Notatki o strojach i miastach
Notebook on Cities and Clothes
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: brak. Spokojna, niespieszna forma eseju dokumentalnego bez dramatycznych zwrotów akcji.
- Akcja: brak. Brak scen akcji, narracja opiera się na rozmowach i obserwacji pracy twórczej.
- Humor: mało. Poważny, refleksyjny ton z nielicznymi lżejszymi momentami w dialogach.
- Wzruszenie: mało. Film skupia się na filozoficznych i artystycznych rozważaniach, a nie na emocjach.
- Groza: brak. W dokumencie brak jakichkolwiek elementów budzących lęk lub niepokój.
- Romans: brak. Brak jakichkolwiek wątków miłosnych czy romantycznych relacji.
- Przemoc: brak. Całkowity brak przemocy fizycznej i konfliktów na ekranie.
- Wymaga skupienia: trochę. Wymaga uwagi ze względu na eseistyczny charakter i filozoficzne przemyślenia twórcy.
film · 1989 · 79 min · Dokumentalny
Reżyseria: Wim WendersW rolach głównych: Wim Wenders, Yōji Yamamoto
Produkcja: Niemcy, Japonia, Francja · język oryginału: niemiecki
Reżyser Wim Wenders spotyka się z projektantem Yōji Yamamoto, by w Paryżu i Tokio przyjrzeć się naturze twórczości, mody i współczesnych miast.
O filmie
Wybitny reżyser Wim Wenders wyrusza z kamerą do Paryża i Tokio, aby przyjrzeć się pracy cenionego japońskiego projektanta mody, Yōjiego Yamamoto. Początkowo niechętny tematowi świata ubrań filmowiec dostrzega w krawiectwie artysty niezwykłą siłę wyrazu, która skłania go do poszukiwania analogii między językiem kina a projektowaniem strojów.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Obraz ma formę eseju dokumentalnego, w którym rozmowy o rzemiośle i tożsamości przeplatają się z refleksjami na temat natury miast oraz roli obrazu w nadchodzącej epoce cyfrowej. Całość utrzymana jest w spokojnym, medytacyjnym tonie, a rytm wyznaczają obserwacja procesu twórczego oraz muzyka skomponowana przez Laurenta Petitganda.
Projekt powstał na zlecenie paryskiego Centrum Pompidou, które zaproponowało reżyserowi realizację filmu dotykającego tematyki mody.
Motywymodaproces twórczykinomiastotożsamość
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: brak. Spokojna, niespieszna forma eseju dokumentalnego bez dramatycznych zwrotów akcji.
- Akcja: brak. Brak scen akcji, narracja opiera się na rozmowach i obserwacji pracy twórczej.
- Humor: mało. Poważny, refleksyjny ton z nielicznymi lżejszymi momentami w dialogach.
- Wzruszenie: mało. Film skupia się na filozoficznych i artystycznych rozważaniach, a nie na emocjach.
- Groza: brak. W dokumencie brak jakichkolwiek elementów budzących lęk lub niepokój.
- Romans: brak. Brak jakichkolwiek wątków miłosnych czy romantycznych relacji.
- Przemoc: brak. Całkowity brak przemocy fizycznej i konfliktów na ekranie.
- Wymaga skupienia: trochę. Wymaga uwagi ze względu na eseistyczny charakter i filozoficzne przemyślenia twórcy.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Notatki o strojach i miastach” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Rotten Tomatoes
80%
pozytywnych recenzji
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Notatki o strojach i miastach”
- Czy „Notatki o strojach i miastach” jest na Netflix?
- Nie, „Notatki o strojach i miastach” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.