Chihayafuru

W szóstej klasie Chihaya Ayase poznała Watayę Aratę, nowego ucznia z Fukui. Nieśmiały i cichy Arata skrywał zaskakujący talent: doskonale grał w wyczynowe karuta oparte na zbiorze Ogura Hyakunin Isshu. Chihaya jest oszołomiona pasją i zaciętością, jaką Arata wykazuje podczas gry.

Deklaracja Chihayi doprowadza do pojedynku między Taichim Mashimą a nowym uczniem, Aratą, którego klasa unika. Uparty Taichi, zazdrosny o zażyłość Chihayi i Araty, kradnie okulary Araty w trakcie turnieju. Mimo swoich umiejętności Arata nie potrafi bez nich zgarniać kart. Wtedy do gry w jego miejsce wkracza Chihaya.

Chihaya, Taichi i Arata odwiedzają lokalny klub Shiranami Karuta Society i poznają jego prezesa, Haradę, oraz rówieśnika, Hiro Kinashiego (zwanego Retro-kunem). Gdy Harada widzi, jak cała trójka gra przeciwko Retro-kunowi w drużynowym meczu Genpei, dostrzega talent Chihayi i zaprasza ją do dołączenia. Kiedy Harada mówi Chihayi, że nauka wierszy jest jak poznanie 100 nowych przyjaciół, dziewczyna zaczyna rozumieć własne marzenie.

Gdy dziadek Araty podupada na zdrowiu, chłopiec wraca z rodziną do Fukui. Cała trójka wierzy, że dopóki grają w karuta, ich drogi znowu się przetną. Już w liceum Chihaya bierze udział w turnieju, by zakwalifikować się do klasy A, dzięki czemu Taichi pomoże jej założyć klub karuta. Widząc, jak wielką radość sprawia to Chihayi, Taichi zaczyna mięknąć.

Gdy Chihaya dowiaduje się od Araty, że ten rzucił karuta, razem z Taichim wyrusza do jego domu w Fukui. Na miejscu uradowana Chihaya proponuje wspólną grę, ale Arata odmawia. Nie przypomina już dawnego siebie. Chihaya postanawia poznać całą prawdę.

Gdy pani Miyauchi informuje Chihayę, że do stworzenia oficjalnego klubu potrzeba pięciu członków, ta natychmiast rusza na poszukiwania. Pewnego dnia klub odwiedza Kanade Oe, miłośniczka klasycznej literatury, której rodzina prowadzi sklep z tradycyjnymi strojami. Kanade jest w szoku, widząc przepaść między eleganckim karuta dworskim a wersją wyczynową. Chihaya próbuje jednak pokazać jej, jak fascynująca może być sportowa rywalizacja.

Kanade dołącza do klubu jako trzecia członkini, a Chihaya szuka dalej. Na celownik bierze drugiego najlepszego ucznia w roczniku, Tsutomu Komano, który chodzi z nią do klasy. Chihaya nazywa go Desktomu-kun. Chłopak uważa jednak, że karuta to tylko gra i woli ten czas poświęcić na naukę. Chihaya nie daje za wygraną: zaciąga Desktomu-kuna do sali klubowej, żądając, by zagrał chociaż jedną partię.

Klubowi karuta brakuje już tylko jednego członka, by uzyskać oficjalny status. Chihaya i reszta dwoją się i troją, ale trudno im znaleźć chętnych. Nagle Chihaya wpada na Porky'ego, rywala z podstawówki. Chłopak gra teraz w tenisa i nie chce słyszeć o klubie karuta. Chihaya wyczuwa jednak, że nadal kocha ten sport, i wyzywa go na pojedynek.

Klub karuta wreszcie działa oficjalnie. Chihaya obwieszcza, że cała piątka pojedzie na mistrzostwa kraju. Początkujący Kana-chan i Desktomu-kun są pełni obaw, ale Chihaya nie zamierza im odpuszczać. Dziewczyna chce zbudować silną drużynę i sięgnąć po najwyższe laury. Z tego powodu klub organizuje obóz treningowy.

