Na obcej ziemi

Ramón Cervantes, bogaty kastylijski właściciel ziemski, przybywa do skromnego miasteczka w Almeríi w poszukiwaniu żony. María, najstarsza z sióstr, decyduje się na poświęcenie, by zapewnić rodzinie lepszą przyszłość. Od lat tęskni za narzeczonym, który wyjechał do Niemiec i któremu obiecała wierność, choć od dawna nie ma od niego wieści. Podczas ceremonii z przerażeniem odkrywa, że bierze ślub per procura i jej prawdziwym mężem zostaje bratanek Ramona, Manuel. Dowiaduje się też, że Manuel ma syna, a jego żona zaginęła w tajemniczych okolicznościach.

María poznaje Justę, gospodynię zajmującą się domem, która uczy ją wszelkich obowiązków. Ramón beszta Manuela – wie, że ten nie skonsumował małżeństwa, i przypomina mu o powinnościach, grożąc, że w przeciwnym razie ucierpi jego syn. Podczas żniw rośnie napięcie wśród robotników; Claudia wyładowuje swój gniew na nowej żonie dziedzica, zastraszając ją i sugerując, że jej mąż może być mordercą. W tawernie María rozmawia z Pepitą, żoną właściciela, która opowiada jej o plotkach dotyczących losu Llanos, pierwszej żony Manuela. María znajduje list Llanos do kochanka, w którym ta wyznaje, że jest w ciąży i muszą zaplanować ucieczkę. Nicolás, syn Manuela, doznaje ataku; po przebudzeniu wyznaje, że widział matkę po raz ostatni, gdy ojciec zabrał ją do lasu.

Manuel dostrzega zmianę w zachowaniu żony. María wie, że mógł ją zabić w lesie, ale tego nie zrobił, więc przestaje się go bać. Dochodzą do porozumienia i postanawiają oszukiwać Ramóna, dopóki długi rodziny Maríi nie zostaną spłacone; po tym czasie kobieta obiecuje odejść. Odrzucona przez Manuela Justa podburza atmosferę i zastawia na Maríę pułapkę. Ostrzega Ramóna, że małżeństwo prawdopodobnie nie zostało skonsumowane, a ten postanawia zabrać synową do lekarza na badania. Ramón wpada w furię z powodu słabej wydajności Mercedes i wyrzuca ją z pracy. Claudia staje w jej obronie i spotyka ją ten sam los. Gabi i Manuel obmyślają plan zażegnania konfliktu między Ramónem a robotnikami. Dziedzic postanawia im wybaczyć, lecz gdy odkrywa, że jego pies został otruty, zwalnia wszystkich, przekonany o ich winie. Nicolás ucieka, podsłuchawszy, jak ojciec i stryj rozważają oddanie go do zakładu po zdiagnozowaniu u niego padaczki.

Gwardia Cywilna odnajduje ciało Llanos, lecz okoliczni mieszkańcy również przeszukują teren, a po miasteczku krążą plotki o tym, co mogło się wydarzyć. Na pogrzebie zjawia się Alonso, brat zmarłej, i obwinia Manuela o nieszczęście. Gwardia Cywilna aresztuje Manuela, któremu grozi kara śmierci, jeśli nie udowodni swojej niewinności. Maríę niespodziewanie odwiedza Alonso z propozycją współpracy i wymierzenia sprawiedliwości. Twierdzi, że Cervantesowie oszukali jego siostrę, i obiecuje Maríi dużą część majątku oraz wolność w zamian za pomoc. María zastawia pułapkę, dzięki czemu policja aresztuje prawdziwego mordercę Llanos, a Manuel odzyskuje wolność. Na osobności Manuel próbuje zbliżyć się do żony, lecz przerywa im telefon – Guillermo, brat Maríi, zachorował na tyfus. Kobieta szykuje się do wyjazdu i szuka męża, by podwiózł ją na stację, lecz przyłapuje go w stajni z Justą.

Justa próbuje zbliżyć się do Manuela, lecz ten daje jej jasno do zrozumienia, że to koniec. Kobieta znajduje zdjęcie Maríi i José, po czym pokazuje je Ramónowi, sugerując, że dziewczyna ma coś na sumieniu. Ramón konfrontuje Manuela ze zdjęciem, gdy ten napomyka o walce w sądzie o opiekę nad synem. Claudia mdleje na polu, a lekarz oznajmia jej, że jest w ciąży; kobieta musi podjąć decyzję, czy urodzić, czy dokonać aborcji. Guillermo wraca do zdrowia i do domu. José roztacza swój urok, gotów na wszystko, by odzyskać Maríę. Wykazuje się szczerością i wykorzystuje jej bezbronność, by ją uwieść, zwłaszcza że María nie ma żadnych wieści od Manuela.

