Czterej pancerni i pies

W syberyjskich górach Janek Kos wraz ze starym Jefimem wiodą żywot myśliwych. Młody Polak wciąż myśli o swoim ojcu, którego szuka od września 1939 roku. Poznaje Gruzina Grigorija. Wspólnie próbują wstąpić do wojska, ale radziecki dowódca się temu sprzeciwia. Janek jednak nie poddaje się.

Janek i Gustlik rozpoczynają żołnierską służbę, pracując w kuchni. Lidka zostaje natomiast telegrafistką w sztabie dywizji. Po długich oczekiwaniach, nadchodzi wreszcie moment alarmu bojowego i upragniona chwila wyruszenia na front.

Pod Studziankami Niemcy zdołali przebić się przez linię frontu. Dywizja Pancerna ma przyjść z pomocą walczącym oddziałom polsko-radzieckim. Po przygotowaniach załoga czołgu 102 rusza do boju.

Niemcy zajmują Studzianki. Załoga porucznika Jarosza ma pomóc okrążonemu batalionowi ściągając na siebie ogień artylerii. Do załogi dołącza także stary Czereśniak, który ma pełnić rolę przewodnika. Wkrótce czołg 102 dociera do okrążonego oddziału. Pojawią się pierwsze problemy.

Wracając ze sztabu dywizji Janek i Gustlik spotykają Marusię. Nagle ukryty na drzewie snajper rani dziewczynę. Janek zabija go, a ranną Marusię zabiera do szpitala. Za swój czyn i celne oko młody czołgista otrzymuje podziękowania od całej załogi. Wspólnie z kolegami nadaje także nazwę dla czołgu - "Rudy". Przychodzi jednak kolejny rozkaz: atak na folwark zajęty przez Niemców. Załoga Olgierda, wraz z oddziałem piechoty, wykonuje zadanie. Podczas szturmu zniszczone zostają stojące w sadzie ule. Pszczoły atakują wszystkich - Polaków, Rosjan i Niemców... Niedaleko pola walki pozostał niemiecki transporter. Kiedy Janek i Grigorij go przeszukują, znienacka atakują ich Niemcy, ale obaj czołgiści pokonują przeciwnika. Podczas apelu, za męstwo i odwagę cała załoga zostaje odznaczona Krzyżami Walecznych, a Szarik w nagrodę dostaje miskę kiełbasy.

Załoga Rudego dociera pod Warszawę. W dalszą drogę zabiera się także Lidka w przebraniu piechura. Telegrafistka chce sprawdzić, czy jeszcze stoi jej przedwojenny dom. Pobliskie zabudowania przeszukują niemieccy żołnierze. Dochodzi do walki.

Po długim leczeniu pancerni wychodzą ze szpitala. Za wszelką ceną starają się dotrzeć do Kołobrzegu i znowu walczyć pod dowództwem porucznika Jarosza. By przyspieszyć podróż, przyłączają się do grupy wędrownych artystów. Wkrótce odnajdują swój czołg.

Grupa radzieckich żołnierzy opanowuje niemiecki bunkier biorąc do niewoli jego załogę. Nie może jednak połączyć się z własnym dowództwem. Wkrótce ma się rozpocząć atak wojsk polsko-radzieckich. Dowództwo jednak nie wie, że bunkier został już opanowany. Marusia wysyła Szarika z meldunkiem.

Stary Czereśniak rozmawia z wojskowymi o sytuacji na froncie. Decyduje się wysłać syna do brygady pancernej. Udaje się z nim w kierunku Gdańska. Po drodze zostają zmuszeni do przebrania się w mundury Wehrmachtu. Trafiają przez to do niewoli.

Załoga Rudego ma opanować niemiecki zamek. Grigorij i Lidka jadą osobno, samochodem. Wpadają w pułapkę i zostają uwięzieni przez Niemców. Janek przeczuwa niebezpieczeństwo i wysyła do nich Szarika.

