Ktokolwiek wie…
Ktokolwiek wie...
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Tajemnica zaginięcia i prywatne śledztwo wprowadzają atmosferę niepewności.
- Akcja: mało. Fabuła opiera się na rozmowach, z rzadkimi gwałtowniejszymi zdarzeniami.
- Humor: brak. Historia utrzymana jest w chłodnym, całkowicie poważnym tonie.
- Wzruszenie: trochę. Obojętność otoczenia wobec losu zaginionej budzi pewne emocje.
- Groza: mało. Pojawia się subtelny, niepokojący klimat wokół niejasnego losu dziewczyny.
- Romans: brak. W przedstawionych wydarzeniach brak jakiegokolwiek wątku miłosnego.
- Przemoc: mało. Występuje pojedynczy incydent wyrzucenia bohatera z pociągu.
- Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uważnego śledzenia kolejnych rozmów i psychologicznych tropów.
film · 1966 · 95 min · Dramat
Reżyseria: Kazimierz KutzW rolach głównych: Zbigniew Zapasiewicz, Zofia Merle, Antoni Bohdziewicz
Produkcja: Polska · język oryginału: polski
Premiera w Polsce: 14 października 1966
Dziennikarz próbuje odnaleźć zaginioną dziewczynę, dysponując jedynie jej niewyraźnym zdjęciem. Zamiast faktów trafia jednak na mur obojętności otoczenia.
O filmie
Do redakcji zgłasza się kobieta, prosząc o wsparcie w poszukiwaniach siostry, Marii Ruśniak, po której ślad zaginął dwa tygodnie wcześniej. Sprawę przejmuje reporter, którego jedynym punktem wyjścia jest stare, zamazane zdjęcie zaginionej. Rozpoczyna dochodzenie w fabryce telewizorów, gdzie Maria pracowała, a także u małżeństwa wynajmującego jej pokój. Szybko okazuje się, że nikt z otoczenia tak naprawdę jej nie znał.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
W miarę zbierania szczątkowych relacji śledztwo przeradza się w próbę zrekonstruowania portretu psychologicznego obcej osoby. Reporter coraz silniej angażuje się w sprawę, a granica między zawodowym zadaniem a osobistą obsesją zaczyna się zacierać. Redakcja odmawia publikacji materiału z obawy o los poszukiwanej, jednak dziennikarz nie rezygnuje i wyrusza za kolejnymi, coraz bardziej ryzykownymi śladami.
Ten polski dramat obyczajowy z 1966 roku wyreżyserował Kazimierz Kutz. W rolach głównych wystąpili m.in. Zbigniew Zapasiewicz i Zofia Merle.
Motywyposzukiwaniazaginięcieśledztwo dziennikarskiesamotnośćalienacja
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: sporo. Tajemnica zaginięcia i prywatne śledztwo wprowadzają atmosferę niepewności.
- Akcja: mało. Fabuła opiera się na rozmowach, z rzadkimi gwałtowniejszymi zdarzeniami.
- Humor: brak. Historia utrzymana jest w chłodnym, całkowicie poważnym tonie.
- Wzruszenie: trochę. Obojętność otoczenia wobec losu zaginionej budzi pewne emocje.
- Groza: mało. Pojawia się subtelny, niepokojący klimat wokół niejasnego losu dziewczyny.
- Romans: brak. W przedstawionych wydarzeniach brak jakiegokolwiek wątku miłosnego.
- Przemoc: mało. Występuje pojedynczy incydent wyrzucenia bohatera z pociągu.
- Wymaga skupienia: sporo. Wymaga uważnego śledzenia kolejnych rozmów i psychologicznych tropów.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Ktokolwiek wie…” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Ktokolwiek wie…”
- Czy „Ktokolwiek wie…” jest na Netflix?
- Nie, „Ktokolwiek wie…” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.