Wielki pan
Les Bons Vivants
angHow to Keep the Red Lamp Burning

Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: mało. Lekka opowieść nowelowa, w której brak dramatycznych zwrotów akcji.
- Akcja: mało. Niewielkie zamieszanie związane z nieudolną kradzieżą i interwencją.
- Humor: dużo. Formuła francuskiej komedii obyczajowej z licznymi zabawnymi sytuacjami.
- Wzruszenie: mało. Sentymentalne pożegnanie z przeszłością ukazane z przymrużeniem oka.
- Groza: brak. Brak elementów niepokojących lub wywołujących strach.
- Romans: mało. Wątki relacji damsko-męskich służą głównie celom komediowym.
- Przemoc: brak. Fabuła pozbawiona jest brutalnych i krwawych scen.
- Wymaga skupienia: mało. Przejrzysta struktura trzech osobnych nowel nie wymaga wysiłku.
film · 1965 · 100 min · Komedia
Reżyseria: Georges Lautner, Gilles GrangierW rolach głównych: Louis de Funès, Mireille Darc, Bernadette Lafont
Produkcja: Francja · język oryginału: francuski
Zamknięcie paryskiego domu publicznego w 1946 roku zmusza personel do znalezienia nowego pomysłu na siebie. Pamiątkowa czerwona latarnia wędruje przez kolejne, pełne humoru i absurdów rozdziały.
O filmie
Punktem wyjścia historii jest wejście w życie francuskiego prawa z 1946 roku, nakazującego likwidację domów publicznych. Charles i Blanche ze smutkiem rozstają się ze swoim lokalem oraz podopiecznymi, którym wręczają pamiątkowe upominki. Jednym z takich przedmiotów jest charakterystyczna czerwona latarnia wisząca dotąd nad wejściem.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Nowelowa formuła ukazuje dalsze, nierzadko przewrotne losy dawnych pracownic. Jedna z nich, będąc już żoną bogatego barona, staje przed sądem po włamaniu do willi, by odzyskać sentymentalną zgubę. Z kolei inna dziewczyna trafia na prowincję pod dach statecznego kawalera, w którego wciela się Louis de Funès. Jej obecność szybko wywraca do góry nogami poukładaną codzienność gospodarza i jego znajomych z klubu sportowego.
Film wyreżyserowali wspólnie Gilles Grangier oraz Georges Lautner, a w scenariuszu lekki humor łączy się z galerią wyrazistych postaci francuskiego kina komediowego lat sześćdziesiątych, w tym Bernarda Bliera i Mireille Darc.
Motywynowy początekzmiana stylu życiakradzieżproces sądowyprowincja
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: mało. Lekka opowieść nowelowa, w której brak dramatycznych zwrotów akcji.
- Akcja: mało. Niewielkie zamieszanie związane z nieudolną kradzieżą i interwencją.
- Humor: dużo. Formuła francuskiej komedii obyczajowej z licznymi zabawnymi sytuacjami.
- Wzruszenie: mało. Sentymentalne pożegnanie z przeszłością ukazane z przymrużeniem oka.
- Groza: brak. Brak elementów niepokojących lub wywołujących strach.
- Romans: mało. Wątki relacji damsko-męskich służą głównie celom komediowym.
- Przemoc: brak. Fabuła pozbawiona jest brutalnych i krwawych scen.
- Wymaga skupienia: mało. Przejrzysta struktura trzech osobnych nowel nie wymaga wysiłku.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Wielki pan” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Wielki pan”
- Czy „Wielki pan” jest na Netflix?
- Nie, „Wielki pan” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.