Załoga Rudego spędza noc w opuszczonym zamku. Rano wyrusza w dalszą drogę. Docierają do folwarku, w którym stacjonują polscy żołnierze i byli więźniowie z wyzwolonych obozów. Niespodziewanie wiejskie zabudowania atakują Niemcy.

Lidka podczas nasłuchu przechwytuje zaszyfrowaną przez Niemców informację. Gustlik rozszyfrowuje wiadomość, ale nawet przyjaciele z załogi nie chcą mu uwierzyć. Dopiero gdy nad ranem grupa niemieckich żołnierzy dokonuje desantu, okazuje się, że Ślązak miał rację.

Załoga czołgu 102 oczekuje wraz z całą brygadą na przeprawę. Janek i Wichura jadą do Marusi. Podczas kontroli żandarmerii okazuje się, że Janek nie ma przepustki. W tym samym czasie Gustlik i Grigorij kończą naprawę czołgu. Postanawiają wypróbować uszkodzone wcześniej działo, oddając kilka strzałów.

Rudy jest poważnie uszkodzony, nie może kontynuować walki, ale jego załodze podstępem udaje się opanować niemiecką placówkę. Tuż obok niej znajduje się zapora wodna. Janek zamierza ją wysadzić.

Janek, Gustlik i Grigorij odpierają atak niemieckich oddziałów na śluzę. Tymczasem Tomek zostaje oczyszczony z zarzutów. Dowództwo zgadza się na jego propozycję, by wysadzenie zapory połączyć z atakiem piechoty na Ritzen. Znakiem mają być trzy czerwone serie. Napór Niemców jest jednak coraz większy, a załoga Rudego broni się resztkami sił.

Załoga Rudego stacjonuje w wyzwolonym obozie. Gustlik idzie do domu niemieckiego generała odwiedzić Honoratę. Niespodziewanie posiadłość otaczają Niemcy. Obojgu udaje się uciec samochodem, ale auto po drodze się psuje. Gustlik nakazuje Honoracie dotrzeć do obozu i prosić Polaków o pomoc. Sam pozostaje na leśnej polanie i usiłuje nie dopuścić, aby Niemcy zajęli most.

Rudy jedzie w kierunku Berlina. Gustlik zaręcza się z Honoratą, ale Janek nie zgadza się, by walczyła z nimi pod Berlinem. Radziecki oddział zabiera ją ze sobą do polskiego dowództwa. Tymczasem Józek i Konstanty Szawełło planują ucieczkę z wojskowego szpitala. Chcą wraz z załogą czołgu 102 zdobywać niemiecką stolicę.

Dowództwo polsko-radzieckie przygotowuje plan kolejnego ataku na stację berlińskiego metra. Jej zniszczenie otwiera drogę do Reichstagu. Załoga Rudego znowu bierze udział w walkach. Niemiecki kontratak sprawia, że Polacy wpadają w pułapkę.

Załoga Rudego przedostaje się na niezalaną stronę metra. Kapitan Pawłow chce podłożyć pod niemiecką kwaterę ładunki trotylu. Ostatecznie przenosi je Szarik, gdyż nikomu z załogi nie udało się dotrzeć do końca ciasnego tunelu. Pies musi się jednak spieszyć. Jeśli do północy nie nastąpi wybuch, to wojska polsko-radzieckie okupią atak dużymi stratami.

Działania bojowe już się zakończyły. Załoga Rudego snuje plany na przyszłość. Spotyka się również z żołnierzami amerykańskimi. Gustlik, korzystając z okazji, jedzie z Wichurą do Honoraty. Zakrapiane alkoholem spotkanie przeciąga się tak długo, że dwaj żołnierze w ostatniej chwili docierają do zgrupowania dywizji. Janek otrzymuje list od Pawłowa, który tymczasowo sprawuje władzę w pobliskim mieście. Wraz z całą załogą odwiedza radzieckiego oficera. Okazuje się, że jeden z bunkrów pośród zabudowań mieszkalnych jest zaminowany.