Klub karuta z liceum Mizusawa debiutuje w eliminacjach regionalnych w Tokio do turnieju ogólnokrajowego. Mizusawa bez problemu wychodzi z grupy. Jednak Desk-kun, który nie wygrał ani jednego meczu, czuje się bezużyteczny i mówi, że nie chce dalej grać. Taichi rozumie, co czuje jego kolega, i jako przewodniczący klubu podejmuje decyzję, która ma zjednoczyć drużynę.

Klub karuta liceum Mizusawa dociera do finału, gdzie mierzy się ze stałym bywalcem turniejów ogólnokrajowych, Akademią Hokuo. Po rozpoczęciu meczu Mizusawa nie może przejść do ataku, a Chihayę dekoncentrują prowokacje jej rywala, Sudo. Dziewczyna szybko jednak uczy się gry zespołowej i rozumie, że każda zdobyta przez nią karta to punkt dla całej drużyny...

Po zakwalifikowaniu się na mistrzostwa kraju zawodnicy Mizusawy pracują nad swoimi słabymi stronami. Chihaya i Taichi trenują w Shiranami Society, a Porky, Desktomu-kun i Kana-chan w klubie Suihoku Karuta Society. Chihaya zaczyna odczuwać ogromną presję przed turniejem, ale nieoczekiwanie otrzymuje wsparcie z zupełnie niespodziewanej strony.

Członkowie klubu karuta z liceum Mizusawa odwiedzają chram Omi Jingu, by pomodlić się o zwycięstwo. Podczas meczu Chihaya zachowuje się jednak dość nietypowo. W tym samym czasie Arata, zmierzając w stronę Omi Jingu, wspomina czas rozbratu z karuta i swojego dziadka.

Chihaya dochodzi do siebie akurat na turniej indywidualny. Zawodnicy są podzieleni według klas. W klasie A startuje najmłodsza Królowa w historii, Shinobu Wakamiya, która staje się rywalką Chihayi w drugiej rundzie. Przytłoczona niesamowitymi umiejętnościami Królowej Chihaya nie potrafi zdobyć ani jednej karty. Gdy jest już bliska poddania się, przypomina sobie swój pierwszy mecz z Aratą z czasów podstawówki.

Chihaya jest bezradna w starciu z Królową, ale udaje jej się wyrwać kilka kart. Ten pojedynek przybliża ją do zrozumienia, czym jest prawdziwa siła. W tym czasie Taichi dociera do finału klasy B. Drużyna z liceum Mizusawa zbiera się, by głośno go dopingować. Taichi udowadnia, że chce iść naprzód, ale czy zdoła sięgnąć po wygraną?

Podsumowanie dotychczasowych wydarzeń przeplatane krótkimi skeczami.

Mistrzostwa kraju dobiegły końca, a zawodnicy klubu Mizusawa wyznaczają sobie indywidualne cele. Taichi i Porky muszą awansować do klasy A, a Kana-chan i Desktomu-kun zacząć grać w turniejach. Chihaya ćwiczy do eliminacji wschodnich. Niespodziewanie doktor Harada każe Chihayi przestać polegać na czystej szybkości, przez co dziewczyna musi od nowa przemyśleć swój styl gry.

Chihaya w końcu rozgrywa swój pierwszy mecz w klasie A, podczas gdy reszta drużyny walczy o awans. Przeciwniczką Chihayi jest Sakura Kanai, która ma 35 lat doświadczenia przy kartach. Chihaya jest szybsza, ale ma problem ze zgarnianiem kart. Rywalka bez przerwy przestawia karty w trudne dla niej miejsca, a Chihaya szybko przekonuje się, jak wysoki poziom panuje w klasie A. Czy uda jej się wyciągnąć naukę z tego pojedynku?

Rozpoczynają się finały. W klasie D naprzeciwko siebie stają Kana-chan i Desktomu-kun, a w klasie B Taichi i Porky. W obu finałach dochodzi więc do bratobójczych pojedynków zawodników Mizusawy. Chihaya z uwagą obserwuje zaciętą walkę swoich kolegów z drużyny.

