Proszę o głos
Прошу слова
angI Wish to Speak
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konflikt z mieszkańcami i wewnętrzne tłumienie żałoby budują umiarkowane napięcie.
- Akcja: brak. Fabuła skupia się na pracy urzędniczej, wspomnieniach i rozmowach.
- Humor: brak. To surowy, poważny dramat psychologiczny bez elementów komediowych.
- Wzruszenie: sporo. Tragedia utraty dziecka i skrywany ból matki niosą spory ładunek emocjonalny.
- Groza: brak. W filmie nie występują motywy grozy ani strachu.
- Romans: mało. Pojawia się jedynie wątek małżeństwa bohaterki w tle jej obowiązków.
- Przemoc: mało. Poza nieszczęśliwym, śmiertelnym wypadkiem z bronią brak tu brutalności.
- Wymaga skupienia: sporo. Nielinearna narracja oparta na retrospekcjach wymaga śledzenia powiązań.
film · 1976 · 145 min · Dramat
Reżyseria: Gleb PanfiłowW rolach głównych: Inna Czurikowa, Nikołaj Gubienko, Leonid Broniewoj
Produkcja: Rosja · język oryginału: rosyjski
Po tragicznej śmierci syna oddana pracy przewodnicząca miejskiego komitetu natychmiast wraca do obowiązków. Osobisty dramat zderza się z twardą polityką.
O filmie
Jelizawieta Uwarowa zarządza miastem Złatograd z żelazną konsekwencją i bezgranicznym oddaniem sprawom publicznym. Kiedy jej nastoletni syn ginie w nieszczęśliwym wypadku z bronią, kobieta przeżywa wstrząs, lecz tuż po pogrzebie natychmiast wraca za biurko. Ten niecodzienny krok wywołuje zaskoczenie współpracowników i staje się pretekstem do wnikliwego przyjrzenia się jej życiu.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Przewodnicząca musi zmierzyć się z żałobą, a jednocześnie doprowadzić do końca ambitny projekt budowy mostu i nowych osiedli mieszkaniowych, co spotyka się z oporem lokalnej społeczności. Poprzez wspomnienia i retrospekcje wyłania się portret bezkompromisowej urzędniczki, rozdartej między poczuciem misji a rolą matki i żony.
Ten radziecki dramat psychologiczny wyreżyserował Gleb Panfiłow, a w roli głównej wystąpiła Inna Czurikowa.
Motywyżałobawładzarodzinaobowiązekkonflikt społeczny
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konflikt z mieszkańcami i wewnętrzne tłumienie żałoby budują umiarkowane napięcie.
- Akcja: brak. Fabuła skupia się na pracy urzędniczej, wspomnieniach i rozmowach.
- Humor: brak. To surowy, poważny dramat psychologiczny bez elementów komediowych.
- Wzruszenie: sporo. Tragedia utraty dziecka i skrywany ból matki niosą spory ładunek emocjonalny.
- Groza: brak. W filmie nie występują motywy grozy ani strachu.
- Romans: mało. Pojawia się jedynie wątek małżeństwa bohaterki w tle jej obowiązków.
- Przemoc: mało. Poza nieszczęśliwym, śmiertelnym wypadkiem z bronią brak tu brutalności.
- Wymaga skupienia: sporo. Nielinearna narracja oparta na retrospekcjach wymaga śledzenia powiązań.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Proszę o głos” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Proszę o głos”
- Czy „Proszę o głos” jest na Netflix?
- Nie, „Proszę o głos” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.