Seans
Seans
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: mało. Spokojna formuła dokumentalnego spotkania skupia się na rozmowie.
- Akcja: brak. Brak scen akcji, opowieść opiera się na relacjach i dialogach.
- Humor: mało. Wspomnienia wywołują u rozmówców sporadyczny, nostalgiczny uśmiech.
- Wzruszenie: dużo. Powrót do tragicznych wojennych losów budzi u bohaterów łzy.
- Groza: mało. Groza pojawia się jedynie w opowieściach o obozach koncentracyjnych.
- Romans: brak. Film nie skupia się na wątkach romantycznych.
- Przemoc: mało. Wojenna przemoc obecna jest wyłącznie w opowieściach bohaterów.
- Wymaga skupienia: trochę. Wymaga uwagi przy śledzeniu losów bohaterów na tle historii.
film · 2003 · Dokumentalny
Reżyseria: Maria DłużewskaW rolach głównych: Irena Anders
Produkcja: Polska · język oryginału: polski
Po ponad pół wieku aktorzy dawnego filmu spotykają się w Londynie na wspólnym seansie, powracając do wojennych losów i osobistych wspomnień.
O filmie
Irena Anders i Albin Ossowski, odtwórcy głównych ról w powojennym filmie „Wielka droga” z 1946 roku, spotykają się po 57 latach od jego premiery. Wspólne oglądanie dawnego obrazu staje się dla nich pretekstem do powrotu do czasów młodości i podzielenia się osobistymi przeżyciami z okresu II wojny światowej.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Rozmowy toczą się we współczesnym Londynie, przeplatając kulisy powstawania historycznego filmu z dramatycznymi kolejami życia bohaterów. Albin Ossowski opowiada o walce w podziemiu, pobycie w obozach koncentracyjnych Auschwitz-Birkenau i Buchenwald oraz wstąpieniu do 2 Korpusu Polskiego. Z kolei Irena Anders przywołuje szlak Armii Polskiej na Wschodzie i genezę pieśni „Czerwone maki na Monte Cassino”. Zamiast patosu dominuje tu intymna refleksja, nostalgia oraz wzruszenie nad losami wojennego pokolenia.
Dokument zrealizowała Maria Dłużewska, tworząc kameralny portret pamięci i dawnych świadków historii.
Motywywspomnieniaii wojna światowaspotkanie po latachkino
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: mało. Spokojna formuła dokumentalnego spotkania skupia się na rozmowie.
- Akcja: brak. Brak scen akcji, opowieść opiera się na relacjach i dialogach.
- Humor: mało. Wspomnienia wywołują u rozmówców sporadyczny, nostalgiczny uśmiech.
- Wzruszenie: dużo. Powrót do tragicznych wojennych losów budzi u bohaterów łzy.
- Groza: mało. Groza pojawia się jedynie w opowieściach o obozach koncentracyjnych.
- Romans: brak. Film nie skupia się na wątkach romantycznych.
- Przemoc: mało. Wojenna przemoc obecna jest wyłącznie w opowieściach bohaterów.
- Wymaga skupienia: trochę. Wymaga uwagi przy śledzeniu losów bohaterów na tle historii.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Seans” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Seans”
- Czy „Seans” jest na Netflix?
- Nie, „Seans” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.