Olivier, Olivier
angOlivier
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Niepewność co do prawdziwej tożsamości chłopca buduje stały niepokój.
- Akcja: mało. Fabuła skupia się na relacjach i dialogach, unikając scen dynamicznych.
- Humor: brak. Historia utrzymana jest w tonacji poważnego dramatu psychologicznego.
- Wzruszenie: sporo. Cierpienie rodziny i próby poradzenia sobie ze stratą poruszają emocjonalnie.
- Groza: mało. Mroczniejszy nastrój wynika jedynie z faktu zaginięcia małego dziecka.
- Romans: brak. Wątki miłosne nie są tutaj pierwszoplanowym elementem narracji.
- Przemoc: mało. Ekranowe wydarzenia koncentrują się na dramatycznych skutkach, nie brutalności.
- Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uwagi przy śledzeniu psychologicznych niuansów i motywacji bohaterów.
film · 1992 · 110 min · Dramat
Reżyseria: Agnieszka HollandW rolach głównych: François Cluzet, Jean-François Stévenin, Grégoire Colin
Produkcja: Francja · język oryginału: francuski
Premiera w Polsce: 31 grudnia 1992
Tajemnicze zniknięcie dziewięcioletniego chłopca burzy spokój rodziny. Gdy po sześciu latach w Paryżu odnajduje się nastolatek podający się za niego, rodzą się bolesne wątpliwości.
O filmie
Dziewięcioletni chłopiec znika bez śladu, pozostawiając bliskich w bezradności i rozpaczy. Dopiero po sześciu latach w Paryżu odnajduje się nastolatek, który może być zaginionym synem. Powrót nie przynosi jednak upragnionego ukojenia, lecz budzi podejrzenia co do prawdziwej tożsamości odnalezionego młodzieńca.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Psychologiczny dramat skupia się na skomplikowanych więziach, niepewności oraz trudnych emocjach towarzyszących próbie odbudowania rodzinnego życia w cieniu dawnej tajemnicy.
Obraz wyreżyserowała Agnieszka Holland na podstawie własnego scenariusza. Tytuł brał udział w konkursie głównym 49. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji oraz zdobył nagrodę na festiwalu w Valladolid.
Motywyzniknięcietajemnicawięzi rodzinnetożsamość
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Niepewność co do prawdziwej tożsamości chłopca buduje stały niepokój.
- Akcja: mało. Fabuła skupia się na relacjach i dialogach, unikając scen dynamicznych.
- Humor: brak. Historia utrzymana jest w tonacji poważnego dramatu psychologicznego.
- Wzruszenie: sporo. Cierpienie rodziny i próby poradzenia sobie ze stratą poruszają emocjonalnie.
- Groza: mało. Mroczniejszy nastrój wynika jedynie z faktu zaginięcia małego dziecka.
- Romans: brak. Wątki miłosne nie są tutaj pierwszoplanowym elementem narracji.
- Przemoc: mało. Ekranowe wydarzenia koncentrują się na dramatycznych skutkach, nie brutalności.
- Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uwagi przy śledzeniu psychologicznych niuansów i motywacji bohaterów.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Olivier, Olivier” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Rotten Tomatoes
88%
pozytywnych recenzji
Inne nagrody
Nagroda na festiwalu filmowym w Valladolid (1992)
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Olivier, Olivier”
- Czy „Olivier, Olivier” jest na Netflix?
- Nie, „Olivier, Olivier” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.