La rabbia

Materiały dokumentalne (z lat 50. XX wieku) wraz z komentarzem próbują odpowiedzieć na egzystencjalne pytanie: dlaczego nasze życie cechuje niezadowolenie, udręka i lęk? Film składa się z dwóch zupełnie odrębnych części, a reżyserzy poszczególnych segmentów – lewicowy Pier Paolo Pasolini oraz konserwatywny Giovanni Guareschi – przedstawiają widzowi kontrastujące ze sobą diagnozy i recepty dla współczesnego społeczeństwa. Część pierwsza, autorstwa Pasoliniego, stanowi potępienie przewinień kultury zachodniej, zwłaszcza wobec skolonizowanej Afryki. Jest jednocześnie kroniką wyzwolenia i niepodległości dawnych kolonii afrykańskich, ukazując te narody jako nowych bohaterów areny światowej, wskazując marksizm jako ich „wybawienie” i sugerując, że ich „niewinna zaciekłość” stanie się nową religią epoki. Z kolei część Guareschiego stanowi obronę cywilizacji zachodniej oraz słowo nadziei dla przyszłości człowieka, wyrażone w tradycyjnych chrześcijańskich pojęciach.

Opis: TMDB, tłumaczenie maszynowe