Marie-Louise

Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Niepewność wiąże się głównie z widmem powrotu do zrujnowanej ojczyzny.
- Akcja: brak. Fabuła skupia się na relacjach międzyludzkich i rekonwalescencji.
- Humor: brak. Historia utrzymana jest w poważnym tonie.
- Wzruszenie: dużo. Więź straumatyzowanego dziecka ze starszym opiekunem porusza emocje.
- Groza: mało. Cień wojennych bombardowań pojawia się tylko jako tło traumy.
- Romans: brak. W filmie brak wątków miłosnych.
- Przemoc: mało. Okrutne realia wojny są jedynie zasygnalizowane.
- Wymaga skupienia: trochę. Opowieść jest prostym, skupionym na emocjach dramatem obyczajowym.
film · 1944 · 103 min · Dramat
Reżyseria: Leopold Lindtberg, Franz SchnyderW rolach głównych: Pauline Carton, Anne-Marie Blanc, Heinrich Gretler
Produkcja: Szwajcaria · język oryginału: niemiecki
Wstrząśnięta wojną francuska dziewczynka trafia do bezpiecznej Szwajcarii, gdzie odnajduje spokój u boku obcych ludzi, lecz zbliża się dzień powrotu.
O filmie
W 1941 roku dwunastoletnia Francuzka Marie-Louise zostaje ewakuowana ze swojej zniszczonej bombardowaniami ojczyzny do neutralnej Szwajcarii, by dojść do siebie po wojennych traumach. Gdy na miejscu brakuje dla niej chętnej rodziny zastępczej, opiekę nad nią roztacza pracownica socjalna, która zabiera dziewczynkę do domu swojego ojca.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Choć starszy mężczyzna z początku wydaje się szorstki, z czasem między nim a straumatyzowanym dzieckiem rodzi się głęboka więź, a dziewczynka odzyskuje spokój w dostatnich warunkach. Pobyt ma jednak ściśle określone ramy czasowe – po trzech miesiącach regeneracji Marie-Louise musi stanąć przed trudną perspektywą powrotu do targanej wojną ojczyzny i czekającej tam matki.
Szwajcarski dramat w reżyserii Leopolda Lindtberga i Franza Schnydera przeszedł do historii kina za sprawą Richarda Schweizera, którego uhonorowano Oscarem za scenariusz oryginalny – był to pierwszy w historii pełnometrażowy film nieanglojęzyczny nagrodzony statuetką Amerykańskiej Akademii.
Motywydruga wojna światowatrauma wojennadorastaniepomoc drugiemu człowiekowirozłąka z rodziną
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Niepewność wiąże się głównie z widmem powrotu do zrujnowanej ojczyzny.
- Akcja: brak. Fabuła skupia się na relacjach międzyludzkich i rekonwalescencji.
- Humor: brak. Historia utrzymana jest w poważnym tonie.
- Wzruszenie: dużo. Więź straumatyzowanego dziecka ze starszym opiekunem porusza emocje.
- Groza: mało. Cień wojennych bombardowań pojawia się tylko jako tło traumy.
- Romans: brak. W filmie brak wątków miłosnych.
- Przemoc: mało. Okrutne realia wojny są jedynie zasygnalizowane.
- Wymaga skupienia: trochę. Opowieść jest prostym, skupionym na emocjach dramatem obyczajowym.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Marie-Louise” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Oscary
1 Oscar
1 nominacja
Obraz zyskał bardzo ciepłe oceny krytyków za autentyzm i humanizm, a w szwajcarskich kinach zgromadził około milion widzów.
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Marie-Louise”
- Czy „Marie-Louise” jest na Netflix?
- Nie, „Marie-Louise” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.


