Ojczyzna
Fatherland

Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konflikt z władzą i przemysłem muzycznym tworzy umiarkowane napięcie.
- Akcja: mało. Fabuła skupia się na rozmowach i podróży, brak tu scen walki.
- Humor: mało. Poważny ton dramatu rzadko przełamują lżejsze akcenty.
- Wzruszenie: sporo. Wątek rozłąki z bliskimi i prób odnalezienia ojca budzi emocje.
- Groza: brak. Film jest realistycznym dramatem bez elementów grozy.
- Romans: mało. Relacja bohatera z dziennikarką skupia się na wspólnych poszukiwaniach.
- Przemoc: mało. Konflikt ma charakter ideologiczny i psychologiczny, brak brutalności.
- Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uwagi przy śledzeniu realiów politycznych i rodzinnej tajemnicy.
film · 1986 · 111 min · Dramat
Reżyseria: Ken LoachW rolach głównych: Cristine Rose, Bernard Bloch, Fabienne Babe
Produkcja: Niemcy, Wielka Brytania · język oryginału: niemiecki
Niemiecki muzyk protestacyjny po ucieczce z NRD na Zachód odrzuca komercyjną machinę i rusza do Anglii, by odnaleźć zaginionego przed laty ojca.
O filmie
Buntowniczy muzyk Klaus Drittemann zostaje uznany we Wschodnim Berlinie za persona non grata. Zmuszony do porzucenia dotychczasowego życia, rodziny i występów w NRD, decyduje się na wyjazd na Zachód. Tam jednak natychmiast trafia w ręce przedstawicieli amerykańskiej wytwórni płytowej, którzy zamierzają wykorzystać jego ucieczkę z komunistycznego bloku do celów propagandowych i finansowych.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Rozczarowany nową rzeczywistością artysta nie chce stać się kolejnym towarem rynkowym. Zamiast podpisać kontrakt, postanawia udać się do brytyjskiego Cambridge, aby odszukać dawno niewidzianego ojca, niegdyś muzyka koncertowego. W podróży i poszukiwaniach pomaga mu młoda francuska dziennikarka Emma, która twierdzi, że wie, gdzie ukrywa się mężczyzna.
Ten kameralny dramat polityczno-obyczajowy wyreżyserował brytyjski twórca Ken Loach, zestawiając w nim realia i dylematy podzielonej w dobie zimnej wojny Europy.
Motywyemigracjaposzukiwanie ojcazimna wojnamuzykabunt
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konflikt z władzą i przemysłem muzycznym tworzy umiarkowane napięcie.
- Akcja: mało. Fabuła skupia się na rozmowach i podróży, brak tu scen walki.
- Humor: mało. Poważny ton dramatu rzadko przełamują lżejsze akcenty.
- Wzruszenie: sporo. Wątek rozłąki z bliskimi i prób odnalezienia ojca budzi emocje.
- Groza: brak. Film jest realistycznym dramatem bez elementów grozy.
- Romans: mało. Relacja bohatera z dziennikarką skupia się na wspólnych poszukiwaniach.
- Przemoc: mało. Konflikt ma charakter ideologiczny i psychologiczny, brak brutalności.
- Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uwagi przy śledzeniu realiów politycznych i rodzinnej tajemnicy.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Ojczyzna” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Ojczyzna”
- Czy „Ojczyzna” jest na Netflix?
- Nie, „Ojczyzna” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.