Klub karuta liceum Mizusawa zbiera doświadczenie, jeżdżąc na kolejne turnieje. Jednak przez fatalne oceny Chihaya dostaje zakaz startów, przez co Taichi musi pojechać na kolejny turniej sam. Na miejscu wpada na Aratę, który wrócił do gry w karuta.

Chihaya bierze udział we wschodnich eliminacjach o tytuł pretendentki do meczu z Królową. Jej pierwszą rywalką jest uczennica podstawówki Ririka, uważana za cudowne dziecko. Obserwując, jak mała opiera swoją grę na zawrotnej prędkości, Chihaya zaczyna pojmować, na czym polega gra bez polegania wyłącznie na szybkości.

Kolejną przeciwniczką Chihayi jest była Królowa, Yumi Yamamoto. Chihaya pamięta ją jako niezwykle nieustępliwą zawodniczkę. Choć Chihaya pali się do walki, Yumi sprawia wrażenie zupełnie niezainteresowanej pojedynkiem, co tylko dodatkowo podjudza Chihayę.

Chihaya przegrywa z Yumi różnicą czterech kart. Porażka boli, ale widząc, z jakim oddaniem walczą doktor Harada i Tsuboguchi, dziewczyna zdaje sobie sprawę, jak wiele musi się jeszcze nauczyć. W tym samym czasie Arata odpada w czwartej rundzie eliminacji zachodnich. Żałuje czasu spędzonego z dala od karuta i ostro trenuje, by nadrobić zaległości. Oboje wyciągają wnioski i stawiają kolejny krok naprzód.

Zawodnicy Mizusawy oglądają pojedynki o tytuły Królowej i Mistrza w domu Taichiego. Królowa sporo przybrała na wadze, przez co trudniej jej się poruszać, a Yumi z powodzeniem odbiera jej karty. Czy Królowa zostanie zdetronizowana?

Wiadomość o tym, że Mistrz Suo gra w karuta, opierając się na aż 28 kartach z pojedynczą sylabą, wywołuje ogólny szok. Chihaya, Arata, Taichi i pozostali członkowie klubu zaglądają w głąb siebie, próbując odnaleźć dalszą drogę rozwoju.

Rozpoczął się nowy rok szkolny i klub karuty musi zdobyć nowych członków, inaczej czekają go kary. Podczas rozmowy o celach klubu Chihaya odkrywa, że drużyna nie jest tak zgrana, jak jej się wydawało.

W stowarzyszeniu Shiranami Taichi gra z Tsuboguchim, który ukończył studia i uczy teraz w liceum. Harada przyłapuje Sumire na podglądaniu graczy przez drzwi. Na kolejnym spotkaniu niemal wszyscy chętni odchodzą z klubu. Zostaje tylko chłopak o imieniu Akihiro Tsukuba, ale Sumire wraca, gdy zaczyna się nudzić nowymi koleżankami.

Nadszedł czas na licealne mistrzostwa karuty. Pierwszoklasiści są zachwyceni umiejętnościami starszych kolegów. Wataya nie ustaje w dążeniu do udziału w ogólnokrajowych mistrzostwach szkół średnich.

Czy to pech, czy brak umiejętności – Taichi zdaje się uginać pod presją. Drużyna potrzebuje trzech zwycięstw, by awansować, a ich kolejnymi rywalami są debiutanci trenowani przez starego znajomego.

Ostatnie dwie drużyny w turnieju to powtórka starcia Mizusawy z Hokuo. Chihaya chce rzucić im wyzwanie bez żadnych sztuczek, w otwartej walce. Gracz z Hokuo dopilnuje, by tak właśnie się stało.

Indywidualnie gracze Mizusawy zrobili duże postępy, ale Hokuo spróbuje wykorzystać ich brak doświadczenia w grze zespołowej, by odzyskać trofeum regionu Tokio.

Umowa zakładała znalezienie pięciu nowych członków do klubu karuty. Chihaya musi wymyślić, jak zatrzymać salę i poradzić sobie z klubem orkiestry dętej.

