Zaproszenie do wnętrza
Zaproszenie do wnętrza
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: brak. Spokojna, dokumentalna narracja pozbawiona dramatycznych zwrotów.
- Akcja: brak. Brak scen akcji, opowieść oparta na obserwacji zbiorów i rozmowie.
- Humor: mało. Poważne podejście do sztuki, z ewentualnymi drobnymi anegdotami.
- Wzruszenie: mało. Rzeczowy ton dokumentu skupionego na eksponatach i pasji kolekcjonerskiej.
- Groza: brak. Brak elementów budzących lęk lub niepokój.
- Romans: brak. Film dokumentalny bez wątków romantycznych.
- Przemoc: brak. Całkowity brak przemocy.
- Wymaga skupienia: trochę. Wymaga uwagi odbiorcy, by docenić omawianą sztukę i refleksje.
film · 1978 · 55 min · Dokumentalny
Reżyseria: Andrzej Wajda
Produkcja: Polska · język oryginału: niemiecki
Kamera Andrzeja Wajdy zagląda do niezwykłego świata polskiej sztuki ludowej, utrwalonej w prywatnych zbiorach niemieckiego korespondenta.
O filmie
Bohaterem dokumentu jest Ludwig Zimmerer, niemiecki dziennikarz pracujący w Polsce, który poświęcił lata na zgłębianie lokalnej kultury i gromadzenie bogatej kolekcji rodzimej sztuki ludowej. Obraz stanowi intymną podróż po jego prywatnych zbiorach, ukazując pasję zbieracza oraz piękno tradycyjnego rzemiosła i twórczości naiwnej.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Reżyserem tego niespełna godzinnego filmu jest Andrzej Wajda. Produkcja powstała w 1978 roku i łączy elementy polskiego oraz niemieckiego spojrzenia na dziedzictwo kulturowe, koncentrując się na kontemplacji sztuki i dialogu między kulturami.
Motywysztuka ludowakolekcjonerstwodziedzictwo kulturowe
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: brak. Spokojna, dokumentalna narracja pozbawiona dramatycznych zwrotów.
- Akcja: brak. Brak scen akcji, opowieść oparta na obserwacji zbiorów i rozmowie.
- Humor: mało. Poważne podejście do sztuki, z ewentualnymi drobnymi anegdotami.
- Wzruszenie: mało. Rzeczowy ton dokumentu skupionego na eksponatach i pasji kolekcjonerskiej.
- Groza: brak. Brak elementów budzących lęk lub niepokój.
- Romans: brak. Film dokumentalny bez wątków romantycznych.
- Przemoc: brak. Całkowity brak przemocy.
- Wymaga skupienia: trochę. Wymaga uwagi odbiorcy, by docenić omawianą sztukę i refleksje.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Zaproszenie do wnętrza” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Zaproszenie do wnętrza”
- Czy „Zaproszenie do wnętrza” jest na Netflix?
- Nie, „Zaproszenie do wnętrza” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.