My i Lenin

Pierwszy po dwunastoletniej przerwie film zrealizowany przez Saimira Kumbaro. Początkowo miał nosić tytuł Mirëmëngjes Tavarish Lenin (Dzień dobry Towarzyszu Lenin), ale w ostatniej fazie produkcji tytuł zmieniono, na życzenie reżysera. Akcja filmu rozgrywa się współcześnie w jednym z albańskich domów starców. Właścicielem budynku, w którym mieszkają, zostaje biznesmen, który wysunął swoją kandydaturę w wyborach na burmistrza. Obawa o to, że wkrótce zostaną wyrzuceni skłania staruszków do działania. Odkrywają oni, że nowy właściciel nabył ich dom posługując się fałszywymi dokumentami. W planach zdemaskowania aferzysty główną rolę ma odegrać emerytowany aktor, który w przeszłości zasłynął rolą Lenina w jednym z albańskich filmów, ale potem już nie zagrał żadnej większej roli. „Lenin” zgadza się pomóc, ale nie bezinteresownie. Film kręcono w autentycznym domu starców w Kavai. W roli statystów wystąpili pensjonariusze tego ośrodka. Współpracownikiem w realizacji filmu był amerykański scenarzysta Sean Clark, ale jego nazwisko nie pojawia się w napisach. Akcentem polskim są pojawiające się w filmie dźwięki Warszawianki, która jest tłem muzycznym dla fragmentu filmu o Leninie. Premiera filmu odbyła się w grudniu 2008, w kinie Millenium w Tiranie.

Z artykułu w Wikipedii (licencja CC BY-SA 4.0)