Pozywając diabła
Suing the Devil

Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konwencja sali sądowej i proces stulecia wprowadzają umiarkowaną stawkę dramatyczną.
- Akcja: mało. Fabuła opiera się na wymianie zdań i polemikach na sali sądowej.
- Humor: sporo. Nietypowy, kuriozalny punkt wyjścia generuje liczne elementy komediowe.
- Wzruszenie: mało. Emocjonalny ton opiera się na prostym przesłaniu, bez silnych dramatów ludzkich.
- Groza: mało. Obecność Szatana nie służy straszeniu, a film daleki jest od konwencji horroru.
- Romans: brak. W opisie fabuły brak jakichkolwiek wątków miłosnych.
- Przemoc: brak. Spór toczy się wyłącznie na argumenty i kodeksy prawne.
- Wymaga skupienia: trochę. Historia jest bardzo prosta i prowadzona wprost, bez skomplikowanych meandrów.
film · 2011 · 97 min · Komedia · Thriller
Reżyseria: Tim CheyW rolach głównych: Malcolm McDowell, Tom Sizemore, Corbin Bernsen
Produkcja: Australia, Stany Zjednoczone · język oryginału: angielski
Zmęczony życiowymi porażkami student prawa postanawia pozwać samego Szatana na biliony dolarów. Ku zaskoczeniu wszystkich oskarżony zjawia się na sali sądowej.
O filmie
Luke O'Brien, dawny sprzedawca, a obecnie uczący się wieczorowo student prawa dorabiający jako woźny, ma dość pasma osobistych nieszczęść. Za wszystkie swoje życiowe potknięcia wini Szatana i postanawia wytoczyć mu bezprecedensowy proces, żądając ośmiu bilionów dolarów odszkodowania.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Choć otoczenie uznaje pozew za całkowicie absurdalny, a sędzia ma wątpliwości co do możliwości poprowadzenia sprawy bez pozwanego, dochodzi do niesłychanego zwrotu akcji. Szatan (w tej roli Malcolm McDowell) osobiście stawia się przed wymiarem sprawiedliwości w towarzystwie sztabu czołowych adwokatów. Rozpoczyna się medialny proces stulecia śledzony przez kamery telewizyjne i widzów na całym świecie.
Obraz łączy elementy thrillera i komediodramatu w formule dramatu sądowego zrealizowanego w konwencji kina chrześcijańskiego. Za scenariusz i reżyserię odpowiada Tim Chey.
Motywyproces sądowywalka dobra ze złemszatanmedia
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konwencja sali sądowej i proces stulecia wprowadzają umiarkowaną stawkę dramatyczną.
- Akcja: mało. Fabuła opiera się na wymianie zdań i polemikach na sali sądowej.
- Humor: sporo. Nietypowy, kuriozalny punkt wyjścia generuje liczne elementy komediowe.
- Wzruszenie: mało. Emocjonalny ton opiera się na prostym przesłaniu, bez silnych dramatów ludzkich.
- Groza: mało. Obecność Szatana nie służy straszeniu, a film daleki jest od konwencji horroru.
- Romans: brak. W opisie fabuły brak jakichkolwiek wątków miłosnych.
- Przemoc: brak. Spór toczy się wyłącznie na argumenty i kodeksy prawne.
- Wymaga skupienia: trochę. Historia jest bardzo prosta i prowadzona wprost, bez skomplikowanych meandrów.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Pozywając diabła” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Inne nagrody
5-Dove Award
Film spotkał się z krytycznymi ocenami recenzentów, którzy wytykali mu prymitywne pomysły i realizację, choć niektórzy docenili rozrywkową rolę Malcolma McDowella.
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Pozywając diabła”
- Czy „Pozywając diabła” jest na Netflix?
- Nie, „Pozywając diabła” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.




