Inka. Zachowałam się jak trzeba
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Dramatyczne wspomnienia i relacje historyczne budują umiarkowane napięcie.
- Akcja: brak. Format dokumentalny opiera się na relacjach i wypowiedziach, bez scen akcji.
- Humor: brak. Poważna tematyka historyczna wyklucza elementy humorystyczne.
- Wzruszenie: sporo. Tragiczny los młodej bohaterki wywołuje poruszenie u widza.
- Groza: mało. Pojawiają się ponure echa powojennych represji, lecz bez elementów grozy.
- Romans: brak. Film nie podejmuje wątków romantycznych.
- Przemoc: trochę. O przemocy i egzekucjach wspomina się w narracji i materiałach źródłowych.
- Wymaga skupienia: trochę. Krótka, przejrzysta forma dokumentalna nie wymaga wytężonej uwagi.
film · 2015 · 28 min · Dokumentalny
Reżyseria: Arkadiusz Gołębiewski
Produkcja: Polska · język oryginału: polski
Premiera w Polsce: 1 marca 2015
Krótkometrażowy dokument przybliża losy Danuty Siedzikówny, sanitariuszki i łączniczki podziemia niepodległościowego. Poruszające świadectwo o odwadze i wierności zasadom w powojennych realiach.
O filmie
Dokument skupia się na postaci Danuty Siedzikówny, sanitariuszki i łączniczki 5 Wileńskiej Brygady AK, działającej pod pseudonimem „Inka”. Opowieść ukazuje jej zaangażowanie w konspirację na Pomorzu oraz tragiczny finał jej działalności w powojennej Polsce.
Czytaj dalej ▾Zwiń ▴
W filmie zaprezentowano wspomnienia świadków historii, relacje osób zaangażowanych w poszukiwania jej szczątków oraz wypowiedzi badaczy, w tym profesora Krzysztofa Szwagrzyka. Krótkometrażowa produkcja Arkadiusza Gołębiewskiego powstała dla Telewizji Polskiej i miała swoją premierę w 2015 roku.
Motywypodziemie niepodległościowehistoriaodwagapamięć historyczna
Profil Seansuj
co to?Profil mówi, jaki to film, a nie jak dobry: ile w nim napięcia, akcji czy humoru, w skali 0–5. Przygotowujemy go z pomocą AI na podstawie opisów fabuły. Najedź na kategorię, a zobaczysz uzasadnienie. Nie zgadzasz się? Daj znać.- Napięcie: trochę. Dramatyczne wspomnienia i relacje historyczne budują umiarkowane napięcie.
- Akcja: brak. Format dokumentalny opiera się na relacjach i wypowiedziach, bez scen akcji.
- Humor: brak. Poważna tematyka historyczna wyklucza elementy humorystyczne.
- Wzruszenie: sporo. Tragiczny los młodej bohaterki wywołuje poruszenie u widza.
- Groza: mało. Pojawiają się ponure echa powojennych represji, lecz bez elementów grozy.
- Romans: brak. Film nie podejmuje wątków romantycznych.
- Przemoc: trochę. O przemocy i egzekucjach wspomina się w narracji i materiałach źródłowych.
- Wymaga skupienia: trochę. Krótka, przejrzysta forma dokumentalna nie wymaga wytężonej uwagi.
Gdzie obejrzeć w Polsce
„Inka. Zachowałam się jak trzeba” nie ma teraz w żadnym polskim serwisie VOD. Dodaj go do listy, a damy znać, gdy się pojawi.
Nie znaleźliśmy tego tytułu w żadnym polskim serwisie.
Twórcy i obsada
Reżyseria
Zdjęcia: Wikimedia Commons i TMDB. Źródło i licencja są w opisie zdjęcia i na stronie osoby.
Pytania o „Inka. Zachowałam się jak trzeba”
- Czy „Inka. Zachowałam się jak trzeba” jest na Netflix?
- Nie, „Inka. Zachowałam się jak trzeba” nie ma teraz na Netflix ani w innym polskim serwisie VOD.