Wallace Beery

Wallace Fitzgerald Beery (ur. 1 kwietnia 1885 w Kansas City, zm. 15 kwietnia 1949 w Beverly Hills) – amerykański aktor i reżyser. Brat aktora Noaha Beery’ego i wujek aktora Noaha Beery’ego Jr.

Laureat Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę Andy’ego „Mistrza” Purcella w dramacie sportowym Kinga Vidora Mistrz (Champ, 1931). Nominowany był także do Oscara za rolę „Butcha” w więziennym dramacie kryminalnym Szary dom (The Big House, 1930). Zdobywca Pucharu Volpiego dla najlepszego aktora na 2. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji za rolę Pancho Villi w westernie Jacka Conwaya Viva Villa! (1934).

8 lutego 1960 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7001 Hollywood Boulevard.

W ciągu 36−letniej kariery Beery zagrał w ok. 250 filmach. Jego kontrakt z Metro-Goldwyn-Mayer z 1932 przewidywał, że otrzyma o 1 dolara więcej niż jakikolwiek inny wykonawca kontraktowy w studiu. To uczyniło Beery’ego najlepiej opłacanym aktorem filmowym na świecie na początku lat 30. Występował na Broadwayu w komediach muzycznych: Piękność Zachodu (1905) w roli Charleya i Turysta Jankesów (1907) jako pan Hewitt.

Z artykułu w Wikipedii (licencja CC BY-SA 4.0)