Artur i Minimki

Przez wpadkę Betameche Miro nie ma już śliny Gamoula, która jest mu potrzebna do przyrządzenia pełniowego Tarayuka. Minimki muszą zdobyć jej więcej przed pełnią księżyca. Arthur i jego przyjaciele wyruszają na poszukiwania groźnego Gamoula.

Przeziębiony Darkos prosi Crackedtooth o sprzedanie mu lekarstwa. Ryzykowny eliksir wiedźmy sprawia jednak, że staje się całkowicie niewidzialny. Wykorzystuje okazję, by niepostrzeżenie wkraść się do Pnia.

Darkos rozwściecza mrówki, sprawiając, że znika ich królowa. Aby powstrzymać je przed zniszczeniem siedmiu królestw (w tym Necropolis), prowadzi misję ratunkową z dość nieoczekiwanymi sojusznikami – Arthurem, Selenią i Betameche.

Arthur zapomniał o urodzinach Selenii i o prezencie dla niej. Używa magicznego miecza, by wyhodować najpiękniejszy kwiat w siedmiu królestwach, a potem jej go wręcza. Jego magiczny oręż nie jest jednak zadowolony z takiego podstępu.

Maltazard pokrywa dłonie Arthura miksturą, która tworzy barierę między głowicą Miecza a sercem Wybrańca. Pozbawiony magii oręża Arthur łatwo wpada w sidła i zostaje uwięziony w Necropolis.

Arthur zostaje okrzyknięty bohaterem i nagrodzony przez króla Sifrata, po czym zaczyna chełpić się przed Selenią. Betameche zgadza się pomóc mu pogodzić się z siostrą pod warunkiem, że ten udzieli mu kilku rad, jak zostać bohaterem.

Zirytowany tym, że wszyscy uważają go za tchórza, Betameche postanawia udowodnić swoją odwagę. Śledzi Darkosa, ale wpada w pułapkę i ląduje w beczce. Ta brawura pozwala mu jednak odkryć spisek uknuty przez Darkosa.

Arthur gubi swój magiczny miecz na pustkowiu i za wszelką cenę musi go odzyskać. Jednak to Margoul znajduje go jako pierwszy. Oczywiście natychmiast rusza sprzedać go Maltazardowi za bajońską sumę.

Maltazard znajduje kopię starożytnego kodeksu honorowego królów Minimków i wykorzystuje jego prawa, by zyskać wstęp do Pnia. Jego sekretnym celem jest jednak obalenie Sifrata, przejęcie tronu i zniewolenie Minimków.

Arak zniknął, a jego sieć nie chroni już wioski przed atakiem Seidów z powietrza. Betameche wpada na pomysł zrobienia pajęczej kukły, którą sam steruje od środka. Udaje mu się na pewien czas powstrzymać Seidów.

Nadszedł dzień Wielkiej Drzemki. Aby znaleźć środek, który zapobiegnie uśpieniu Minimków (i uchroni je przed atakiem Seidów), Arthur, Selenia i Betameche wyruszają na poszukiwania zaginionego McSlicka.

Greg usłyszał, jak jego ukochana Monique mówi, że byłaby zachwycona, gdyby tajemniczy wielbiciel podarował jej kwiaty. Zbiera więc wszystkie kwiaty, jakie tylko zdoła znaleźć w całym mieście, i potajemnie dostarcza je do jej pokoju. Wkrótce jednak zaczyna krążyć plotka.

Betameche postanawia wyposażyć swoją wielofunkcyjną kulę w gadżet, który pozwala ją zlokalizować za pomocą gwizdnięcia. Nie zauważa, że do środka dostaje się pchła. Kula ginie, a znajdują się w niej plany fortyfikacji wioski.

Mądry Miro najwyraźniej ulega osłabiającemu działaniu dawnego zaklęcia rzuconego przez Maltazarda. Aby zdobyć lekarstwo, Arthur, Selenia i Betameche przebierają się za dziennikarzy kroniki potworności i ruszają przeprowadzić z Maltazardem wywiad na ten temat.

Król Sifrat wyrusza na pielgrzymkę, a Selenia zostaje mianowana królową na czas jego nieobecności. Schwytanie jej ojca przez Seidów stawia ją przed dramatycznym wyborem: może albo uwolnić go z dożywocia, albo ewakuować Pień.

Selenia przypadkowo ma kontakt z jadem Araka, ale nie wie, że doszło do zakażenia. Arthur i Betameche zdają sobie sprawę, że grozi jej przejście tej samej przemiany, co Maltazard.

Z okazji Dnia Życzliwości, który celebruje dobroć Minimków, Sifrat wpada na wspaniały pomysł – sprawić, by Maltazard stał się miły. Dzieci muszą po prostu nakłonić go do wypicia eliksiru przeciwieństw, który rzekomo zamienia każdego w jego całkowite przeciwieństwo.

Tarash wpada na genialny pomysł, by zagłodzić Araka, powstrzymując owady przed wpadaniem w jego sieć. Plan działa aż za dobrze – pająk postanawia zejść do wioski. Aby się go pozbyć, Arthur używa Magicznego Miecza.

Maltazard zaprasza Sifrata, Arthura, Selenię i Betameche w pokojowych zamiarach, by uczcić swoje urodziny. Wszystko idzie gładko, lecz gdy nasi bohaterowie opuszczają Necropolis, Maltazard wysyła za nimi Chilopa.

Na rozkaz Maltazarda Darkos i Tarash porywają Crackedtooth, by zmusić ją do przygotowania eliksiru, który pozwoliłby im ukraść miecz Arthura.

Betameche znajduje stary pergamin, który daje właścicielowi moc niezwyciężoności. Wyzwolony z lęków Betameche staje się tak odważny, że zmienia się w „Betameche'a Barbarzyńcę”. Arthur chce powiedzieć mu prawdę, ale jest już za późno.

Arthur znajduje w trawie w ogrodzie pierścionek zaręczynowy babci. Starsza pani musiała go zgubić, a Arthur wie, że to dla niej prawdziwa katastrofa. Kiedy nasi bohaterowie ciągną go w stronę domu, Darkos go kradnie.

Darkos i Seidzi kradną wszystkie jaja ważek. Używają ich do bombardowania Pnia przez sieć Araka. Niemal wszystkie Minimki zostają przyklejone do ziemi, zdane na łaskę wrogów.

Gwidalia chce przeżyć przygodę u boku naszych bohaterów. Kiedy Sifrat zapada na zdrowiu, a jedynym lekarstwem okazuje się wywar z błękitnego kwiatu, którego tylko Gwidalia potrafi rozpoznać, trio nie ma innego wyjścia, jak zabrać ją ze sobą.

Nasi bohaterowie muszą eskortować gąsienicę, rzadkie i święte dla Minimków stworzenie, poza granice siedmiu królestw, zanim dopadnie ją Maltazard. Złoczyńca chce bowiem wykorzystać jej feromony, by zniewolić cały lud Minimków.

Maltazard i Darkos znajdują dziwne kwiaty, których pyłek doprowadza do szaleństwa. Tarash wpada na pomysł, by skazić nim pień. Betameche wyrusza po antidotum do wiedźmy Crackedtoot.