia.
- Przemoc: sporo. Starcia zbrojne i eliminacja wrogów są stałym elementem misji dywersantów.
- Wymaga skupienia: sporo. Akcja rozwija się na przestrzeni kilku lat i obejmuje liczne misje bojowe.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Dywersant: Koniec wojny” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Dywersant: Koniec wojny”
- Czy „Dywersant: Koniec wojny” jest na Netflix?
- Nie, „Dywersant: Koniec wojny” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.