Die Manns – Ein Jahrhundertroman

W 1929 roku Thomas Mann otrzymuje Nagrodę Nobla za powieść „Buddenbrookowie” (1901). Podczas gdy pisarz każdego ranka zaszywa się w swoim gabinecie, Katia zajmuje się dziećmi, domem, rękopisami i korespondencją męża. W lutym 1933 roku nie wracają do Niemiec z trasy autorskiej, zdając sobie sprawę, że nie chcą żyć w kraju rządzonym przez narodowych socjalistów. Brat Thomasa Manna, Heinrich (1871–1950; Jürgen Hentsch), który zasłynął powieściami „Profesor Unrat” (1905) oraz „Poddany” (1914) i otwarcie krytykował narodowych socjalistów, w tym samym czasie wyjeżdża do Paryża. Musi jednak najpierw zostawić w Berlinie artystkę Nelly Kröger (Veronica Ferres), która od pewnego czasu jest jego kochanką. (W 1928 roku rozstał się z żoną Marią Kanovą).

Katia i Thomas Mannowie z młodszymi dziećmi mieszkają najpierw na południu Francji, potem w Szwajcarii, aż w 1938 roku przenoszą się do Stanów Zjednoczonych, a od 1942 roku zamieszkują w Kalifornii. Erika Mann (1905–1969; Sophie Rois) zyskuje rozgłos dzięki kabaretowi „Die Pfeffermühle”, który założyła w Zurychu wraz z Therese Giehse (1898–1975; Katharina Thalbach). Nienawidzi narodowych socjalistów i bez wytchnienia naciska na niezdecydowanego ojca, dopóki ten na początku 1936 roku nie wystąpi po raz pierwszy publicznie przeciwko niemieckiemu rządowi. Klaus Mann (1906–1949; Sebastian Koch) w 1936 roku otrzymuje amerykańskie obywatelstwo. Zdobywa uznanie jako pisarz dzięki antyfaszystowskiemu czasopismu na emigracji oraz powieści z kluczem „Mefisto” (1936), opowiadającej o jego byłym szwagrze Gustafie Gründgensie (1899–1963). Klaus jest uzależniony od heroiny. Jego kochanek, Amerykanin Thomas Quinn Curtiss, namawia go na odwyk, lecz gdy Klaus wraca do nałogu, Curtiss go porzuca. Heinrich Mann, który poślubił Nelly w 1939 roku w Nicei, również przybywa do Ameryki w 1940 roku i w następnym roku świętuje tam 70. urodziny. Ponieważ jego książki są w USA ignorowane, pozostaje zależny finansowo od młodszego brata.

Thomas Mann otrzymuje w 1943 roku amerykańskie obywatelstwo. Nelly Mann wciąż czuje się obco w rodzinie Mannów i coraz głębiej popada w alkoholizm. W grudniu 1944 roku odbiera sobie życie, przedawkowując leki. Klaus Mann próbuje wyrwać się z osobistego dołka, zaciągając się do armii USA, po czym zostaje wysłany do Europy. W 1949 roku Thomas Mann wyrusza z żoną Katią i córką Eriką w pierwszą po II wojnie światowej podróż do Europy. Mimo oporów Eriki odwiedza również Niemcy. 21 maja 1949 roku Klaus Mann umiera w Cannes po przedawkowaniu tabletek nasennych. Heinrich Mann niespodziewanie dostaje propozycję objęcia funkcji przewodniczącego Akademii Sztuk i przeprowadzki do Berlina Wschodniego, jednak umiera 12 marca 1950 roku – na kilka dni przed planowanym wyjazdem. Gdy amerykański senator Joseph Raymond McCarthy (1909–1957) rozpętuje histeryczną nagonkę na domniemanych komunistów i ich sympatyków, Katia i Thomas Mannowie w 1952 roku opuszczają USA i wracają do Szwajcarii. Thomas Mann umiera tam 12 sierpnia 1955 roku w wieku 80 lat.