Szklane usta

Name: Szklane usta
Genre: Dramat
Released: 2007
Duration: 1 h 40 min

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: trochę. Atmosfera lęków i obsesji budzi lekki niepokój, lecz brak tu tradycyjnego suspensu.
Akcja: brak. Brak jakichkolwiek klasycznych scen akcji.
Humor: mało. Pojawiają się jedynie elementy groteski w wizjach bohatera.
Wzruszenie: mało. Skupienie na formie plastycznej dystansuje od klasycznych wzruszeń.
Groza: trochę. Oniryczne projekcje lęków i urojeń wywołują momentami niepokojący nastrój.
Romans: brak. Źródła nie wskazują na obecność wątku miłosnego.
Przemoc: mało. Pojawiają się motywy niepokojące, lecz brak dosłownej przemocy fizycznej.
Wymaga skupienia: dużo. Nielinearna, bezdialogowa forma eksperymentalna wymaga pełnej uwagi.

film · 2007 · 100 min · Dramat

Reżyseria: Lech Majewski

Produkcja: Polska · język oryginału: angielski

Premiera w Polsce: 13 kwietnia 2007 · Dystrybucja: Vivarto

Zanurzenie w umysł młodego poety zamkniętego w szpitalu psychiatrycznym. Hipnotyczna, pozbawiona dialogów wędrówka przez jego sny, lęki i obsesje.

Teraz nie ma go w polskich serwisach VOD

Oceń po zalogowaniu

O filmie

Młody poeta przebywa w szpitalu psychiatrycznym, a widz ma okazję zajrzeć w głąb jego psychiki. Zamiast klasycznego przedstawienia faktów z życia twórcy, na ekranie pojawia się seria onirycznych wizji, wewnętrznych lęków, urojeń oraz natrętnych myśli.

Czytaj dalej ▾

Obraz wyróżnia się całkowitym brakiem tradycyjnych dialogów oraz nielinearną strukturą. Całość opiera się na sile warstwy wizualnej, muzyce oraz dźwiękach, tworząc groteskową i niepokojącą medytację. Estetyka dzieła bywa przyrównywana do koncepcji teatru Tadeusza Kantora.

Za reżyserię odpowiada Lech Majewski. Film powstał na fundamencie wcześniejszego projektu artystycznego – cyklu krótkich metraży i wideoinstalacji „Krew poety”, prezentowanej między innymi w Museum of Modern Art w Nowym Jorku oraz na Biennale w Wenecji.

Motywysnysztukatwórczośćpamięć

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: trochę. Atmosfera lęków i obsesji budzi lekki niepokój, lecz brak tu tradycyjnego suspensu.
Akcja: brak. Brak jakichkolwiek klasycznych scen akcji.
Humor: mało. Pojawiają się jedynie elementy groteski w wizjach bohatera.
Wzruszenie: mało. Skupienie na formie plastycznej dystansuje od klasycznych wzruszeń.
Groza: trochę. Oniryczne projekcje lęków i urojeń wywołują momentami niepokojący nastrój.
Romans: brak. Źródła nie wskazują na obecność wątku miłosnego.
Przemoc: mało. Pojawiają się motywy niepokojące, lecz brak dosłownej przemocy fizycznej.
Wymaga skupienia: dużo. Nielinearna, bezdialogowa forma eksperymentalna wymaga pełnej uwagi.