To ja narysowałem ludzika
Челове́чка нарисова́л я
angIt Was I Who Drew the Little Man
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Niewielkie napięcie wynika ze strachu przed ujawnieniem winy i konfrontacji z sumieniem.
- Akcja: mało. Fabuła skupia się na perypetiach domowych i fantastycznej nauczce, bez scen walki.
- Humor: sporo. Ożywione zabawki i postacie z książek wprowadzają lekki, komediowy ton.
- Wzruszenie: trochę. Moralna przemiana chłopca i przyznanie się do winy niosą ciepły ładunek emocjonalny.
- Groza: mało. Ożywający rysunek może budzić lekkie zaskoczenie, ale nie ma tu elementów grozy.
- Romans: brak. Historia nie zawiera wątków miłosnych.
- Przemoc: brak. W filmie brak jakiejkolwiek przemocy.
- Wymaga skupienia: mało. Prosta, klasyczna opowieść dla młodych widzów o czytelnym przesłaniu.
film · 1960 · 56 min · Animacja · Familijny
Reżyseria: Zinaida Brumberg, Walentina Brumberg, Valentin Lalayants
Produkcja: Rosja · język oryginału: rosyjski
Radosny uczeń rysuje węglem postać na szkolnej ścianie, a karę ponosi jego kolega. Ożywiony rysunek postanawia dać chłopcu nauczkę i obudzić w nim sumienie.
O filmie
Pierwszego września Fiedia Zajcew zjawia się w szkole jako pierwszy z uczniów. Rozpiera go energia, więc z czystej radości szkicuje kawałkiem węgla małego ludzika z parasolem wprost na jasnej ścianie klasy. Za późno uświadamia sobie, że złamał regulamin. Gdy nauczyciel dostrzega malunek i zarządza kontrolę rąk, Fiedia szybko czyści dłonie. Niesłuszne podejrzenie spada na kolegę, któremu wcześniej uścisnął dłoń i niechcący go ubrudził.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Fiedia milczy i wraca do domu, jednak narysowana postać nie daje za wygraną. Zstępuje ze ściany, rusza za chłopcem i łączy siły z jego zabawkami oraz postaciami z ulubionych książek. Fantastyczni bohaterowie postanawiają wspólnie udzielić mu lekcji uczciwości i sprawić, by wreszcie przyznał się do błędu.
Ta klasyczna radziecka animacja studia Sojuzmultfilm została wyreżyserowana przez siostry Walentinę i Zinaidę Brumberg oraz Walentina Łałajanca według scenariusza Michaiła Wolpina i Nikołaja Erdmana. Stanowi rozwinięcie ich wcześniejszej krótkometrażówki z 1948 roku zatytułowanej „Niegrzeczny Fiedia”.
Motywywyrzuty sumieniaszkołamagiczne ożywienieprzyjaźńodpowiedzialność
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Niewielkie napięcie wynika ze strachu przed ujawnieniem winy i konfrontacji z sumieniem.
- Akcja: mało. Fabuła skupia się na perypetiach domowych i fantastycznej nauczce, bez scen walki.
- Humor: sporo. Ożywione zabawki i postacie z książek wprowadzają lekki, komediowy ton.
- Wzruszenie: trochę. Moralna przemiana chłopca i przyznanie się do winy niosą ciepły ładunek emocjonalny.
- Groza: mało. Ożywający rysunek może budzić lekkie zaskoczenie, ale nie ma tu elementów grozy.
- Romans: brak. Historia nie zawiera wątków miłosnych.
- Przemoc: brak. W filmie brak jakiejkolwiek przemocy.
- Wymaga skupienia: mało. Prosta, klasyczna opowieść dla młodych widzów o czytelnym przesłaniu.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„To ja narysowałem ludzika” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „To ja narysowałem ludzika”
- Czy „To ja narysowałem ludzika” jest na Netflix?
- Nie, „To ja narysowałem ludzika” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.