María wraca z Manuelem do La Manchy. Po drodze psuje się im samochód, więc spędzają noc w posiadłości cudzoziemskiego małżeństwa, które przyjmuje ich niezwykle serdecznie. María i Manuel po raz pierwszy oddają się namiętności. Po powrocie Manuel każe Juście opuścić gospodarstwo, a ta z trudem przełyka urazę. Widząc mdłości Claudii, María i Pepita domyślają się, że jest w ciąży. María spotyka Justę i choć nie wybaczyła jej zdrady, próbuje zachować pozory uprzejmości. Justa jednak nie daje za wygraną i wykorzystuje ślub Claudii, by myszkować po domu Cervantesów.

José przybywa do La Manchy, zasiawszy w sobie ziarno niepewności co do ojcostwa za sprawą Justy. María próbuje go przekonać, że to nie jego dziecko, a José namawia ją do powrotu. Choć mężczyzna w końcu odjeżdża, ta niespodziewana wizyta budzi niepokój Andaluzjanki. Ramón traci przytomność. Doktor Calderón bada go i przypomina mu o chorobie serca oraz o tym, jak niewiele czasu mu zostało – to tajemnica, którą obaj ukrywają od dawna. Ramón zaskakuje Maríę i Manuela, przepisując na nich zakupioną ziemię, i wyznaje im prawdę o swojej śmiertelnej chorobie. Concha zjawia się u starca, by oznajmić mu, że jej siostra Carmen była mu wierna aż do śmierci, a Claudia, jej nieślubna córka, jest jego dzieckiem. José zapewnia wszystkich robotników, że zachowają posady, i przedstawia im nową strażniczkę – Justę.

Manuel nie potrafi wybaczyć Maríi, że ukryła przed nim wątpliwości dotyczące ojcostwa dziecka, i wyjeżdża, by rozwiązać inny spór – o ziemię, do której prawa rości sobie Claudia. Guillermo próbuje zbliżyć się do Custodia, lecz ten odrzuca go z pogardą, by nocą, bez słowa, rzucić mu się w ramiona. Manuel wyrusza do Madrytu w poszukiwaniu prawnika oraz pracy na wypadek utraty majątku. Przypomina Maríi, że musi dalej spłacać jej dług. Luisa przybywa z wizytą, a jej gwiazdorskie maniery wywołują w miasteczku niemałe poruszenie. Z braku dowodów Claudia przegrywa proces o spadek i postanawia wyjechać.

José i Manuel dochodzą do porozumienia. Manuel chce podzielić się zyskami z Claudią, lecz ta wyjechała, o co Gabi ma do niego pretensje. Manuel zamierza dostarczyć umówioną pszenicę, jednak José zaryzykował – Francuzi, którym miał ją sprzedać, zerwali umowę, więc musi zwolnić ludzi, by mu zapłacić, lecz dziedzic odprawia go z kwitkiem. Inés szantażuje Custodia, grożąc ujawnieniem prawdy, jeśli ten się nie ożeni; ponadto Custodio dostaje od José kopertę z żądaniem, by trzymał się z dala od Guillermo. Niezadowolony z obrotu spraw z pszenicą José knuje coś znacznie gorszego i uszkadza motocykl Manuela.

María postanawia zostać w La Manchy z Nicolásem i nienarodzonym dzieckiem. Guillermo mówi, że wezwał policję, ponieważ motocykl Manuela został uszkodzony. Funkcjonariusze szukają głównego podejrzanego i o zatrucie obwiniają Gabiego – jedynego pracownika fabryki z dostępem do chemikaliów i z jasnym motywem. Justa oskarża José, lecz ten idzie w zaparte, dopóki wdowa nie dostrzega oparzenia na jego lewej ręce. Mówi o tym Maríi, lecz potrzebują mocniejszych dowodów i muszą połączyć siły. Wraca Claudia, zdeterminowana, by dowieść niewinności Gabiego. Trzy kobiety knują plan ujawnienia winy José. W międzyczasie u Maríi zaczyna się poród i na świat przychodzi córka, Manuela. Claudia waha się, czy znów wyjechać, lecz María uświadamia jej, że należy do niej połowa gospodarstwa, i proponuje założenie spółdzielni – wspólnymi siłami uda im się postawić ziemię na nogi.