Gra

Name: Gra
Genre: Dramat
Released: 2011
Duration: 1 h 58 min
Cast: John Ortiz

Play

68dobry

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: dużo. Psychologiczne osaczenie i bezradność ofiar trzymają w stałym niepokoju.
Akcja: mało. Fabuła opiera się na rozmowach i manipulacji, a nie scenach akcji.
Humor: brak. Ton filmu jest w pełni poważny i chłodny.
Wzruszenie: mało. Dramatyzm sytuacji budzi dyskomfort, lecz nie gra na tanich emocjach.
Groza: trochę. Poczucie osaczenia bywa przytłaczające, ale to nie horror.
Romans: brak. W filmie zupełnie brak wątków miłosnych.
Przemoc: trochę. Zamiast krwawej brutalności dominuje bezwzględna przemoc psychiczna.
Wymaga skupienia: trochę. Prosta i realistyczna konstrukcja nie wymaga wielkiego skupienia.

film · 2011 · 118 min · Dramat

Reżyseria: Ruben ÖstlundW rolach głównych: John Ortiz

Produkcja: Szwecja · język oryginału: szwedzki · widzowie TMDB: 6,8/10 (144 głosy)

Teraz nie ma go w polskich serwisach VOD

68dobry

Oceń po zalogowaniu

O filmie

W centrum handlowym w Göteborgu pięciu nastolatków zaczepia dwóch młodszych chłopców, pytając o godzinę. Gdy jeden z nich sprawdza czas na telefonie, pada oskarżenie: urządzenie rzekomo należy do brata starszego z chłopców. Zdezorientowane ofiary, chcąc udowodnić swoją niewinność, dają się namówić na opuszczenie bezpiecznego miejsca i wspólną konfrontację z rzekomym właścicielem.

Czytaj dalej ▾

Tak rozpoczyna się psychologiczna gra, w której zamiast bezpośredniej, fizycznej agresji oprawcy stosują wyrafinowaną manipulację, presję grupy oraz zastraszenie. Widz obserwuje narastające osaczenie młodszych dzieci, bezradnych wobec cynicznego fortelu.

Obraz wyreżyserował Ruben Östlund, czerpiąc inspirację z autentycznych spraw kradzieży dokonywanych przez nieletnich w Göteborgu w latach 2006–2008. Przedstawiona historia posłużyła twórcy do ukazania podziałów społecznych oraz mechanizmów przemocy rówieśniczej.

Motywykradzieżmanipulacjapresja grupyprzemoc rówieśnicza

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: dużo. Psychologiczne osaczenie i bezradność ofiar trzymają w stałym niepokoju.
Akcja: mało. Fabuła opiera się na rozmowach i manipulacji, a nie scenach akcji.
Humor: brak. Ton filmu jest w pełni poważny i chłodny.
Wzruszenie: mało. Dramatyzm sytuacji budzi dyskomfort, lecz nie gra na tanich emocjach.
Groza: trochę. Poczucie osaczenia bywa przytłaczające, ale to nie horror.
Romans: brak. W filmie zupełnie brak wątków miłosnych.
Przemoc: trochę. Zamiast krwawej brutalności dominuje bezwzględna przemoc psychiczna.
Wymaga skupienia: trochę. Prosta i realistyczna konstrukcja nie wymaga wielkiego skupienia.