Wilczym śladem

Lipiec 1921 roku, wojna domowa w Rosji. W guberni tambowskiej trwają walki oddziałów bolszewickich z niedobitkami powstania Antonowa. Jego główne siły są rozbite, a brygadzie Kotowskiego przypada udział w unieszkodliwieniu ich największej grupy pod dowództwem chłopskiego watażki Matiuchina. W tym celu "Czeka" postanawia posłużyć się prowokacją. Z brygady Kotowskiego tworzy fikcyjny oddział kozaków dońskich i kubańskich pod dowództwem atamana Frołowa (Kotowskiego), który wyrusza w teren w poszukiwaniu kontaktu z Matiuchinem. Obecność wziętego do niewoli szefa sztabu Antonowa – białogwardyjskiego oficera Jektowa, który przystał na współpracę z "czerwonymi", ma uwiarygodnić całe przedsięwzięcie. Podstęp się udaje – pomimo środków ostrożności ze strony Matiuchina, Kotowskiemu udaje się wywieść go z lasu wraz z jego głównym siłami pod pretekstem wzięcia udziału w nowej, wspólnej ofensywie przeciwko "czerwonym". Podczas spotkania dowódców obydwu oddziałów w wiejskiej chacie, Kotowski odkrywa swoje prawdziwe oblicze. Dochodzi do wymiany ognia, a dzięki czynnikowi zupełnego zaskoczenia żołnierze Kotowskiego są w stanie kompletnie rozbić oddział Matiuchina. Sam Matiuchin ginie oblężony w płonącej chacie.

Z artykułu w Wikipedii (licencja CC BY-SA 4.0)