Mistrzostwa krajowe się rozpoczęły. Pierwszym rywalem liceum Mizusawa jest drużyna obcokrajowców z Międzynarodowej Szkoły Informatyki w Chibie. Chihaya cieszy się, że karuta stała się międzynarodowym sportem, ale pozostali członkowie są zbici z tropu nietypową sytuacją. Czy Mizusawa zdoła odnieść pierwsze zwycięstwo w drodze po tytuł najlepszych w Japonii? W tym samym czasie Arata samotnie dociera do chramu Omi Jingu.

Jedna zła decyzja może zaprzepaścić szansę Araty na powrót do gry w tym sezonie…

Kolejnym przeciwnikiem Mizusawy jest grupa geniuszy, która szturmem podbija świat karuty.

Mizusawa w końcu dociera do pierwszej rundy fazy pucharowej licealnych mistrzostw. Jednak Porky uważa, że powinni zagrać bez Desk-kuna. Po przejrzeniu jego notatnika Chihaya zgadza się, by pominąć go w składzie. Ich przeciwnikiem jest liceum Shoyo reprezentujące Kioto. Czy Porky i Desk-kun zdołają się pogodzić?

W drugiej rundzie fazy pucharowej Mizusawa mierzy się z żeńskim liceum Akashi Girls First, prowadzonym przez Megumu Ousakę – reprezentantkę zachodu z poprzednich eliminacji do meczu o tytuł Królowej. Chihaya od samego początku zostaje w tyle, bo Megumu popisuje się niespotykaną wcześniej szybkością. Czy ciężka praca Chihayi pozwoli jej odwrócić losy gry?

Chihaya zdaje się dochodzić do siebie po słabym początku, ale Megumu nie pozwala jej zgarnąć kilku kart z rzędu. Gdy zawodnicy zagrzewają do walki swoich asów, obie strony zaczynają zacieśniać szyki. Która drużyna okaże się silniejsza?

Mecz Mizusawy z Akashi osiąga punkt kulminacyjny i obie strony zdobywają kolejne wygrane. Napięcie między Chihayą i Megumu hipnotyzuje publiczność.

Z powodu kontuzji Kany Tsukuba w końcu dostaje szansę na grę, ale czy zdoła opanować nerwy w tak ważnym meczu? Tymczasem zawodnicy Fujisaki czekają na decyzję trenerki Sakurazawy w sprawie zmiany w składzie na finałowe starcie.

Podsumowanie dotychczasowych wydarzeń drugiego sezonu z kilkoma dodatkowymi skeczami w bonusie!

Dzięki rygorystycznemu programowi treningowemu narzuconemu przez trenerkę Sakurazawę drużyna Fujisaki okazuje się dla Mizusawy ogromną przeszkodą. Rion powiększa przewagę nad Chihayą dzięki swojemu osłuchaniu z głosem lektora. Chihaya i jej zespół muszą zmagać się z wątpliwościami i kontuzjami, walcząc o przetrwanie w meczu.

Odnaleziona na nowo pasja pozwala Mizusawie wrócić do gry, podczas gdy Chihaya stara się walczyć mimo bólu spowodowanego kontuzją.

Trzy zwycięstwa do wygranej. Deklaracja Taichiego dodaje otuchy pozostałym graczom. Klub karuty z Mizusawy wykorzystuje całe swoje doświadczenie i trening, by walczyć do samego końca.

Klub karuty z liceum Mizusawa wygrywa turniej drużynowy i staje się najlepszym zespołem w Japonii. Zawodnicy wspominają drogę, jaką przebyli po mistrzostwo. Gdy Chihaya przypomina sobie o bolącym palcu, trafia do szpitala.

Chihaya doznała kontuzji prawej dłoni, więc musi grać lewą. Jej pierwszą rywalką jest Yuube z Akashi First Girls. Chihaya ma trudności ze zbieraniem kart lewą ręką. Czy uda jej się przejść pierwszą rundę?

Chihaya awansuje do ćwierćfinału. Jej przeciwniczką jest sama Królowa, Shinobu Wakamiya. Chihaya postanawia postawić wszystko na jedną kartę i użyć kontuzjowanej prawej ręki. Jak zareaguje Shinobu? Jak poradzi sobie Chihaya?

