Jak w zwierciadle

Zamiast upragnionego spokoju bohaterowie doświadczają powracających u Karin niepokojących stanów oraz dawnych urazów. Ograniczona przestrzeń domku letniskowego obnaża emocjonalny chłód w rodzinie, skrywany egoizm oraz wzajemne trudności w znalezieniu porozumienia. Całość utrzymana jest w oszczędnej, ascetycznej formie dramatu psychologicznego, w którym surowy krajobraz staje się tłem dla bolesnych konfrontacji.

Dzieło Ingmara Bergmana stanowi pierwszą część jego autorskiej trylogii i powstało na wyspie Fårö z wykorzystaniem muzyki Johanna Sebastiana Bacha. W rolach głównych wystąpili Harriet Andersson, Gunnar Björnstrand oraz Max von Sydow, a produkcję nagrodzono Oscarem dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.