Orbitowanie bez cukru

Wkroczenie na rynek pracy szybko weryfikuje młodzieńcze ambicje bohaterów, zmuszając ich do mierzenia się z dorywczymi zajęciami i utratą posad. Kiedy w życiu Lelainy pojawia się ułożony menedżer stacji telewizyjnej, oferujący szansę na emisję jej nagrań, dziewczyna staje przed dylematem dotyczącym wierności własnej wizji artystycznej. Całość łączy komediowy ton z nutą melancholii właściwą dla Generacji X.

Za reżyserię odpowiada Ben Stiller, dla którego był to pełnometrażowy debiut fabularny, zrealizowany na podstawie scenariusza Helen Childress. Tytuł z czasem zyskał status kultowego portretu pokoleniowego lat 90.