Peasant Psalm

Name: Peasant Psalm
Genre: Dramat
Released: 1989
Duration: 1 h 37 min
Cast: Jef Burm, Christel Domen, Matteo Simoni, Ronny Waterschoot, Magda Lesage

Boerenpsalm

48przeciętny

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: trochę. Dramatyzm wynika głównie z kolejnych życiowych nieszczęść dotykających bohatera.
Akcja: brak. Fabuła skupia się na pracy na roli i dramatach osobistych, brak scen akcji.
Humor: mało. Poważny ton bywa jedynie z rzadka przełamywany gorzkimi akcentami.
Wzruszenie: dużo. Liczne rodzinne tragedie i śmierć bliskich budują silny ładunek emocjonalny.
Groza: brak. Historia nie zawiera elementów kina grozy.
Romans: mało. Małżeństwa bohatera są jedynie tłem dla jego życiowych zmagań.
Przemoc: mało. Cierpienie ma wymiar emocjonalny i losowy, a nie brutalny.
Wymaga skupienia: trochę. Klasycznie prowadzona, linearna kronika życia jednostki.

film · 1989 · 97 min · Dramat

Reżyseria: Roland VerhavertW rolach głównych: Jef Burm, Christel Domen, Matteo Simoni

Produkcja: Belgia · język oryginału: niderlandzki

▶ Gdzie obejrzeć:

Netflix

48przeciętny

Oceń po zalogowaniu

O filmie

Na przełomie XIX i XX wieku we Flandrii rolnik Wortel przejmuje po zmarłym ojcu rodzinne gospodarstwo. Mężczyzna jest głęboko związany z ziemią, z której żyje, lecz jego codzienność szybko zamienia się w pasmo bolesnych ciosów. Kolejne nieszczęścia – utrata bliskich, w tym śmierć kolejnych dzieci oraz odejście żon – nieustannie wystawiają go na ciężką próbę.

Czytaj dalej ▾

Historia skupia się na desperackiej walce o zachowanie godności i przetrwanie. Miejscowy duchowny nieustannie nakłania bohatera do pogodzenia się z cierpieniem, jednak ten musi zmagać się z własnymi słabościami i poczuciem straty. Ciężki dramat obyczajowy przeplata się tu z gorzkim humorem i surowym obrazem wiejskiego życia.

Belgijską produkcję wyreżyserował Roland Verhavert. W obsadzie znaleźli się między innymi Jef Burm, Christel Domen oraz Matteo Simoni.

Motywyprzetrwanieżałobawiejskie życietragedia rodzinnaciężka praca

Profil Seansuj

co to?

Napięcie: trochę. Dramatyzm wynika głównie z kolejnych życiowych nieszczęść dotykających bohatera.
Akcja: brak. Fabuła skupia się na pracy na roli i dramatach osobistych, brak scen akcji.
Humor: mało. Poważny ton bywa jedynie z rzadka przełamywany gorzkimi akcentami.
Wzruszenie: dużo. Liczne rodzinne tragedie i śmierć bliskich budują silny ładunek emocjonalny.
Groza: brak. Historia nie zawiera elementów kina grozy.
Romans: mało. Małżeństwa bohatera są jedynie tłem dla jego życiowych zmagań.
Przemoc: mało. Cierpienie ma wymiar emocjonalny i losowy, a nie brutalny.
Wymaga skupienia: trochę. Klasycznie prowadzona, linearna kronika życia jednostki.