W finale klasy A mierzą się Arata i Shinobu, w klasie B walczą ze sobą Taichi i Rion, a w tym samym czasie Komano bierze udział w finale klasy C. Chihaya jest rozdarta między kibicowaniem Taichiemu i Komano a oglądaniem meczu Araty z Shinobu.

W wypełnionej po brzegi sali tłum obserwuje zmagania potencjalnych nowych Króla i Królowej, a Sakurazawa wprowadza do środka Chihayę i Taichiego. Atmosfera jest gęsta – kto sięgnie po wygraną?

Gdy zwycięzcy i przegrani przeżywają falę skrajnych emocji, Chihaya dostaje nagranie z finału klasy A. Jego oglądanie przywołuje wspomnienia ze wspólnej gry w karutę z Aratą.

Klub karuty z liceum Mizusawa po raz pierwszy zwyciężył w zawodach drużynowych podczas lipcowych mistrzostw krajowych. Jednak zanim zawodnicy zdążyli odpocząć, Chihaya i Taichi zgodzili się wziąć udział w obozie treningowym klubu z liceum Fujisaki. Na miejscu czekał na nich bezlitosny reżim trenerki Sakurazawy: rozciąganie, jogging i siedem meczów każdego dnia!

Wakacje dobiegły końca i rozpoczął się drugi semestr. Przekonawszy się, że gra w zespole poszerza możliwości karuty, Arata zbiera się na odwagę i próbuje założyć klub w swojej szkole. W tym samym czasie klub z Mizusawy zaczyna trenować przed eliminacjami do meczów o tytuły Mistrza i Królowej, lecz nagle dowiaduje się czegoś, co stawia ich udział pod wielkim znakiem zapytania...

W turnieju w Yoshino bierze udział wielu dorosłych i uczniów, którzy toczą zacięte pojedynki. Wśród uczestników jest Inokuma Haruka, była Królowa, która dopiero co wróciła z urlopu macierzyńskiego. Chociaż Chihaya wydobrzała po operacji palca i znów gra dominującą ręką, wciąż nie jest w szczytowej formie. Tymczasem Taichi ma mieszane uczucia, gdy dowiaduje się, że Arata próbuje założyć własny klub.

Chihaya, Taichi, Tsuboguchi i doktor Harada, członkowie stowarzyszenia Shiranami, awansowali do najlepszej ósemki. Do kolejnej rundy podchodzą z nastawieniem jak do meczu drużynowego, ale Chihaya trafia na Inokumę Harukę – byłą Królową, która zdobywała ten tytuł cztery razy z rzędu. Unikalny styl gry Inokumy jest zupełnie inny od wszystkiego, z czym Chihaya dotąd się mierzyła, przez co dziewczyna ma spore trudności.

Inokuma, czterokrotna Królowa; Sudo, potrafiący zbić przeciwnika z tropu samymi słowami; Murao, czwarta rakieta stowarzyszenia Nagumo; oraz Arata, który przerwał passę niepokonanej Królowej. Gracze Shiranami muszą stawić czoła czterem potężnym rywalom, lecz stanowczość Harady przywraca pozostałej trójce zapał do gry ofensywnej. Wynik tych czterech starć pozostaje wielką niewiadomą!

Widzowie turnieju w Yoshino nie mogą narzekać na nudę – dochodzi do wielu niespodziewanych zwrotów akcji. Faworyzowany Arata ponosi porażkę, a Taichi, który dopiero co wszedł do klasy A, awansuje do finału. Nadchodzi wreszcie czas na decydujące starcie między Chihayą i Taichim, kolegami z drużyny trenującymi razem od podstawówki. Szanse przemawiają za Chihayą, ale Taichi zmienia swój styl gry po tym, jak zapowiedział, że pokona ją w oficjalnym meczu.

Taichi myśli tylko o Chihayi, nieustannie zmieniając taktykę w trakcie pojedynku. Chihaya ma twardy orzech do zgryzienia, bo Taichi gra zupełnie inaczej niż zwykle, ale może to być ich najlepszy wspólny mecz w historii. Gdy finał dobiega końca, pragnienie Chihayi, by zostać Królową, zderza się z jej planami na przyszłość, zmuszając ją do wyboru między eliminacjami a wycieczką szkolną.

