Upiór w kuchni
Upiór w kuchni
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Konwencja teatru sensacji buduje umiarkowaną niepewność wokół intrygi kryminalnej.
- Akcja: mało. Fabuła opiera się na dialogach w zamkniętych przestrzeniach, bez scen fizycznej akcji.
- Humor: dużo. Czarny humor, ironia i komizm sytuacyjny stanowią istotny fundament opowieści.
- Wzruszenie: brak. Historia ma charakter rozrywkowy i nie skupia się na głębokich emocjach.
- Groza: trochę. Mroczne motywy kryminalne są traktowane z przymrużeniem oka i nie mają straszyć.
- Romans: brak. Wydarzenia koncentrują się wokół intrygi kryminalnej bez wątków romantycznych.
- Przemoc: mało. Zbrodnie i niebezpieczeństwo są zaledwie sugerowane, bez ukazywania brutalności.
- Wymaga skupienia: trochę. Intryga kryminalna wymaga uwagi, ale przedstawiona jest w lekkiej formie.
film · 1993
Reżyseria: Janusz MajewskiW rolach głównych: Irena Kwiatkowska, Marek Kondrat, Krzysztof Kowalewski
Produkcja: Polska · język oryginału: polski
Premiera w Polsce: 16 września 1993
Czarna komedia kryminalna w duchu klasycznego teatru sensacji. Policyjne śledztwo wokół podejrzanego pensjonatu zamienia się w pełną intryg i humoru grę pozorów.
O filmie
W pensjonacie „Lotus” dochodzi do tajemniczych zdarzeń, które przyciągają uwagę dociekliwego inspektora Hunta. Prowadzone dochodzenie szybko zderza się z osobliwymi zachowaniami gospodarzy i gości, a sprawa zaczyna przypominać intrygę z klasycznych czarnych komedii kryminalnych.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Produkcja łączy atmosferę tradycyjnego kryminału z dużą dawką specyficznego humoru i groteski. Spektakl opiera się na błyskotliwych dialogach, komizmie sytuacji oraz nieustannym myleniu tropów przez bohaterów.
Przedstawienie zrealizował Janusz Majewski w ramach popularnego cyklu Teatr Sensacji „Kobra”. Jest to adaptacja sztuki Patricka G. Clarka, stanowiąca rozszerzoną wersję wcześniejszej inscenizacji tego samego reżysera z lat 70., wzbogaconą o znakomitą obsadę z Ireną Kwiatkowską na czele.
Motywyzagadka kryminalnaśledztwosekretyintrygaczarna komedia
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Konwencja teatru sensacji buduje umiarkowaną niepewność wokół intrygi kryminalnej.
- Akcja: mało. Fabuła opiera się na dialogach w zamkniętych przestrzeniach, bez scen fizycznej akcji.
- Humor: dużo. Czarny humor, ironia i komizm sytuacyjny stanowią istotny fundament opowieści.
- Wzruszenie: brak. Historia ma charakter rozrywkowy i nie skupia się na głębokich emocjach.
- Groza: trochę. Mroczne motywy kryminalne są traktowane z przymrużeniem oka i nie mają straszyć.
- Romans: brak. Wydarzenia koncentrują się wokół intrygi kryminalnej bez wątków romantycznych.
- Przemoc: mało. Zbrodnie i niebezpieczeństwo są zaledwie sugerowane, bez ukazywania brutalności.
- Wymaga skupienia: trochę. Intryga kryminalna wymaga uwagi, ale przedstawiona jest w lekkiej formie.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Upiór w kuchni” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Upiór w kuchni”
- Czy „Upiór w kuchni” jest na Netflix?
- Nie, „Upiór w kuchni” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.