Światła wielkiego miasta

Gdy włóczęga dowiaduje się o możliwości wyleczenia wzroku dziewczyny oraz o grożącej jej eksmisji, postanawia za wszelką cenę zdobyć potrzebne fundusze. Podejmuje się pracy zamiatacza ulic, bierze udział w ustawionej walce bokserskiej i prosi o pomoc zmiennego przyjaciela. Opowieść łączy humor slapstickowy z lirycznym dramatem, opierając się na wyrazistej pantomimie i muzyce zsynchronizowanej z efektami dźwiękowymi.

Obraz został wyreżyserowany i wyprodukowany przez Charliego Chaplina, który napisał także scenariusz oraz skomponował ścieżkę dźwiękową. Dzieło powstało na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych, zachowując formę filmu niemego mimo nadejścia ery kina dźwiękowego.