Moskwa nie wierzy łzom

Druga część historii przenosi widza o dwie dekady naprzód. Bohaterki są już w innym punkcie życia: Antonina cieszy się stabilnym życiem rodzinnym, Ludmiła mierzy się z konsekwencjami nieudanego małżeństwa, a Katerina kieruje dużym zakładem przemysłowym. Choć odniosła ogromny sukces zawodowy, prywatnie wciąż czuje pustkę. Szansa na zmianę pojawia się wraz z przypadkowym spotkaniem w pociągu podmiejskim, gdzie poznaje intrygującego ślusarza Goszę.

Dzieło wyreżyserowane przez Władimira Mieńszowa łączy elementy komedii obyczajowej i ciepłego melodramatu. Produkcja wytwórni Mosfilm zyskała międzynarodowe uznanie, zdobywając w 1981 roku Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego oraz nominację do Złotego Niedźwiedzia na festiwalu w Berlinie.