Upiór w kuchni
Upiór w kuchni
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Konwencja teatru sensacji regularnie buduje niepewność i suspens.
- Akcja: mało. Kameralna inscenizacja stawia na dialogi, a nie dynamiczne starcia.
- Humor: dużo. Czarny humor i elementy groteski stanowią fundament całej opowieści.
- Wzruszenie: brak. Chłodna, cyniczna formuła nie skupia się na wzbudzaniu empatii.
- Groza: trochę. Dreszczyk niepokoju towarzyszy motywom makabrycznym, lecz bez straszenia.
- Romans: brak. Wątki miłosne nie odgrywają w tej intrydze istotnej roli.
- Przemoc: trochę. Temat zbrodni występuje głównie w domysłach i czarnym humorze.
- Wymaga skupienia: trochę. Lekka kryminalna zagadka nie wymaga nadmiernego wysiłku intelektualnego.
film · 1976
Reżyseria: Janusz MajewskiW rolach głównych: Jan Machulski, Marek Walczewski, Zofia Mrozowska
Produkcja: Polska · język oryginału: polski
Premiera w Polsce: 10 czerwca 1976
Czarna komedia kryminalna w reżyserii Janusza Majewskiego, łącząca dreszczyk emocji z makabrycznym humorem w duchu klasycznych intryg sensacyjnych.
O filmie
Kameralna opowieść sensacyjna zrealizowana w konwencji czarnej komedii, przywodząca na myśl słynny motyw zbrodni ukrytej za niewinną fasadą, znany z klasyki gatunku pokroju „Arszeniku i starych koronek”. Pełna niejednoznaczności fabuła opiera się na absurdalnych sytuacjach, tajemniczych zniknięciach i wiszącej w powietrzu makabrze.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Całość utrzymana jest w tradycyjnym stylu widowisk spod znaku Teatru Sensacji, gdzie suspens nieustannie przeplata się z ironicznym dowcipem oraz wyrazistymi kreacjami aktorskimi. Ważną rolę odgrywają tu napięcie budowane w ograniczonej przestrzeni oraz dialogi pełne podtekstów.
Telewizyjna inscenizacja powstała w 1976 roku w reżyserii Janusza Majewskiego na podstawie sztuki Patricka G. Clarka i została zaprezentowana w popularnym cyklu „Kobra”. W obsadzie znaleźli się m.in. Jan Machulski, Marek Walczewski, Zofia Mrozowska, Roman Wilhelmi oraz Wiktor Zborowski.
Motywyczarna komediazbrodniatajemnicaśledztwo
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Konwencja teatru sensacji regularnie buduje niepewność i suspens.
- Akcja: mało. Kameralna inscenizacja stawia na dialogi, a nie dynamiczne starcia.
- Humor: dużo. Czarny humor i elementy groteski stanowią fundament całej opowieści.
- Wzruszenie: brak. Chłodna, cyniczna formuła nie skupia się na wzbudzaniu empatii.
- Groza: trochę. Dreszczyk niepokoju towarzyszy motywom makabrycznym, lecz bez straszenia.
- Romans: brak. Wątki miłosne nie odgrywają w tej intrydze istotnej roli.
- Przemoc: trochę. Temat zbrodni występuje głównie w domysłach i czarnym humorze.
- Wymaga skupienia: trochę. Lekka kryminalna zagadka nie wymaga nadmiernego wysiłku intelektualnego.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Upiór w kuchni” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Upiór w kuchni”
- Czy „Upiór w kuchni” jest na Netflix?
- Nie, „Upiór w kuchni” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.

