Kocham cię
I Love You
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Historia rozwija się powoli, skupiając się na dziwacznej relacji i stanach bohatera.
- Akcja: mało. Fabuła koncentruje się na psychice i zachowaniach, unikając dynamicznych sekwencji.
- Humor: trochę. Pojawia się specyficzny, nieco absurdalny ton wynikający z nietypowego punktu wyjścia.
- Wzruszenie: trochę. Temat samotności bywa poruszający, ale chłodny styl dystansuje od wzruszeń.
- Groza: mało. Brak elementów grozy poza niepokojącą naturą rodzącej się obsesji.
- Romans: sporo. Motyw poszukiwania miłości i uczucia jest kluczowy, choć silnie zdeformowany.
- Przemoc: mało. Brak wyraźnej, dosłownej przemocy fizycznej.
- Wymaga skupienia: sporo. Metaforyczny i autorski charakter narracji wymaga uważnego śledzenia.
film · 1986 · 98 min · Dramat
Reżyseria: Marco FerreriW rolach głównych: Jean Reno, Christopher Lambert, Anémone
Produkcja: Francja · język oryginału: francuski
Samotny i znużony mężczyzna szuka w relacjach bezwzględnego oddania. Nieoczekiwanie obiektem jego głębokiej obsesji staje się mówiący brelok do kluczy.
O filmie
Michel to samotny, znudzony codziennością mężczyzna, który bezskutecznie szuka w relacjach z kobietami bezwzględnego oddania i zaangażowania. Pewnego dnia w jego ręce trafia niezwykły elektroniczny breloczek w kształcie kobiecej głowy, potrafiący wypowiadać słowa miłości. Z pozoru niewinny gadżet szybko staje się dla niego centrum świata i przeradza się w trudną do opanowania obsesję.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Film łączy w sobie konwencję dramatu obyczajowego z elementami absurdu i groteski, przyglądając się zagadnieniu emocjonalnej izolacji oraz próbie zastąpienia żywego człowieka martwym przedmiotem. Za reżyserię odpowiada ceniony włoski twórca Marco Ferreri, a główną rolę zagrał Christopher Lambert, u boku którego wystąpili m.in. Jean Reno i Eddy Mitchell. Produkcja brała udział w konkursie głównym Festiwalu Filmowego w Cannes w 1986 roku.
Motywysamotnośćobsesjarelacje damsko-męskie
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Historia rozwija się powoli, skupiając się na dziwacznej relacji i stanach bohatera.
- Akcja: mało. Fabuła koncentruje się na psychice i zachowaniach, unikając dynamicznych sekwencji.
- Humor: trochę. Pojawia się specyficzny, nieco absurdalny ton wynikający z nietypowego punktu wyjścia.
- Wzruszenie: trochę. Temat samotności bywa poruszający, ale chłodny styl dystansuje od wzruszeń.
- Groza: mało. Brak elementów grozy poza niepokojącą naturą rodzącej się obsesji.
- Romans: sporo. Motyw poszukiwania miłości i uczucia jest kluczowy, choć silnie zdeformowany.
- Przemoc: mało. Brak wyraźnej, dosłownej przemocy fizycznej.
- Wymaga skupienia: sporo. Metaforyczny i autorski charakter narracji wymaga uważnego śledzenia.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Kocham cię” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Kadry
Kadry: TMDB.
Pytania o „Kocham cię”
- Czy „Kocham cię” jest na Netflix?
- Nie, „Kocham cię” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.