Julia, Anna, Genowefa...
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konflikt i niepewność wynikają głównie z dylematów tożsamościowych i rodzinnych sporów.
- Akcja: brak. Fabuła skupia się na rozmowach i poszukiwaniu śladów, bez scen akcji.
- Humor: brak. Poważny, ponury dramat rozliczający się z wojenną przeszłością.
- Wzruszenie: dużo. Trudne losy rodzin rozdzielonych przez wojnę niosą duży ładunek emocjonalny.
- Groza: brak. W historii nie występują elementy grozy ani straszenia.
- Romans: trochę. Małżeństwo bohaterki i rodzące się zawiłości uczuciowe stanowią tło dla poszukiwań.
- Przemoc: brak. W filmie brak przemocy fizycznej, konflikt rozgrywa się na poziomie psychologicznym.
- Wymaga skupienia: trochę. Osią filmu są kolejne tropy i świadectwa, które bohaterka musi uporządkować.
film · 1968 · 100 min · Dramat
Reżyseria: Anna SokołowskaW rolach głównych: Wanda Neumann
Produkcja: Polska · język oryginału: polski
Premiera w Polsce: 15 marca 1968
Po ślubie młoda kobieta odkrywa, że została adoptowana. Postanawia odszukać biologiczną matkę, lecz śledztwo burzy spokój jej dotychczasowej rodziny.
O filmie
Dwudziestopięcioletnia Anna pracuje w laboratorium łódzkiej fabryki włókienniczej. Wiedzie ułożone życie u boku świeżo poślubionego męża oraz matki. Wszystko zmienia się, gdy w jej domu zjawia się nieznajoma szukająca zaginionego podczas wojny dziecka. Wtedy na jaw wychodzi skrywana tajemnica: kobieta została w dzieciństwie adoptowana.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
Bohaterka rozpoczyna usilne starania o ustalenie swojej prawdziwej tożsamości. Sprawdza archiwa Czerwonego Krzyża i domy dziecka, a jej fotografia trafia wreszcie na szklany ekran. Odzew ludzi przynosi jednak chaos – dla wielu osób jest kimś innym, Julią lub Genowefą. Poszukiwania zaczynają destrukcyjnie wpływać na jej relacje z przybraną matką oraz mężem, zmuszając młodą kobietę do refleksji nad sensem dalszego drążenia przeszłości.
Ten kameralny dramat psychologiczny w reżyserii Anny Sokołowskiej skupia się na cieniu, jaki wojenne traumy rzucają na powojenne pokolenie. W roli głównej wystąpiła Wanda Neumann.
Motywyadopcjaposzukiwanie tożsamościtrauma wojennatajemnice rodzinnerelacje rodzinne
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Konflikt i niepewność wynikają głównie z dylematów tożsamościowych i rodzinnych sporów.
- Akcja: brak. Fabuła skupia się na rozmowach i poszukiwaniu śladów, bez scen akcji.
- Humor: brak. Poważny, ponury dramat rozliczający się z wojenną przeszłością.
- Wzruszenie: dużo. Trudne losy rodzin rozdzielonych przez wojnę niosą duży ładunek emocjonalny.
- Groza: brak. W historii nie występują elementy grozy ani straszenia.
- Romans: trochę. Małżeństwo bohaterki i rodzące się zawiłości uczuciowe stanowią tło dla poszukiwań.
- Przemoc: brak. W filmie brak przemocy fizycznej, konflikt rozgrywa się na poziomie psychologicznym.
- Wymaga skupienia: trochę. Osią filmu są kolejne tropy i świadectwa, które bohaterka musi uporządkować.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Julia, Anna, Genowefa...” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Obsada
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Julia, Anna, Genowefa...”
- Czy „Julia, Anna, Genowefa...” jest na Netflix?
- Nie, „Julia, Anna, Genowefa...” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.