Niech żyje sport!

Aby udowodnić swoją wartość, Harold postanawia dostać się do uniwersyteckiej drużyny futbolu amerykańskiego. Początkowo pełni jedynie rolę maskotki i chłopca od podawania wody, lecz gdy dochodzi do decydującego meczu, a kolejni gracze ulegają kontuzjom, los daje mu niespodziewaną szansę wejścia na boisko. Całość opiera się na dynamicznym slapsticku, błyskotliwych gagach sytuacyjnych oraz energii wcielającego się w główną rolę Harolda Lloyda.

Obraz wyreżyserowali Sam Taylor i Fred C. Newmeyer. Produkcja okazała się jednym z największych sukcesów Lloyda i zapoczątkowała modę na filmy o tematyce studenckiej, a w 1990 roku włączono ją do amerykańskiego rejestru National Film Registry.