Chihaya decyduje się na wycieczkę szkolną, licząc na to, że przybliży ją to do marzenia o zawodzie nauczycielki. Cały czas chodzi jednak z głową w chmurach, zastanawiając się, jak Taichi radzi sobie w eliminacjach do tytułu Mistrza. Harada i Inokuma również biorą udział w eliminacjach Wschodniej Japonii. Kiedy Taichi próbuje się w skupieniu zmobilizować, ktoś niespodziewany wchodzi mu w drogę. W tym samym czasie na eliminacjach Zachodniej Japonii Mistrz Suo rzuca do Araty zaskakującą uwagę.

Arata gra swój mecz z głową zaprzątaną słowami Mistrza Suo, a Taichi walczy z potężnym rywalem, wspominając nauki doktora Harady. Tymczasem Chihaya tak bardzo skupia się na pojedynkach kolegów, że zupełnie zapomina, po co pojechała na wycieczkę. Nawet wystawy poświęcone antologii Stu Poetów nie sprowadzają jej na ziemię. Jej koleżanka z klasy, Michiru, postanawia wziąć sprawy w swoje ręce...

Arata zastanawia się, dlaczego poczuł taką ulgę na wieść o porażce Taichiego. Wraca do niego mroczne wspomnienie podobnego uczucia z turnieju w Yoshino, co uniemożliwia mu pełną koncentrację w finale. Jego rywal, Murao, zauważa, że z Aratą dzieje się coś niedobrego, i dostrzega w tym swoją szansę. Lecz nagle...

Nadszedł dzień decydujących pojedynków o prawo do walki o tytuły Mistrza i Królowej. Doktor Harada i Arata rywalizują o szansę na rzucenie wyzwania Mistrzowi, a Inokuma i Megumu walczą o prawo do starcia z Królową. Harada wyznaje Aracie, że kiedyś grał przeciwko jego dziadkowi, Wiecznemu Mistrzowi Hajime Watayi, i cieszy się, że dziś może zmierzyć się z jego wnukiem. Porywająca walka pokoleń właśnie się rozpoczyna!

Weterani doktor Harada i Inokuma wygrali swoje pierwsze rundy, jednak Harada zdecydował się odpuścić drugą, by zachować siły na trzecią. Arata zaczyna ulegać tempu narzuconemu przez starszego rywala, ale po radzie od Chihayi przypomina sobie styl gry swojego dziadka, Wiecznego Mistrza. Obaj przystępują do trzeciego starcia ze stanem jeden do jednego i zaczyna się ostateczna walka o tytuł pretendenta!

Styl Araty coraz bardziej przypomina grę Wiecznego Mistrza Hajime Watayi, co pozwala mu przejąć kontrolę nad przebiegiem pojedynku. Harada przypomina sobie jedyny mecz, jaki rozegrał przeciwko niemu za młodu, i z goryczą uświadamia sobie, jak bardzo stępił się jego własny zmysł gry. Pozostaje jednak wierny ofensywie, którą wpajał podopiecznym z Shiranami, i odwraca losy starcia tak, że całej sali zapiera dech w piersiach.

Chihaya wciąż buja w obłokach po wyznaniu miłości ze strony Araty i nie potrafi skupić się na nauce do egzaminów. Kanade i Sumire, które przypadkiem podsłuchały całą rozmowę, biją się z myślami, czy powinny powiedzieć o wszystkim Taichiemu. W tym całym zamieszaniu do Chihayi dzwoni Sudo z wiadomością, że ktoś z jego uniwersyteckiego klubu ma ochotę rozegrać z nią mecz.

„Nigdy nie będziesz Królową”. Chihaya nie załamała się po sromotnej porażce w meczu sparingowym z Mistrzem, ale te słowa kompletnie zbiły ją z tropu. Z kolei Taichi, widząc grę Mistrza z bliska, zaczyna zastanawiać się nad tym, jaki styl karuty chciałby reprezentować. Zbliżają się święta Bożego Narodzenia, a klub z Mizusawy ma już pewien plan...

