Zielona kobyła
La Jument verte
angThe Green Mare

Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konflikt między rodami budzi pewne emocje, ale ton pozostaje lekki.
- Akcja: mało. Fabuła opiera się na dialogach i intrygach zamiast widowiskowej akcji.
- Humor: sporo. Perypetie skłóconych rodzin obfitują w wiele komediowych sytuacji.
- Wzruszenie: mało. Dramatyczny punkt wyjścia ustępuje miejsca satyrze i komedii obyczajowej.
- Groza: brak. W filmie nie ma żadnych elementów kina grozy.
- Romans: mało. Wątki obyczajowe i relacje damsko-męskie nie mają charakteru romantycznego.
- Przemoc: trochę. Genezą sporu jest napaść wojenna, lecz akcja skupia się na satyrze.
- Wymaga skupienia: trochę. Lokalne spory i podziały wymagają śledzenia powiązań między postaciami.
film · 1959 · 90 min · Komedia
Reżyseria: Claude Autant-LaraW rolach głównych: Bourvil, Sandra Milo, Yves Robert
Produkcja: Włochy, Francja · język oryginału: francuski
Wieloletni spór dwóch wiejskich rodzin przeradza się w zaciętą wrogość na tle wojennych krzywd i prowincjonalnych intryg, a całą historię komentuje niezwykła klacz z obrazu.
O filmie
Na francuskiej wsi w drugiej połowie XIX wieku narasta gęsta sieć lokalnych podziałów. Za sprawą donosu sąsiada z rodu Maloretów, rodzina Haudouinów doświadcza w trakcie wojny francusko-pruskiej bolesnej krzywdy z rąk pruskiego żołnierza. Od tego momentu dawne animozje przeradzają się w otwartą nienawiść, a synowie poszkodowanej kobiety zaczynają planować drobiazgowy odwet na wrogim rodzie.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Rozgrywające się na prowincji intrygi i próby wyrównania rachunków obfitują w absurdalne zbiegi okoliczności oraz humorystyczne perypetie. Całą tę burzliwą sagę rodzinną i sąsiedzkie swary z ironicznego dystansu komentuje tytułowa zielona kobyła, uwieczniona na wiszącym w domu obrazie.
Film wyreżyserował Claude Autant-Lara na podstawie powieści Marcela Aymé. W roli głównej wystąpił Bourvil, a na ekranie partnerują mu między innymi Sandra Milo i Yves Robert.
Motywyzemstakonflikt sąsiedzkiprowincjawojna
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konflikt między rodami budzi pewne emocje, ale ton pozostaje lekki.
- Akcja: mało. Fabuła opiera się na dialogach i intrygach zamiast widowiskowej akcji.
- Humor: sporo. Perypetie skłóconych rodzin obfitują w wiele komediowych sytuacji.
- Wzruszenie: mało. Dramatyczny punkt wyjścia ustępuje miejsca satyrze i komedii obyczajowej.
- Groza: brak. W filmie nie ma żadnych elementów kina grozy.
- Romans: mało. Wątki obyczajowe i relacje damsko-męskie nie mają charakteru romantycznego.
- Przemoc: trochę. Genezą sporu jest napaść wojenna, lecz akcja skupia się na satyrze.
- Wymaga skupienia: trochę. Lokalne spory i podziały wymagają śledzenia powiązań między postaciami.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Zielona kobyła” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Produkcja przyciągnęła do francuskich kin ponad 5,2 miliona widzów.
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Zielona kobyła”
- Czy „Zielona kobyła” jest na Netflix?
- Nie, „Zielona kobyła” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.




