Solaris
Солярис
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Niejasne zamiary obcej istoty i zdrada zmysłów budują atmosferę niepewności.
- Akcja: brak. Fabuła opiera się w całości na dialogach i badaniach, brak tu scen walki.
- Humor: brak. Historia utrzymana jest w chłodnym, ponurym i w pełni poważnym tonie.
- Wzruszenie: sporo. Konfrontacja z widmem utraconej ukochanej wywołuje silne emocje u bohatera.
- Groza: trochę. Nawiedzające stację zjawy wprowadzają niepokojący, psychologiczny klimat.
- Romans: sporo. Bolesna relacja ze zmaterializowanym duchem zmarłej żony napędza fabułę.
- Przemoc: mało. Brak fizycznej przemocy poza wspomnieniem i wątkiem samobójstwa.
- Wymaga skupienia: sporo. Zrozumienie zjawisk i relacji między załogą wymaga uwagi od widza.
film · 1968 · 143 min · Dramat · Sci-Fi
Reżyseria: Lidiya Ishimbayeva, Boris NirenburgW rolach głównych: Wasilij Łanowoj, Vladimir Etush, Viktor Zozulin
Produkcja: Rosja · język oryginału: rosyjski
Naukowiec przybywa na stację badawczą badającą tajemniczy ocean i musi zmierzyć się ze zmaterializowanym widmem zmarłej żony. Kameralny dramat psychologiczny w realiach kosmosu.
O filmie
Doktor Kris Kelvin przybywa na stację badawczą krążącą wokół odległej planety Solaris, której powierzchnię pokrywa zagadkowy ocean. Na miejscu zastaje rozbitą psychicznie załogę. Wkrótce po naświetleniu obcej materii promieniowaniem gamma badacze zaczynają doświadczać obecności tajemniczych zjaw materializujących ich najboleśniejsze wspomnienia. Przed Kelvinem staje sobowtór jego zmarłej żony Harey, o której samobójstwo wciąż się obwinia.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Naukowcy stają w obliczu niepojętej obcej inteligencji, która testuje ludzkie umysły w sposób wymykający się ziemskiej nauce. Zamiast widowiskowych bitew historia skupia się na dramacie sumienia, poczuciu winy oraz próbach nawiązania porozumienia z czymś całkowicie obcym. Kameralna, czarno-biała inscenizacja potęguje klaustrofobiczny nastrój izolacji na stacji kosmicznej.
Ten dwuczęściowy film telewizyjny jest pierwszą ekranizacją słynnej powieści Stanisława Lema. Produkcję wyreżyserowali Boris Nirenburg i Lidiya Ishimbayeva dla radzieckiej telewizji.
Motywypoczucie winyobca cywilizacjażałobaeksploracja kosmosupamięć
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Niejasne zamiary obcej istoty i zdrada zmysłów budują atmosferę niepewności.
- Akcja: brak. Fabuła opiera się w całości na dialogach i badaniach, brak tu scen walki.
- Humor: brak. Historia utrzymana jest w chłodnym, ponurym i w pełni poważnym tonie.
- Wzruszenie: sporo. Konfrontacja z widmem utraconej ukochanej wywołuje silne emocje u bohatera.
- Groza: trochę. Nawiedzające stację zjawy wprowadzają niepokojący, psychologiczny klimat.
- Romans: sporo. Bolesna relacja ze zmaterializowanym duchem zmarłej żony napędza fabułę.
- Przemoc: mało. Brak fizycznej przemocy poza wspomnieniem i wątkiem samobójstwa.
- Wymaga skupienia: sporo. Zrozumienie zjawisk i relacji między załogą wymaga uwagi od widza.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Solaris” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Solaris”
- Czy „Solaris” jest na Netflix?
- Nie, „Solaris” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.