To nie moja Ameryka
Someone Else's America
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Nielegalna podróż rodziny i trudne wybory wprowadzają momenty niepokoju.
- Akcja: mało. Fabuła skupia się na relacjach i dramatach, z dala od scen akcji.
- Humor: trochę. Dramatyczny ton równoważą pojedyncze, lżejsze i ciepłe sytuacje obyczajowe.
- Wzruszenie: sporo. Tragedie rodzinne i zmagania imigrantów budzą silne emocje.
- Groza: brak. Film jest dramatem obyczajowym pozbawionym elementów grozy.
- Romans: mało. Wątek małżeństwa pojawia się jedynie jako tło dla spraw pobytowych.
- Przemoc: mało. Brak bezpośredniej przemocy, pojawia się tragiczny wypadek podczas ucieczki.
- Wymaga skupienia: trochę. Historia jest przejrzysta, skupiona na losach małej grupy bohaterów.
film · 1995 · 96 min · Dramat · Komedia
Reżyseria: Goran PaskaljevićW rolach głównych: Tom Conti, María Casares, Miki Manojlović
Produkcja: Serbia · język oryginału: serbski
Pracujący w nowojorskim barze imigrant z Czarnogóry stara się wspierać bliskich w ojczyźnie, mierząc się z trudną codziennością i tęsknotą za domem.
O filmie
Bajo, pochodzący z Czarnogóry imigrant, mieszka w Nowym Jorku i pracuje w barze prowadzonym przez swojego hiszpańskiego przyjaciela, Alonso. Mężczyzna dzieli skromny pokój z oswojonym kogutem i regularnie wysyła zarobione pieniądze rodzinie w ojczyźnie. Z kolei Alonso zmaga się z opieką nad niewidomą matką, która marzy jedynie o powrocie do rodzinnej wsi w Hiszpanii.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Codzienność imigrantów staje na głowie, gdy córka Bajo zaczyna chorować z tęsknoty za ojcem. Rodzina decyduje się na ryzykowną, nielegalną przeprawę do Stanów Zjednoczonych, co pociąga za sobą dramatyczne konsekwencje i zmusza bohaterów do zderzenia wyobrażeń o amerykańskim śnie z surową rzeczywistością.
Film wyreżyserował Goran Paskaljević, a w rolach głównych wystąpili Tom Conti i Miki Manojlović. Produkcja zdobyła główną nagrodę Złotego Kłosa na Festiwalu Filmowym w Valladolid w 1995 roku.
Motywyemigracjaamerykański senprzyjaźńrodzinatęsknota
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Nielegalna podróż rodziny i trudne wybory wprowadzają momenty niepokoju.
- Akcja: mało. Fabuła skupia się na relacjach i dramatach, z dala od scen akcji.
- Humor: trochę. Dramatyczny ton równoważą pojedyncze, lżejsze i ciepłe sytuacje obyczajowe.
- Wzruszenie: sporo. Tragedie rodzinne i zmagania imigrantów budzą silne emocje.
- Groza: brak. Film jest dramatem obyczajowym pozbawionym elementów grozy.
- Romans: mało. Wątek małżeństwa pojawia się jedynie jako tło dla spraw pobytowych.
- Przemoc: mało. Brak bezpośredniej przemocy, pojawia się tragiczny wypadek podczas ucieczki.
- Wymaga skupienia: trochę. Historia jest przejrzysta, skupiona na losach małej grupy bohaterów.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„To nie moja Ameryka” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Inne nagrody
Złoty Kłos na Festiwalu Filmowym w Valladolid (1995)
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „To nie moja Ameryka”
- Czy „To nie moja Ameryka” jest na Netflix?
- Nie, „To nie moja Ameryka” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.