Rozpoczynają się starcia o tytuły Mistrza i Królowej. Harada staje do walki z Suo, doskonale przygotowany dzięki wsparciu stowarzyszenia Shiranami. W meczu o koronę Królowej mierzą się obecna i była mistrzyni: Shinobu kontra Inokuma. Mistrz Suo, który zapowiedział odejście na emeryturę po swoim piątym z rzędu zwycięstwie, wydaje się zrelaksowany jak zawsze, natomiast Shinobu pojawia się w ciężkim kimonie z długimi rękawami, które wybrała dla niej babcia.

W zaciętej pierwszej rundzie oba pojedynki – o tytuł Mistrza i Królowej – rozstrzygają się dopiero przy losowaniu kart, kończąc się wygranymi Shinobu i Harady. Shinobu traci równowagę po odkryciu, że jej babcia, będąca politykiem, traktuje ją wyłącznie jak chodzącą reklamę. Co więcej, fakt, że Chihaya wolała wycieczkę szkolną od walki o tytuł, sprawia, że w drugiej rundzie forma Królowej całkowicie się sypie.

Harada prowadzi z Suo dwa do jednego, a starcie o tytuł Mistrza wkracza w czwartą rundę. Weteran ma rozpracowany każdy ruch rywala, łącznie ze słabym punktem, o którym wspomniała mu Chihaya, i dominuje przy stole swoim popisowym, ofensywnym stylem. Suo zachowuje jednak spokój w obliczu naporu Harady, przypominając sobie słowa ciotki, która go wychowała. To właśnie one są powodem, dla którego wciąż gra w karutę.

Suo dotychczas kontrolował liczbę zgarnianych kart, ale przy stanie dwa do jednego w czwartej rundzie ofensywa Harady psuje mu szyki, doprowadzając do decydującego losowania. Harada udowadnia niezłomność człowieka, który kochał karutę i pragnął mistrzostwa bardziej niż ktokolwiek inny, lecz Suo nadal potrafi zachować zimną krew. Mecz o tytuł powoli zmierza ku końcowi.

Suo i Shinobu wygrywają swoje mecze, z sukcesem broniąc tytułów Mistrza i Królowej. Po wszystkim Taichi rezygnuje z natychmiastowego powrotu do Tokio, zostając sam na Puchar Pamięci Takamatsu... i trafia tam na Aratę. W międzyczasie Chihaya jest zszokowana, że Taichi znowu podjął decyzję za jej plecami, i zaczyna zachodzić w głowę, dlaczego chłopak nigdy o niczym jej nie mówi.

Taichi chodzi przybity od czasu porażki z Aratą. W zasadzie nad całym klubem zbierają się czarne chmury, bo zbliżają się egzaminy końcowe. Żeby przegonić wisielczy nastrój, Chihaya, Kanade i Sumire postanawiają zrobić dla chłopaków niespodziankę w postaci czekoladek walentynkowych. Chihaya nie ma pojęcia o cukiernictwie, ale daje z siebie wszystko, byle tylko przywrócić uśmiech na twarzy zapracowanego Taichiego.

Z okazji urodzin Taichiego klub organizuje nieoficjalne zawody: Puchar Taichiego! Chihaya zaplanowała tę imprezę, żeby poprawić koledze humor, i udało jej się zebrać aż 36 chętnych. Turniej odbywa się w formule Genpei, czyli w trzyosobowych zespołach. Taichi wraca wspomnieniami do czasów podstawówki, gdy grał razem z Chihayą i Aratą. Wiele spraw od tamtej pory się zmieniło, ale pewne uczucia pozostały takie same...

Taichi wreszcie wyznał Chihayi uczucia, które tak długo ukrywał. Teraz opuszcza klub karuty, a Chihaya, dręczona poczuciem winy, że nie dostrzegła jego emocji, nie jest w stanie grać. Jednak do klubu z Mizusawy dołączają nowe osoby, w tym Tamaru Midori z klasy A. Choć dziewczyna ma ogromny talent, okazuje się też źródłem niemałych kłopotów.