Nasz Enver

Klasyka albańskiego filmu propagandowego. Rozpoczynają go obrazy żałoby narodowej po śmierci Envera Hodży i setek ludzi, stojących w kolejce aby oddać ostatni hołd zmarłemu. Młody dziennikarz otrzymuje zadanie przygotowania programu o zmarłym przywódcy albańskim. W domu towarzyszy mu łkająca żona, które ogląda kolejne filmy przypominające zmarłego i nie może przestać płakać. Dziennikarz, który początkowo swoją pracę traktował rutynowo pod wpływem rozmów z ludźmi, którzy znali Hodżę rozumie, jak wielki obowiązek na nim spoczywa. Film zrealizowany w konwencji retrospektywy, z licznymi cytatami z filmów dokumentalnych. Tło muzyczne filmu stanowią pieśni partyzanckie i pieśni ludowe, sławiące Hodżę. Zdjęcia do filmu kręcono w Tiranie.

Z artykułu w Wikipedii (licencja CC BY-SA 4.0)