Zabij mnie, proszę
Kill Me Please
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Nieprzewidziane wydarzenia w klinice wprowadzają element niepewności.
- Akcja: mało. Fabuła opiera się na dialogach i farsowych sytuacjach, bez dynamicznej akcji.
- Humor: dużo. Cała historia utrzymana jest w konwencji farsy i bardzo czarnego humoru.
- Wzruszenie: mało. Koncepcja skupia się na satyrze, a nie na wywoływaniu głębokich wzruszeń.
- Groza: mało. Tematyka ostateczna może budzić lekki dyskomfort, ale to nie jest horror.
- Romans: brak. W dostępnych informacjach brak jakichkolwiek wątków romantycznych.
- Przemoc: trochę. Motywem przewodnim jest procedura odbierania sobie życia.
- Wymaga skupienia: trochę. Przystępna formuła czarnej komedii nie wymaga śledzenia zawiłych intryg.
film · 2010 · 95 min · Komedia
Reżyseria: Olias BarcoW rolach głównych: Virginie Efira, Benoît Poelvoorde, Philippe Nahon
Produkcja: Francja · język oryginału: francuski · widzowie TMDB: 6,3/10 (53 głosy)
W luksusowej szwajcarskiej klinice bogaci klienci mogą legalnie zakończyć życie przy lampce szampana. Czarna komedia zderza kwestie ludzkiej godności z farsą.
O filmie
Doktor Kruger prowadzi ekskluzywną prywatną klinikę w Szwajcarii, której celem jest wprowadzenie procedury samobójstwa w nowoczesność. Zamożni kuracjusze zjawiają się tam, aby w komfortowych warunkach i w pełnym spokoju rozstać się ze światem przy kieliszku szampana. Jednak w placówce reklamowanej jako miejsce idealnej śmierci sprawy szybko przestają iść zgodnie z misternym planem.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Fabuła miesza czarną jak smoła komedię z refleksją nad współczesną moralnością i ludzką godnością. Satyryczne spojrzenie na instytucję wspomaganego samobójstwa sprawia, że losy nietypowych pacjentów stają się polem do nieprzewidywalnej farsy.
Film wyreżyserował Olias Barco, a na ekranie pojawia się między innymi Benoît Poelvoorde. Produkcja zdobyła główną nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rzymie.
Motywyczarna komediapieniądzemoralnośćśmierć
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Nieprzewidziane wydarzenia w klinice wprowadzają element niepewności.
- Akcja: mało. Fabuła opiera się na dialogach i farsowych sytuacjach, bez dynamicznej akcji.
- Humor: dużo. Cała historia utrzymana jest w konwencji farsy i bardzo czarnego humoru.
- Wzruszenie: mało. Koncepcja skupia się na satyrze, a nie na wywoływaniu głębokich wzruszeń.
- Groza: mało. Tematyka ostateczna może budzić lekki dyskomfort, ale to nie jest horror.
- Romans: brak. W dostępnych informacjach brak jakichkolwiek wątków romantycznych.
- Przemoc: trochę. Motywem przewodnim jest procedura odbierania sobie życia.
- Wymaga skupienia: trochę. Przystępna formuła czarnej komedii nie wymaga śledzenia zawiłych intryg.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Zabij mnie, proszę” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Jak go przyjęto
Inne nagrody
Główna nagroda na MFF w Rzymie
Na podstawie sekcji o odbiorze w Wikipedii (stan z dnia przygotowania opisu).
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Zabij mnie, proszę”
- Czy „Zabij mnie, proszę” jest na Netflix?
- Nie, „Zabij mnie, proszę” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.